Home / โรแมนติก / บ่วงเสน่หา พ่อสามี / ตอนที่ 6: รางวัลของเด็กดีและมื้อค่ำแสนหวาน

Share

ตอนที่ 6: รางวัลของเด็กดีและมื้อค่ำแสนหวาน

last update publish date: 2026-11-02 11:56:36

ตอนที่ 6: รางวัลของเด็กดีและมื้อค่ำแสนหวาน

เสียงหอบหายใจรวยรินดังก้องสะท้อนในห้องน้ำหรูหราแข่งกับเสียงเครื่องปรับอากาศ ร่างบอบบางของพิมพ์ลดายังคงสั่นสะท้านอย่างควบคุมไม่ได้ ศีรษะเล็กซบซบลงบนลาดไหล่กว้างอย่างสิ้นเรี่ยวแรง นัยน์ตากลมโตฉ่ำปรือไร้โฟกัส สติสัมปชัญญะที่เตลิดเปิดเปิงไปไกลเพิ่งจะค่อยๆ ถูกดึงกลับมาเข้าร่างพร้อมกับความรู้สึกวาบหวามที่ยังคงตกค้างอยู่ทุกอณูขุมขน

ธนินทร์กดจูบซับหยาดเหงื่อตามขมับเนียนอย่างทะนุถนอมผิดกับความป่าเถื่อนเมื่อครู่ มือหนาข้างหนึ่งประคองแผ่นหลังบางเอาไว้ ส่วนอีกข้างค่อยๆ ถอนแก่นกายที่ยังคงตึงแน่นออกจากร่องสวาทที่บวมช้ำอย่างเชื่องช้า

"อ๊ะ..." พิมพ์ลดาหลุดเสียงครางเครือในลำคอเมื่อความอุ่นวาบผละออกไป ความรู้สึกโล่งโหวงตีรวนขึ้นมาจนต้องขยับเรียวขาเข้าหากันโดยอัตโนมัติ

"เก่งมากพิมพ์... เด็กดีของฉัน"

น้ำเสียงทุ้มต่ำเอ่ยชมชิดใบหู ชายวัยสี่สิบห้าอุ้มร่างที่อ่อนปวกเปียกของเลขาฯ สาวเข้าไปใต้ฝักบัวเรนชาวเวอร์อันใหญ่ เขากดเปิดน้ำอุ่นจัดให้สายน้ำชะล้างคราบน้ำรักและความเหนอะหนะที่เปรอะเปื้อนตามเรียวขาและหน้าท้องแบนราบ มือหยาบกร้านลูบไล้ทำความสะอาดผิวเนื้ออ่อนนุ่มอย่างเบามือ ทุกสัมผัสเต็มไปด้วยความหวงแหนและประกาศความเป็นเจ้าของ

พิมพ์ลดาหลับตาพริ้ม ปล่อยให้ผู้ชายที่เพิ่งจะรีดเร้นเรี่ยวแรงของเธอไปจนหมดเกลี้ยงเป็นคนจัดการทุกอย่าง เธอเหนื่อยเกินกว่าจะขยับตัวขัดขืน หรือแม้แต่จะเอ่ยปากพูดอะไรออกมา

เมื่อจัดการทำความสะอาดร่างกายเสร็จ ธนินทร์ก็ใช้ผ้าขนหนูผืนหนาซับตัวให้เธอจนแห้ง เขาหยิบเสื้อเชิ้ตชีฟองสีขาวตัวเดิมมาสวมทับเรือนร่างเปลือยเปล่า ติดกระดุมให้ลวกๆ เพียงสามเม็ด ปล่อยให้คอเสื้อแหวกกว้างจนเห็นเนินอกอวบอิ่มที่ปราศจากบราเซีย ส่วนท่อนล่างเขาสวมเพียงกระโปรงทรงดินสอสีดำให้ โดยจงใจทิ้งอันเดอร์แวร์ลูกไม้ตัวจิ๋วลงถังขยะไปอย่างไม่ไยดี

