Masuk“เมื่อกี้นี้..ผมรู้สึกดีขึ้นมากเลย อ้อมกอดของคุณอุ่นจัง” คราวนี้หญิงสาวรู้แล้วว่าตัวเองถูกหลอกจึงต่อว่ากลับทันที
“ฮื้อ!!!..ไอ้คนฉวยโอกาส! นี่นายกล้าดียังไงถึงมาหลอกแต๊ะอั๋งฉัน..ห๊า!!!”
“ไม่ได้หลอกสักหน่อย ก็เมื่อตะกี้ผมเจ็บจริง ๆ แล้วคุณก็เป็นคนทำให้ผมเจ็บนะครับ” หญิงสาวที่เหลือบไปเห็นรถตัวเองเสียหายก็โวยลั่นขึ้นอีกครั้ง
“โห่!!!..รถฉ้าน!!!! ตาย ๆ หมดกัน”
“นี่เป็นอะไรมากมั้ยคุณ ก็แค่สีถลอกนิดเดียวเอง จะร้องโวยวายทำไมนักหนา เหมือนผมไปฆ่าพ่อคุณตายงั้นแหละ” ปุณณภพตามมากวนอารมณ์เธออยู่ที่รถ มธุสรขมวดคิ้วมุ่น เธอจ้องมองปุณณภพด้วยสายตาจับผิด เธอสังเกตเห็นว่าเขาไม่ได้มีท่าทีเจ็บปวดอะไรเลยสักนิด
“นี่นายรู้อะไรมั้ย?..รถฉันน่ะ เป็นรถนำเข้า มีเพียงไม่กี่คันในโลก!” มธุสรตวาดเสียงดัง ราวกับเสียงไซเรนเตือนภัยก่อนจะยืนไว้อาลัยให้กับรถของตัวเอง
“นี่คุณ!!..อย่าบ่นนักเลยน่า ค่าเสียหายเท่าไหร่ ก็ว่ามา เดี๋ยวผมจัดการให้” ปุณณภพยักไหล่ขึ้นอย่างยียวน เขาอยากจะชดใช้ให้เธอ เพราะต้องการเบอร์มือถือของหญิงสาว ปุณณภพไม่รู้ว่าทำไมถึงรู้สึกอยากเข้าใกล้ผู้หญิงคนนี้ ทั้งๆ ที่เธอปากร้ายและเอาแต่ใจ แต่เขากลับรู้สึกว่าเธอมีเสน่ห์บางอย่างที่ดึงดูดใจของเขาเหลือเกิน
“หึ! สภาพอย่างนายนะเหรอ..จะเอาเงินที่ไหนมาซ่อมรถให้ฉัน?” มธุสรเอ่ยขึ้นก่อนจะมองดูมอเตอร์ไซค์คันเก่า ๆ แล้วคิดในใจว่าเขาคงไม่มีปัญญาหาเงินมาซ่อมรถของเธอได้แน่ ๆ มธุสรพูดด้วยน้ำเสียงดูถูก แต่เขาก็พยายามควบคุมอารมณ์และแสดงท่าทางกวน ๆ ใส่เธอ
“แล้วคุณจะให้ผมทำยังไงไม่ทราบครับคุณผู้หญิง เรียกตำรวจเลยดีมั้ย?” ปุณณภพถามเสียงแข็ง ข้อหลังนี้ยังไงเขาต้องได้เบอร์ของเธอแน่ ๆ
มธุสรขมวดคิ้วมุ่น เธอจ้องมองปุณณภพด้วยสายตาจับผิด มาถึงตอนนี้เธอสังเกตเห็นว่าเขาไม่ได้มีท่าทีเจ็บปวดอะไรเลยสักนิด
“เอาน่าคุณ! แค่พ่นสีไม่กี่กระป๋องเดี๋ยวรถคุณก็กลับมาสวยเหมือนเดิมแล้ว เอางี้สิ!..เดี๋ยวผมอาสาพ่นให้..เอาม่ะ ค่าสีเดี๋ยวผมออกให้เอง” เขาตอบอย่างยียวนเมื่อรู้ว่าคนตรงหน้ากำลังดูถูกเขา
“นี่นาย!!..เห็นรถฉั้นเป็นของเล่นสมัยที่นายยังไม่หย่านมรึไง” มธุสรพูดเสียงแข็ง
“นี่คุณไม่เชื่อผมจริง ๆ เหรอ.. ว่าผมซ่อมรถให้คุณได้ เมื่อก่อนข้างกำแพงโรงเรียนก็ฝีมือของผมทั้งนั้นแหละ” ปุณณภพโอ้อวดทันที จนหญิงสาวหมั่นไส้
