LOGINShare
บทที่ 477
Latest chapter
บ่วงเสน่หา... ประธานบำบัดรัก บทที่ 480
เวินหร่านกล่าวด้วยน้ำเสียงเย็นชา “ขอโทษด้วยค่ะ ฉันทำไม่ได้!”ฟู่ตานฉิงคาดไม่ถึงเลยว่าอีกฝ่ายจะปฏิเสธทันทีโดยไม่ต้องคิดด้วยซ้ำ“เธอว่ายังไงนะ?”เวินหร่านจ้องลึกเข้าไปในดวงตาของอีกฝ่าย “ฉันบอกว่า ฉันทำไม่ได้ค่ะ!”ซางเลี่ยรุ่ยเป็นบอสของเธอพวกเขาก็เป็นพนักงานบริษัทเดียวกัน ต้องเจอหน้ากันอยู่ทุกวันอย่างไรก็ตาม ในอนาคตจะไม่ให้เจอหน้าเขาอีกได้อย่างไร?คำขอข้อนี้ของอีกฝ่ายช่างไร้สาระสิ้นดีรูม่านตาของฟู่ตานฉิงหดเกร็ง “เธอ... เธอคิดจะตื๊ออารุ่ยไปถึงไหนกัน?”เวินหร่านแค่นหัวเราะออกมา “ทำไมคุณถึงคิดว่าเป็นฉันที่คอยตื๊อซางเลี่ยรุ่ย ไม่ใช่ซางเลี่ยรุ่ยที่มาคอยตื๊อฉันล่ะคะ?”ฟู่ตานฉิงหุบยิ้มลงทันที “นี่เธอกำลังพูดจาไร้สาระอะไรอยู่? ด้วยเงื่อนไขของซางเลี่ยรุ่ย จะต้องมาพิศวาสผู้หญิงอย่างเธอคนเดียวหรือยังไง?”ประโยคนี้มีเพียงตัวเธอเองเท่านั้นที่รู้ว่าเธอกำลังร้อนตัวแค่ไหนด้วยนิสัยของซางเลี่ยรุ่ยแล้ว หากเป็นผู้หญิงคนอื่นก็คงไม่มีทางเริ่มต้นด้วยซ้ำ“ในเมื่อเป็นแบบนั้น สู้เธอไปหาซางเลี่ยรุ่ยด้วยตัวเองเลยดีไหมล่ะ ไปเสนอตัวกับเขาแล้วเปลี่ยนมาเป็นคู่นอนของเขาแทน ถ้าเขาตกลง ฉันไม่มีปัญหาอยู่แล้ว
บ่วงเสน่หา... ประธานบำบัดรัก บทที่ 479
เวินหร่านเผลอโต้แย้งโดยอัตโนมัติ “ฉันยอมรับแค่ว่าฉันกับซางเลี่ยรุ่ยมีความสัมพันธ์ที่ค่อนข้างลึกซึ้งจริงค่ะ แต่ยืนยันว่าไม่ใช่ฉันที่เป็นฝ่ายยั่วยวนเขาแน่นอน อีกอย่าง เขาก็ยังไม่ได้เป็นคู่หมั้นของคุณเสียหน่อยไม่ใช่เหรอคะ?”ฟู่ตานฉิงโกรธจนอกแทบระเบิด “ใช่ ตอนนี้พวกเรายังไม่ได้หมั้นกันก็จริง แต่ผู้ใหญ่ทางฝั่งครอบครัวของเขามีเจตนาจะยกฉันให้แต่งงานกับเขามาโดยตลอด! ฉันกับเขาลงเอยด้วยการแต่งงานกันมันเป็นเรื่องของเวลาเท่านั้นแหละ!”เวินหร่าน “งั้นก็แปลว่าพวกคุณยังไม่ได้คบหากันเป็นทางการสินะคะ?”ฟู่ตานฉิงกำหมัดแน่นด้วยความโกรธแค้น จนอดไม่ได้ที่จะต่อว่าออกมาเสียงดัง “นี่คือประเด็นสำคัญงั้นเหรอ? ประเด็นสำคัญคือเธอรู้ทั้งรู้ว่าฉันชอบเขา แถมตอนแรกยังเป็นฉันเองที่ขอร้องให้เธอช่วยสืบช่วยฉันจีบเขา แต่เธอกลับกลายมาเป็นคนฉวยโอกาสแทงข้างหลัง แอบไปลักกินขโมยกินกับเขาซะเอง เวินหร่าน เธอนี่มันหน้าไม่อายและไร้มนุษยธรรมเกินไปหน่อยแล้วมั้ง”เธอรู้ดีว่าผู้ชายที่มีเพอร์เฟกต์และเพียบพร้อมอย่างซางเลี่ยรุ่ย ย่อมมีผู้หญิงรายล้อมรอบตัวไม่ขาดสายเป็นธรรมดาแต่เธอกลับไม่คาดคิดเลยจริง ๆ ว่า ผู้หญิงคนสุดท้ายที่เขาจะเล
