หน้าหลัก / มาเฟีย / บ่วงรักสัมพันธ์ร้าย / บทที่ 22 ต่างคนต่างอยู่ (6) จบตอน

แชร์

บทที่ 22 ต่างคนต่างอยู่ (6) จบตอน

ผู้เขียน: เนตรกวี / Natekavees
last update ปรับปรุงล่าสุด: 2026-01-11 05:04:28

“พี่ทัพ...”

“ถ้าไลลาอยากได้อะไรขอให้บอกพี่ พี่จะยกทุกอย่างให้ไลลาหมดเลย ขออย่างเดียวนะครับไลลาอยู่กับพี่นะ อย่าทิ้งพี่ไปได้ไหมครับ” จากคนที่เคยพูดคำหยาบคายแต่ ณ เวลานี้มันกลับไม่มีคำคำนั้นหลุดออกมาจากปากของกองทัพเลยแม้แต่น้อย

“ถ้าพี่พูดแล้วต้องทำให้ได้ ไลลาจะคอยดูค่ะ ส่วนเรื่องสมบัติอะไรนั่นไลลาไม่ได้อยากได้หรอก ถามไปงั้นแหละ”

“ถึงไม่อยากแต่พี่จะให้ ให้เมียกับลูกแค่นี้ทำไมจะไม่ได้”

แม้จะไม่ได้ยินคำว่าให้อภัยแต่กองทัพก็รับรู้ถึงโอกาสที่ไลลาหยิบยื่นมาให้ เขาดีใจที่อย่างน้อยเธอก็ไม่ได้รังเกียจรังงอนอะไรเขามากขนาดนั้น

“งั้นตอนนี้ไลลาอยากได้อะไรไหม...พี่จะสั่งมาให้”

“อยากกินข้าว...”

มือบางลูบที่ท้องของตัวเอง แม้จะหิวข้าวแต่เธอก็ไม่รู้ว่าจะกินอะไรได้บ้างในช่วงที่กำลังแพ้ท้อง ของที่ไอลดาซื้อมาให้เธอก็กินไม่ได้สักอย่าง

“อยากกินอะไรครับไลลา...เดี๋ยวพี่สั่งให้” เสียงทุ้มถามคนตัวเล็กที่ทำท่าหิว

“ไม่รู้ ไลลาแพ้ท้องไลลาเลยไม่รู้ว่ากินอะไรได้...”

“งั้นเดี๋ยวพี่หาให้รอแป๊บเดียวนะคร
อ่านหนังสือเล่มนี้ต่อได้ฟรี
สแกนรหัสเพื่อดาวน์โหลดแอป
บทที่ถูกล็อก

บทล่าสุด

  • บ่วงรักสัมพันธ์ร้าย   บทที่ 22 ต่างคนต่างอยู่ (6) จบตอน

    “พี่ทัพ...” “ถ้าไลลาอยากได้อะไรขอให้บอกพี่ พี่จะยกทุกอย่างให้ไลลาหมดเลย ขออย่างเดียวนะครับไลลาอยู่กับพี่นะ อย่าทิ้งพี่ไปได้ไหมครับ” จากคนที่เคยพูดคำหยาบคายแต่ ณ เวลานี้มันกลับไม่มีคำคำนั้นหลุดออกมาจากปากของกองทัพเลยแม้แต่น้อย “ถ้าพี่พูดแล้วต้องทำให้ได้ ไลลาจะคอยดูค่ะ ส่วนเรื่องสมบัติอะไรนั่นไลลาไม่ได้อยากได้หรอก ถามไปงั้นแหละ” “ถึงไม่อยากแต่พี่จะให้ ให้เมียกับลูกแค่นี้ทำไมจะไม่ได้” แม้จะไม่ได้ยินคำว่าให้อภัยแต่กองทัพก็รับรู้ถึงโอกาสที่ไลลาหยิบยื่นมาให้ เขาดีใจที่อย่างน้อยเธอก็ไม่ได้รังเกียจรังงอนอะไรเขามากขนาดนั้น “งั้นตอนนี้ไลลาอยากได้อะไรไหม...พี่จะสั่งมาให้” “อยากกินข้าว...” มือบางลูบที่ท้องของตัวเอง แม้จะหิวข้าวแต่เธอก็ไม่รู้ว่าจะกินอะไรได้บ้างในช่วงที่กำลังแพ้ท้อง ของที่ไอลดาซื้อมาให้เธอก็กินไม่ได้สักอย่าง “อยากกินอะไรครับไลลา...เดี๋ยวพี่สั่งให้” เสียงทุ้มถามคนตัวเล็กที่ทำท่าหิว “ไม่รู้ ไลลาแพ้ท้องไลลาเลยไม่รู้ว่ากินอะไรได้...” “งั้นเดี๋ยวพี่หาให้รอแป๊บเดียวนะคร

