MasukShare
บทที่ 501
Bab terbaru
บ่วงเสน่หา... ประธานบำบัดรัก บทที่ 504
“แควก!”ซางเลี่ยรุ่ยกระชากเสื้อผ้าบนกายของเธอออกจนขาดวิ่นผิวเนียนละเอียดขาวผ่องถูกเปิดเผยออกสู่บรรยากาศภายในห้องเขาก้มศีรษะลงซุกไซร้และขบเม้มไปทั่ว“อื้อ... อย่าค่ะ...”เวินหร่านนิ่วหน้าด้วยความเจ็บแปลบ พยายามออกแรงดิ้นรนขัดขืนสุดชีวิตทว่าเรือนร่างสูงใหญ่ของซางเลี่ยรุ่ยกลับกดทับตรึงร่างเธอไว้ใต้ร่างอย่างแน่นหนาจุมพิตป่าเถื่อนถูกระดมซัดสาดใส่โดยไม่สนใจใด ๆ เวินหร่านทนไม่ไหวกับความรุนแรงนี้อีกต่อไปแล้วริมฝีปากถูกปิดผนึกจนแทบจะขาดอากาศหายใจขอบตาทั้งสองข้างเอ่อคลอไปด้วยหยาดน้ำใสซางเลี่ยรุ่ยเผลอสบตาเข้ากับดวงตาที่รื้นไปด้วยหยาดน้ำตาของเธอพอดีเขาชะงักงันไปชั่วครู่แรงกดทับที่ตรึงร่างเธอไว้จึงผ่อนคลายลงโดยอัตโนมัติ“เพียะ!”เวินหร่านใช้จังหวะนั้นตบหน้าเขาไปฉาดใหญ่เธอรีบยกมือขึ้นจัดแจงเสื้อผ้าหน้าผมที่หลุดลุ่ยไม่เป็นทรงของตัวเองอย่างรวดเร็วก่อนจะผลักประตูห้องทำงานเปิดกว้างแล้ววิ่งหนีออกไปทันที...ค่ำคืนนั้นผ่านไปโดยที่เธอไม่ได้ข่มตานอนเช้าวันรุ่งขึ้น เวินหร่านยืนมองสภาพอิดโรยของตัวเองสะท้อนอยู่ในกระจกเงาขอบตาดำคล้ำเด่นชัดจนน่าตกใจสภาพของเธอในตอนนี้ เรียกได้
บ่วงเสน่หา... ประธานบำบัดรัก บทที่ 503
“คุณพูดใหม่อีกทีซิ?” เขาคำรามต่ำด้วยความรู้สึกที่ยากจะยอมรับเวินหร่านจ้องมองลึกเข้าไปในดวงตาคู่นั้นตรง ๆ “ฉันบอกว่า ครั้งนั้นคือครั้งสุด...”คำพูดที่เหลือยังไม่ทันได้หลุดออกจากริมฝีปากซางเลี่ยรุ่ยก็โน้มใบหน้าลงมาประกบจุมพิตลงอย่างไร้ความปรานีเธอเบิกตากว้างด้วยความตกตะลึงปฏิกิริยาตามสัญชาตญาณคือการยกมือขึ้นผลักไสเขาออกไปทว่าแผงอกของซางเลี่ยรุ่ยกลับแข็งแกร่งราวกำแพงเหล็กเธอไม่สามารถผลักเขาให้ถอยห่างได้เลยแม้แต่น้อยกลับกัน เขากลับใช้มือประคองท้ายทอยของเธอไว้บังคับให้เงยรับสัมผัส พร้อมกับรุกรานหนักหน่วงยิ่งกว่าเดิม!เวินหร่านนึกโกรธเคืองจึงกัดลงที่ริมฝีปากของเขาไม่นานนักกลิ่นคาวเลือดก็คละคลุ้งกระจายไปทั่วทั้งโพรงปากทว่าซางเลี่ยรุ่ยในตอนนี้ราวกับคนเสียสติไปแล้วไม่ใช่เพียงแต่ไม่ยอมปล่อยเธอไปเท่านั้น แต่เขายังจูบลงมาอย่างดุดันเร่าร้อนกว่าเดิมเสียอีกเมื่อเห็นดังนั้น เวินหร่านจึงเลิกดิ้นรนและเลิกต่อต้านมันเสียดื้อ ๆ ปล่อยให้ร่างกายแข็งทื่อราวกับตุ๊กตาไม้ ปล่อยให้เขาจูบซับตามใจชอบโดยไม่ตอบสนองซางเลี่ยรุ่ยรับรู้ถึงความเปลี่ยนแปลงนี้ได้อย่างรวดเร็ว ในที่สุดเขาก็ยอมผละริ
