เข้าสู่ระบบแชร์
ตอนที่ 13/3 เก็บอาการไม่ไหว
ปรับปรุงล่าสุด:
2026-01-26 21:03:13
บทล่าสุด
ปราบพยศนายมาเฟีย ตอนที่ 13/3 เก็บอาการไม่ไหว
มือพุ่งไปคว้าโทรศัพท์มือถือของเฮียคัสอย่างลืมตัว กรอกน้ำเสียงแหลมๆ ใส่ปลายสาย “เหรอไอ้เฮีย! จะไปอี๋อ๋อกับสาวคนอื่น มันไม่เกี่ยวกับหนูจริงดิ” (ซะ..ซาร่าห์) เสียงแผ่วเบาเอ่ยชื่อฉันอย่างตกใจ (เธออยู่ที่นั่นได้ไง ไปทำอะไรที่ไอ้คัส) “ไม่ต้องมาเปลี่ยนเรื่อง เฮียตอบหนูมาก่อน” (เธอนั่นแหละอย่าเปลี่ยนเรื่อง ไปทำอะไรที่นั่นวะ นี่อย่าบอกนะว่า…) ติ๊ด! ฉันกดวางสายทันทีด้วยรู้ว่าคำพูดต่อมาของเฮียตินจะออกมารูปแบบไหน มันคงไม่รื่นหูและสร้างความไม่สบายใจทั้งแก่ฉันและเฮียคัสอย่างแน่นอน “งั้นหนูกลับ..” ยังไม่ทันยกมือไหว้เฮียคัส สายโทรเข้าครั้งนี้ดังมาจากโทรศัพท์มือถือฉันแทน แทบไม่ต้องดูก็รู้ว่าเป็นใคร “หนูกลับก่อนนะคะเฮียคัส หวัดดีค่ะ” เฮียคัสยังไม่ทันยกมือรับไหว้ ฉันรีบชิ่งออกมาเสียก่อนเพราะตอนนี้อารมณ์เดือดสุดๆ เมื่อเข้ามาในรถมีคนของคุณหญิงรออยู่ก่อนแล้ว ฉันรับสายเฮียตินที่โทรจิกเก่ง จิกยิ่งกว่าไก่ “มีอะไรอีก!” (ตะโกนทำไมเนี่ย หูจะแตก) “ก็โทรมาทำไมล่ะ ไม่ได้อยากคุยด้วยสักหน่อย ถ้ามีเวลามากนักก็เอาไปให้สาวๆ ที่คลับคุณพายัพสิ” ฉันไม่เข้าใจตัวเองกับการประชดประชันเขาแบบนั้นเลย เป็นอ
ปราบพยศนายมาเฟีย ตอนที่ 13/2 เก็บอาการไม่ไหว
เมื่อก่อนฉันจะไปไหนมาไหนด้วยรถญี่ปุ่นคันเล็กๆ สภาพเก่าโทรมซึ่งเป็นรถมือสองที่ซื้อต่อมาจากคนรู้จักอีกที ใช้งานได้ไม่ถึงเดือนมีปัญหาเข้าออกอู่บ่อยจนคิดว่าตัวเองคงจะโดนย้อมแมวขาย แต่ก็ยังทนใช้เรื่อยมาจนตอนที่ต้องย้ายมาอยู่คอนโด ฉันก็ตัดสินใจขายรถทิ้งให้อู่ในราคาถูกๆ จะถอดอะไหล่หรือเอาไปขายเป็นเศษเหล็กก็แล้วแต่เลย ปัจจุบันฉันมีรถใหม่ขับไปไหนมาไหนเพราะคุณแม่สามีนำมาประเคนให้ถึงที่ ท่านไม่ยอมให้ฉันแตะต้องความลำบากอีกต่อไป ฉะนั้นรวมไปถึงเรื่องงานที่เคยไลฟ์สดขายเสื้อผ้า คุณหญิงขอให้เลิกทำอย่างเด็ดขาด ท่านให้เหตุผลหากมีคนในแวดวงธุรกิจของมาร์ตินรวมไปถึงพวกไฮโซไฮซ้อเห็นฉันทำงานแบบนี้จะคิดไปต่างๆ นาๆ ทำไมสะใภ้อนันตวรากุลถึงยังต้องไลฟ์ขายเสื้อผ้าก๊อกๆ แก๊กๆ เหมือนผัวไม่ให้เงินใช้ ก็ไม่เคยให้ใช้จริงๆ ถึงต้องหาเอง หรือหากจะยื่นให้ไม่ว่าเงินสด บัตรเครดิต อะไรก็ตามแต่ที่มีมูลค่าจากเขา ฉันไม่ขอรับสักอย่างเดียว คิดอะไรเพลินๆ วนไปจนเกือบครบชั่วโมง รถแล่นมาหยุดจอดสนิทหน้าตึกสีขาวขนาดใหญ่ ป้ายที่เด่นหราด้านบนเขียนบอกชัด ‘โรงพยาบาลสัตว์ Pet BR’ ฉันยิ้มแย้มอารมณ์ดี พนักงานด้านในคงจะพอรู้จักฉันบ้างแ
