ตอนที่ 3 คืนโชคร้ายของเธอ คืนพบรักของเขา

                                                         ตอนที่ 3 คืนโชคร้ายของเธอ คืนพบรักของเขา

                    ไม่ตรงปกแต่น่ารัก ถูกใจชะมัด!

                    นี่คือความคิดแวบแรกที่ได้สบตากับหญิงสาวผมยาวสลวยรวบเป็นหางม้าผูกโบสีเหลืองเข้ากับชุดเดรสสีเดียวกันเสื้อแขนตุ๊กตาเลยเข่าเล็กน้อยตรงหน้า ปากนิด จมูกหน่อย ใบหน้ากลมแบ้วจิ้มลิ้มยังกับตุ๊กตา มองคล้ายกับเด็ก ๆ แก้มขาวนั้นออกแดงระเรื่อ ทั้งยังแต่งหน้าบาง ๆ ค่อนไปทางจืด ๆ ในแบบที่ไม่ใช่สเป็กเขาเลยสักนิด แต่ทำไมถึงรู้สึกน่ารักแบบนี้กันนะ

               จนกระทั่งความเสน่หาดังกล่าวก็ค่อย ๆ เลือนไปเมื่อนึกได้ว่าหน้าที่ของหญิงตรงหน้านี้คืออะไร ไหนจะประโยคคำถามที่เธอถามขึ้นมาเมื่อครู่อีก ถามมาได้ว่าเขาเป็นใคร ทำราวกับเป็นสาวน้อยไร้เดียงสาที่กำลังจะตกเป็นเหยื่อถูกคุกคามอย่างไรอย่างงั้น หรือนี่จะเป็นจุดขายใหม่ ๆ เพื่อเรียกแขก

               ‘ก็ไม่เลวเลยนะ เล่นซะเหมือนเชียวล่ะ’

               “นี่ฉันถามคุณอยู่นะว่าคุณมาทำอะไรในห้องฉัน” หญิงสาวตรงหน้ายังส่งสายตาและน้ำเสียงอันขุ่นเคืองมาที่เขา

               แต่ศิวดลกลับหัวเราะออกมาราวกับกำลังขบขันการแสดงตรงหน้าอย่างชอบใจเสียเต็มประดา จึงตัดสินใจตามน้ำไปด้วยอย่างนึกสนุก อุ่นเครื่องแบบใหม่นี้ก็ไม่เลว

               “ก็ผมว่าง ๆ เลยอยากมาหาอะไรสนุก ๆ เล่น คุณสนใจเล่นเป็นเพื่อนผมไหมล่ะครับ สาวน้อย” ไม่พูดเปล่า เขายังค่อย ๆ ย่างสามขุมเข้ามา ในขณะที่โรสิตาตกใจจนต้องถอยหนีด้วยความตกใจและเริ่มจะกลัว ๆ

               ‘เป็นพวกโรคจิตงั้นหรือ หรือพนักงานให้กุญแจเราผิดห้องกันนะ’

                    เมื่อคิดได้ดังนั้น โรสิตาจึงหันหลังให้ชายคนดังกล่าวเพื่อเดินไปที่ประตู แต่แล้วในตอนนั้นเอง ร่างของเธอก็ถูกแรงจากชายคนนี้รวบตัวเข้ามาอย่างรวดเร็ว ก่อนจะดันร่างเธอชิดผนังด้วยกำลังอันเหลือเฟือและเหนือกว่า ทำให้ในตอนนี้ใบหน้าเธอกับเขาต้องเผชิญหน้ากันตรง ๆ อย่างเลี่ยงไม่ได้

               “โอ๊ย” โรสิตาหลับตาปี๋ แรงกระแทกผนังนั่นทำเอาเธอเจ็บไม่น้อย แถมใบหน้าของชายตรงหน้าก็เข้ามาชิดเธอขึ้นเรื่อย ๆ อีก