บ่วงเสน่หา... ประธานบำบัดรัก บทที่ 478
แววตาของซางเลี่ยรุ่ยมืดลงวูบหนึ่งคำพูดของเวินหร่านประโยคนี้ ราวกับสาดน้ำเย็นจัดดับความเร่าร้อนที่ลุกโชนมาตลอดทั้งคืนของเขาจนมอดดับลงไปสนิท“สำหรับคุณแล้ว ผมมีประโยชน์แค่เอาไว้ช่วยแก้ปัญหาความต้องการทางร่างกายอย่างเดียวงั้นเหรอ?”สีหน้าของเขาขมึงทึง เอ่ยถามด้วยความรู้สึกที่ยากจะทำใจยอมรับได้ผู้หญิงส่วนใหญ่ที่เข้าหาเขา ไม่ใช่เพราะเงินทองก็เพราะอำนาจวาสนาของเขา หรือไม่ก็เพราะหน้าตาอันหล่อเหลานี้ มีเพียงเธอคนเดียวเท่านั้น ที่เข้าหาเขาเพียงเพราะติดใจเรือนร่างของเขาเรื่องนี้ทำให้ซางเลี่ยรุ่ยรู้สึกราวกับว่าตัวเขานั้น เหลือเสน่ห์ดึงดูดใจผู้หญิงได้แค่เพียงจุดนี้จุดเดียวในสายตาของเธอ เขาเป็นแค่เครื่องมือสำหรับใช้แก้ปัญหาความต้องการเท่านั้นเองเหรอ?เช่นนั้นแล้วเขาจะต่างอะไรกับพวกโฮสต์ตามสถานบันเทิงข้างนอกล่ะ?ข้อแตกต่างที่ใหญ่ที่สุดก็คงเป็นตรงที่เขาเป็นโฮสต์ที่เธอไม่ต้องเสียเงินจ้างสินะยิ่งคิดซางเลี่ยรุ่ยก็ยิ่งรู้สึกหดหู่ใจขึ้นมาตงิด ๆ “พวกเราต่างหากล่ะที่ช่วยกันแก้ปัญหาความต้องการของกันและกัน” เวินหร่านเอ่ยแก้ความเข้าใจของเขาดังนั้นจึงไม่ใช่ว่าเธอฝ่ายเดียวที่ใช้ประโยชน์จากเขา
บ่วงเสน่หา... ประธานบำบัดรัก บทที่ 477
เรียวขาอ่อนแรงจนแทบจะสั่นระริกนอนหมอบอยู่บนโซฟาเนิ่นนานจนขยับตัวไม่ไหวซางเลี่ยรุ่ยจูบซับไปตามผิวเนียนแผ่นหลังที่ชุ่มเหงื่อของเธอเขารักท่าทางเย้ายวนเร่าร้อนของเธอเมื่อครู่เสียเหลือเกินนี่เป็นครั้งแรกที่เวินหร่านยอมเปิดใจปลดปล่อยตัวเองขนาดนี้ยามที่อยู่กับเขาเขาอิ่มเอมใจเป็นอย่างยิ่งความรู้สึกพึงพอใจในหัวใจนั้นเอ่อล้นอย่างที่ไม่เคยเป็นมาก่อน“ชอบไหม?”เสียงทุ้มต่ำนุ่มนวลของซางเลี่ยรุ่ยกระซิบถามอยู่ข้างใบหูของเธอเวินหร่านรู้สึกได้เพียงว่าผิวหนังบริเวณนั้นกำลังชาแปลบและคันจนแทบทนไม่ไหว“คนบ้าเอ๊ย”เธอค้อนใส่เขาด้วยความหมั่นไส้พลางพยายามจะผลักตัวเขาออกไปทว่าซางเลี่ยรุ่ยกลับยิ่งกระชับวงแขนกอดเอวบางไว้แน่นขึ้น พร้อมทั้งไล่ดูดดึงติ่งหูของเธออย่างหยอกเย้า“ถ้าคุณตอบว่าไม่ชอบ งั้นเรามาต่อกันอีกสักรอบดีไหม จนกว่าคุณจะบอกว่าชอบแล้วค่อยหยุด...”หัวใจของเวินหร่านกระตุกวูบเกมรักเมื่อครู่แทบจะสูบเรี่ยวแรงทั้งหมดในร่างเธอไปจนหมดเกลี้ยงเวลานี้เธอไม่มีทางรับมือกับบทรักรอบใหม่อีกรอบไหวแน่ ๆ “ชอบค่ะ ชอบสิ!”เธอรีบเอ่ยปากยอมรับทันทีอย่างลนลานวินาทีต่อมา ซางเลี่ยรุ่ยก็โน้มใบหน้า