ชายร่างสูงใหญ่จัดการแต่งตัวให้ตัวเองจนกลับมาอยู่ในมาดท่านประธานผู้ทรงเกียรติ ก่อนจะตวัดแขนช้อนอุ้มร่างอรชรที่แต่งตัวหมิ่นเหม่เดินกลับออกมาที่โต๊ะทำงานตัวใหญ่กลางห้อง

เขาทิ้งตัวลงนั่งบนเก้าอี้ผู้บริหาร แล้วจัดแจงวางร่างนุ่มนิ่มลงบนตัก พิมพ์ลดาขยับตัวยุกยิกเล็กน้อยเพื่อหาองศาที่สบายที่สุด ก่อนจะซบใบหน้าลงกับแผงอกกว้างที่ซ่อนอยู่ใต้เสื้อเชิ้ตแบรนด์เนม กลิ่นน้ำหอมบุรุษเพศผสมผสานกับกลิ่นสบู่อ่อนๆ จากตัวเขาทำหน้าที่เปรียบเสมือนยานอนหลับชั้นดี

"หลับซะนะ พิมพ์"

ฝ่ามือใหญ่วางแหมะลงบนแผ่นหลังบาง ลูบขึ้นลงเบาๆ ราวกับกล่อมเด็กน้อย ธนินทร์ดึงแฟ้มเอกสารบนโต๊ะเข้ามาใกล้ ใช้มือเพียงข้างเดียวเปิดอ่านรายงานและจรดปากกาเซ็นชื่อลงบนกระดาษแผ่นแล้วแผ่นเล่า

บรรยากาศภายในห้องทำงานระดับสูงสุดเต็มไปด้วยความเงียบสงบ เสียงเครื่องปรับอากาศทำงานสลับกับเสียงปลายปากกาหมึกซึมที่ขีดเขียนลงบนกระดาษ พิมพ์ลดาหลับสนิทอยู่บนตักกว้าง ลมหายใจเข้าออกสม่ำเสมอบ่งบอกว่าเธอเข้าสู่ห้วงนิทราไปแล้วจริงๆ ภาพของมหาเศรษฐีวัยสี่สิบห้าที่กำลังนั่งเซ็นเอกสารโปรเจกต์หมื่นล้าน โดยมีเลขาฯ สาวสวยโนบรานอนซบซุกอยู่บนตัก เป็นภาพที่ดูขัดแย้งแต่กลับเต็มไปด้วยแรงดึงดูดและอำนาจเหนือชั้น

เวลาล่วงเลยผ่านไปจนกระทั่งแสงอาทิตย์ยามเย็นสาดส่องลอดผ่านรอยแยกของมู่ลี่ ทาบทับลงบนโต๊ะกระจก ธนินทร์วางปากกาลง ปิดแฟ้มเอกสารเล่มสุดท้าย ก่อนจะก้มลงมองใบหน้าหวานที่ยังคงหลับสนิทพริ้มเพรา ริมฝีปากหยักลึกประทับจูบลงบนหน้าผากมนแผ่วเบา

"พิมพ์... ตื่นได้แล้ว เลิกงานแล้ว"

เขาเขย่าไหล่บางเบาๆ พิมพ์ลดาครางอื้ออึงในลำคอ เปลือกตาสีอ่อนค่อยๆ ขยับเปิดขึ้น นัยน์ตากลมโตยังคงมีแววงัวเงีย เธอสะดุ้งเล็กน้อยเมื่อตระหนักได้ว่าตัวเองนอนหลับอยู่บนตักของพ่อสามีมาตลอดช่วงบ่าย หญิงสาวรีบหยัดกายลุกขึ้นนั่งหลังตรง ใบหน้าเห่อร้อนขึ้นมาทันทีเมื่อสัมผัสได้ถึงความเย็นเยียบของเครื่องปรับอากาศที่ปะทะเข้ากับยอดปทุมถันที่ไร้ปราการป้องกัน

"คุณธนินทร์... พิมพ์หลับไปนานแค่ไหนคะ แล้วงาน..."