“อย่ามาโม้หน่อยเลย! เมื่อกี้นายก็เพิ่งจะโกหกฉันมาหยก ๆ นายไม่ได้เป็นอะไรเลยด้วยซ้ำ..แต่แกล้งทำเป็นเจ็บ”
“แต่ผมเจ็บขามาก ๆ เลยนะครับ...โอ๊ยยๆ!!! “ ปุณณภพตอบด้วยน้ำเสียงออดอ้อน ก่อนจะแกล้งนั่งลงไปทำทางเจ็บขาแล้วเงยมองหน้าหญิงสาวด้วยท่าทีที่ทำให้เธอเกือบจะปรี๊ดแตก แต่ก็พยายามสงบอารมณ์เอาไว้ มธุสรจ้องมองเขาด้วยสายตาที่เต็มไปด้วยความไม่พอใจ ก่อนจะพูดออกมาเพื่อต่อว่าชายหนุ่ม
“อย่ามาโกหกหน่อยเลย ฉันจะไม่มีทางหลงกลนายอีก ทำเป็นบอกปวดขา พอฉันเดินมาที่รถนายก็เดินปร๋อเชียว” มธุสรเบ้ปาก เธอไม่เชื่อคำพูดของเขาเลยสักนิด
“ก็ผมพยายามฝืนไงครับ” ปุณณภพตอบ
“นี่นายต้องการอะไรกันแน่?” มธุสรถาม
“ผมแค่อยากจะขอโทษคุณครับ” ปุณณภพตอบ
“ผมผิดเองที่ขับรถไม่ระวัง”
“ฉันไม่ต้องการคำขอโทษของนาย!” มธุสรพูดเสียงดัง
“แล้วคุณต้องการอะไร?” ปุณณภพถาม
มธุสรเงียบไป เธอไม่รู้ว่าจะตอบเขายังไง เธอไม่ต้องการอะไรจากเขาเลย เพียงแค่อยากให้เรื่องมันจบ ๆ
“ผมขอเลี้ยงมื้อเช้าคุณ..เพื่อเป็นการขอโทษได้ไหมครับ?” ปุณณภพรีบบอกความประสงค์ในใจ
“เสียใจ! ฉันรีบ และฉันก็ไม่หิว!” มธุสรตอบกระแทกกระทั้น เธอไม่เข้าใจว่าทำไมผู้ชายคนนี้ถึงได้ตื๊อเธอไม่เลิก
“ส่วนค่าซ่อมรถเดี๋ยวฉันจัดการเอง”
“โธ่คุณ!!!”
“เอาเถอะๆ ...ฉันไม่อยากเสียเวลากับคนอย่างนายแล้ว! ถือว่าแล้วกันไป! ฉันรีบ!!!” มธุสรพูดเสร็จก็สะบัดหน้าเดินขึ้นรถไปอย่างรวดเร็ว เพราะถ้าปล่อยให้เขาเรียกตำรวจ เธอเกรงว่าจะเสียเวลาไปมากกว่านี้ และถึงยังไงเธอก็ต้องเป็นฝ่ายผิดอยู่วันยังค่ำ แล้วถ้าเรื่องนี้รู้ไปถึงหูผู้เป็นบิดาของเธอละก็ มธุสรก็เบื่อที่จะต้องมานั่งฟังเทศน์อีก
“สวยดี!!!..น่าเสียดาย..เอาแต่ใจชะมัด!” ปุณณภพสบถเสียงต่ำ ขณะมองร่างอรชรของหญิงสาวที่กำลังเดินสะบัดสะโพกจากไป เขาอดไม่ได้ที่จะยกยิ้มมุมปาก เมื่อนึกถึงใบหน้าแดงก่ำด้วยความโกรธของเธอเมื่อครู่
หญิงสาวรีบขับรถสปอร์ตคันหรูของตัวเองออกไปอย่างรวดเร็ว ราวกับนักแข่งรถฟอร์มูล่าวัน โดยไม่สนใจปุณณภพที่ยังยืนงง ๆ อยู่ริมถนน ชายหนุ่มมองตามรถสปอร์ตคันหรูเตี้ยติดพื้นที่แล่นลับตาไปอย่างเสียดาย