บ่วงเสน่หา... ประธานบำบัดรัก บทที่ 476
ซางเลี่ยรุ่ยเลิกคิ้วขึ้นเล็กน้อย “ก็หมายความตามรูปถ่ายพวกนั้นนั่นแหละ”เขาก็แค่ต้องการเตือนเธอว่า ฟู่จิ่งเฉิงสามีของเธอกำลังเริ่มมองหาคนใหม่แล้วต่างหากการแต่งงานของพวกเขายังมีความจำเป็นต้องดำเนินต่อไปอีกอย่างนั้นเหรอ?เวินหร่านถึงกับพูดไม่ออก “นี่คือของขวัญที่คุณอยากจะมอบให้ฉันงั้นเหรอ?”ซางเลี่ยรุ่ยยิ้มอย่างลึกล้ำคาดเดาไม่ได้ “นี่ไม่ใช่ของขวัญชิ้นใหญ่หรอกเหรอ? มีรูปถ่ายเหล่านี้ คุณก็จะมีหลักฐานไปฟ้องหย่าฟู่จิ่งเฉิงได้แล้ว”เวินหร่านเม้มริมฝีปากสีแดงระเรื่อแน่นโดยไม่เอ่ยอะไรออกมาเธอเคยบอกเขาด้วยหรือไงว่าตอนนี้เธอกำลังหาวิธีหย่าอยู่?เธอรู้สึกว่าเวลานี้ซางเลี่ยรุ่ยได้ล้ำเส้นขอบเขตความสัมพันธ์แบบคู่นอนที่เคยตกลงกันไว้ก่อนหน้านี้ไปไกลโขแล้ว ก้าวก่ายเรื่องของเธอมากจนเกินไปจริง ๆ “จะหย่าหรือไม่หย่า มันเป็นเรื่องของฉัน!”เวินหร่านขมวดคิ้วมุ่นพลางกล่าว“ถ้าคุณขัดใจที่ต้องคบหากับผู้หญิงที่แต่งงานแล้วในฐานะคู่นอนล่ะก็ เราเลิ...” เลิกกันเถอะคำว่า “เลิกกันเถอะ” ยังไม่ทันหลุดออกจากปากริมฝีปากสีชาดของเธอก็ถูกซางเลี่ยรุ่ยที่โน้มตัวเข้ามาประกบจูบปิดสนิทเสียก่อนเวินหร่านเบิกตากว้า
บ่วงเสน่หา... ประธานบำบัดรัก บทที่ 475
ฟู่จิ่งเฉิงชอบผู้หญิงประเภทไหน เธอย่อมรู้ดีอยู่แก่ใจก็คือผู้หญิงเพียบพร้อมที่เป็นคุณหนูตระกูลดังมีชาติตระกูลนั่นแหละส่วนเธอที่เป็นแค่ลูกนอกสมรสคนหนึ่ง ย่อมไม่ตรงกับเงื่อนไขการเลือกคู่ของเขาอย่างเห็นได้ชัดหลีลี่มองเธอด้วยสายตาที่ไม่เห็นด้วย “ตั้งแต่เมื่อไหร่กันที่แกไม่มีความมั่นใจในตัวเองขนาดนี้เนี่ย?”เวินหร่านยักไหล่ “ไม่ใช่ว่าฉันไม่มั่นใจในตัวเองหรอกนะ แต่ฉันรู้ตัวดีต่างหากว่าตัวเองไม่ใช่สเปกที่ฟู่จิ่งเฉิงชอบ” ดังนั้นเธอจึงไม่มีทางคิดเข้าข้างตัวเองเด็ดขาด!หลีลี่เบะปากสีแดงระเรื่อ “แกออกจะเพียบพร้อมขนาดนี้ แต่ฟู่จิ่งเฉิงกลับไม่ชอบแถมยังหย่ากับแกอีก นั่นแหละคือความซวยของเขาเองต่างหาก”เวินหร่านส่งเสียง เหอะ ในลำคอ “ฉันก็คิดแบบนั้นเหมือนกัน”ฉะนั้นเรื่องระหว่างเธอกับฟู่จิ่งเฉิงจึงถือว่าพลิกหน้ากระดาษผ่านพ้นไปแล้วมีเพียงฟู่จิ่งเฉิงเท่านั้นแหละที่ยังคงเก็บเอามาคิดไม่ตกส่วนเธอนั้นเริ่มต้นชีวิตใหม่ของตัวเองไปนานแล้ว...เดิมทีเวินหร่านนึกว่าหลังจากวันที่เธอปฏิเสธรับของขวัญจากซางเลี่ยรุ่ยไปแล้ว ระยะนี้เขาจะไม่สนใจไยดีเธออีกเสียด้วยซ้ำคาดไม่ถึงว่าในวันนั้นช่วงใกล้เวลาเลิก