               “จะหนีไปไหนล่ะครับ” เสียงทุ้มน่าฟังแต่จริง ๆ แล้วเป็นเหมือนยาพิษให้เหยื่อตายใจว่าขึ้น “คุณยังไม่ได้ตอบคำถามผมเลยนะครับ”

               “นี่คุณจะทำอะไรของคุณ ปล่อยฉันนะ” ปากก็พูด ส่วนมือก็พยายามผลักร่างสูงที่ยืนจังก้าขวางแต่ก็ไม่ขยับเลย

               “มาสนุกด้วยกันดีกว่าน่า นี่ผมรอคุณมาตั้งนานแล้วนะ ปล่อยให้รอนานแบบนี้ไม่ดีนะครับ เพราะคุณจะโดนผมลงโทษหนัก ๆ แน่” แววในดวงตาคมนั้นแวววับ ดูแล้วเขาคงไม่พูดเล่นแน่ แถมเมื่อเห็นแบบนั้น โรสิตาก็ยิ่งสั่นสะท้านแต่ก็พยายามเก็บอาการ ทั้งพยายามตั้งสติละล่ำละลักตอบออกไป

                “ฉันไม่รู้จักคุณจริง ๆ ค่ะ แล้วก็ไม่เคยมีนัดอะไรกับคุณด้วย นี่น่าจะเป็นเรื่องเข้าใจผิด ถ้ายังไงเดี๋ยวฉันขอเอากุญแจไปคืนน้องที่ฟร้อนท์ก่อนนะคะ เขาน่าจะให้กุญแจฉันมาผิด”

                “โอโฮ เล่นใหญ่เสียสมจริงเลยนะครับ คุณ นี่เป็นมิติใหม่หรือว่าอยากได้ค่าตัวเพิ่มจากที่เราคุยกันไว้ครับเนี่ย”

                 เมื่อได้ยินคนตรงหน้าพูดออกมาแบบนั้น เธอก็รู้ได้ในทันทีว่าเขากำลังเข้าใจว่าเธอเป็นอะไร

                 “ไม่ใช่นะ ฉันไม่ใช่ผู้หญิงอย่างว่านะ”

                  แต่เขาดูจะไม่เชื่อ ซ้ำยังหัวเราะลั่นกว่าเดิมอีกจนโรสิตาชักหวั่น

                  “ปล่อยฉันเถอะค่ะ คุณเข้าใจผิดแล้วนะคะ”

                 อันที่จริงเขาก็อยากจะสนุกกับผู้หญิงตรงหน้าให้นานกว่านี้อีกหน่อย ก็ดูเธอเล่นบทสาวน้อยไร้เดียงสา ดูบริสุทธิ์ผุดผ่องนี่สิ สมจริงจนเขาเกือบอินเลยทีเดียว มิน่าล่ะค่าตัวถึงสูง ให้ความบันเทิงกับแขกเก่งแบบนี้นี่เอง และในเมื่อเขาจ่ายค่าตัวเธอมาสูง จะปล่อยให้เนิ่นนาน กินเวลาความสนุกบนเตียงไปมากกว่านี้ก็ดูจะไม่เข้าที

                “กรี๊ด นี่คุณจะทำอะไร อย่านะ” โรสิตาหวีดร้องลั่น สะดุ้งโหยงสุดตัว เมื่อจู่ ๆ ชายตรงหน้าก็คว้าร่างเธอเข้ามากอดแนบแน่นจนแทบไม่เหลือช่องว่าง ก่อนที่มือหนาจะลูบไล้แผ่นหลังไล่ไปถึงสะโพกกลมมน จนในตอนนั้นเองใบหน้าคมก็ก้มลงมากระซิบที่ข้างหูเธอ

               “เลิกเล่นสนุกแล้วมาเข้าเรื่องของพวกเราเถอะครับ”

                ลมร้อนที่มาสัมผัสชิดใบหูทำให้โรสิตาเบือนหน้าหนี มือบางพยายามผลักอก ทั้งยังทุบตีคนตรงหน้าสารพัด แต่ก็ดูเหมือนจะหาสะเทือนแต่อย่างใดไม่ ไม่ต่างจากไม้ซีกไปงัดไม้ซุงเลย