ตอนที่ 39 ตอนจบณ ห้องทำงานส่วนตัวของปุณณภพ บรรยากาศเต็มไปด้วยความตึงเครียด ชายหนุ่มนั่งอยู่หลังโต๊ะทำงาน ดวงตาคมกริบจ้องมองภาพถ่ายในมือถือตรงหน้าด้วยความรู้สึกหลากหลาย เขาทั้งโกรธทั้งเสียใจและสับสนก่อนจะโทรหานักสืบเอกชนคนที่ส่งรูปถ่ายพวกนั้นมาให้เขา“นี่คือภาพถ่ายที่ภรรยาคุณไปพบนายมิกซ์แล้วพากันเข้าโรงแรมม่านรูดครับ” นักสืบเอกชนกล่าวเสียงเรียบ“คุณเห็นภรรยาผมตอนไหน” ปุณณภพถามเสียงสั่นเครือ“เมื่อช่วงเย็นนี้เองครับ”“ผมได้สืบประวัติของนายมิกซ์เพิ่มเติมแล้วครับ” นักสืบกล่าวต่อ“ตอนนี้นายมิกซ์ติดหนี้การพนันและก็กำลังจะหนีออกนอกประเทศ เขาเดินทางไปที่สนามบินพร้อมกับชายสองคน ซึ่งผมเดาว่าน่าจะเป็นเจ้าหนี้ของเขาครับ” นักสืบอธิบายให้ปุณณภพฟัง“ผมแทบไม่เชื่อเลยว่าภรรยาจะทรยศผมแบบนี้” ปุณณภพกล่าวด้วยน้ำเสียงแห่งความสิ้นหวังเขาแทบไม่อยากจะเชื่อ แต่ภาพถ่ายและวิดีโอที่ส่งมาก็เป็นหลักฐานที่ชัดเจน เขาเห็นรถของเธอเลี้ยวเข้าไปจอดในม่านรูดจริง ๆปุณณภพเงียบ เขาไม่รู้จะพูดอะไร เขารู้สึกเหมือนถูกหักหลังและรู้สึกเหมือนโลกทั้งใบกำลังจะแตกสลายไปตรงหน้าทันใดนั้นเองเขาก็คว้ากุญแจรถและตรงไปที่บ้านคุณชลธีร์
ตอนที่ 38 ก่อนลาเล่นใหญ่ขอใส่ทิ้งทวนม่านรูดแห่งหนึ่ง ก่อนถึงสนามบินเย็นนั้นนายมิกซ์ใช้อุบายหลอกล่อให้มธุสรออกมาหาได้สำเร็จแล้ว เขาก็ออกอุบายโดยการทำหน้าที่เป็นคนขับรถให้เธอ ระหว่างทางนายมิกซ์ก็อ้างว่าเขาจะแวะไปหาเพื่อนสนิทก่อนไปสนามบิน ซึ่งมธุสรก็ไม่ค่อยเชื่อสักเท่าไหร่ แต่เธอไม่ใช่คนขับจึงทำอะไรไม่ได้มากนัก หญิงสาวนั่งตัวแข็งทื่ออยู่บนเบาะรถข้างคนขับ เธอจ้องมองถนนเบื้องหน้าด้วยสายตาที่ว่างเปล่า ความรู้สึกหวาดระแวงและไม่ไว้วางใจกำลังก่อตัวขึ้น เมื่อรถยนต์คันหรูเลี้ยวเข้าไปในม่านรูดแห่งหนึ่ง หญิงสาวก็ตกใจทันที“พี่มิกซ์!!!...พาน้ำหวานมาที่นี่ทำไมคะ” มธุสรเอ่ยถามเสียงสั่น และรู้สึกไม่ปลอดภัย“ไหนบอกว่า..จะให้น้ำหวานไปส่งพี่ที่สนามบินไง”“ใจเย็นๆ สิที่รัก” นายมิกซ์ตอบกลับด้วยรอยยิ้มเจ้าเล่ห์“พี่แค่อยากแวะมาบอกเพื่อนเฉย ๆ ”“เพื่อน!!!..ที่ม่านรูดเนี่ยนะ!!!” มธุสรเลิกคิ้วด้วยความสงสัยเมื่อนายมิกซ์จอดรถสนิท“ก็ใช่น่ะสิ!!! เพื่อนพี่มันมาหาแฟนมันที่นี่” นายมิกซ์ตอบเสียงเรียบ ก่อนจะดับเครื่องยนต์ แล้วหันมามองมธุสรด้วยสายตาที่เต็มไปด้วยความปรารถนา“ไม่ต้องห่วงหรอกน่า.. แค่แป๊บเดียวเอง” เมื่อ