บ่วงเสน่หา... ประธานบำบัดรัก บทที่ 3
เวินหร่านสีหน้าแข็งทื่อฟู่จิ่งเฉิงมองเห็นความผิดหวังที่วาบผ่านดวงตาของเธอแต่ริมฝีปากบางยังคงขยับต่อไปอย่างเย็นชา “โทษที บอกคุณไปหลายครั้งแล้วนะว่าผมเป็นโรครักความสะอาด!”เวินหร่านกล่าวอย่างลนลาน “แต่ที่รักคะ...ฉัน...”ตอนนี้เธอป่วยเป็นโรคฮิสทีเรีย จำเป็นต้องได้รับความช่วยเหลือจากสามีเธอทนไม่
บ่วงเสน่หา... ประธานบำบัดรัก บทที่ 6
เวินหร่านเปลือกตากระตุกเขา...เลื่อนตำแหน่งให้เธอเป็นผู้ช่วยเลยเนี่ยนะ?คงไม่ใช่ความหวังดีที่ประสงค์ร้ายหรอกนะ?“ประธานซางคะ ฉันไม่เคยทำงานผู้ช่วยมาก่อน เกรงว่ายากจะรับตำแหน่งนี้...” การตอบสนองตามสัญชาตญาณของเวินหร่านคือการปฏิเสธตอนนี้ในหัวเธอมีแต่ความคิดอยากขึ้นเตียงกับเขาถ้าเลื่อนตำแหน่งขึ้
บ่วงเสน่หา... ประธานบำบัดรัก บทที่ 5
หวงอี้อันจ้องเธออย่างเข้มงวด “เธอไปทำผิดอะไรมา?”บอสใหญ่เจาะจงเรียกเธอไปพบ อย่าว่าแต่ตัวเวินหร่านเลย คนอื่น ๆ รวมถึงหวงอี้อันหัวหน้าของเธอ ต่างก็คิดไม่ถึงเวินหร่านกะพริบตาปริบ “ฉันก็ไม่รู้เหมือนกันค่ะ!”ฝ่ามือเธอชื้นเหงื่อหัวใจกระดอนขึ้นมาจุกที่คอหอยด้วยความกระวนกระวายใจยิ่งอยากหนีก็ยิ่งหนีไ
บ่วงเสน่หา... ประธานบำบัดรัก บทที่ 4
เวินหร่านไม่ได้นอนทั้งคืนความว่างเปล่าทางกายและจิตใจที่บอบช้ำทำให้เธอไม่อาจข่มตาหลับได้เลยโชคดีที่เช้าวันรุ่งขึ้นเธอไม่ได้ไปทำงานสายแต่ตอนที่เวินหร่านเดินหาวเข้าไปในบริษัทกลับพบว่าบรรยากาศวันนี้แปลกชอบกล“อยู่ดี ๆ วันนี้ก็มีท่านประธานคนใหม่มารับตำแหน่งล่ะ...” หลีลี่เพื่อนสนิทบอกข่าวใหญ่นี้กับ
You May Also Like
ขย้ำรักเลขา NC-20
C560.6K viewsหลังวิวาห์ฟ้าแลบ ฉันก็พบว่าสามีคือมหาเศรษฐี
ทานตะวันหลากสี68.3K viewsรวมเรื่องแซ่บ (1) NC20+
Beefy Cat72.6K viewsคุณชายฮิลล์ ปล่อยฉันนะ!
ทะเลใต้205.2K viewsกุศโลบายรัก
ศรีปุรัม มณีปุรัม244 viewsยั่วรัก....คนต้องห้าม
ไฟใต้เงา106 viewsถูกแฟนเก่าทิ้งและแต่งงานกับมหาเศรษฐีพันล้าน
Paddi white 89 viewsเศษรักไร้สถานะ
Duangkwan216 views