  • บ่วงรักสัมพันธ์ร้าย   บทที่ 22 ต่างคนต่างอยู่ (5)

    ยิ่งมองไลลายิ่งน่ารัก ยามที่เธอยิ้มให้กับไอลดาแล้วนั้นมันยิ่งทำให้ใจแกร่งอดสั่นไหวไม่ได้ และตอนท้องเธอยิ่งสวยมากกว่าเดิมเสียอีก จนอยากจะรู้นักว่าลูกของเขาเป็นผู้หญิงหรือผู้ชาย และถ้าเป็นผู้หญิงจะต้องน่ารักเหมือนไลลามากๆ แน่เลย แค่คิดหัวใจของคนเป็นพ่อก็มีความสุขแล้ว แต่มันติดที่ว่าไลลายังไม่ยอมให้เขาเข้าใกล้นี่สิ “พี่ทัพ...ไอจะกลับแล้วนะคะ กลับด้วยกันไหม” เสียงหวานของน้องสาวถามพี่ชายที่เอาแต่มองหน้าไลลาไม่เลิก ตอนนี้กองทัพกลายเป็นคนคลั่งรักตั้งแต่เมื่อไหร่ เมื่อก่อนมองไลลาตาขวางตาเขียว ทีตอนนี้มองเขาตาเยิ้มเชียว “เดี๋ยวพี่ค่อยกลับ ไอกลับไปก่อนเลย ขับรถดีๆ นะมีอะไรอย่าลืมบอกผัวตัวเองด้วยล่ะ” กองทัพหันไปมองน้องสาวที่กำลังเดินออกจากห้องพักฟื้นไป และเมื่อพ้นร่างของไอลดาเสียงหวานของไลลาก็เปิดปากพูดทันที “ทำไมพี่ทัพไม่กลับคะ” “ก็พี่กลัวไลลาเหงา พี่เลยจะมานอนเฝ้าไงครับ” กองทัพหันไปส่งยิ้มให้กับแม่ของลูก ถึงแม้เธอจะทำหน้าตึงหน้างอแค่ไหนก็ตาม “ไม่จำเป็นเลยค่ะ ไลลานอนคนเดียวได้ ไม่รบกวนพี่ทัพดีกว่า กลับไปเถอะค่ะ” “โธ่...ไลลา

  • บ่วงรักสัมพันธ์ร้าย   บทที่ 22 ต่างคนต่างอยู่ (4)

    “ไม่ต้องมาจับไลลา ถอยออกไปให้ห่างๆ” “ไลลา” กองทัพหน้าถอดสีเมื่อโดนคนตัวเล็กไล่ ทั้งๆ ที่เขาคิดว่าพอบอกรักเธอหญิงสาวอาจจะให้อภัยเขาบ้างแต่ตอนนี้มันเปล่าเลย “ถอยออกไปหนึ่งก้าว อย่าเข้ามาใกล้” “ไหนไลลาบอกให้อภัยพี่แล้ว” คนตัวโตทำหน้ามุ่ยเมื่อโดนไล่ให้ก้าวถอยหลัง “ให้อภัยไม่ได้หมายความว่าอยากให้เข้าใกล้ ถอยออกไปค่ะ” “ไลลา...” ใบหน้าคมเข้มเจื่อนลงเมื่อโดนเมียตัวน้อยออกคำสั่งว่าห้ามอยู่ใกล้ “ให้พี่ไปนั่งข้างๆ ไม่ได้เหรอ” “ไม่ค่ะ ไลลาอยากนั่งคนเดียว ถ้าทนไม่ไหวเชิญกลับบ้านไปเลยค่ะ” ไลลาบอกอย่างไม่ยี่หระขณะที่สายตาของหญิงสาวมองไปยังโทรทัศน์เพื่อหาช่องรายการดู และพบกับหนังฝรั่งไลลาจึงเลือกที่จะหยุดดูเรื่องนี้ ไลลานั่งกินมะม่วงเปรี้ยวไปพลางดูหนังไป โดยที่กองทัพนั่งมองไลลากินผลไม้แล้วอดเอ็นดูไม่ได้ เขายอมรับว่าที่ผ่านมาตัวเองหน้ามืดตามัวทำร้ายเธอสารพัด ทั้งๆ ที่ไลลาคือสาวน้อยแสนบริสุทธิ์คนหนึ่งที่กลายเป็นเหยื่อของผู้ใหญ่และยังเป็นเหยื่ออารมณ์ของเขาด้วย “มองอะไรคะ” “มองเมียกินผลไม้ครับ”

