Compartir

INTRO

last update Fecha de publicación: 2025-12-03 22:08:44

INTRO

 

เสียงฝีเท้าบางเบาที่ย่ำเข้ามาใกล้ ในบรรดาสิบคนที่ยศชัยรู้จัก ไม่มีใครเดินได้เงียบเชียบเท่าคนจากบ้านเขาอีกแล้ว

เมื่อยศชัยเงยหน้าขึ้นก็เป็นอย่างที่คิดไว้ ร่างบางระหงคุ้นตากำลังมาทางนี้ และเมื่อเห็นเธอแววตาคมเข้มของเขาก็ฉายแววประหลาดใจ

ม่านตะวันในวันนี้สวมเดรสแขนยาวสีดำสั้นเหนือหัวเข่าไปเป็นคืบ หญิงสาวเลือกที่จะเพิ่มความงามของปลีน่องด้วยรองเท้าส้นสูง ทั้งที่ยามปกติแล้วส้นสูงไม่ใช่รองเท้าที่เธอจะเลือกมาใส่

ใบหน้าสวยหวานตกแต่งเพียงบางเบา แต่ก็ทำให้สะดุดตามากพอสมควร 

“คุณยศพอจะมีเวลาว่างคุยธุระสำคัญกับม่านสักครู่ไหมคะ” ไม่ต้องรอให้ยศชัยเอ่ยปากถาม เมื่อมาถึงม่านตะวันก็เปิดการสนทนาราวกับเร่งรีบทันที

“ถ้าธุระที่เธอว่าสำคัญมันทำให้ฉันเสียเวลา รู้ใช่ไหมว่าจะเกิดอะไรขึ้น” ม่านตะวันมารบกวนเวลาทำงานอันแสนมีค่าของเขา

ไม่ใช่คำขู่ ม่านตะวันรู้ว่าสิ่งที่ผู้ชายตรงหน้าคนที่ขึ้นชื่อว่าเป็นสามีพูดออกมานั้น เขาทำได้ยิ่งกว่าที่พูดอีก

“มีอะไรก็รีบพูด จะมายืนอ้ำอึ้งเอาอะไร!” ชายหนุ่มเอ่ยถามเธอเสียงไม่พอใจนักและยื่นมือไปดับบุหรี่ที่กำลังจุดสูบ

ม่านตะวันแพ้ควันบุหรี่...เธอเป็นภูมิแพ้ หรือเรียกภาษาชาวบ้านคืออ่อนแอและขี้โรค

“ม่านจะมาเรียนถามว่าคุณยศได้รับเอกสารที่ม่านฝากคุณหนึ่งมาให้แล้วหรือยังคะ”

ระยะห่างที่ผู้หญิงตรงหน้าใช้มันกับเขา มากกว่าคำพูดก็คงเป็นการแสดงออก ยศชัยใช้แววตาดำมืดมองเธอ

“มาเพราะเรื่องนี้?” น้ำเสียงของเขาเย้ยหยันอยู่ในลำคอ

“ค่ะ ม่านต้องการหย่า”

ความเงียบเข้าปกคลุมห้องอยู่ชั่วขณะ จากนั้นยศชัยก็เป็นฝ่ายทำลายมันด้วยการโยนแฟ้มเอกสารในมือเสียงดัง โครม! 

ชายหนุ่มเจ้าของใบหน้าเย็นชาเดินอ้อมโต๊ะทำงานเพื่อมาหยุดยืนตรงหน้าเธอ เขาทิ้งตัวนั่งลงบนขอบโต๊ะและคว้าท่อนแขนของเธอเอาไว้

“ที่พูดออกมาแน่ใจแล้วใช่ไหม?”