"ฉันจัดการเสร็จหมดแล้ว" เขาเอ่ยแทรก รวบเอวคอดเข้ามากอดหลวมๆ "ไปทานข้าวกันเถอะ วันนี้เธอเสียพลังงานไปเยอะ ต้องชดเชยสักหน่อย"

สายตาเจ้าเล่ห์ที่ทอดมองมาทำให้พิมพ์ลดาต้องหลบตา กัดริมฝีปากแน่นด้วยความขวยเขิน เธอรู้ดีว่า 'พลังงาน' ที่เขาหมายถึงคืออะไร

...

รถสปอร์ตยุโรปคันหรูแล่นเข้ามาจอดเทียบหน้าภัตตาคารระดับไฟน์ไดนิ่งใจกลางเมือง พนักงานต้อนรับรีบกุลีกุจอเข้ามาเปิดประตูและนำทางทั้งคู่ตรงไปยังห้องวีไอพีส่วนตัวที่ถูกจองไว้ล่วงหน้า

ภายในห้องอาหารส่วนตัวถูกตกแต่งอย่างหรูหราคลาสสิก โคมไฟแชนเดอเลียร์สาดแสงสีส้มสลัวสร้างบรรยากาศโรแมนติกและเป็นส่วนตัวจนแทบจะตัดขาดจากโลกภายนอก ธนินทร์เลื่อนเก้าอี้ให้พิมพ์ลดานั่งลง ก่อนที่เขาจะเดินไปทรุดตัวลงนั่งที่เก้าอี้ฝั่งตรงข้าม

อาหารสไตล์ฝรั่งเศสเลิศรสถูกทยอยนำมาเสิร์ฟจนเต็มโต๊ะ พร้อมกับไวน์แดงวินเทจขวดแพงหูฉี่ เมื่อพนักงานรินไวน์และโค้งคำนับเดินออกจากห้องไปจนหมด ธนินทร์ก็ปลดกระดุมข้อมือเสื้อเชิ้ตออก พับแขนเสื้อขึ้นอย่างลวกๆ แล้วเอนหลังพิงเก้าอี้

เขาไม่ได้แตะต้องช้อนส้อมที่วางเรียงรายอยู่ตรงหน้าเลยแม้แต่น้อย นัยน์ตาคมดุเอาแต่จับจ้องไปที่ร่างอรชรฝั่งตรงข้าม

"มานั่งนี่สิ พิมพ์" เขาตบลงบนหน้าขาของตัวเองเบาๆ เป็นเชิงออกคำสั่ง

พิมพ์ลดาชะงักส้อมที่กำลังจะจิ้มสเต็กเนื้อวากิว เธอมองซ้ายมองขวาด้วยความประหม่า แม้จะรู้ว่าห้องนี้เก็บเสียงและเป็นส่วนตัวระดับสูงสุด แต่มันก็ยังเป็นสถานที่นอกบ้านอยู่ดี

"แต่ว่า... เรากำลังจะทานข้าวนะคะ"

"ฉันก็จะทานนี่ไง... แต่ฉันอยากให้เธอป้อน" น้ำเสียงนั้นไม่ได้ดุดัน แต่แฝงไปด้วยความเอาแต่ใจที่รับรู้ได้ชัดเจน "มาหาฉัน"

เมื่อไม่อาจขัดขืนได้ หญิงสาวจึงวางส้อมลง ลุกขึ้นยืนแล้วเดินอ้อมโต๊ะไปหาเขาราวกับลูกไก่ในกำมือ ธนินทร์รวบเอวเธอให้นั่งลงบนตักกว้าง กระโปรงทรงดินสอที่ผ่าสูงร่นขึ้นมาจนเผยให้เห็นท่อนขาเรียวขาวเนียน และเพราะเธอไม่ได้สวมแพนตี้ สัมผัสจากหน้าขาแกร่งที่บดเบียดเข้ากับจุดอ่อนไหวจึงชัดเจนจนเธอต้องสะดุ้ง

