LOGINShare
ผมหนาว…อยู่นิ่งๆ
publish date:
2026-07-28 04:02:16
Latest chapter
บ่วงร้ายพ่ายรอยรัก เราไม่เคยรักกัน
ภรภัทรกว่าจะสลัดรดาหลุดออกมาได้ก็ไม่ทันเสียแล้ว ชายหนุ่มไม่รอลิฟต์ด้วยซ้ำ เขาออกแรงวิ่งกระโจนลงบันไดมาจนถึงลานจอดรถชั้นล่าง แต่ภาพที่เห็นมีเพียงท้ายรถของน้ำฟ้าที่กำลังขับเคลื่อนลับสายตาไปไกลแสนไกล กึ้ก! ร่างสูงใหญ่ของประธานหนุ่มทรุดลงนั่งกับพื้นปูนตรงนั้นอย่างหมดแรง มือหนายกขึ้นกุมแผ่นอกข้างซ้ายที่กำลังปวดรวดร้าวและจุกแน่นจนแทบหายใจไม่ออก ความรู้สึกมากมายตีรวนผสมผสานกันไปหมดจนหัวสมองตื่นตระหนก ใช่... เมื่อครู่นี้เธอร้องไห้อีกแล้ว หยาดน้ำตาแห่งความแหลกสลายของภรรยาตอกย้ำเข้ามาในใจเขา ความจริงเขาควรจะยินดีไม่ใช่เหรอที่เห็นเธอเสียใจบ้าง แต่ทำไม... ทำไมหัวใจของเขาถึงเจ็บปวดทรมานแทบเจียนตายเพียงแค่ได้เห็นหยาดน้ำตาของเธอ! ภาพที่เธอเห็นเมื่อครู่นี้ มันไม่ได้เป็นอย่างที่เธอเข้าใจเลยสักนิด! เมื่อเช้านี้เขาเรียกรดาเข้ามาในห้องทำงาน ก็เพื่อที่จะเคลียร์ทุกอย่างให้จบสิ้นและชัดเจนต่างหาก! ภรภัทรนึกย้อนไปเหตุการณ์ก่อนหน้า “ต้นเรียกรดามาหา คิดถึงเหรอคะ... หรือคิดได้แล้วว่าคนที่อยู่ข้างคุณมาตลอดคือรดา” รดาเดินเข้ามาด้วยรอยยิ้มออดอ้อน “คุณเคยบอกว่าผมรักคุณงั้นเหรอ...” ภรภัทรเค้นเสียงถามเรียบต่ำ
บ่วงร้ายพ่ายรอยรัก ทำใจมาดี
น้ำฟ้าเตรียมตัวทุกอย่างไว้พร้อมสรรพแล้ว เอกสารสำหรับการเดินทางไปต่างประเทศถูกจัดการเรียบร้อย เหลือเพียงขั้นตอนสุดท้าย คือการรอให้ภรภัทรลงชื่อในใบสำคัญการหย่าเท่านั้น ร่างบางในชุดเรียบง่ายทว่าดูมีน้ำมีนวลขึ้นมานิดหน่อย เดินถือซองเอกสารสีน้ำตาลใบใหญ่ ซึ่งข้างในบรรจุใบคำร้องการหย่า ใบโอนหุ้นโรงแรมทั้งหมดคืนให้ตระกูลอัศวธารากุล และเช็คเงินสดมูลค่าสิบล้านบาท เพื่อชำระหนี้สินทุกบาททุกสตางค์ที่ลุงเดชาเคยก่อไว้ หญิงสาวก้าวเข้าไปในโรงแรมหรูอย่างมั่นคง เธอทำใจมาดีแล้ว... เจอกันครั้งนี้อีกแค่ครั้งเดียวคงพอ คงไม่มีอะไรจะเจ็บปวดไปมากกว่าตลอดหนึ่งเดือนที่ผ่านมาแล้วล่ะ แต่เมื่อน้ำฟ้าผลักประตูเปิดเข้าไปในห้องทำงานประธานบริหาร ภาพที่ปรากฏอยู่ตรงหน้ากลับทำให้นัยน์ตาสุกใสเบิกกว้างด้วยความช็อก! ภรภัทรยืนอยู่กลางห้อง โดยมีร่างของรดากำลังสวมกอดร่างสูงของเขาไว้แน่นจากทางด้านหลัง! “รดารักคุณ! รดารักคุณนะต้น คุณได้ยินไหม!” รดาแผดเสียงออดอ้อนกอดรัดเขาไว้ไม่ยอมปล่อย “ปล่อยนะรดา!” ภรภัทรตวาดเสียงแข็ง พยายามผลักดันร่างของหญิงสาวออกด้วยความรังเกียจ กึ้ก! หมอน้ำฟ้าชะงักกึกไปทันที หัวใจดิ่งวูบลงสู่ก้นเหว...