                “ปล่อยฉันเดี๋ยวนี้ ฉันบอกว่าฉันไม่ใช่ผู้หญิงอย่างว่าไง คุณเข้าใจผิด ฉันแค่เข้าผิดห้อง เข้าใจที่ฉันพูดไหม” น้ำเสียงที่เอ่ยออกมาเริ่มเหนื่อยอ่อนเพราะแรงที่ทุบคนตรงหน้าไปมา ทั้งในหัวก็พยายามคิดหาวิธีหนีสารพัด

                 ศิวดลรวบมือหญิงสาวเอาไว้ ก่อนจะเอ่ยต่อไป

                "หยุดเล่นละครเป็นสาวน้อยใสซื่อ แล้วมามีความสุขกันดีกว่านะครับ” ชายหนุ่มไม่อยากเสียเวลาไปมากกว่านี้อีกแล้ว จึงชิงลงมือปฏิบัติการอย่างไม่รอช้า จมูกโด่งดอมดมไปตามเรือนผมนุ่มนั้นอย่างชอบใจ ในขณะที่หญิงสาวในอ้อมกอดดิ้นหนี

                 ยิ่งได้หอมได้ดมก็ยิ่งได้กลิ่นความหอมละมุนเหมือนดอกไม้รสหวาน ไม่ฉุนจนปวดหัวเหมือนสาวคนอื่น ๆ ด้วย

                 “คุณไม่เข้าใจหรือคะ” อันที่จริง เธออยากจะถามออกไปว่า ‘นี่เขาไม่เข้าใจภาษามนุษย์หรือไง’ มากกว่าด้วยซ้ำ ถ้าไม่ใช่กลัวว่าเขาคิดจะทำอะไรไม่ดีขึ้นมาน่ะนะ “ฉันเข้าห้องผิดจริง ๆ ทำไมคุณไม่ฟังฉันเลย”

                  โรสิตาหลับตาปี๋ ก่อนจะสะบัดศีรษะหนี ตัวสั่นสะท้านไปทั้งร่างในอ้อมกอดเหมือนเหล็กกล้าแบบนั้น จนศิวดลเริ่มรำคาญขึ้นมาตงิด ๆ

                  “ผมว่าเอาเวลาที่คุณคิดบทบาทพวกนี้งัดเอาลีลาเด็ดมาปรนเปรอผมให้สมกับราคาที่ต้องจ่ายคุณดีกว่านะ”

                   “นี่ เลิกเข้าใจผิดว่าฉันเป็นผู้หญิงขายบริการเสียที ถ้ากลัวฉันหลอก ก็ไปที่ฟร้อนท์กับฉันได้เลย จะได้รู้กันไปเลยว่าฉันไม่ใช่ผู้หญิงอย่างที่คุณกล่าวหา”

                   ศิวดลจ้องดวงตาคู่หวานที่แวววับไปด้วยความไม่พอใจนั่น เอาสิ เขาก็จะจ้องตาหล่อนจนกว่าเธอจะยอมศิโรราบไปกับความสนุกที่เหล่าพวกเธอเชี่ยวชาญกันอยู่แล้ว

                  ‘เล่นเกมจ้องตากันแบบนี้ก็สนุกดี’

                  แต่เมื่อได้สบตาที่กลมหวานราวกับดวงตาลูกกวาง ความรู้สึกแปลก ๆ ก็พลันวูบขึ้นมาที่อกข้างซ้าย จนดึงดูดให้เขาก้มเข้าไปใกล้เธอมากขึ้น ทำให้ได้กลิ่นหอมหวานจากกายตรงหน้าชัดขึ้นจนไม่อยากปล่อยร่างนิ่มนี้ ไหนจะกลีบปากอมชมพูระเรื่อที่ดึงดูดให้เผลอเข้าไปใกล้โดยไม่รู้ตัวอีก