ปราบพยศนายมาเฟีย ตอนที่ 13/1 เก็บอาการไม่ไหว
ซาร่าห์ | Part กลับกรุงเทพฯ ครั้งนี้เห็นถึงความเปลี่ยนแปลงหลายอย่าง ไม่ได้หมายถึงสถานที่แต่กำลังพูดถึงคน ฉันไม่ได้คิดไปเองแน่ๆ หลังจากค่ำคืนเร่าร้อนดุเดือดก่อนลาภูเก็ต ระหว่างฉันและเฮียตินกลายเป็นอีกอย่างไปเลย มันอาจไม่ได้เปลี่ยนไปมากขนาดนั้นแต่ความรู้สึกของฉันบอกว่าต่อจากนี้ อะไรๆ มันจะไม่เหมือนเดิมอีกแล้ว เดี๋ยวนี้เฮียเขาไม่ค่อยมองฉันตาแข็งหรือพูดจาแรงๆ ใส่แบบเมื่อก่อน ไม่มีเสียงเยาะเย้ย คำพูดจาดูถูกถากถาง แต่ไม่ได้หมายความว่าเขาจะพูดเพราะเสนาะหูหรือกลายเป็นคนอ่อนโยน เฮียตินก็ยังคงเป็นเฮียติน แต่ในเวอร์ชันที่ดีขึ้นกว่าเดิม ส่วนตัวฉันเองเพลาๆ เรื่องเถียงเขาแล้วเหมือนกัน รู้จักสงบปากสงบคำลงเยอะเพราะรู้ว่ายิ่งเราสาดน้ำลายใส่กันมากเท่าไรก็มีแต่จะอารมณ์เสียกันทั้งคู่ เราได้เรียนรู้จากคืนนั้น ไม่ใช่แค่เซ็กส์อย่างเดียวที่ทำให้เปลี่ยน เราต่างก็รู้ได้เองว่าการพูดจากันดีๆ มันก็ทำกันได้ ไม่จำเป็นต้องถือทิฐิไว้ตลอดเวลา เขาและฉันถึงได้ปรับตัวกันจนถึงวันนี้ นับว่าเป็นเรื่องที่ดี ยิ่งต้องอยู่ด้วยกัน เจอหน้ากันทุกวัน ถ้ามัวแต่ถือตนเป็นใหญ่และข่มกันไปมาก็คงหาความสุขของชีวิตคู่ไม่ได้ และห
ปราบพยศนายมาเฟีย ตอนที่ 12/2 ลองของ NC18+
“เสียว..อื้ออ อ๊ะ! เสียวจัง” แค่เสียงหวานๆ และใบหน้าหลับตาพริ้ม กัดปากยั่วรับแรงกระแทกของเขา จากความเนิบช้าในตอนแรก มาร์ตินค่อยๆ ไต่ระดับความเร็วทีล่ะนิด เอวหนาโถมตัวตนใส่ร่องรักเปียกลื่น เสียงเนื้อกระทบกันปลุกเร้าอารมณ์กระสันซ่านของคนทั้งสองให้ลุกโหมกระพือราวกับเพลิงกองใหญ่ พร้อมจะมอดไหม้ไปด้วยกัน มาร์ตินยันแขนแกร่งไว้กับเตียงนอนพลางโน้มตัวลงเล็กน้อยคร่อมร่างเล็ก ท่านี้ทำให้ใบหน้าของเขาและซาร่าห์อยู่ใกล้กันมากจนลมหายใจของแต่ล่ะคนส่งผ่านถึงกัน แววตากลมสวย ขนตางอนเรียงเส้นเป็นแพหนา จมูกโด่งเชิดขึ้นนิดๆ ริมฝีปากอมชมพูเป็นกระจับ ไม่แปลกใจเลยทำไมเธอถึงโดนหนุ่มๆ ที่มาเที่ยวคลับไอ้พายัพขายขนมจีบบ่อย ก็สวยแบบนี้นี่เอง… มาร์ตินแทบจะลืมความบาดหมางของเรา เมื่อโดนความร้อนแรงของเซ็กส์บังตา รู้แค่ว่าตอนนี้ซาร่าห์ทำให้เขาพึงพอใจมากและดูเธอเองก็จะชอบมันด้วย แท่งเนื้อร้อนเร่งทำความเร็วจนเสียงน่าอายดังก้องระงมหู คนตัวสูงแนบริมฝีปากของตนบนกลีบปากอิ่มของคนตัวเล็ก แลกจูบกันอยู่เนิ่นนานราวกับเป็นคู่รักข้าวใหม่ปลามันที่รักกันมาก “อ๊ะ!..อื้อ เบาหน่อยเฮีย อ๊า..มันจุก” เธอโดนกระแทกกระทั้นความใหญ