บ่วงเสน่หา... ประธานบำบัดรัก บทที่ 502
นอกจากเขาแล้ว จะยังมีใครได้อีกเล่า?พนักงานเสิร์ฟกล่าวเสริมขึ้นมาอีกว่า “คุณผู้ชายท่านนั้นยังบอกไว้อีกด้วยค่ะว่า ต่อไปถ้าคุณผู้หญิงมาทานอาหารที่นี่ ให้ลงบัญชีของเขาได้ทั้งหมดเลยค่ะ”เมื่อได้ยินดังนั้น เวินหร่านก็แทบจะปักใจมั่นได้ทันทีเลยว่า ผู้ชายคนนี้ต้องเป็นซางเลี่ยรุ่ยอย่างแน่นอนไม่มีทางผิดเพี้ยนนอกจากเขาแล้ว จะยังมีใครที่ใจป้ำทุ่มขนาดนี้อีกเล่า?ทว่าฟู่จิ่งเฉิงกลับดูเหมือนจะสัมผัสได้ถึงความผิดปกติบางอย่างใบหน้าหล่อเหลาดำดิ่งลงจนเยียบเย็น “ผู้ชายคนนั้นเป็นใครกัน?”กล้าดียังไงถึงมาเลี้ยงข้าวภรรยา “ของเขา” ต่อหน้าต่อตาแบบนี้?เห็นเขาเป็นหัวตอหรือยังไงกัน?พนักงานเสิร์ฟ “ขออภัยด้วยนะคะคุณผู้ชาย ทางคุณผู้ชายท่านนั้นไม่ประสงค์จะออกนามค่ะ!”ฟู่จิ่งเฉิงรีบหันขวับมามองหน้าเธอทันที “ผู้ชายที่ตามจีบคุณอยู่เหรอ?”เวินหร่านยักไหล่เบา ๆ “อาจจะใช่ค่ะ! แต่ก็ไม่ได้เกี่ยวกับคุณสักหน่อยนี่คะ!”พูดจบเธอก็ลุกขึ้นยืนแล้วเดินผละจากไปทันทีพวกเขาทั้งสองคนหย่าขาดจากกันไปนานแล้วในเมื่อตอนนี้เธอไม่ได้มีพันธะผูกพันอะไรกับเขาแล้ว จึงไม่มีความจำเป็นต้องอธิบายเรื่องความสัมพันธ์ระหว่างเธอกับผู้ชาย
บ่วงเสน่หา... ประธานบำบัดรัก บทที่ 501
เขากลัวว่าคำพูดของตัวเองจะทำให้เวินหร่านไม่พอใจเกรงว่าหลังจากนั้นเธออาจจะไม่มอบโอกาสแม้กระทั่งการร่วมโต๊ะรับประทานอาหารด้วยกันให้กับเขาอีกเลย“ถ้าเป็นไปได้ คุณลองพิจารณาเรื่องการประกาศเรื่องที่เราหย่ากันแล้วออกไปดีไหมคะ?” เวินหร่านเอ่ยข้อเสนอขึ้นมากะทันหันฟู่จิ่งเฉิงสะดุ้งตกใจเล็กน้อย “คุณว่าอะไรนะ?”เวินหร่านเข้าประเด็นตรงไปตรงมา “ฉันรู้ว่าทางตระกูลฟู่กำลังจัดหาคนดูตัวให้คุณอยู่ ถ้าหากประกาศว่าพวกเราหย่ากันแล้ว และคุณกลับมาเป็นโสดอีกครั้ง มีแต่ผลดีกับตัวคุณ ไม่มีอะไรเสียหายเลยสักนิด! ถึงตอนนั้นคุณจะได้เลือกสรรคุณหนูตระกูลผู้ดีได้อย่างเปิดเผยและถูกต้องตามทำนองคลองธรรม!”ฟู่จิ่งเฉิงขมวดคิ้วแน่น เอ่ยถามย้อนกลับด้วยน้ำเสียงทุ้มต่ำ “ใครบอกคุณว่าผมอยากแต่งงานกับคุณหนูตระกูลผู้ดีพวกนั้นกัน?”เวินหร่านกรอกตามองบนใส่ “คุณช่วยเลิกแกล้งทำเป็นฟอร์มจัดต่อหน้าฉันสักทีเถอะค่ะ!”เธอแต่งงานอยู่กินกับเขามาตั้งปีเศษ ย่อมมีความเข้าใจในตัวเขาเรื่องนี้เป็นอย่างดีอันที่จริงแล้วฟู่จิ่งเฉิงเป็นคนให้ความสำคัญกับภูมิหลังทางครอบครัวของฝ่ายหญิง รวมถึงคุณค่าในการนำมาใช้ประโยชน์สนับสนุนตนเองเป็นอย่างมาก