มือหนาคว้ามือเย็นเฉียบขึ้นมาจับ มุมปากหยักยกยิ้มเยาะ นิ้วโป้งกดลงบนนิ้วนางซ้ายของเธอจนแหวนจมลึกเข้าเนื้อ

แต่ม่านตะวันก็ยังอดทน...อดทนเหมือนทุกครั้ง

“ม่านไม่ควรเอาเปรียบคุณยศอีกต่อไปค่ะ”

“อยากได้อิสระหรือต้องการมีผัวใหม่ก็บอกมาดี ๆ ไม่เห็นจะต้องพูดให้ตัวเองดูดีเลยม่าน”

“ม่าน…ไม่อยากให้คุณยศต้องหนักใจเพราะม่านอีกค่ะ”

หนักใจ? ความเดือดดาลในใจของยศชัยตอนนี้คงไม่อาจจะมีใครคาดได้ถึงแน่ รวมถึงผู้หญิงตรงหน้าที่ได้ชื่อว่าเป็นภรรยาที่ถูกต้องตามกฎหมายของเขาด้วย!

“ฉันควรจะขอบคุณผู้หญิงหน้าด้านอย่างเธอไหม?!”

“ม่านต่างหากที่ต้องกราบขอบคุณที่คุณยศเมตตาม่านมาตลอดค่ะ”

“อย่ามาประชดประชันฉัน!”

ดวงตาหม่นหมองไร้ชีวิตชีวาจ้องมองเขาก่อนที่เธอจะหลบสายตา ไม่ว่ายศชัยจะกดนิ้วเข้าลงบนนิ้วมือข้างนั้นเท่าไหร่

ม่านตะวันก็ไม่ได้แสดงออกมาว่าตัวเธอนั้นมีความรู้สึก

ยศชัยรู้สึกเหมือนเลือดลมตีขึ้นหน้า เขากัดฟันยิ้มส่งไปด้วยใจร้อนเหมือนกับกำลังโดนใครเอาไฟมาสุม 

“รู้ไหมว่าทรัพย์สินเท่าไหร่ที่ฉันหามาได้หลังจากแต่งงานกับเธอ!”

“ม่านไม่เอาอะไรจากคุณยศทั้งนั้นค่ะ”

“มาแต่ตัวก็เลยจะไปแต่ตัว? ไม่สมกับสายเลือดขี้ขโมยของเธอเลยนะ…”

“ม่านมาแต่ตัวก็จะไปแต่ตัว และทุกอย่างไม่เกี่ยวอะไรกับครอบครัวของม่าน ขอร้องคุณยศอย่าพูดอะไรถึงพวกท่านเลยค่ะ คนที่ไม่ดีคือม่านเอง”

ยศชัยได้ยินก็ยกยิ้มร้าย ม่านตะวันไม่เคยมีปากมีเสียง เธอเป็นคนเงียบและค่อนข้างจะเรียบร้อย ตั้งแต่แต่งงานกันมาก็อยู่แบบเจียมตัวเจียมตน 

รูปร่างหน้าตาชาติตระกูลการศึกษา เป็นผู้หญิงในแบบฉบับที่มารดาเขาต้องการ 

เป็นเมียที่เลิศเลอ เป็นแม่ที่เพียบพร้อม 

ไม่ว่าเขาจะใช้ชีวิตเหลวเป๋วแค่ไหน กลับบ้านยังไง พาใครไปมั่วสุมที่บ้าน ม่านตะวันก็ไม่เคยแสดงท่าทีไม่พอใจอะไรใด ๆ คล้ายว่าเธอคือสิ่งที่ลอยอยู่เหนือทุกเหตุผลเสมอ

แต่เมื่อบิดาเธอสิ้นใจผ่านมาไม่ถึงเดือนดี ม่านตะวันกลับกล้าหน้าด้านเดินมาขอหย่า!

แล้วที่เขากล้ำกลืนฝืนแต่งงานกับผู้หญิงที่ไม่ได้รักมาห้าปีนี่มันห่าเหวอะไรวะ!

“ทำเหมือนตัวเองเป็นคนดีมาก ผู้หญิงอย่างเธอแก้ผ้าขึ้นเตียงฉันก็ทำมาแล้ว ลงทุนปล่อยตัวเองท้องเพื่อจับฉันให้อยู่หมัดก็ทำมาแล้ว แต่เสียใจด้วยที่มันไม่เคยสำเร็จ!”

“...”