ปราบพยศนายมาเฟีย ตอนที่ 12/1 ลองของ NC18+
จะว่าเกร็งเพราะประหม่าซาร่าห์ก็ยอมรับ เธอไม่ใช่คนเจนจัดในเรื่องนี้ ประสบการณ์ที่มีเป็นศูนย์จะไปเทียบอะไรกับคนที่ผ่านมาร้อยสนามรบอย่างมาร์ตินได้ ในตอนที่เขาช่วยเธอถอดกางเกง ลมหายใจร้อนเป่ารดผิวขาวๆ ทำเอาขนลุกซู่ ที่บอกว่าจะเช็คของของเธอบ้าง มาร์ตินกำลังจะทำแบบเดียวกัน “กลัวเหรอ ตัวสั่นเชียว” ตาคมมองใบหน้าสวยอย่างสบประมาท เขาผ่านผู้หญิงมาตั้งกี่คนทำไมจะไม่รู้ว่าอาการที่ซาร่าห์เป็นอยู่มันตื่นเต้นและประหม่าแค่ไหน “มะ..ไม่ได้กลัว จะทำอะไรก็รีบทำ” สูดลมหายใจลึกเรียกความกล้า จะมาทำให้ตัวเองขายหน้าไม่ได้ เธอจะไม่ยอมตกเป็นรองเขา ไม่ว่าเรื่องไหนก็ตาม เรื่องบนเตียงนี่ก็ด้วย มาร์ตินแสยะยิ้ม กล้าๆ แบบยัยนี่เขาชอบนัก ขาเรียวขาวที่เคยหนีบแน่นค่อยๆ โดนจับแยกออกจากกัน ลมหายใจมาร์ตินสะดุดไม่เป็นจังหวะ จ้องมองของสวยงามตรงหน้าที่ค่ำคืนนั้นเขาไม่ได้เห็นกับตาเพราะทั้งเมาและไฟดับ มันสวยกว่าที่เขาคิดไว้เสียอีก มือสากลูบไล้เนินอวบขาวเนียนนุ่ม น้ำใสๆ ไหลปริ่มออกมาตามอารมณ์ของเจ้าตัว ความหื่นกระหายส่งผ่านสีหน้าและแววตาคนตัวสูงจนซาร่าห์ต้องหันหน้ามองไปทางอื่น แก้มกลมป่องแดงแจ๋รวดเร็ว “อ๊ะ..” เสีย
ปราบพยศนายมาเฟีย ตอนที่ 11/3 เช็คของ NC18+
ซาร่าห์ทำเพียงอมยิ้มกริ่ม กดปิดหนังที่ดูค้างไว้อย่างไม่คิดสนใจอีก เธอตลบผ้าห่มออกจากร่างตัวเองและคนตัวสูง ทุกการขยับตัวกำลังทำให้มาร์ตินตื่นเต้นตามไปด้วย “เฮียลองถอดกางเกงดูซิ” ตากลมสวยส่งสัญญาณให้เขาทำตาม ไม่เคยมีผู้หญิงคนไหนออกคำสั่งแบบนี้กับเขามาก่อน มีแต่เขาที่จะต้องเป็นคนเอ่ยคำนั้นออกไป แต่พอเป็นซาร่าห์ เขากระตือรือร้นทำตาม มันท้าทายดีไปอีกแบบ…“เห็นแล้วอย่าตกใจล่ะ” เลือดลมสูบฉีด คึกคักดีจริงๆ มาร์ตินเร่งถอดกางเกงด้วยท่าทีรีบร้อน เมื่อไร้อาภรณ์ปกปิด ท่อนเนื้อแข็งขึงผงาดง้ำอวดสายตาหญิงสาวที่จ้องมองตาเป็นประกายวาววับอย่างสนอกสนใจ ขนาดของมันไม่ได้ธรรมดาเลยด้วยซ้ำ ออกจะอลังการงานสร้างขนาดนี้ ทำไมมันถึงเข้ามาอยู่ในตัวเธอได้นะ… จู่ๆ ก็เสียววูบท้องน้อย ซาร่าห์ไม่เคยเห็นของจริงของผู้ชายคนไหนมาก่อน มีแต่ศึกษาหาดูจากหนังผู้ใหญ่และสื่อลามกทั่วไป จะเรียกว่าเธออ่อนประสบการณ์เรื่องนี้ก็ว่าได้ “ตาค้างไปเลยดิ บอกแล้วของฉันมันไม่ธรรมดา” เขายิ้มอวด ดูจะภูมิใจกับขนาดของตัวเองเอามากๆ “หนูลองจับหน่อยได้มั้ย” ซ่าร่าห์กัดปากถาม แววตาเต็มไปด้วยความซุกซนอยากรู้อยากลอง “เอาสิ แต่ระวังหน่อยล
