تسجيل الدخولمشاركة
บทที่ 157
تاريخ النشر:
2026-01-11 17:14:55
أحدث فصل
บูรพาพ่ายบุปผา บทที่ 186
“ข้าไม่อยากรอเลย อิงฮั่ว...ขอให้ข้าได้เชยชมเจ้าสักนิดได้หรือไม่” มือซนล้วงเข้าไปในสาบเสื้อของนางบีบเคล้าคลึงเต้าอวบเป็นจังหวะ “ท่านอ๋อง...คนอยู่ข้างนอกมากมายนักเจ้าค่ะ” “ชิงชาง เจ้าไปปล่อยจินหลิวกับบ่าวไล่ออกไปจากตำหนักอุดร...นางจะไปที่ใดไม่รับรู้ แล้วใครอยู่ด้านนอก ออกไปให้หมด องค
บูรพาพ่ายบุปผา บทที่ 185
เสวียตงซานกลับถึงตำหนักอุดร ที่มีกองทัพของท่านแม่ทัพว่านคอยดูแลความปลอดภัยอยู่ เขารู้จากชิงชางแล้วว่า พี่รองไปรบแทนตัวเขาที่บาดเจ็บ แต่ไม่รู้ว่าตอนนี้การรบเป็นอย่างไรกันบ้าง หลังจากถึงตำหนัก เมียรักของเขาก็เอาแต่บังคับให้เขากินยาและนอนหลับ จนกว่าแผลจะสมานดี และใช่เขาไม่ได้ร่วมรักกับนางเลยตล
บูรพาพ่ายบุปผา บทที่ 184
“อื้อ...มันแน่นเกินไป...ถอนออกก่อน” ต่อให้นางเคยร่วมรักกับเขามานานแล้ว แต่ช่วงเวลาที่ห่างกันร่างกายของนางก็ไม่ชินกับเขาเหมือนเดิม “อ๊ะ...อดทนหน่อย...ข้าจะทำอย่างระวัง” อ๋องหนุ่มกัดฟันแน่น เขาแช่ตัวตนไว้ในกายของนาง ก่อนจะค่อย ๆ ขยับท่อนล่างให้เคลื่อนไหวอย่างเชื่องช้า แต่ไม่ได้เบามากนัก ริมฝี
บูรพาพ่ายบุปผา บทที่ 183
ร่างเปล่าเปลือยต่อหน้าบุรุษเช่นนี้ ไม่มองได้อย่างไรกัน ยิ่งเขาเห็นนางดังเห็นขนมหวานมาก่อน หากเป็นตอนที่ยังรักหวานชื่น เขาก็กลืนกินนางทุกคืนวัน “ไม่มองก็ได้...แต่ข้าจะกินเจ้า” เขาแทบรอให้พูดจบไม่ไหว ดึงร่างของนางให้นอนลง แล้วก้มหน้าชิดอกอุ่นของนาง ก่อนจะจูบเบา ๆ สร้างความรัญจวนใจให้กับหญิงสา
บูรพาพ่ายบุปผา บทที่ 182
เมื่อเรียวลิ้นของเขาเข้ามาดูดกลืนนางอย่างย่ามใจ สองมือเล็กก็ร่วมมือกับเขาอย่างดี นางโหยหาเขา...! เป็นนานกว่าเขาจะถอนจุมพิตออกจากริมฝีปากนุ่มของนาง เท่านั้นยังไม่พอ เขายังบดขยี้ริมฝีปากของอิงฮั่วก่อนจะปล่อยให้เป็นอิสระ “หวานไม่เปลี่ยน” เขามองใบหน้าสวย ที่มีเพียงแสงจันทร์ด้า
บูรพาพ่ายบุปผา บทที่ 181
“หากท่านอ๋องไม่ดื่ม วันนี้ก็นอนคนเดียวนะเพคะ” นางพูดลอย ๆ และมันได้ผลใบหน้าที่งอแงเหมือนเด็กเมื่อครู่เปลี่ยนเป็นยิ้มพรายเป็นประกายทันที “เจ้าพูดจริงหรือไม่” นางไม่ตอบแต่พยักหน้าอย่างเดียวเท่านั้น และเขาก็ดึงนางเข้าไปกอดไว้แน่น “ท่านอ๋อง ปล่อยเพคะ คนอยู่กันเต็มห้อง”