“มันก็คงเป็นบาปกรรมที่เธอกับพ่อทำไว้กับฉันละมั้ง มารหัวขนมันถึงไม่กล้าจะเกิดมา”

น้ำคำที่เขาพูดเสมอและตลอดมามักจะทำให้เธอมีน้ำตา แต่ในครั้งนี้กลับมีเพียงก้อนสะอึกที่ตีตื้นขึ้น ไม่มีน้ำตาของความอ่อนแอไหลอาบแก้มอีกแล้ว

“มันคงไม่กล้าเกิดมาหรอกเพราะมันรู้ดี...ถ้ามันเกิดมาเมื่อไหร่ ทั้งมันและแม่มันจะไม่มีทางตายดี

“งั้นก็เซ็นเถอะค่ะ เรื่องระหว่างเรามันจะได้จบสักที”

“ม่านตะวัน! มันไม่เคยมีเรื่องของเราเธออย่าลืม!”

เสียงของเขาเย็นชาและมันทิ่มแทงเหมือนมีดคมเฉือนลึกลงในหัวใจเธออย่างไม่ปรานี

ม่านตะวันจ้องมองเขาและซึมซับความเกลียดชังทุกหยาดหยดในน้ำเสียงนั้น 

เพราะแบบนี้...ม่านตะวันจึงต้องรีบจบทุกอย่าง จบเร็วเท่าไหร่ก็ยิ่งดี

Continúa leyendo este libro gratis
Escanea el código para descargar la App

Último capítulo

  • ปมร้าวรอยรัก   ตอนพิเศษ 2 คือลมหายใจเดียวกัน

    ตอนพิเศษ 2 คือลมหายใจเดียวกันเสียงฝีเท้าของพี่เลี้ยงเด็กที่พาม่านระรินเดินห่างออกไป จากนั้นไฟในห้องนอนก็ปิดลงทีละดวงจนเหลือเพียงแสงไฟสีวอร์มส้มจากโคมตั้งพื้นม่านตะวันยืนอยู่ริมระเบียงปล่อยให้ลมเย็นปะทะใบหน้า เสียงประตูห้องนอนเปิดออกช้า ๆ เธอไม่ต้องหันไปมองก็รู้ว่าใครเดินเข้ามา“มายืนคิดอะไรอยู่คนเดียว” เสียงทุ้มต่ำของยศชัยกระซิบข้างหลัง ก่อนที่แขนแกร่งจะโอบเอวเธอไว้“คิดว่าจะไปเอาลูกกลับมานอนด้วยกันดีไหม” ม่านตะวันพูดเบา ๆ ด้วยน้ำเสียงหยอกเย้ายศชัยหัวเราะเบา ๆ ใกล้ซอกคอเธอ ก่อนจะสอดมือล้วงเข้ามาในชายเสื้อ“รบกวนนารินเปล่า ๆ เดี๋ยวพอตื่นแล้วเราก็ไม่ได้นอนกันพอดี” “งั้นพี่ยศก็รีบหน่อยสิคะ…”“ม่านก็รู้ว่าพี่นาน…”คำว่านานของเขาทำเอาร่างกายเธอร้อนวูบก่อนที่เรียวปากจะถูกเข้าครอบครองไปท่อนขาเรียวข้างหนึ่งถูกจับแยกออก เธอใช้สองมือยันกับขอบหน้าต่างที่ยังไม่ได้ถูกปิดดีเลยด้วยซ้ำ“พะ พี่ยศ” มือหนาลากไปตามชุดนอนผ้าซาตินสีไข่มุกบางเบา สายเดรสบางเฉียบก็ร่นลงในมือของเขาโดยแทบไม่ต้องใช้แรงผิวเนื้อเนียนนุ่มเผยให้เห็นใต้แสงสลัว ยศชัยมองเธอราวกับไม่ใช่แค่ภรรยา แต่เป็นผู้หญิงที่เขาโหยหาจนแทบลืมหาย

