LOGINShare
บทที่ 400
Latest chapter
บ่วงเสน่หา... ประธานบำบัดรัก บทที่ 604
เสิ่นปิงเจี๋ยเผยรอยยิ้มให้เธอเพียงแต่ในรอยยิ้มนั้นกลับแฝงไว้ด้วยความท้าทายอยู่สายหนึ่งอีกทั้งน้ำเสียงยังอวดดีและจองหองยิ่งนักเวินหร่านชะงักไปครู่หนึ่ง ถึงค่อยได้สติกลับมาตอนนี้ฟู่จิ่งเฉิงไม่ได้อยู่ด้วยเธอเลยไม่จำเป็นต้องเสแสร้งแกล้งทำละครอีกต่อไปทว่ากลับคืนสู่ตัวตนแท้จริงของตัวเองอันที่จริงเสิ่นปิงเจี๋ยจงเกลียดจงชังเธอมาโดยตลอด“ฉันเคยบอกไปแล้วเมื่อครั้งก่อนว่าพวกเราไม่ได้สนิทกัน รบกวนวันหน้าอย่ามาเรียกฉันว่าพี่อีก” เวินหร่านเอ่ยด้วยน้ำเสียงเรียบเฉยเย็นชาเสิ่นปิงเจี๋ยยักไหล่ “ช่วยไม่ได้นี่คะ ก็ใครใช้ให้พี่เป็นแฟนเก่าของประธานฟู่ ส่วนฉันเป็นคนปัจจุบันกันล่ะ”เธอเน้นย้ำคำว่า คนปัจจุบัน เป็นพิเศษ เพื่อชูความเหนือกว่าของตนเองขึ้นมาในใจของเวินหร่านรู้สึกคลื่นไส้สะอิดสะเอียนขึ้นมาวูบหนึ่งทว่าริมฝีปากกลับไม่ได้เอื้อนเอ่ยสิ่งใดออกไปมากกว่านั้นเธอไม่อยากจะใส่ใจอีกฝ่ายจึงหันหลังเดินหนีไปทันทีเมื่อเดินมาหยุดลงที่หน้ากระจกห้องลองเสื้อ เธอก็พลันหมุนตัวสำรวจเสื้อผ้าชุดนี้บนเรือนร่างของตนเองในไม่ช้า เงาร่างของเสิ่นปิงเจี๋ยก็ปรากฏขึ้นในกระจกห้องลองเสื้ออีกครั้ง“แบรนด์เส
บ่วงเสน่หา... ประธานบำบัดรัก บทที่ 603
เวินจี้หลี่เอ่ยเตือนสีหน้าของเวินหร่านพลันชะงักไปเธอรู้ดีว่า ทันทีที่ตนเองน้อมรับหุ้นเวินซื่อห้าเปอร์เซ็นต์นี้ไว้ก็เท่ากับตอบรับพ่อว่าจะยอมเข้าไปช่วยงานที่เวินซื่อเธออยากเข้าไปทำที่เวินซื่อจริง ๆ หรือ?เธอเอ่ยถามตัวเองในใจทว่าต่อให้เธอไม่อยากทำ แล้วยามนี้เธอยังมีทางให้เลือกอีกหรืออย่างไร?เวินหร่านหลุบสายตาลง ก่อนจะตัดสินค้าใจขั้นเด็ดขาดในที่สุด“หนูเองก็ขอพูดคำไม่น่าฟังไว้ก่อนเช่นกันนะคะ ในเมื่อหนูก้าวเข้าไปในเวินซื่อแล้ว หนูจะต้องขึ้นไปถึงตำแหน่งผู้จัดการให้ได้ หวังว่าถึงตอนนั้นจะไม่มานั่งเสียใจทีหลังก็แล้วกันนะคะ”หากเธอไม่คิดจะทำก็แล้วไป แต่ถ้าลองได้ลงมือทำแล้ว เธอก็ต้องทำให้ดีที่สุดเดิมทีเธอไม่ได้คิดอยากจะเข้าไปช่วยงานที่เวินซื่อเลยสักนิดทว่าในเมื่อพ่อยอมมอบหุ้นห้าเปอร์เซ็นต์ให้เพื่อให้เธอเข้าไปตำแหน่งผู้จัดการนั้น เธอจะต้องครอบครองมาให้จงได้!และจะไม่มีวันยกให้ใครฟรี ๆ เป็นอันขาดคิ้วของเวินจี้หลี่ขมวดแน่นจนผูกกันเป็นปมคำพูดประโยคนี้ของเวินหร่าน เห็นได้ชัดว่าเป็นคำท้าทายใส่หน้าเขาโดยตรงแผนการเดิมของเขาคือให้เวินหร่านเข้าไปทำงานก่อน เพื่อช่วยถางอุปสรรคขวา
