공유

บทที่ 65

last update 게시일: 2026-01-11 16:02:25
เย่อเทียนที่โดนจับมาขังไว้ แต่เขากลับไม่ขังไว้ในคุกมาขังนางไว้ที่ห้องนอนของเจ้าบ้านี่ทำไมกัน

이 작품을 무료로 읽으실 수 있습니다
QR 코드를 스캔하여 앱을 다운로드하세요
잠긴 챕터

최신 챕터

  • บูรพาพ่ายบุปผา   บทที่ 186

    “ข้าไม่อยากรอเลย อิงฮั่ว...ขอให้ข้าได้เชยชมเจ้าสักนิดได้หรือไม่” มือซนล้วงเข้าไปในสาบเสื้อของนางบีบเคล้าคลึงเต้าอวบเป็นจังหวะ “ท่านอ๋อง...คนอยู่ข้างนอกมากมายนักเจ้าค่ะ” “ชิงชาง เจ้าไปปล่อยจินหลิวกับบ่าวไล่ออกไปจากตำหนักอุดร...นางจะไปที่ใดไม่รับรู้ แล้วใครอยู่ด้านนอก ออกไปให้หมด องค

  • บูรพาพ่ายบุปผา   บทที่ 185

    เสวียตงซานกลับถึงตำหนักอุดร ที่มีกองทัพของท่านแม่ทัพว่านคอยดูแลความปลอดภัยอยู่ เขารู้จากชิงชางแล้วว่า พี่รองไปรบแทนตัวเขาที่บาดเจ็บ แต่ไม่รู้ว่าตอนนี้การรบเป็นอย่างไรกันบ้าง หลังจากถึงตำหนัก เมียรักของเขาก็เอาแต่บังคับให้เขากินยาและนอนหลับ จนกว่าแผลจะสมานดี และใช่เขาไม่ได้ร่วมรักกับนางเลยตล

  • บูรพาพ่ายบุปผา   บทที่ 184

    “อื้อ...มันแน่นเกินไป...ถอนออกก่อน” ต่อให้นางเคยร่วมรักกับเขามานานแล้ว แต่ช่วงเวลาที่ห่างกันร่างกายของนางก็ไม่ชินกับเขาเหมือนเดิม “อ๊ะ...อดทนหน่อย...ข้าจะทำอย่างระวัง” อ๋องหนุ่มกัดฟันแน่น เขาแช่ตัวตนไว้ในกายของนาง ก่อนจะค่อย ๆ ขยับท่อนล่างให้เคลื่อนไหวอย่างเชื่องช้า แต่ไม่ได้เบามากนัก ริมฝี

  • บูรพาพ่ายบุปผา   บทที่ 183

    ร่างเปล่าเปลือยต่อหน้าบุรุษเช่นนี้ ไม่มองได้อย่างไรกัน ยิ่งเขาเห็นนางดังเห็นขนมหวานมาก่อน หากเป็นตอนที่ยังรักหวานชื่น เขาก็กลืนกินนางทุกคืนวัน “ไม่มองก็ได้...แต่ข้าจะกินเจ้า” เขาแทบรอให้พูดจบไม่ไหว ดึงร่างของนางให้นอนลง แล้วก้มหน้าชิดอกอุ่นของนาง ก่อนจะจูบเบา ๆ สร้างความรัญจวนใจให้กับหญิงสา

  • บูรพาพ่ายบุปผา   บทที่ 182

    เมื่อเรียวลิ้นของเขาเข้ามาดูดกลืนนางอย่างย่ามใจ สองมือเล็กก็ร่วมมือกับเขาอย่างดี นางโหยหาเขา...! เป็นนานกว่าเขาจะถอนจุมพิตออกจากริมฝีปากนุ่มของนาง เท่านั้นยังไม่พอ เขายังบดขยี้ริมฝีปากของอิงฮั่วก่อนจะปล่อยให้เป็นอิสระ “หวานไม่เปลี่ยน” เขามองใบหน้าสวย ที่มีเพียงแสงจันทร์ด้า