  • ปมร้าวรอยรัก   ตอนพิเศษ 1 เคลียร์ใจ

    ตอนพิเศษ 1 เคลียร์ใจบรรยากาศในบ้านม่านตะวันเต็มไปด้วยความคึกคัก วันนั้นทั้งครอบครัวและเพื่อนฝูงมารวมตัวกันตามปกติ แต่ที่ไม่ปกติก็เห็นจะมียศชัยที่ดูจะตื่นเต้นมากกว่าใครเป็นพิเศษ“ยศดูมีเรื่องอะไรไหมลูก” คุณมาลินีเห็นลูกชายผุดลุกผุดนั่งอยู่หลายรอบก็ถามขึ้น“ก็นิดหน่อยครับ” ยศชัยตอบเสียงเรียบและมองไปยังภรรยาที่เอวข้างหนึ่งของเธออุ้มเหน็บลูกสาวไว้ วงล้อมตรงนั้นก็มีเพื่อนสนิทของเรา“เรื่องอะไรเหรอยศ” คุณมาลินีถามขึ้นเพราะอยากรู้ “บอกไม่ได้ครับม่านไม่ให้บอก” ยศชัยกระซิบตอบกลับทำเอาคุณมาลินีหัวเราะจนเรียกความสนใจจากแขกในงานได้“เอา ๆ ไม่บอกก็ไม่บอก อืมยศ…เห็นเมื่อเช้า…”พอน้ำเสียงของมารดาจริงจังขึ้น ยศชัยก็จริงจังตาม“เรื่องคดีความคงต้องดำเนินต่อไป เพราะผมมอบอำนาจให้ทนายจัดการหมดแล้ว คุณแม่เราจะปล่อยให้คนที่ทำผิดไม่เรียนรู้ความผิดตัวเองไม่ได้ ผมทำธุรกิจไม่ได้เป็นนักบุญที่จะแค่ขอโทษแล้วจบ”“แม่เองก็ตัดหางปล่อยวัดแล้วยศ…” ตัดหางปล่อยวัดคุณมาลินีก็คงพูดไปแบบนั้นแหละ ส่วนเรื่องจริงคนเป็นแม่มีหรือจะตัดลูกได้มลดาและมาลีวันไปสร้างเรื่องสร้างราวใหญ่โตให้คนเป็นแม่ของเธอต้องตามล้างตามเช็ดตั้งแต่สา

  • ปมร้าวรอยรัก   บทส่งท้าย

    บทส่งท้ายท่ามกลางเสียงเจี๊ยวจ๊าวของพวกเด็ก ๆ ภายในบ้านเนตรวรชัยช่างวุ่นวายและพาให้เจ้าของบ้านอย่างยศชัยปวดหัวจริง ๆ หลังจากพูดคุยกับม่านตะวันที่ห้องนอนด้านบน สรุปแล้วก็ไม่ได้อะไรเลย จนถึงตอนนี้เขาก็ยังคงคอตกเพราะหาเวลาพูดคุยกับเธอไม่ได้“ไอ้ธรรมมึงไปเอาไอ้ธรรศออกมาหน่อยจะสิงเมียกูอยู่แล้ว” เขาพูดเสียงต่ำระหว่างที่พยายามข่มความหงุดหงิดเอาไว้“ปกติมันก็อ้อนหาของกิน เดี๋ยวอิ่มก็เลิกเอง” ธรรมตอบเพื่อนสนิทและยกแก้วในมือขึ้นจิบ“สิงมาจะชั่วโมงแล้ว ที่บ้านมึงไม่ได้ซื้อขนมให้ลูกมึงกินเหรอ?”“ซื้อ แต่ของบ้านมึงมันอร่อยฉิบหายไงไอ้ธรรศมันถึงได้อ้อนเมียมึงจะกินขนมไม่หยุด”“ดูน้อง ๆ ดิ๊ไปรวมกลุ่มกันตรงนู้น นี่เสนอหน้านั่งปั้นจิ้มปั้นเจ๋อไม่เลิก กูจะง้อเมียเสร็จไหมวันนี้!” ยศชัยกัดฟันพูดกระซิบกับเพื่อนที่กำลังล้อมวงดื่มกันเล็กน้อย“เอาน่า รอเวลาก่อนเดี๋ยวพอธรรศมันแยกตัวปุ๊บมึงก็แทรกปั๊บเลยไง” นนทภพพูดด้วยน้ำเสียงกลั้วหัวเราะและมองหน้ากับธรรมก่อนจะยักคิ้วให้เพื่อนทั้งสองคนมองยศชัยที่ทำหน้านิ่วคิ้วขมวดคีปลุกที่ทรงสร้างไว้ไม่ไหวตลอดระยะเวลาปีกว่าที่เพียรพยายามง้อเมียก็ไม่สำเร็จง่าย ๆ เรียกว่าความห