บูรพาพ่ายบุปผา บทที่ 172
“นี่ท่าน...” นางอ่อนใจกับคนหน้าด้านอย่างเขานัก แต่ทว่าจะให้เขารู้ไม่ได้ว่านางคืออิงฮั่ว“เรียกผัวเสียห่างเหิน”“พระสนม...เป็นอะไรหรือไม่เพคะ” นางกำนัลด้านนอกไม่กล้าเข้ามา เกรงว่าจะเป็นการรบกวนการพักผ่อน จึงได้แต่ถามอยู่ด้านนอก“เอาสิ...เจ้าตัดสินใจเอา ว่าอยากให้คนพวกนั้นเข้ามาเห็นตอนร่วมรักอันเร่าร้
บูรพาพ่ายบุปผา บทที่ 170
อิงฮั่วที่แอบมองเขาอยู่ห่าง ๆ ก็อดใจอ่อนยวบไม่ได้ เมื่อท่านอันข่านส่งลูกของนางให้เขา ตอนแรกนึกว่าเขาจะรู้แล้วเสียอีก แต่เมื่อแอบฟังได้สักพักก็รับรู้ได้ทันทีว่า เขายังไม่รู้เรื่องของนางและลูกร่างเล็กหันหลังกลับเรือนเอาผ้าที่คลุมปิดหน้า เพื่อป้องกันเขาที่มองเห็นนางแล้วจะจำได้ จากนั้นตนก็นำท่านหมอหลวง
บูรพาพ่ายบุปผา บทที่ 169
“ว่างอย่างไรนะท่านอ๋อง ท่านจะอยู่ที่เมืองเหลียง” ชิงชางไม่อยากจะเชื่อหูตัวเองเลยสักนิด นี่ท่านอ๋องจะทิ้งบ้านทิ้งเมืองย้ายมาอยู่ที่นี่ถาวรไม่ได้ “ใช่ เจ้ากลับไปแจ้งแก่เสด็จพ่อของข้าด้วย” “กระหม่อมไป แล้วใครจะดูแลความปลอดภัยพระองค์กันล่ะพ่ะย่ะค่ะ” “ข้าโตพอที่จะดูแลตัวเองได้
บูรพาพ่ายบุปผา บทที่ 167
ผ่านมาสองวัน ตั๋วลู่อันข่านก็ยังไม่แจ้งวันเวลาที่จะได้พบหน้าพระสนมเอกสักที เสวียตงซานก็ร้อนดังไฟสุมในทรวงอก เดินไปเดินมาอยู่ในเรือนรับรอง “ท่านอ๋อง หยุดเดินก่อนเถิดพ่ะย่ะค่ะ กระหม่อมเวียนหัวไปหมดแล้ว” ชิงชางที่เห็นเจ้านายเดินไปเดินมาอย่างร้อนใจตลอดตั้งแต่กลับจากงานเลี้ยง จนวันนี้ก็ยังไม่เลิ
قد تعجبك أيضًا
พระชายาสุดหวงของท่านอ๋องคลั่งรัก
ชาไทยเย็น41.7K وجهات النظرบ่วงดวงชะตา พระชายาหมอดูมือฉมัง
เจียงหนานเยียน95.8K وجهات النظرเสด็จลุงห้ามใจไม่ไหว
หลิ่วเยว่128.6K وجهات النظرร้ายพ่ายกลายรัก
LiHong24.5K وجهات النظرยุค 80 ข้ามภพมาเป็นมารดาเลี้ยงดูเจ้าแฝด
เต้าหู้ยิ้ม227 وجهات النظرมารดาร้ายกาจผู้นี้จะเลี้ยงดูเจ้าเอง
หญ้าสีคราม35 وجهات النظرหวังเมิ่งเหยาตัวร้ายสายแซ่บ
หลินหลินสาวน้อยนักผจญภัย55 وجهات النظرสตรีโง่เขลาผู้นั้นตายไปแล้ว
หนูเหมยจ้า1.5K وجهات النظر