                  หญิงสาวถึงกับขนลุกชันเมื่อเห็นสายตาหยาดเยิ้มของคนตรงหน้าที่เข้ามาประชิดมากขึ้นเรื่อย ๆ ร่างบางรีบสูดหายใจอันสั่นเทาด้วยความกลัวนั้นก่อนจะตัดสินใจปรามไม่ให้เขาเข้ามาใกล้มากกว่านี้ แต่ยังไม่ทันจะเอื้อนเอ่ยเป็นคำที่สมบูรณ์ คนตัวโตกลับก้มลงมาปิดปากเธอด้วยปากของเขาเสียก่อน

                   เมื่อความเย้ายวนที่อยู่ตรงหน้านั้นเกินจะห้ามใจ ศิวดลจึงได้กระทำในสิ่งที่ตนไม่เคยเริ่มกับผู้หญิงคนไหนมาก่อน ในขณะที่โรสิตาได้แต่ยืนอึ้ง แข็งทื่ออยู่แบบนั้น

                  ‘นี่มันเรื่องบ้าอะไรกัน เขามีสิทธิ์อะไรมาทำกับฉันแบบนี้’

                  ชายหนุ่มอาศัยจังหวะที่สาวในอ้อมกอดอยู่นิ่ง ละเลียดชิมรสกลีบปากนุ่มละมุนนั้นอย่างหลงใหล และด้วยอาชีพที่ต้องอยู่กับรูป รส กลิ่น สัมผัสอยู่เกือบตลอดเวลา จึงทำให้เขาชอบจำแนกรสของอะไรต่อมิอะไรเป็นนิสัย อย่างรสจูบของเธอคนนี้ ช่างให้ความรู้สึกเหมือนตอนที่ได้ดื่มไวน์ชาร์ดอนเนย์ (Chardonnay)* ชั้นดีที่อบอวลด้วยกลิ่นนมเนย วานิลลาหอมหวานที่เขาโปรดปราน เนื้อบอดี้แน่นหนัก เต็มปากเต็มคำ

                 เธอพยายามดิ้นให้พ้นจากการกระทำของเขา แต่ก็ไม่เป็นผล ซ้ำยังถูกคนตัวโตย้ำลงบนกลีบปากหนักขึ้น จนเมื่อชายตรงหน้าถอนจูบ โรสิตาก็สูดเอาอากาศเข้าปอดอย่างรวดเร็ว ก่อนจะพยายามผลักเขาออก แววตาฉายความรังเกียจเต็มขั้น

                 “นี่แกล้งแม้กระทั่งจูบห่วยเลยหรือ”

                 “นี่คุณกล้าดียังไงถึงมาทำกับฉันแบบนี้ ไอ้คนเลว” จูบแรกที่เธอตั้งใจมอบให้สามีในอนาคต ชายที่จะมาเป็นที่รักสุดหัวใจ แต่จู่ ๆ ก็ถูกไอ้บ้ากามตรงหน้ามาฉวยโอกาสคว้าไปอย่างร้ายกาจ และเพื่อตอบแทนความชั่วนี้ หญิงสาวจึงยกเข่าข้างหนึ่งขึ้นหมายจะทำลายกล่องดวงใจของชายตรงหน้าเพื่อหลบหนี

                  แต่ดูเหมือนเบื้องบนจะไม่เข้าข้างเธอเอาเสียเลย เมื่อเข่าข้างที่ยกนั้นถูกชายตรงหน้าคว้าหมับอย่างรู้ทันจนค้างเติ่ง ก่อนจะโดนเขารวบตัวแล้วอุ้มขึ้นในท่าเจ้าสาวอย่างง่ายดายราวกับยกปุยนุ่น

                 “ไม่นะ ไม่ คุณปล่อยฉันเถอะนะคะ ฉันขอร้อง” เธอพยายามพูดขอจนเสียงแหบแห้ง แต่เขากลับไม่ฟังแถมในทันทีที่วางเธอลงบนเตียง เขากลับใช้ความใหญ่โตของร่างกายลงมาทาบทับ แถมแขนทั้งสองข้างก็ถูกเขาจับล็อกไว้จนแน่นทำให้ขยับไม่ได้สักนิ้วเดียว ใจของเธอลงไปที่ตาตุ่มซ้ำแล้วซ้ำเล่า “ฉันมาพักกับพ่อแม่ แต่เข้าผิดห้องจริง ๆ ฉันสาบานได้”