  • ปมร้าวรอยรัก   บทที่ 29 วันใหม่

    บทที่ 29 วันใหม่ในฐานะพ่อแม่ที่ร่วมกันเลี้ยงดูลูกน้อยด้วยกัน เวลาเหมือนผ่านไปในพริบตาและแล้ววันนี้เด็กหญิงม่านระริน เจ้าหนูนาริน ของเราก็เติบโตขึ้นจนครบหนึ่งขวบเต็มแม้งานเลี้ยงวันเกิดเล็ก ๆ จะผ่านพ้นไปแล้ว แต่บรรยากาศแห่งความสุขในวันนั้นยังคงอบอวลโดยเฉพาะในหัวใจของม่านตะวัน...คนเป็นแม่ที่เผลอยิ้มทุกครั้งเมื่อนึกย้อนถึงวันนั้นเสียงเล็ก ๆ ดังแว่วมาจากด้านหลัง ทำให้ม่านตะวันที่ยืนเหม่อมองภาพถ่ายบนผนังภายในห้องนอนของเขาต้องละสายตาแล้วหันกลับมาในทันที“ฉันเอาเสื้อมาเก็บค่ะ” คำพูดนั้นหลุดออกมาอย่างรีบร้อน แม้เจ้าของห้องจะไม่ได้ถามอะไรเลยก็ตามราวกับว่าเธอกลัวจะถูกเข้าใจผิด เพียงเพราะแค่การย่างเท้าเข้ามาในพื้นที่ส่วนตัวพ่อของลูกใบหน้าของม่านตะวันยังคงเรียบนิ่ง แต่ยศชัยมองเห็นความวูบไหวบางอย่างซ่อนอยู่ในดวงตาคู่นั้น และเขายังไม่ทันได้เอ่ยอะไร ลูกสาวตัวน้อยก็ขัดจังหวะพอดีอย่างน่าเหลือเชื่อ“แม๊! นมมมม!”“แม๊จ๋าาา”เสียงยานคางแหลมสูงเอ่ยเรียกอย่างตื่นเต้นเท่านั้นยังไม่พอ เจ้าตัวเล็กกางแขนทั้งสองข้างออกกว้าง ใบหน้ากลมแก้มเป็นก้อนนั้นยิ้มกว้างจนตาเป็นสระอิน้ำลายใส ๆ ยืดเป็นสายอยู่ที่มุมปากอ

