Masuk"ฉันเป็นคนทำทำไมฉันจะไม่รู้""ชิ จงใจชัด ๆ เลย""เมื่อกี้ฉันห้ามแล้ว เธอจะกินเอง" ก็จริงเมื่อครู่เขาส่งสายตาให้ฉันตลอด ทว่าฉันเป็นคนรั้นจะกินเอง"เพื่อความสุขของลูกกับพี่ แม้เค็มฉันก็ยอม""เจ้าเล่ห์จริง ๆ" มือหนาขยี้หัวฉันด้วยความมันเขี้ยว แน่นอนว่าท่าทางฉันเมื่อกี้คือการออดอ้อนใส่เขาต่างหาก แต่ก็มี
"ผมคิดว่าเมื่อกี้เราทำเค้กช็อกโกแลตหน้านิ่ม""อันนี้มันเค้กช็อกโกแลตหน้าไหม้หนิครับ" ฉันถึงทำกับหลุดขำพรืดในตอนที่ลูกชายสองคนที่เพิ่งจะอาบน้ำเสร็จกำลังจดจ้องเค้กก้อนแรกของพวกเขาสีหน้าขมวด ก่อนที่จะปรายตาไปมองคนเป็นพ่อพร้อมกัน พี่สงครามจึงกระแอมคอนิดหน่อยราวกับกำลังคิดคำตอบ"พ่อว่า…เตาอบที่บ้านน่าจะม
ห้าปีผ่านไป"นี่มันอะไรกันเนี่ย!" ฉันได้แต่อ้าปากค้างแล้วเหลือบมองคนสามคนที่กำลังทำอะไรบางอย่าง ไล่มองสามร่างต่างขนาดทีละคนก่อนที่จะหยุดที่คนสุดท้ายที่ฉันคิดว่าเป็นตัวต้นเรื่อง"…" ไม่มีเสียงตอบรับจากใครสักคนที่อยู่ในครัว ตอนนี้ฉันกำลังเล็งผู้ชายสามคนที่กำลังพังห้องครัวของฉัน ไล่เรียงตั้งแต่หกขวบคาม
ท่อนเอ็นปูดนูนกำลังถูกฉันค่อย ๆ นั่งทับลงรูสวาท ความใหญ่โตเต็มที่กำลังทำให้กลีบดอกไม้ที่ฉ่ำเยิ้มแหวกออกจากกัน สุดท้ายมันก็เข้ามาในร่างกายของฉันสำเร็จ เอ็นร้อนแท่งใหญ่ทำให้ฉันต้องงอตัวไปข้างหน้า สอดประสานมือหนาของพี่สงครามแน่นเพื่อเป็นที่ยึดไม่ให้ฉันตกลงไปคอหักจากโต๊ะทำงานตัวสูง"ซี๊ดดด~" ร่างสูงคราง
"เป็นยังไงบ้างเหนื่อยไหม?" ร่างสูงเอ่ยถามในขณะที่ฉันเพิ่งกลับเข้ามา วันนี้ฉันเบบี้และแม่บ้านอีกสองคนพากันออกไปตามหาเนื้อผ้าหายากเพื่อมาตัดชุดคนสำคัญ ทั้งบ้านจึงเหลือแค่พี่สงครามคนเดียวที่เลี้ยงลูกเพราะป้าปิ่นลางาน แต่สิ่งที่เขาถามฉันว่าฉันควรเป็นคนถามเขามากกว่า เพราะใบหน้าคมดูเหนื่อยล้าต่างจากก่อนหน
ใช่…มันมาจากผมกับไอกวินที่ถอนหายใจออกมาพร้อมเพรียง เหมือนเพิ่งผ่านการสู้รบกับกองทัพข้าศึก ผมกับมันจึงมองหน้ากันอย่างโล่งใจ"งั้นผมไปนะครับนาย" กวินเอ่ย"มึงหยุด อยู่ในบ้านนี่แหละ ช่วยกูดูลูก""แต่นาย…" กวินมันเรียกผมเสียงเบาลง"มึงกล้าขัดคำสั่งกูเหรอวะ""อยู่ก็อยู่ครับนาย" คามิลที่เริ่มได้กินนมก็เริ
SONGKRAAM TALK "ทำไมต้องนัดรวมตัว ถ้าเรื่องของมึงไร้สาระกูจะยันให้" ไอมาคัสบ่นอุบอิบไม่หยุด หลังจากที่พ่อหนุ่มเงียบขรึมของกลุ่มอย่างไอมังกรออกปากชวนทุกคนมารวมตัวที่ผับของไอเบียร์ พักหลัง ๆ คนที่มาที่นี่บ่อย ๆ คงจะมีแค่ผมกับไอเบียร์ที่มันมาทำงานที่ร้าน ส่วนคนอื่น ๆ ก็ติดงานติดเหตุผลส่วนตัวมากมาย โดย
"ลองมันตั้งใจจะไม่บอกกู ให้ตายมันก็ไม่บอกกูหรอก" ผมรู้นิสัยมันดีกว่าใครเมียกับเพื่อนคนอย่างมันเลือกเมียมันอยู่แล้ว"อ๊ะ!" มือหนากุมหัวไว้หลังจากที่พูดจบก็เกิดอาการบางอย่างขึ้นกับหัวของผมจนทรงตัวไว้ไม่อยู่ ไอกวินก็รีบร้อนมาประคองผมไว้ ก่อนที่จะเปิดลิ้นชักโต๊ะทำงานเพื่อหยิบยามาให้ผมกิน"ผมว่านายยอมไปต
SONGKRAAM TALKหกปีผ่านไป"ผลงานของคุณคาริสาถือว่าโดดเด่นและคุ้มค่าที่บริษัทอยากจะดึงตัวเข้ามาเข้าร่วมในโปรเจ็คนี้ แถมเธอยังเป็นดีไซเนอร์เพียงคนเดียวที่สร้างผลงานจนสามารถกวาดรางวัลมากที่สุดแห่งปี""และที่สำคัญผมรู้มาว่าเธอยังเป็นคนไทยอีกด้วย" ในที่ประชุมของบริษัทต่างถกเถียงกันเรื่องโปรเจ็คใหม่ที่กำล
ครืดดดดดดด!ผมปล่อยให้เสียงเรียกเข้าของโทรศัพท์ผมสั่นอยู่แบบนั้น โดยที่ผมได้แต่นั่งมองมันพร้อมกับความเหม่อลอย แล้วค่อย ๆ เอนไปพิงหลังบนโซฟาราวกับคนหมดแรง"นายครับ" เสียงของคนที่เข้ามาใหม่ทำให้ผมลืมตาขึ้น เป็นไอกวินที่เดินเข้ามาหาผมพร้อมกับยื่นโทรศัพท์ของมันมาให้ผมผมช้อนสายตาไม่พอใจใส่มันในขณะที่มัน