ตอนที่ 37 ความลับไม่มีในโลกหนึ่งเดือนผ่านไปความเจ็บปวดและความอัปยศที่มธุสรจะไม่มีวันลืมเลือน เธอจำต้องยอมจำนนต่อความปรารถนาของอดีตคนรัก ยอมให้เขาทำในสิ่งที่เขาต้องการเมื่อทุกอย่างจบลง มธุสรนอนนิ่งอยู่บนเตียง ร่างกายและจิตใจของเธอแทบจะแตกสลายเสียให้ได้ เธอรู้สึกเหมือนถูกทำลายจนแทบไม่เหลือชิ้นดี มธุสรมองดูนายมิกซ์ลุกขึ้นแต่งตัว เขามองเรือนร่างอันเปลือยเปล่าของเธอด้วยความพึงพอใจ“เห็นไหม น้ำหวานจ๋า” เขาพูดเสียงเย็นชา“น้ำหวานกลับมาเป็นของพี่เหมือนเดิม มันก็ไม่เห็นมีอะไรเสียหายเลยนี่น่า ไอ้ภพมันไม่รู้หรอก” มธุสรไม่ตอบ เธอจ้องมองเพดานห้องด้วยดวงตาที่ว่างเปล่า เธอรู้สึกเหมือนชีวิตของเธอได้จบสิ้นลงแล้วนายมิกซ์แต่งตัวเสร็จก็เดินออกจากห้องไป ทิ้งมธุสรไว้ในห้องนอนที่มืดมิดและเงียบสงัดภายในอพาร์ตเมนต์ของเขา เธอพลิกตัวนอนตะแคง น้ำตาไหลอาบแก้มอย่างเงียบงัน ความรู้สึกเจ็บปวดและอัปยศถาโถมเข้ามาในจิตใจ เธอรู้สึกเหมือนถูกทำลายจนไม่เหลือชิ้นดีหญิงสาวค่อยๆ ลุกขึ้นนั่งบนเตียง ก่อนจะมองไปรอบๆ ห้องด้วยสายตาที่ว่างเปล่า ห้องนอนที่เคยเป็นสถานที่แห่งความสุขและความทรงจำดีๆ บัดนี้กลายเป็นสถานที่แห่งความเจ็บ
ตอนที่ 36 บำเรอรักชายชู้ NCมธุสรหลับตาพริ้ม ร่างกายบิดเร่าด้วยความเสียวซ่าน เสียงครางหวานเล็ดลอดไรฟัน นายมิกซ์ไม่สนใจเสียงอ้อนวอนของเธอ เขาก้มลงดูดดึงทรวงอกอวบอิ่มที่เด้งขึ้นลงตามจังหวะหายใจอย่างหิวกระหาย ความขาวเนียนและขนาดที่ใหญ่โตเกินวัยทำให้เขาแทบคลั่ง อดีตแฟนหนุ่มดูดดื่มราวกับจะกลืนกินมันเข้าไปทั้งเต้า“เบา ๆ สิ...พี่ดูดจนมันเป็นรอยหมดแล้ว” มธุสรต่อว่าเสียงแผ่วเบา ดวงตาคู่สวยฉายแววขุ่นเคืองระคนเจ็บปวดนายมิกซ์หัวเราะในลำคอ ลมหายใจถี่กระชั้น ฝ่ามือหนาบีบขยี้ทรวงอกอวบอิ่มอย่างแรงจนมันบิดเบี้ยว“เดี๋ยวก็หายน่า ดูดนิดดูดหน่อยเอง...จะเป็นไรไป ทำไมเสียวเหรอ..เสียวก็ครางดัง ๆ สิจ๊ะ พี่ชอบ” เขาพูดเสียงพร่า ยิ่งห้ามเหมือนยิ่งยุ นายมิกซ์ไม่สนใจคำทัดทานใด ๆ เขาซุกไซร้ซอกคอขาวผ่อง ดูดดึงฝากรอยแดงไว้ทีละรอยจนแดงเถือก“พี่มิกซ์...อย่า...อื้อ...พอแล้ว” มธุสรพยายามผลักไสร่างของเขาออกไป เสียงของเธอสั่นเครือ น้ำตาคลอเบ้าด้วยความเจ็บปวดและความขยะแขยง“ทุกครั้งพี่ก็ทำแบบนี้ ผัวเธอไม่เห็นว่าจะจับได้เลย อย่ามาเรื่องมากหน่อยเลยน่า” นายมิกซ์กระซิบเสียงพร่า ดวงตาเปล่งประกายวาววับด้วยความปรารถนาอย่างกระห