  • บ่วงรักสัมพันธ์ร้าย   บทที่ 22 ต่างคนต่างอยู่ (3)

    หัวใจกองทัพตอนนี้แทบแหลกสลายเมื่อคนตัวเล็กกำลังตัดความสัมพันธ์ของเขาและเธอให้ขาดสะบั้น ซึ่งนั่นจะเป็นสิ่งสุดท้ายที่เขาจะทำ “ลูกอย่างนั้นเหรอ...พี่จะมาสนใจทำไม พี่รับได้เหรอที่เด็กคนนี้เกิดมาเป็นลูกของคนที่พี่เกลียด พี่รับได้อย่างนั้นเหรอ” ไลลารู้ดีว่ากองทัพเกลียดเธอและแม่ของเธอมากแค่ไหน และเธอไม่เชื่อว่าคนอย่างเขาจะสำนึกความผิดของตัวเองได้เช่นเดียวกัน “ไลลา...อย่างอแงสิ...พี่จะเกลียดลูกของตัวเองได้ยังไง...” กองทัพทำเสียงอ่อนลงเพราะไม่อยากให้ไลลาเครียดไปมากกว่านี้กลัวจะกระทบต่อเด็กในท้อง “เขาไม่ใช่ลูกพี่...เขาเป็นลูกไลลาคนเดียว อย่ามามั่ว” “แล้วไลลาทำลูกเองคนเดียวได้เหรอ พี่ถามหน่อย” ในน้ำเสียงของกองทัพติดหงุดหงิดนิดหน่อยเมื่อคนตัวเล็กไม่ยอมรับความจริงว่าลูกในท้องของไลลาคือลูกของเขาเหมือนกัน “ทำเองไม่ได้ แต่หาพ่อของลูกคนใหม่ได้ ไม่เห็นจะยาก” ไลลาทำหน้าเชิดใส่กองทัพจนชายหนุ่มยืนมองแล้วได้แต่กำมือแน่นอย่างกรุ่นโกรธ แต่เขาไม่สามารถทำอะไรไลลาได้เพราะตอนนี้เธอกำลังอยู่เหนือเขาทุกอย่าง “ไลลา!” “ไม่ต้องมาขึ้นเ

  • บ่วงรักสัมพันธ์ร้าย   บทที่ 22 ต่างคนต่างอยู่ (2)