"ป้อนไวน์ฉันหน่อย" เขาสั่งเสียงพร่า พลางดันแก้วไวน์ก้านยาวไปจรดริมฝีปากบาง

พิมพ์ลดาอ้าปากรับเครื่องดื่มสีโกเมนเข้ามาในโพรงปาก ความฝาดเฝื่อนผสมผสานกับความหอมหวานขององุ่นหมักกระจายไปทั่วลิ้น เธอกำลังจะกลืนลงคอ แต่ฝ่ามือหนากลับเชยคางเธอขึ้นบังคับให้สบตา

"ป้อนด้วยปากของเธอ"

ดวงตากลมโตเบิกกว้างเล็กน้อย หัวใจเต้นระรัวประดุจกลองรบ เธอโน้มใบหน้าลงไปหาชายวัยสี่สิบห้าที่เผยอปากรอรับ ริมฝีปากอวบอิ่มประกบแนบชิดกับริมฝีปากหยักลึก ก่อนที่เธอจะค่อยๆ ปล่อยหยาดไวน์รสเลิศให้ไหลรินจากโพรงปากของเธอส่งผ่านไปยังโพรงปากของเขา

ธนินทร์ดูดกลืนเครื่องดื่มแอลกอฮอล์พร้อมกับสอดเรียวลิ้นเข้าไปกวาดต้อนความหวานจากปลายลิ้นเล็ก หยาดไวน์บางส่วนไหลซึมออกจากมุมปากของคนทั้งคู่ หยดแหมะลงบนเสื้อเชิ้ตสีขาวของพิมพ์ลดา ซึมลึกจนมองเห็นทรวงอกที่ซ่อนอยู่ภายใน เขาตะโบมจูบอย่างดูดดื่ม รสชาติของไวน์ราคาแพงจืดชืดไปถนัดตาเมื่อเทียบกับความหอมหวานจากริมฝีปากของเลขาฯ ส่วนตัว

"หวานมาก..." เขาพึมพำชิดริมฝีปาก มือหนาลูบไล้ไปตามแผ่นหลังบาง "ทีนี้... สเต็กเนื้อชิ้นนั้น ฉันอยากชิมบ้าง"

พิมพ์ลดาหอบหายใจรวยริน ใบหน้าแดงก่ำลามไปถึงใบหู เธอใช้ส้อมจิ้มเนื้อวากิวที่หั่นเป็นชิ้นพอดีคำขึ้นมา กัดเนื้อนุ่มละมุนเข้าปากไปครึ่งหนึ่ง แล้วคาชิ้นส่วนที่เหลือเอาไว้ที่ริมฝีปาก

ธนินทร์โน้มใบหน้าเข้ามากัดเนื้อสเต็กครึ่งที่เหลือ เรียวฟันคมขบเม้มลงบนริมฝีปากล่างของหญิงสาวอย่างหยอกเย้า ก่อนจะตวัดลิ้นเลียคราบซอสเกรวี่ที่เลอะอยู่ตรงมุมปากของเธอจนสะอาดหมดจด ทุกการกระทำเต็มไปด้วยความเชื่องช้า เย้ายวน และปลุกเร้าอารมณ์ดิบเถื่อนให้ลุกโชนขึ้นมาอีกครั้ง

"อร่อย... แต่เนื้อของเธอน่าจะหวานกว่า"