ตอนที่ 35 แอบสามีมาเสียว NCสัมผัสแนบชิดทำให้มธุสรขนลุกวูบวาบไปทั้งร่าง เธอกัดฟันแน่น พยายามนิ่ง ก่อนนอนมองเพดานเพื่อหวังเบี่ยงเบนความรู้สึกที่กำลังก่อตัวขึ้น เขารีบยกขาของเธอขึ้นตั้งฉาก ก่อนจะจับมันแยกออกจากกัน แล้วก้มหน้าลงไปสำรวจใกล้ ๆ“หอม!!...หอมจังเลยที่รัก เดี๋ยววันนี้พี่โกนขนออกให้นะ” นายมิกซ์กระซิบเสียงแหบพร่า ลิ้นร้อนของเขาไล้เลียไปตามผิวเนื้อเนียนละเอียดบริเวณหน้าท้องแบนราบ“อย่าพูดมากได้ไหม อยากจะทำก็ทำให้เสร็จ วันนี้น้ำหวานไม่ได้มีเวลาอยู่กับพี่ทั้งวันนะ” มธุสรพูดเสียงแข็งกร้าว เพราะไม่อยากเสียเวลาไปกับเขาอีกต่อไป“นี่น้ำหวานกะจะให้พี่ทำสามนาทีแล้วแตกเลยรึไง!!” สิ้นเสียงประชด นายมิกซ์ก็เลียริมฝีปาก ก่อนจะกระชากจีสตริงลายลูกไม้สีสวยของมธุสรเลื่อนลงไปไว้ที่ปลายขา แล้วก้มหน้าละเลงเลียใส่ร่องสวาทของเธออย่างทันทีด้วยความกระหายหื่น เขาซุกไซ้ใบหน้าลงลึกแล้วยัดลิ้นลงไปในร่องสวาทอย่างรุนแรงมธุสรหยิบโทรศัพท์มือถือของตัวเองขึ้นมา เพื่อเลื่อนดูโซเชียลต่างๆ ด้วยท่าทีที่ไม่สนใจเขาเลยแม้แต่น้อย แต่เมื่อเรียวลิ้นสอดเข้าไปรัวๆ ในโพรงถ้ำ เธอก็ไม่อาจต้านทานความเสียวซ่านนั้นได้ จนสะดุ้งเฮือ
ตอนที่ 34 จำนนรักรอยแค้น NCมธุสรสูดหายใจเข้าลึก พยายามรวบรวมสติที่กระจัดกระจาย“พี่มิกซ์!! ถ้าพี่ต้องการทำไมพี่ไม่เรียกเด็กไชด์ไลน์แทน” เธอถามเสียงแผ่วเบา ก่อนจะยอมจำนนต่อสถานการณ์ที่เลวร้าย“ถอดเสื้อผ้าออกซะ..น้ำหวานไม่มีสิทธิ์มาต่อรองอะไรกับพี่ทั้งนั้น” มธุสรจำใจต้องค่อย ๆ ปลดเปลื้องกระดุมเสื้อชุดทำงานของเธอออกอย่างเชื่องช้า มือเรียวบางสั่นเทา ดวงตาคู่สวยฉายแววขุ่นเคืองและสิ้นหวัง เธอรู้ดีว่าสิ่งที่กำลังทำนั้นผิดต่อสามี แต่ในสถานการณ์เช่นนี้ เธอไร้ซึ่งทางเลือกอื่นใด จนต้องยอมจำนนต่อความต้องการของนายมิกซ์ อดีตคนรักที่ครั้งหนึ่งเคยเป็นเจ้าของหัวใจเธอความรู้สึกขยะแขยงตัวเองถาโถมเข้ามา เมื่อนึกถึงสัมผัสของเขาในอดีต นายมิกซ์ไม่เคยปรารถนาร่างกายของเธออย่างแท้จริง แต่ในวันนี้ เขากลับแสดงออกถึงความต้องการในตัวเธออย่างโจ่งแจ้ง มันเป็นความต้องการที่แฝงไปด้วยความแค้น และความปรารถนาที่จะทำลายเธอมธุสรยืนเปลือยเปล่าท่อนบนอยู่ตรงหน้าเขา โดยไม่ยอมถอดกระโปรงและบราเซียร์ออกจากร่างกายของตนเอง ก่อนจะยืนสั่นเทาด้วยความอับอายและหวาดกลัว สายตาคมโลมเลียราวกับว่ากำลังถอดเสื้อผ้าของเธอออกทีละชิ้นนายมิกซ์