  • ปมร้าวรอยรัก   บทที่ 28 ยาแรง  

    บทที่ 28 ยาแรงม่านตะวันสะดุ้งตื่นกลางดึกด้วยอาการเจ็บแปลบที่แล่นขึ้นมาจากท้องล่างจนถึงกลางลำตัว เธอกุมหน้าท้องเพราะอาการจุกเสียดที่ตีตื้นขึ้นมาดวงตากลมหลุบต่ำ เหงื่อก็ซึมออกตามไรผม แม้แอร์ในห้องพักฟื้นจะเย็นเฉียบก็ตาม“อื้อ…” เสียงครางแผ่วเบาหลุดออกจากลำคอ แต่ก็เพียงพอให้ร่างสูงที่นอนอยู่บนโซฟาตรงมุมห้อง พุ่งมาถึงข้างเตียงในชั่วพริบตา“เจ็บท้องเหรอ?” ยศชัยกดเปิดไฟห้องจนสว่างพรึ่บ ก่อนจะกดออดเรียกพยาบาลอย่างไม่ลังเลมืออีกข้างรีบต่อสายหาศิวเมษหมอเจ้าของไข้โดยตรงช่วงพักหลังยศชัยคุยกับศิวเมษมากกว่าที่ม่านตะวันคุยกับคนเป็นหมอเสียอีก“ม่านเจ็บท้องน่าจะคลอดคืนนี้ รีบมาหน่อย!” และยศชัยก็กดวางสายไปม่านตะวันหลับตาและส่งเสียงความทรมานออกมา เธอไม่ได้สนใจว่าใครคุยกับใคร ไม่สนเสียงออดที่กดไป หรือแม้แต่แสงไฟสว่างพรึ่บทั่วห้องตอนนี้มีเพียงความเจ็บที่ลามไปทั้งร่าง เธอไม่รู้จะอธิบายมันยังไงดียศชัยรีบเข้ามานั่งข้างเตียง มือของเขาประคองใบหน้าซีดเซียวของเธอไว้ ก่อนจะลูบเส้นผมที่เปียกชื้นไปด้วยเหงื่ออย่างอ่อนโยน“ม่าน...ไม่เป็นไร เดี๋ยวหมอก็มาแล้ว” เขากระซิบชิดใบหูและพยายามพูดให้เป็นปกติที่สุด“มะ..

  • ปมร้าวรอยรัก   บทที่ 27 พิสูจน์ตัวเอง  

    บทที่ 27 พิสูจน์ตัวเองหลังจากวันนั้นยศชัยก็มาเยี่ยมม่านตะวันที่โรงพยาบาล เขาตกลงกับเธอว่าจะมาในช่วงเวลาที่ม่านตะวันอนุญาตแต่พอเอาเข้าจริง ๆ ยศชัยกลับย้ายสำมะโนครัวมาฝังตัวอยู่ที่นี่ไม่ยอมไปไหนม่านตะวันเหนื่อยทั้งกายและใจ แต่สิ่งที่น่าแปลกคือการมีอยู่ของเขามันไม่ได้น่ารำคาญหรือทำให้ทุกอย่างแย่ลง ครึ่งหนึ่งของความรู้สึกเธอนั้นคือความอุ่นใจชีวิตของม่านตะวันไม่ได้มีคนรักเธอมากมาย เธอสูญเสียบิดาไปแล้ว และถึงแม้จะมีครอบครัว แต่ก็ห่างเหินเกินกว่าจะบอกให้คนที่บ้านมาดูแล คิดยังไงก็ยังนึกภาพไม่ออก ถ้าจะให้นึกได้ก็คงมีแต่คำถามและสุดท้ายก็คงเป็นการด่าทอที่หลั่งไหลมาไม่จบไม่สิ้น หากจะมีใครที่เธอรู้สึกถึงความรักได้จริง ๆ ก็คงมีแค่...คุณมาลินีแม่ของยศชัย ท่านมาเยี่ยมเธอแทบทุกวัน ไม่แพ้ลูกชายของตัวเองท่านรู้เรื่องแล้วก็ไม่ได้ตำหนิอะไรเธอ และหากจะตำหนิก็มีเพียงยศชัยเท่านั้นที่โดนอยู่คนเดียวคุณมาลินียังเป็นคนที่เข้าใจเธอ มีความเอ็นดู ความเอื้ออาทร ให้กับม่านตะวันเหมือนอย่างเคยทั้งยังเผื่อแผ่มาถึงลูกของเธอด้วย และนี่คงเป็นสิ่งที่ทำให้ม่านตะวันน้ำท่วมปากไล่ยศชัยออกไปไม่ลงส่วนตัวยศชัยเองก็อยู่ที

Más capítulos
Explora y lee buenas novelas gratis
Acceso gratuito a una gran cantidad de buenas novelas en la app GoodNovel. Descarga los libros que te gusten y léelos donde y cuando quieras.
Lee libros gratis en la app
ESCANEA EL CÓDIGO PARA LEER EN LA APP
DMCA.com Protection Status