                  “เหรอ แล้วว่าแต่คุณชื่ออะไรล่ะ”

                  “คุณจะรู้ไปทำไม หรือถ้าฉันตอบแล้ว คุณจะปล่อยฉันใช่ไหมคะ” หญิงสาวยิ่งงงหนัก สายตาจับจ้องไปที่ชายที่อยู่เบื้องบนกำลังยิ้มแสยะ

                  “ก็เวลาคราง ผมจะได้ครางชื่อคุณถูกไง ได้อารมณ์ดีออก”

                   “อี๋ ทุเรศที่สุด” เมื่อได้ยินแบบนั้น หญิงสาวก็ยิ่งขยะแขยงชายตรงหน้าขึ้นอีกเป็นเท่าทวี เสียดายที่หน้าตาดีแต่จิตใจช่างฟอนเฟะเหลือจะพรรณนา

                   “เลิกทำตัวแอ๊บแบ้วเสียที อีกอย่างไม่ต้องมาโกหกผมเรื่องสลับกุญแจเลย ห้องมีเป็นหลายสิบห้อง แต่ทำไมต้องเจาะจงเป็นห้องนี้ด้วยล่ะ ฮึ”

                     ลึก ๆ ศิวดลหวังว่าจะได้เห็นใบหน้าหญิงสาวที่อยู่ใต้ร่างยิ้มร่าที่โดนเขาจับได้ แต่สิ่งที่เห็นกลับกลายเป็นสายตาที่เหมือนจะร้องไห้ส่งมาแทน

                    ‘ใช่ นั่นสิ ทำไมต้องเป็นห้องของไอ้บ้านี่ด้วยนะ แล้วเราจะทำยังไงดี’

                     มือหนาไล้ไปตามพวงแก้มนิ่มนั้นเบา ๆ แต่โรสิตารีบสะบัดหน้าหนี

                     “ต้องยอมรับนะว่าเธอแสดงได้สมจริงเสียจนน่าตกใจ เดี๋ยวเรื่องค่าตัวขอฉันไปคิดดูอีกทีแล้วกัน”

                     “อย่านะ” หญิงสาวส่งเสียงเอ็ดตะโรเมื่อเห็นเขาโน้มใบหน้าลงมา แต่ก่อนที่จะได้กล่าวอะไรต่อ เขาก็ส่งเสียงจุ๊ ๆ ใส่

                     “เมื่อครู่ ผมเพียงแค่ชิม แต่ตอนนี้ผมขอกินจริง ๆ แล้วนะ”

                       นี่ไม่ใช่คำขอร้อง แต่เป็นประโยคคำสั่งแกมบังคับต่างหาก

                       “หยุดนะ กรี๊ด” หญิงสาวหลับตาปี๋ ทั้งยังพยายามบ่ายเบี่ยงสัมผัสจากลมหายใจร้อนที่ไล้มาสัมผัสบริเวณลำคอนวล โดยหารู้ไม่ว่ายิ่งทำแบบนี้ ก็ยิ่งทำให้เขาสัมผัสเธอได้มากขึ้น ศิวดลกดจูบบริเวณลำคอไล่ลงมาจนถึงไหปลาร้า ในขณะที่มือทั้งสองข้างของเขาออกแรงกดมือทั้งสองข้างที่กำลังแข็งขืนนั่นให้จมลงไปอีก “หยุดเถอะ ฉันขอร้อง”

                       ‘ใครก็ได้ช่วยด้วย’

                        ความรู้สึกในตอนนี้ของหญิงสาว สิ่งที่เกิดช่างไม่ต่างจากฝันร้าย หรืออาจจะยิ่งกว่า ลมหายใจของเธอสั่นระรัวด้วยความกลัว ทั้งยังวูบไหวแปลก ๆ จนร้อนผ่าวไปทั่วกายจากการกระทำของชายตรงหน้า