บ่วงเสน่หา... ประธานบำบัดรัก บทที่ 500
เวินหร่านสบตากับผู้เป็นแม่ตรง ๆ “หนูพูดว่า จะเชื่อหรือไม่เชื่อก็แล้วแต่เลยค่ะ!”เฉิงหว่านอี๋ถึงกับอึ้งค้างไปทันทีเธอมองตามแผ่นหลังของเวินหร่านที่เดินจากไป ดวงตาทั้งสองข้างเบิกกว้างด้วยความตะลึงงันหรือว่าเวินหร่านจะสังเกตเห็นอะไรบางอย่างเข้าแล้ว?ทำไมช่วงนี้ท่าทีที่อีกฝ่ายมีต่อเธอ ถึงได้เปลี่ยนไปจากเดิมราวฟ้ากับเหวเช่นนี้แต่ก่อนไม่ว่าเธอจะพูดอะไร ลูกสาวคนนี้ก็จะเชื่อฟังและรับคำอย่างว่าง่าย ไม่เคยกล้าขัดแย้งเลยสักครั้งแต่ตอนนี้ล่ะนอกจากจะกล้าต่อปากต่อคำกับเธอแล้ว ยังชอบทำตัวเป็นปฏิปักษ์ขัดใจเธออยู่ตลอดเวลาสมแล้วที่เป็นลูกที่ไม่ได้คลอดออกมาเอง เป็นลูกอกตัญญูกินบนเรือนขี้รดบนหลังคา เลี้ยงไม่เชื่องเสียจริง ๆ เฉิงหว่านอี๋บันดาลโทสะปัดชามโจ๊กปลาที่เวินหร่านซื้อมาตกลงกระแทกพื้นจนแตกกระจาย...ในระยะเวลาหลายวันถัดมาเวินหร่านก็ไม่ได้พบหน้าซางเลี่ยรุ่ยอีกเลยเนื่องจากเธอไม่ได้ยุ่งเกี่ยวกับเพศตรงข้ามคนอื่นอีก ทางฝั่งแม่ใหญ่จึงย่อมตรวจสอบอะไรไม่พบเป็นธรรมดาเสิ่นอ้าวหลันจึงสั่งถอนกำลังคนที่คอยสะกดรอยตามเธอกลับไปทั้งหมดเวินหร่านถึงกับถอนหายใจออกมาด้วยความโล่งอกในที่สุดเธอก็
บ่วงเสน่หา... ประธานบำบัดรัก บทที่ 499
ในจังหวะที่สติสัมปชัญญะของเธอยังคงหลงเหลืออยู่บ้าง เวินหร่านรีบคว้าตัวเขาไว้ บังคับให้เขาต้องเอ่ยปากให้คำมั่นสัญญาทว่าซางเลี่ยรุ่ยกลับไม่ยอมรับปากเธอแต่ประการใดพลิกผันวนเวียนซ้ำแล้วซ้ำเล่าสรรพวิธีการปรนเปรอในท่าทางที่ก่อนหน้านี้ไม่เคยลองมาก่อน ถูกเขานำมาใช้กับเธอจนครบทุกรูปแบบสุดท้ายเวินหร่านก็ร่ำไห้ส่งเสียงกรีดร้องออกมาจนหมดแรงและสลบไป...เช้าวันรุ่งขึ้นเมื่อเวินหร่านรู้สึกตัวตื่นขึ้นมา บนเตียงนอนหลังใหญ่ก็หลงเหลือเพียงแค่เธอนอนอยู่ตามลำพังคนเดียวเสียแล้วทว่าความเจ็บปวดระบมไปทั่วทั้งเรือนร่างกลับเป็นเครื่องเตือนใจที่เด่นชัด ว่าเมื่อคืนนี้เกิดเรื่องอะไรขึ้นบ้างเธอกับซางเลี่ยรุ่ยร่วมรักกันตลอดทั้งคืนทั้ง ๆ ที่เธอกับซางเลี่ยรุ่ยตกลงเลิกรากันไปแล้วแท้ ๆ แต่เมื่อคืนซางเลี่ยรุ่ยก็ยังอุตส่าห์บุกมาถึงบ้านแล้วกินเธอจนราบคาบเวินหร่านนึกเสียดายและโกรธตัวเองขึ้นมาคุกรุ่นในอกทำไมจิตใจของเธอถึงไม่หนักแน่นเอาเสียเลยนะ? เปิดโอกาสให้ซางเลี่ยรุ่ยฉวยจังหวะทำตามอำเภอใจได้สำเร็จอีกจนได้?ทว่าในเมื่อทำลงไปแล้ว ต่อให้มานึกเสียใจตอนนี้ก็คงจะไม่ทันการณ์เสียแล้วเรื่องเมื่อคืนนี้ถือว่า