บ่วงเสน่หา... ประธานบำบัดรัก บทที่ 602
ซางเลี่ยรุ่ยทอดมองเธอด้วยสายตาอันมีความหมายลึกซึ้ง“บางครั้ง ถึงแม้จะดูเหมือนไม่มีบทสรุป แต่มันก็ไม่ได้เป็นอุปสรรคต่อการที่ผมจะรอ”หัวใจของเวินหร่านกระตุกวูบไปจังหวะหนึ่งเขากำลังบอกเธอว่า ต่อให้ยามนี้เธอจะไม่เชื่อใจเขา และไม่ยินดีจะให้โอกาสเขา เขาก็ยินดีที่จะรอคอยเธอเวินหร่านหันกลับมา พลางจ้องมองเขาด้วยสายตากร้าวลึกชั่วขณะนั้น เธอพลันไม่รู้ว่าควรจะเอื้อนเอ่ยสิ่งใดออกมาดีหรือว่ารูปถ่ายที่ฟู่จิ่งเฉิงนำมาให้เธอดู จะมีปัญหาขึ้นมาจริง ๆ ?ทว่าไม่ว่าอย่างไรก็ตาม เธอและซางเลี่ยรุ่ยต่างก็ไม่ได้อยู่ในโลกใบเดียวกันแต่แรกแล้ว อีกทั้งยังยากที่จะก้าวไปจนถึงบั้นปลายชีวิตร่วมกันได้ในไม่ช้า รถยนต์หรูก็แล่นมาจอดลงที่หน้าประตูบ้านตระกูลเวินเวินหร่านปลดสายเข็มขัดนิรภัย ก่อนจะหันไปเอ่ยขอบคุณเขา “ขอบคุณนะคะที่มาส่ง”เธอเพิ่งจะเปิดประตูรถออก เสียงของซางเลี่ยรุ่ยก็ดังขึ้นมาจากทางด้านหลัง “อยากให้ผมเข้าไปเป็นเพื่อนด้วยไหม?”เวินหร่านชะงักไปเล็กน้อยคิดไม่ถึงเลยว่าเขาจะเอ่ยปากพูดเช่นนี้ด้วยตัวเองดูเหมือนว่าเขาคงจะรับรู้ถึงสถานการณ์อันยากลำบากของเธอในบ้านตระกูลเวินแล้วเพราะเกรงว่าหากเธอเดิ
บ่วงเสน่หา... ประธานบำบัดรัก บทที่ 601
หลีลี่ส่ายหน้าโดยสัญชาตญาณแน่นอนว่าเธอย่อมไม่ต้องการให้เวินหร่านต้องตกไปเป็นนางบำเรอของซางเลี่ยรุ่ยเดิมทีเธอยังนึกว่าความรักจะเอาชนะได้ทุกสิ่งและเวินหร่านจะลงเอยแต่งงานกับซางเลี่ยรุ่ยทว่าความจริงกลับพิสูจน์แล้วว่าเธอคิดตื้นเขินเกินไปเธอตบไหล่เวินหร่านเบา ๆ เพื่อปลอบใจ “ไม่เป็นไรนะ ถ้าแกไม่มีวาสนากับซางเลี่ยรุ่ย ก็ยังมีเฉิงเลี่ยรุ่ย หลี่เลี่ยรุ่ยอีก... เอาเป็นว่าจะต้องเจอคนที่เกิดมาเพื่อเธอจริงๆ อย่างแน่นอน!”เวินหร่านหรี่ดวงตาคู่คมลงเล็กน้อย “ขอให้เป็นอย่างนั้นทีเถอะ”ทว่าเวลานี้เธอไม่ได้คาดหวังอะไรกับโชคชะตาและความรักอีกต่อไปแล้วมีก็ดี ไม่มีก็ไม่เป็นไรเธอแค่อยากโฟกัสกับตัวเองใช้ชีวิตในแบบที่เป็นของเธอเองให้ดีเท่านั้นขณะที่เวินหร่านกำลังทานมื้อเช้าร่วมกับหลีลี่ โทรศัพท์มือถือก็ดังขึ้นมากะทันหันเธอเดินไปรับสายปลายสายคือเสียงออกคำสั่งของเฉิงหว่านอี๋ “เวินหร่าน คืนนี้แกกลับมาที่บ้านตระกูลเวินหน่อยสักรอบ”แววตาของเวินหร่านวาวโรจน์ขึ้นมาวูบหนึ่งตั้งแต่เล็กจนโต มีเพียงเวลาที่ผู้เป็นแม่โกรธจัดจริง ๆ เท่านั้น ถึงจะเรียกเธอว่าเวินหร่านถึงจะฉีกหน้ากากความอ่อนโยนที่เส