มือหยาบกร้านสอดเข้าไปใต้กระโปรงทรงดินสอ ลูบไล้ต้นขาด้านในที่ยังคงไวต่อความรู้สึก พิมพ์ลดาสะดุ้งเฮือก แอ่นอกขึ้นรับสัมผัสวาบหวามที่เริ่มก่อตัวขึ้นอีกระลอก มื้อค่ำที่ควรจะเป็นการเติมพลังงาน กลับกลายเป็นการเติมเชื้อไฟราคะให้ลุกโชนขึ้นมาท่ามกลางห้องอาหารส่วนตัวสุดหรู ที่ซึ่งท่านประธานวัยฉกรรจ์พร้อมจะกลืนกินเลขาฯ ของเขาเป็นของหวานจานหลักในค่ำคืนนี้

Continue to read this book for free
Scan code to download App

Latest chapter

  • บ่วงเสน่หา พ่อสามี   ตอนที่ 21: ฮันนีมูนเหนือม่านเมฆและปลายนิ้วที่แสนร้ายกาจ

    ตอนที่ 21: ฮันนีมูนเหนือม่านเมฆและปลายนิ้วที่แสนร้ายกาจหลังจากการจัดงานเฉลิมฉลองวิวาห์แห่งปีที่ตลบอบอวลไปด้วยความหวานชื่นและเร่าร้อนผ่านพ้นไป ท่านประธานใหญ่อย่างธนินทร์ก็จัดการเคลียร์ตารางงานทั้งหมด โยนภาระหน้าที่ให้รองประธานและบอร์ดบริหารจัดการชั่วคราว เพื่อแลกกับวันหยุดยาวถึงสามสัปดาห์เต็ม เป้าหมายเดียวของเขาคือการพาภรรยาป้ายแดงวัยยี่สิบสี่ปีไปดื่มน้ำผึ้งพระจันทร์ ดื่มด่ำความสุขส่วนตัวบนเกาะสวรรค์อย่างมัลดีฟส์พิมพ์ลดาเองก็ตื่นเต้นกับทริปนี้ไม่น้อย หญิงสาวรู้ทันความหื่นกระหายของสามีวัยสี่สิบห้าดีกว่าใคร เธอจึงแอบจัดเตรียมกระเป๋าเดินทางด้วยตัวเอง ซุกซ่อนบิกินี่ตัวจิ๋วและชุดว่ายน้ำเว้าสูงปรี๊ดหลายสิบชุดที่เพิ่งสั่งตัดพิเศษเอาไว้ด้านในสุด เธอตั้งใจแน่วแน่ว่าจะงัดเอาความสาวและความเซ็กซี่ทั้งหมดที่มี ออกมายั่วสามีจอมเผด็จการคนนี้ให้หลงใหลจนโงหัวไม่ขึ้น เอาให้เขาไม่ต้องก้าวขาออกจากวิลล่ากลางน้ำเลยสักวันเดียวทว่า... ดูเหมือนคนที่จะถูกสูบเรี่ยวแรงจนก้าวขาไม่ออก น่าจะเป็นตัวเธอเองเสียมากกว่าภายในเคบินกว้างขวางของเครื่องบินเจ็ทส่วนตัวสุดหรูที่กำลังทะยานอยู่เหนือหมู่เมฆ พิมพ์ลดาในชุดเดรสกระ