บ่วงเสน่หา... ประธานบำบัดรัก บทที่ 4
เวินหร่านไม่ได้นอนทั้งคืนความว่างเปล่าทางกายและจิตใจที่บอบช้ำทำให้เธอไม่อาจข่มตาหลับได้เลยโชคดีที่เช้าวันรุ่งขึ้นเธอไม่ได้ไปทำงานสายแต่ตอนที่เวินหร่านเดินหาวเข้าไปในบริษัทกลับพบว่าบรรยากาศวันนี้แปลกชอบกล“อยู่ดี ๆ วันนี้ก็มีท่านประธานคนใหม่มารับตำแหน่งล่ะ...” หลีลี่เพื่อนสนิทบอกข่าวใหญ่นี้กับ
บ่วงเสน่หา... ประธานบำบัดรัก บทที่ 3
เวินหร่านสีหน้าแข็งทื่อฟู่จิ่งเฉิงมองเห็นความผิดหวังที่วาบผ่านดวงตาของเธอแต่ริมฝีปากบางยังคงขยับต่อไปอย่างเย็นชา “โทษที บอกคุณไปหลายครั้งแล้วนะว่าผมเป็นโรครักความสะอาด!”เวินหร่านกล่าวอย่างลนลาน “แต่ที่รักคะ...ฉัน...”ตอนนี้เธอป่วยเป็นโรคฮิสทีเรีย จำเป็นต้องได้รับความช่วยเหลือจากสามีเธอทนไม่
บ่วงเสน่หา... ประธานบำบัดรัก บทที่ 2
เวินหร่านเดินออกจากห้องตรวจ รับยา แล้วรีบเดินออกจากโรงพยาบาลไปพอนึกถึงภาพในห้องตรวจเมื่อครู่ ที่ถูกหมอผู้ชายคนหนึ่งสั่งให้ถอดกางเกง เพื่อตรวจให้เธอเธอก็อดไม่ได้ที่จะหน้าแดงก่ำไปถึงใบหูถ้าเรื่องนี้แพร่งพรายออกไป เธอคงไม่มีหน้าไปพบใครแน่ ๆวันหลังเธอต้องหาหมอผู้หญิงเท่านั้น จะไม่ยอมให้ผู้ชายแปล
บ่วงเสน่หา... ประธานบำบัดรัก บทที่ 1
“ถอดออกแล้วนอนลงไปครับ!”ตามมาด้วยน้ำเสียงทุ้มต่ำและเย็นชาของชายหนุ่มหัวใจของเวินหร่านกระตุกวูบเธอไม่รู้เลยว่าตัวเองไปติดโรคที่น่าอับอายจนพูดไม่ออกแบบนี้มาตั้งแต่เมื่อไหร่พออาการกำเริบก็จะรู้สึกต้องการอย่างมากจนถึงขั้นไม่เลือกเวลาและสถานที่ ทำให้ชีวิตและหน้าที่การงานได้รับผลกระทบอย่างหนัก
Anda juga akan menyukai
คลั่งรักเมียแต่ง
ชะนีติดมันส์229.5K Dibacaเด็กเสี่ย NC-25
C155.0K Dibacaรักโคตรร้าย ผู้ชายพันธุ์ดิบ
พราวนภา80.8K Dibacaพลิกชะตาชีวิตหลังเป็นทาสมาสามปี
โม่เสียวชี่604.4K Dibacaคลั่งรักเด็กยี่สิบ
เม็ดขนุน25 Dibacaรักลับๆ ของฉันกับพี่เขย My forbidden passionate love (NC)
กระดุมเม็ดที่สาม53 Dibacaล้ำเส้นเพื่อนสนิท (์NC 20+)
ผัดบวบ85 Dibacaคุณผู้ชายข้างบ้าน รับงานมั๊ยคะ?
Pyne D'zember62 Dibaca