บ่วงเสน่หา... ประธานบำบัดรัก บทที่ 600
หัวใจดวงน้อยของเวินหร่านกระตุกวูบตกลงไปอยู่ที่ตาตุ่มคาดไม่ถึงเลยว่าเขาจะคาดเดาความรู้สึกในใจของเธอได้อย่างแม่นยำขนาดนี้ที่เขาถามแบบนี้ คงเพราะกำลังรู้สึกร้อนตัวอยู่ในใจสินะ?ทั้ง ๆ ที่เขากำลังจะแต่งงานกับเจียงอวี้เสวียนอยู่รอมร่อแล้วแท้ ๆ แต่ทำไมถึงยังดึงดันตามมาเกาะแกะตามจีบเธออยู่อีก?การกระทำตีสองหน้าแบบนี้เขาแสดงละครตบตาให้ใครดูอยู่กันแน่?“ไม่มีใครพูดอะไรทั้งนั้นแหละค่ะ คุณรีบ ๆ ไสหัวออกไปจากห้องฉันเดี๋ยวนี้เลยนะคะ!”เวินหร่านไม่อยากจะเอาตัวเข้าไปพัวพันเกี่ยวข้องกับผู้ชายเจ้าเล่ห์คนนี้อีกต่อไปแล้วหรือเขาคิดจะรอให้ตัวเองแต่งงานมีภรรยาที่คู่ควรเหมาะสมกันตามประเพณีเสียก่อน แล้วค่อยมาหลอกให้เธอกลายเป็นมือที่สามตกเป็นชู้รักโดยไม่รู้ตัวหรือยังไง?“เพื่อนของคุณยังนั่งอยู่ข้างนอกห้องนะ จะให้ผมเดินออกไปสภาพนี้จริง ๆ เหรอ?” ซางเลี่ยรุ่ยย้อนถามเธอกลับเวินหร่านขมวดคิ้วด้วยความฉงนสงสัยก่อนจะกวาดสายตามองตามคำพูดของเขาลงไปพอเห็นสภาพของเขาชัดเจนเต็มสองตา เธอก็เข้าใจความหมายที่เขาต้องการสื่อในทันที“คุณ!”ดวงตากลมโตคู่สวยเบิกกว้างด้วยความโกรธขัด ทั้งแค้นใจทั้งอับอาย“งั้นคุณรออ
บ่วงเสน่หา... ประธานบำบัดรัก บทที่ 599
มือหนาของเขาเริ่มควบคุมตัวเองไม่อยู่ สอดล่วงล้ำเข้าไปใต้ร่มผ้าเสื้อนอนของเธอ ลูบไล้สัมผัสเอวบางคอดกิ่วอย่างหลงใหลเวินหร่านเผลอยกสองแขนขึ้นโอบรอบลำคอแกร่งของเขาเอาไว้โดยไม่รู้ตัว และเริ่มเปิดทางจูบตอบสนองกลับไปอย่างเผลอไผล...ทว่าผ่านไปครู่เดียว เธอก็รู้สึกตัวว่ามีบางอย่างผิดปกติสัมผัสแข็งแกร่งของซางเลี่ยรุ่ยที่กำลังแนบชิดบดเบียดอยู่ตรงหน้าท้องน้อยของเธอ...สติสัมปชัญญะของเวินหร่านเริ่มแจ่มชัดตื่นตัวขึ้นมาทีละน้อยเมื่อก้มลงมองเห็นผู้ชายที่กำลังคร่อมทับ คลอเคลียทั้งจูบทั้งลูบคลำเรือนร่างของเธออยู่บนเตียงในตอนนี้สมองของเธอก็เกิดเสียงระเบิดดังขึ้นมาจนขาวโพลนไปหมดนี่มันเรื่องบ้าอะไรขึ้นกันเนี่ย?เมื่อคืนนี้เธอนอนค้างอยู่ที่บ้านของหลีลี่ไม่ใช่เหรอ?แล้วทำไมตอนนี้ซางเลี่ยรุ่ยถึงได้มาคร่อมทับอยู่บนตัวเธอได้ล่ะเนี่ย?ปฏิกิริยาแรกของเวินหร่านคือการใช้สองมือออกแรงผลักแผงอกกว้างของเขาออกไปสุดแรงทว่าซางเลี่ยรุ่ยกลับไม่ได้ผ่อนแรงหรือยอมปล่อยเธอให้เป็นอิสระแต่อย่างใดแถมยังยิ่งโถมน้ำหนักกดทับลงมาแนบชิดหนักหน่วงยิ่งกว่าเดิมเสียอีกริมฝีปากบดเบียดจูบลงมาอย่างหนักหน่วงยิ่งกว่าเดิมเว