บ่วงร้ายพ่ายรอยรัก ไม่ได้ป่วย
ทางด้าน พร้อมพัฒน์ ที่ได้รับโทรศัพท์จาก ก้องภพ ว่าน้ำฟ้ากับภรภัทรมีปัญหากันรุนแรง... ท่านประธานใหญ่ พร้อมด้วย ก้องเกียรติ และ อักษราภัค ที่พาน้องพล็อตเตอร์ หลานชายตัวน้อยไปเที่ยวต่างประเทศ จึงรีบเร่งเดินทางกลับเมืองไทยทันที เพื่อตรงมาเคลียร์ปัญหาสำคัญที่ไร่พราวตะวัน ภายในห้องรับรองของไร่... บรรยากาศเต็มไปด้วยความตึงเครียดและกดดัน “ฝนไม่ได้จะเรียกร้องอะไรให้น้องนะคะคุณพร้อมพัฒน์...” น้ำฝนเอ่ยขึ้นด้วยน้ำเสียงสั่นเครือ แววตาเต็มไปด้วยความห่วงใยและสงสารน้องสาวจับใจ “ส่วนเรื่องเงินสิบล้านนั่น... ยัยฟ้าไม่ได้เกี่ยวข้องอะไรด้วยเลย แต่นี่ยังจะเอาที่ดินผืนที่คุณพ่อรักมากไปจำนองอีก เพื่อเอาเงินมาคืนคุณต้น... ฉันว่ามันไม่ถูกต้องเลยค่ะ” พร้อมพัฒน์ฟังแล้วได้แต่ถอนหายใจออกมาด้วยความสะเทือนใจและจุกอก ใบหน้าผู้สูงวัยเต็มไปด้วยความผิดหวังในตัวลูกชายคนโตอย่างถึงที่สุด “ผมจะโอนเงินให้ รบกวนคุณน้ำฝนออกเช็คตามความต้องการของหนูน้ำฟ้านั่นแหละครับ...” พร้อมพัฒน์เอ่ยตอบด้วยน้ำเสียงหนักแน่น แต่แฝงไปด้วยความเอ็นดู “ส่วนเรื่องที่ดินก็ไม่ต้องเอามาจำนอง บอกเธอว่ายังไม่สะดวกเรื่องเอกสาร ให้รับเงินก้อนนี้ไปก
บ่วงร้ายพ่ายรอยรัก สารภาพออกมา
“มันเข้ามาทำตัวเป็นเจ้าของบ้าน จะมาไล่เก็บข้าวของของพี่ฟ้าไปทิ้ง! นี่พี่ให้สิทธิ์มันขนาดนี้เลยเหรอ!” “เปล่า... พี่ไม่ได้ให้สิทธิ์อะไรใครทั้งนั้น!” ภรภัทรปฏิเสธเสียงหลง “จำคำตาลไว้เลยนะคะพี่ต้น ถ้าพี่เอาผู้หญิงคนนี้มาเป็นแฟน เราไม่มีเรื่องอะไรต้องคุยกันอีก!” น้ำตาลกดตัดสายใส่หน้าพี่ชายทันทีด้วยความเดือดดาล ร่างบางที่กำลังท้องแก่สูดหายใจเข้าลึก พยายามตั้งสติแล้วเดินตรงไปยังเคาน์เตอร์เพื่อจะไปเอากุญแจสำรองห้องนอนพี่ชายมาเก็บรักษาไว้ ขณะที่กำลังจะก้าวไปถึง หญิงสาวกลับต้องชะงักกึก เมื่อได้ยินเสียงสาวใช้ที่ชื่อแยม กำลังยืนแอบคุยโทรศัพท์อยู่หลังฉากกั้นห้องครัวด้วยท่าทางลุกลี้ลุกลน “คุณน้ำฟ้าก็ออกจากบ้านไปแล้ว แล้วเงินค่าจ้างของแยมล่ะคุณรดา!” เสียงของแยมดังลอดออกมาอย่างร้อนรน ตามด้วยเสียงแผดสาดประท้วงที่เล็ดลอดมาจากลำโพงโทรศัพท์ของรดา “ค่าจ้างอะไรอีกนังแยม! ฉันให้แกไปหมื่นนึงแล้วยังไม่พออีกหรือไง!” “แต่นั่นมันของเดือนที่แล้ว เดือนนี้คุณรดายังไม่จ่าย! ไม่งั้นแยมจะเปิดโปงให้หมด ว่าคุณรดายุยงใส่ร้ายคุณหมอน้ำฟ้าให้ครอบครัวเขาแตกแยกกัน!” “ฉันไม่ได้ทำอะไร! แกอย่ามาใส่ร้ายฉันนะนังแ
บ่วงร้ายพ่ายรอยรัก โกหกไม่เนียน