  • บูรพาพ่ายบุปผา   บทที่ 181

    “หากท่านอ๋องไม่ดื่ม วันนี้ก็นอนคนเดียวนะเพคะ” นางพูดลอย ๆ และมันได้ผลใบหน้าที่งอแงเหมือนเด็กเมื่อครู่เปลี่ยนเป็นยิ้มพรายเป็นประกายทันที “เจ้าพูดจริงหรือไม่” นางไม่ตอบแต่พยักหน้าอย่างเดียวเท่านั้น และเขาก็ดึงนางเข้าไปกอดไว้แน่น “ท่านอ๋อง ปล่อยเพคะ คนอยู่กันเต็มห้อง”

  • บูรพาพ่ายบุปผา   บทที่ 26

    “หายใจลึกๆ...อื้อ...” เสียงนางร้องลั่นกับน้ำตาที่ไหลรินอาบข้างแก้มทำให้เขาสงสารนัก แต่ทว่าเขาก็หยุดไม่ได้เช่นกัน เขากลั้นใจดันลำท่อนเข้าไปอีกเพียงครึ่ง กลิ่นคาวเลือดบริสุทธิ์ก็คละคลุ้งทันทีชายหนุ่มไม่รั้งรอให้นางหายเจ็บเอง แต่เขาก้มลงไปกอดปลอบประโลมนาง ริมฝีปากนุ่มประกบกับริมฝีปากบาง เพื่อให้นางเลิ

  • บูรพาพ่ายบุปผา   บทที่ 23

    หย่งเล่อไม่กล้าหันไปตามเสียงนั้น นางสยิวกับคำตอบเขาเสียเหลือเกิน นึกอยากตบปากตัวเองที่กล่าวออกไปเช่นนั้น ‘เขาคนหรือผีกันตามติดนางไปทุกที ราวกับหายตัวได้’ เมื่อคนรักไม่คิดจะลุกขึ้น เขาจำต้องเดินไปจับมือนางแล้วเอาผ้าที่นางกำลังซักใส่ถังไม้ “มาเถอะยอดรัก เราต้องใช้เวลา”

  • บูรพาพ่ายบุปผา   บทที่ 22

    “บ้า...!” เขาจะขยันทำให้นางอายหรือไง จะให้เรียกท่านพี่ได้อย่างไรกัน “หากข้าบ้า ก็บ้าเพียงอย่างเดียวคือรักเจ้า...เจ้ายินดีจะเป็นภรรยาคนบ้าอย่างข้าหรือไม่” นี่คือคำเกี๊ยวพาสตรีในดวงใจ เขาเองก็มิคิดว่าจะเอ่ยคำพูดที่แสนจะเลี่ยนนี้ออกมาได้ แต่ยามอยู่ใกล้นาง เขาก็ทำในเรื่องที่ไม่เคยทำมาตลอดชีวิตต

  • บูรพาพ่ายบุปผา   บทที่ 21

    “หากท่านรักข้า ท่านก็ให้ผู้ใหญ่มาพูดคุยให้ถูกต้อง หากเท่าเอาแต่มาหลอกกินเต้าหู้ไปวันๆ เช่นนั้น ข้ามิยอมหรอก” นางไม่ยอมเป็นของเล่นคั่นเวลากับผู้ใด และหวังว่าเขาจะให้เกียรตินางบ้าง “รอข้าเถิด...” เรื่องนี้หนักใจนัก หากนางรู้ว่าเขาเป็นผู้ใดแล้ว ไม่รู้ว่านางอยากจะแต่งกับเขาอยู่หรือไม่ แต่เขาจะพ

더보기
좋은 소설을 무료로 찾아 읽어보세요
GoodNovel 앱에서 수많은 인기 소설을 무료로 즐기세요! 마음에 드는 작품을 다운로드하고, 언제 어디서나 편하게 읽을 수 있습니다
앱에서 작품을 무료로 읽어보세요
앱에서 읽으려면 QR 코드를 스캔하세요.
DMCA.com Protection Status