บ่วงเสน่หา... ประธานบำบัดรัก บทที่ 2
เวินหร่านเดินออกจากห้องตรวจ รับยา แล้วรีบเดินออกจากโรงพยาบาลไปพอนึกถึงภาพในห้องตรวจเมื่อครู่ ที่ถูกหมอผู้ชายคนหนึ่งสั่งให้ถอดกางเกง เพื่อตรวจให้เธอเธอก็อดไม่ได้ที่จะหน้าแดงก่ำไปถึงใบหูถ้าเรื่องนี้แพร่งพรายออกไป เธอคงไม่มีหน้าไปพบใครแน่ ๆวันหลังเธอต้องหาหมอผู้หญิงเท่านั้น จะไม่ยอมให้ผู้ชายแปล
บ่วงเสน่หา... ประธานบำบัดรัก บทที่ 1
“ถอดออกแล้วนอนลงไปครับ!”ตามมาด้วยน้ำเสียงทุ้มต่ำและเย็นชาของชายหนุ่มหัวใจของเวินหร่านกระตุกวูบเธอไม่รู้เลยว่าตัวเองไปติดโรคที่น่าอับอายจนพูดไม่ออกแบบนี้มาตั้งแต่เมื่อไหร่พออาการกำเริบก็จะรู้สึกต้องการอย่างมากจนถึงขั้นไม่เลือกเวลาและสถานที่ ทำให้ชีวิตและหน้าที่การงานได้รับผลกระทบอย่างหนัก
บ่วงเสน่หา... ประธานบำบัดรัก บทที่ 7
เห็นได้ชัดว่าเขาคาดไม่ถึงว่าจะเป็นสถานการณ์แบบนี้แต่ต่างก็เป็นผู้ใหญ่กันแล้ว เรื่องบางอย่างสามารถเข้าใจได้โดยไม่ต้องพูดออกมานอกจากนี้ เขายังรู้ว่าเวินหร่านเป็นโรคนั้น“ท่าน... ท่านประธานคะ...”เวินหร่านพลันตัวแข็งทื่อ สมองเหมือนเครื่องจักรที่หยุดทำงานเสียงจากปลายสาย ทำไมฟังแล้วเหมือนบอสใหญ่ส
บ่วงเสน่หา... ประธานบำบัดรัก บทที่ 3
เวินหร่านสีหน้าแข็งทื่อฟู่จิ่งเฉิงมองเห็นความผิดหวังที่วาบผ่านดวงตาของเธอแต่ริมฝีปากบางยังคงขยับต่อไปอย่างเย็นชา “โทษที บอกคุณไปหลายครั้งแล้วนะว่าผมเป็นโรครักความสะอาด!”เวินหร่านกล่าวอย่างลนลาน “แต่ที่รักคะ...ฉัน...”ตอนนี้เธอป่วยเป็นโรคฮิสทีเรีย จำเป็นต้องได้รับความช่วยเหลือจากสามีเธอทนไม่
You May Also Like
ท่านรองฯร้อนแรง
กาแฟหอมกรุ่น642.7K viewsขย้ำรักเลขา
C571.4K viewsรวมเรื่องแซ่บ (5)
Beefy Cat206.0K viewsราตรีสวัสดิ์ เซอร์อาเรส!
หยาน อัน310.0K viewsวิวาห์แค้น ซ่อนรักท่านประธาน
แอมมี่155 viewsThe Host’s Beloved คนโปรดของโฮสต์
Molin-T231 viewsท่านประธานซาตานคลั่งรัก
Nidchynoi36 viewsLOVE TRAP กับดักรักนายรุ่นพี่ ( Love so hot )
พริ้มพราว43 views