  • บ่วงเสน่หา พ่อสามี   ตอนที่ 20/2: ค่ำคืนส่งตัวและชุดเข้าหอที่หลอมละลายหัวใจ

    "อื้อ... อ๊า... คุณธนินทร์ พิมพ์เจ็บ..." เธอประท้วงเสียงอู้อี้ในลำคอ แต่ร่างกายกลับแอ่นรับสัมผัสนั้นอย่างลืมอาย"ใหญ่เต็มมือดีชะมัด... เมียใครทำไมซ่อนรูปขนาดนี้ หืม?"เขาผละริมฝีปากออก เลื่อนใบหน้าลงมาซุกไซ้ที่ร่องอกอวบอิ่ม เรียวฟันคมขบกัดผ่านเนื้อผ้าซีทรู ดูดดึงยอดอกที่แข็งเป็นไตสู้ลิ้นจนชุดลูกไม้เปียกชุ่มไปด้วยคราบน้ำลาย พิมพ์ลดาดิ้นพล่าน ความเสียวซ่านแล่นปราดไปทั่วสรรพางค์กาย ขาทั้งสองข้างอ่อนแรงจนแทบจะทรุดลงไปกองกับพื้นชายวัยฉกรรจ์ช้อนอุ้มร่างอรชรขึ้นมาแนบอก เดินตรงไปยังเตียงคิงไซส์ที่ปูด้วยผ้าปูที่นอนสีขาวสะอาดตา เขาวางเธอลงบนฟูกนุ่ม ก่อนจะตามขึ้นมาคร่อมทับ ธนินทร์ไม่เสียเวลาถอดเสื้อผ้าของตัวเองออกจนหมด เขาเพียงแค่ปลดเข็มขัดและรูดซิปกางเกงสแลคลง งัดเอาความใหญ่โตที่แข็งขืนจนเส้นเลือดปูดโปนออกมาสู่ภายนอกความร้อนระอุและขนาดที่ใหญ่โตกว่าปกติเพราะแรงสูบฉีดของแอลกอฮอล์ ทำเอาพิมพ์ลดาต้องลอบกลืนน้ำลาย เธอปรือตามองสามีป้ายแดงที่กำลังดึงทึ้งกางเกงชั้นในจีสตริงเส้นจิ๋วของเธอให้ขาดรุ่ยคามืออย่างไม่ไยดี!"ว้าย! ชุดมันขาดแล้วนะคะ...""เดี๋ยวฉันซื้อให้ใหม่ร้อยชุดเลย... แต่คืนนี้ ฉันขอจัดหนักๆ

  • บ่วงเสน่หา พ่อสามี   ตอนที่ 20/1: ค่ำคืนส่งตัวและชุดเข้าหอที่หลอมละลายหัวใจ

    ตอนที่ 20: ค่ำคืนส่งตัวและชุดเข้าหอที่หลอมละลายหัวใจ กาลเวลาหมุนเปลี่ยนผ่านไปหลายเดือน... ค่ำคืนนี้คือช่วงเวลาแห่งการเฉลิมฉลองที่ทุกคนรอคอย งานมงคลสมรสที่ยิ่งใหญ่ที่สุดแห่งปีของวงการอสังหาริมทรัพย์ถูกจัดขึ้นอย่างหรูหราอลังการในห้องบอลรูมของโรงแรมระดับห้าดาว ท่ามกลางแสงไฟระยิบระยับและกลิ่นหอมของดอกไม้นานาพรรณ รอยยิ้มแห่งความสุขประดับอยู่บนใบหน้าของคู่บ่าวสาวอย่างปิดไม่มิด แม้สถานะก่อนหน้านี้ของพิมพ์ลดาจะเป็นอดีตลูกสะใภ้ แต่ด้วยบารมี อำนาจเบ็ดเสร็จ และการประกาศจุดยืนอย่างชัดเจนของธนินทร์ ทำให้ไม่มีแขกเหรื่อคนไหนกล้าปริปากพูดจาว่าร้ายหรือซุบซิบนินทาให้ระคายหู ทุกคนต่างมาร่วมแสดงความยินดีด้วยรอยยิ้มชื่นมื่น ยอมรับในตัวนายหญิงคนใหม่ของประมุขแห่งตระกูลอย่างไม่มีข้อกังขา กว่าที่เจ้าบ่าวจะปลีกตัวออกมาจากงานเลี้ยงเพื่อเข้าหอได้ก็กินเวลาไปจนดึกดื่น ธนินทร์ถูกกลุ่มเพื่อนสนิทและพาร์ทเนอร์ทางธุรกิจรุมมอมเหล้า แชมเปญ และไวน์รสเลิศไปหลายขนาน แม้เขาจะเป็นคนคอแข็ง แต่ปริมาณแอลกอฮอล์ที่ไหลเวียนอยู่ในสายเลือดก็ทำให้ใบหน้าคร้ามคมซับสีเลือด สูบฉีดความร้อนรุ่มและกระตุ้นสัญชาตญาณดิบเถื่อนให้ตื่นตัวมากกว่