น้ำตาลที่ทราบข่าวเรื่องความระหองระแหงของพี่ชายกับพี่สะใภ้ รีบเดินทางมารอพบภรภัทรที่คฤหาสน์อัศวธารากุลทันที แต่ยังไม่ทันจะได้เจอพี่ชาย หญิงสาวกลับต้องมาได้ยินเสียงเอะอะโวยวายดังออกมาจากบริเวณห้องรับแขกเสียก่อน “เอากุญแจห้องมาสิ! แล้วช่วยกันไปเก็บของของหมอน้ำฟ้าออกไปทิ้งให้หมด!” เสียงกรีดร้องสั่งการของรดาดังลั่นบ้าน “ฉันให้ไม่ได้หรอกค่ะ... คุณไม่ได้มีความเกี่ยวข้องอะไรกับบ้านหลังนี้” ป้ายา แม่บ้านเก่าแก่เอ่ยตอบด้วยน้ำเสียงประท้วง พลางกอดกระเป๋ากุญแจไว้แน่น “อีกหน่อยฉันก็เป็นเจ้าของบ้านนี้แล้ว! เอามานี่! นังแยม มาช่วยกันค้น!” รดาตวาดสั่งแยมสาวใช้ด้วยท่าทางถือดีและจองหอง น้ำตาลที่ก้าวเข้ามาเห็นเหตุการณ์พอดีเดินตรงเข้ามาด้วยสีหน้าถมึงทึง ร่างของหญิงสาวที่กำลังอุ้มท้องแก่แผ่ออร่าความน่าเกรงขามออกมาจนคนในบ้านชะงัก “อะไรกัน...” น้ำตาลเอ่ยเสียงเรียบ แต่เย็นเยียบไปถึงขั้วหัวใจ “คุณหนูมาพอดีเลยค่ะ!” ป้ายารีบวิ่งเข้ามาฟ้องน้ำตาท่วมหน้า “คุณรดาจะเอากุญแจสำรองไปไขเอาของใช้ของคุณหมอน้ำฟ้าไปทิ้งค่ะ” น้ำตาลหยุดยืนตรงหน้ารดา นัยน์ตาคู่คมกวาดมองหญิงสาวตรงหน้าตั้งแต่หัวจรดเท้าด้วยสายตาหยามเ
บ่วงร้ายพ่ายรอยรัก หมอใจดี
ภรภัทรยังคงสั่งให้คนขับรถพามาจอดวนเวียนแอบดูหมอน้ำฟ้าที่โรงพยาบาลอยู่เรื่อยๆ สายตาคมกริบมองผ่านฟิล์มมืดของรถคันหรู จ้องมองร่างบางที่กำลังเดินตรวจและพูดคุยกับคนไข้ด้วยความรู้สึกสับสนและขัดแย้งในใจ ประธานหนุ่มผ่อนลมหายใจออกมาเบาๆ ลึกๆ แล้วเขาก็พอรู้ตัวดีว่าวันนั้นเขาอาจจะใช้อารมณ์และพูดจารุนแรงกับเธอเกินไป แต่สายตาคมกลับแอบสะดุดเข้ากับเรือนร่างของภรรยาคนสวย นัยน์ตาคู่คมขมวดมุ่นเมื่อสังเกตเห็นว่าหมอน้ำฟ้าดูอวบอิ่มและมีน้ำมีนวลขึ้นมาจากเมื่อก่อนนิดหน่อย ผิวพรรณดูเปล่งปลั่ง ผิดกับตัวเขาที่ซูบผอมลงอย่างเห็นได้ชัด กินอะไรก็พะอืดพะอมอ้วกออกจนหมด และต้องทนทรมานกับอาการเวียนหัวอยู่แทบทั้งวัน ‘ถ้าวันนั้นคุณยอมเอ่ยคำขอโทษ ยอมรับผิดกับผมดีๆ... บางทีผมก็อาจจะแค่โกรธคุณไม่กี่วันก็หายแล้วน้ำฟ้า’ ประธานหนุ่มเค้นความคิดในใจวางท่าฟอร์มจัดไปตามประสาคนปากแข็ง โดยที่ไม่รู้เลยสักนิดว่า ที่เธอดูอวบอิ่มขึ้นมานั้น ไม่ใช่เพราะกินอิ่มนอนหลับอย่างมีความสุข แต่เป็นเพราะเลือดเนื้อเชื้อไขตัวน้อยของเขากำลังเติบโตขึ้นทุกวันอยู่ในครรภ์ของเธอต่างหาก ความอึดอัดภายในรถทำให้ภรภัทรตัดสินใจเปิดประตูแล้วเดินเลี่ยงไปนั่งพ
You may also like
แอคเคาท์(ลับ) ของท่านประธาน NC 25++
ลานิรินน์140.8K viewsถึงป๋าดุ (ดัน) หนูก็ไหว
ผลิกา(เลอบัว)68.2K viewsรวมเรื่องสั้นสุดแซ่บ
กาสะลอง251.5K viewsOBSESSED คลั่งไคล้อัยรินทร์ (4P) NC20+
Beefy Cat106.7K viewsเล่ห์ร้าย ล่ารัก
Phat_sara425 viewsสามีของฉันต้องการการแต่งงานแบบเปิด
Lunaink29 viewsเจ้าหญิงของหมอปรวีร์
Chareen108 viewsเจ็ดปีที่ไร้รัก หย่าแล้วถูกผู้ทรงอิทธิพลตามเอาใจ
ซิงซิงโข่วไต้702 views