    “อาจจะเพราะฮอร์โมนคนท้องด้วยมั้ง เด็กๆ คงอยากให้คุณแม่อ่อนแอบ้าง เข้มแข็งมาตลอดนี่” ไอลดามองเพื่อนอย่างเอ็นดู ตอนนี้ไลลาเหมือนเด็กน้อยคนหนึ่งที่มีความเสียใจและอ่อนแอเป็น “อืม...” “หิวอะไรไหม...ฉันซื้อของกินมาให้เต็มเลย ไม่รู้ไลลากินอันไหนได้บ้าง” ไอลดาเดินไปที่โต๊ะซึ่งวางของกินเต็มไปหมดซึ่งไลลาก็ชะเง้อคอมองว่าเธอสามารถกินอะไรได้บ้าง “อยากกินมะม่วง...เปรี้ยวหรือเปล่า” นิ้วเรียวชี้ไปที่ถุงมะม่วงสีเขียวด้วยความอยากกินพร้อมกับกลืนน้ำลายลงคอด้วยความเปรี้ยวปาก “เปรี้ยวสิ...กินเลยมะ...” ไอลดาไปลากโต๊ะมาให้ไลลาแล้ววางผลไม้ให้เธอ ไลลามองถุงผลไม้แล้วฉีกยิ้มออกมาจนเธอรู้สึกเปรี้ยวปากอยากกินมันจะแย่ เมื่อได้กินคำแรกทำเอาคุณแม่คนสวยถึงกับเคลิบเคลิ้มกับรสชาติที่เปรี้ยวถูกใจเป็นอย่างมาก “เปรี้ยวแต่อร่อยใช่ไหม” ไอลดาที่ผ่านการมีลูกมาแล้วทำให้เธอเข้าใจอารมณ์ของไลลาในตอนนี้ดีว่ารู้สึกยังไง “อร่อยมาก...” “งั้นเดี๋ยวไอเทน้ำส้มให้ด้วยเคไหม กินไปก่อนนะ” ไอลดาเดินไปเพื่อจะเทน้ำส้มใส่แก้วให้กับคนตัวเล็กเพราะอยากบำ

  • บ่วงรักสัมพันธ์ร้าย   บทที่ 22 ต่างคนต่างอยู่ (1)

    “แต่ไลลาเป็นลูกสาวของพ่อ พ่อจะต้องปกป้องจากเงื้อมมือคนใจร้ายอย่างลูก” ตอนนี้อัครพลคิดว่าตัวเองจะปล่อยให้ไลลาถูกกองทัพรังแกไม่ได้แล้ว เขาจะไม่ยอมให้ไลลาต้องมีน้ำตาอีกต่อไป“พ่อ...”“กูว่างานยากแล้วว่ะ” คาร์เตอร์หันไปกระซิบข้างหูของคู่แฝดตัวเองเบาๆ เพราะไม่อยากให้ใครได้ยิน“งานนี้โดนพ่อห้ามแล้วมันจะเข้าหาไลลายังไงล่ะทีนี้” ทั้งสองหนุ่มกระซิบใส่กันเพราะกำลังเป็นกังวลแทนเพื่อน ยิ่งตอนนี้กองทัพรู้ว่าไลลากำลังท้องด้วยแล้วมันคงไม่กล้าปล่อยเมียตัวเองให้คลาดสายตาอย่างแน่นอน“กลับบ้านไปได้แล้ว อย่ามายุ่งกับน้องอีก นับตั้งแต่นี้แกไปอยู่ห่างจากน้องให้มากที่สุด ถ้าแกคิดจะเข้าใกล้ไลลาอย่าหาว่าพ่อไม่เตือน”ใบหน้าคมคายถอดสีเมื่อโดนสั่งห้ามอย่างเด็ดขาดซึ่งเขาก็หันมองประตูห้องฉุกเฉินเพราะคิดถึงสาวร่างเล็กที่อยู่ในนั้น เขาอยากเห็นหน้าเธอก่อนกลับ สักนิดก็ยังดี“งั้นให้ผมรอเห็นหน้าไลลาก่อนกลับได้ไหมพ่อ...แล้วผมจะไป”“ไม่ได้...กลับไปซะ”“พ่อ...” กองทัพลากเสียงเรียกบิดาที่สั่งห้ามเขาเกินไปแล้ว แม้แต่หน้าของไลลาก็ไม่คิดจะให้เขาเห็นเลยหรือไง“กลับไปกองทัพ ถ้ายังทำตัวดื้อดึงพ่อคงต้องเอาไลลาไปซ่อนไม่ให้แกเจอน้อ

บทอื่นๆ
สำรวจและอ่านนวนิยายดีๆ ได้ฟรี
เข้าถึงนวนิยายดีๆ จำนวนมากได้ฟรีบนแอป GoodNovel ดาวน์โหลดหนังสือที่คุณชอบและอ่านได้ทุกที่ทุกเวลา
อ่านหนังสือฟรีบนแอป
สแกนรหัสเพื่ออ่านบนแอป
DMCA.com Protection Status