  • บ่วงเสน่หา พ่อสามี   ตอนที่ 19/2: บ่ายวันอาทิตย์อันแสนอบอุ่นและคำถามที่เปลี่ยนชีวิต

    บรรยากาศบนโต๊ะอาหารเต็มไปด้วยความอบอุ่นและละมุนละไม พิมพ์ลดาลอบมองเสี้ยวหน้าคมคายของผู้ชายตรงหน้าด้วยความรู้สึกที่ยากจะบรรยาย จากพ่อสามีที่เคยเหินห่างและแสนเย็นชา กลายมาเป็นเจ้านายจอมเผด็จการ และตอนนี้... เขากลับกลายเป็นผู้ชายที่อ่อนโยนและใส่ใจเธอในทุกรายละเอียด ความสัมพันธ์ที่เริ่มต้นจากความพลั้งเผลอและความหิวกระหายทางกาย บัดนี้มันได้ถักทอเส้นใยแห่งความผูกพันขึ้นมาอย่างเงียบๆ จนรัดรึงหัวใจของเธอเอาไว้แน่นหนาเมื่อมื้ออาหารที่รวบยอดทั้งเช้าและเที่ยงจบลง ธนินทร์ก็จูงมือพาเธอมานั่งพักผ่อนที่โซฟาหนังตัวยาวในห้องนั่งเล่นที่ถูกออกแบบมาให้มองเห็นวิวสวนหย่อมเขียวชอุ่มนอกหน้าต่างกระจกเขาดึงร่างบางให้ล้มตัวลงนอนหนุนตักกว้าง พิมพ์ลดาขยับหาองศาที่สบายที่สุด ซุกใบหน้าเข้าหาหน้าท้องแกร่งอย่างออดอ้อน มือหนาของธนินทร์สอดสางเข้าไปในกลุ่มผมนุ่ม เกลี่ยเล่นเบาๆ อย่างเพลิดเพลิน ความเงียบสงบของยามบ่ายในบ้านหลังใหญ่ไม่ได้ทำให้รู้สึกอ้างว้างอีกต่อไป เมื่อมีไออุ่นของกันและกันคอยเติมเต็มเวลาผ่านไปพักใหญ่ ท่ามกลางเสียงดนตรีคลาสสิกที่เปิดคลอเบาๆ จู่ๆ ฝ่ามือที่กำลังลูบผมของเธอก็หยุดชะงัก ธนินทร์ทอดสายตามองใบหน

  • บ่วงเสน่หา พ่อสามี   ตอนที่ 19/1: บ่ายวันอาทิตย์อันแสนอบอุ่นและคำถามที่เปลี่ยนชีวิต

    ตอนที่ 19: บ่ายวันอาทิตย์อันแสนอบอุ่นและคำถามที่เปลี่ยนชีวิต แสงแดดยามบ่ายคล้อยที่สาดส่องลอดผ่านรอยแยกของผ้าม่านทึบแสง บ่งบอกกาลเวลาที่ล่วงเลยมาจนเกือบจะหมดวัน ทว่าภายในห้องนอนกว้างขวางของคฤหาสน์หลังใหญ่ ทุกอย่างยังคงตกอยู่ในความเงียบสงบ มีเพียงเสียง ของเครื่องปรับอากาศที่ทำหน้าที่ส่งไอเย็นฉ่ำ สวนทางกับอุณหภูมิความร้อนรุ่มใต้ผ้าห่มผืนหนาที่เพิ่งจะมอดดับลงไปเมื่อไม่กี่ชั่วโมงก่อนหน้านี้ พิมพ์ลดาขยับเปลือกตาที่หนักอึ้งขึ้นอย่างเชื่องช้า ความรู้สึกแรกที่โจมตีระบบประสาทคือความปวดเมื่อยร้าวลึกไปถึงกระดูก โดยเฉพาะช่วงสะโพกและเรียวขาทั้งสองข้างที่แทบจะไร้ความรู้สึก บทลงทัณฑ์แสนหวานรอบสุดท้ายที่เขาบอกว่าจะ ‘ค่อยๆ ทำ’ กลับกลายเป็นการเคี่ยวกรำที่เนิบนาบ ลึกซึ้ง และสูบเรี่ยวแรงของเธอไปจนหยดสุดท้าย ทว่าถึงแม้ร่างกายจะบอบช้ำเพียงใด แต่ความอบอุ่นจากอ้อมกอดแกร่งที่กักขังเธอเอาไว้ในอ้อมอกตลอดทั้งคืนจนถึงบ่าย ก็ทำให้หัวใจดวงน้อยพองโตอย่างประหลาด หญิงสาวนอนตะแคงซุกใบหน้าอยู่กับแผงอกกว้างที่เต็มไปด้วยมัดกล้ามเนื้อ ท่อนแขนหนักอึ้งของธนินทร์พาดทับอยู่บนเอวคอด รั้งร่างเปลือยเปล่าของเธอให้แนบชิดกับเขาจนแ

  • บ่วงเสน่หา พ่อสามี   ตอนที่ 18: ทะลวงลึกทะลุขีดจำกัดและการชำระล้างที่แสนวาบหวาม

    ตอนที่ 18: ทะลวงลึกทะลุขีดจำกัดและการชำระล้างที่แสนวาบหวามเงาสะท้อนในกระจกบานใหญ่พร่ามัวลงด้วยไอร้อนและหยาดเหงื่อ ร่างบอบบางของพิมพ์ลดาอ่อนปวกเปียกแทบจะรูดลงไปกองกับพื้นพรม หากไม่ได้แผงอกกว้างและท่อนแขนแกร่งของธนินทร์พยุงเอาไว้ หญิงสาวหอบหายใจรวยริน นัยน์ตากลมโตฉ่ำปรือไร้โฟกัส ความสุขสมที่เพิ่งปะทุผ่านพ้นไปทิ้งไว้เพียงอาการกล้ามเนื้อกระตุกเกร็งเบาๆทว่าพายุราคะของผู้ชายวัยสี่สิบห้ากลับเพิ่งจะถูกโหมกระพือให้โชติช่วงขึ้นไปอีก"ยืนให้ไหวพิมพ์... คืนนี้ยังอีกยาวไกล"น้ำเสียงทุ้มแหบพร่ากระซิบชิดใบหู ชายหนุ่มใหญ่ถอนความใหญ่โตออกจากร่องสวาทที่ชุ่มฉ่ำอย่างเชื่องช้า พิมพ์ลดาหลุดเสียงครางเครือในลำคอเมื่อความอุ่นวาบผละออกไป แต่เธอยังไม่ทันได้พักหายใจ ธนินทร์ก็จัดการพลิกตัวเธอให้หันหน้าเข้าหาผนังกระจกใสบานใหญ่ที่กั้นระหว่างห้องนอนกับระเบียงเขาใช้ร่างกำยำดันแผ่นหลังบางให้แนบชิดกับความเย็นเยียบของกระจก ก่อนจะก้มลงจับเรียวขาข้างขวาของเธอให้ยกสูงขึ้น พาดเกี่ยวเอาไว้บนท่อนแขนแกร่งที่เต็มไปด้วยมัดกล้ามเนื้อ ท่าทางที่ถูกบังคับให้เปิดเปลือยจุดอ่อนไหวอย่างไร้ทางหนี ทำเอาพิมพ์ลดาเบิกตากว้างด้วยความตื่นตร

More Chapters
Explore and read good novels for free
Free access to a vast number of good novels on GoodNovel app. Download the books you like and read anywhere & anytime.
Read books for free on the app
SCAN CODE TO READ ON APP
DMCA.com Protection Status