                        ‘ถ้าฉันต้องตกเป็นของผู้ชายคนนี้ ฉันยอมกัดลิ้นตายไปเสียเลยจะดีกว่า’

                        “พอสักทีเถอะค่ะ”

                        “ได้สิ” แต่ทันทีที่พูดจบ เขากลับจุมพิตเธออย่างร้อนแรงและช่ำชองในขณะที่โรสิตาพยายามขัดขืนแต่ก็ต้องแพ้ความมากประสบการณ์ของเขาไปในที่สุด ในขณะที่ศิวดลเองก็ไม่เข้าใจว่าทำไมตัวเองถึงได้นึกติดใจเธอมากเป็นพิเศษขนาดนี้ โดยเฉพาะรสจูบที่แสนหอมหวานราวกับไวน์ชาร์ดอนเนย์ชั้นดีที่ทำเอาเขาเผลอไผลลิ้มชิมรสอยู่นาน

                         จนในตอนนั้นเอง โรสิตาก็สะดุ้งราวกับถูกของร้อน เมื่อมือของเขาเลื่อนลงมาสัมผัสขาอ่อนข้างหนึ่งของเธอ ก่อนจะลูบไล้ไปมาเบา ๆ

                         “อย่านะ...” หญิงสาวกระตุกขาหนีด้วยสัญชาตญาณ แต่ศิวดลคิดว่าเธอจะทำร้ายเขา ชายหนุ่มจึงจัดการลงโทษเธอด้วยจุมพิตอันดูดดื่มอีกครั้ง แต่แล้วจู่ ๆ ชายหนุ่มก็ต้องชะงักเมื่อสัมผัสได้ถึงความอุ่นชื้นที่บริเวณแก้ม จนทำให้เขาตัดสินใจผละออกจากกลีบปากหอมนุ่มนั้น ก่อนจะก้มลงมอง

                        “นี่เธอ...” เขาถึงกับอึ้ง พูดอะไรไม่ออก เมื่อแสงไฟสีส้มนวลเผยให้เห็นว่าใบหน้านวลที่มีน้ำตาไหลอาบยาว ร่างทั้งร่างสั่นสะอื้น

                         ยังอึ้งได้ไม่ถึง 10 วินาที จู่ ๆ เสียงเคาะประตูนอกห้องก็ได้ดังขึ้น ทั้งคู่หันไปมองที่ประตูเป็นตาเดียวด้วยความรู้สึกต่างกัน

                        “นอนนิ่ง ๆ อยู่นี่ เดี๋ยวฉันมา” มือหนาปาดน้ำตาให้เธอเบา ๆ ไม่เข้าใจนักว่าทำไมถึงมีความรู้สึกอยากทำให้ขึ้นมา จนเมื่อเห็นว่าเธอไม่ตอบโต้อะไรกลับมาแต่กลับหันมองไปอีกทาง เขาจึงก้มลงหอมแก้มนิ่มนั้นไป 1 ฟอด ในขณะที่โรสิตาหลับตาปี๋ด้วยความรู้สึกขยะแขยง

                        “หยิ่งไปเถอะ เดี๋ยวถ้าฉันเสร็จธุระเมื่อไหร่ ฉันจะปราบความหยิ่งของเธอไม่ให้เหลือเลย” ว่าจบ ร่างสูงใหญ่ก็ลุกขึ้น ก่อนจะจัดชุดคลุมด้านบนที่หลุดออกมาสวมให้เรียบร้อย จากนั้นจึงเดินไปที่ประตู ก้มลงส่องตาแมวจึงเห็นว่าเป็นหญิงสาวคนหนึ่ง หน้าคุ้น ๆ อย่างบอกไม่ถูก

                       “คุณเป็นใครครับ” ศิวดลเปิดประตูออกไปจึงได้เห็นร่างของสาวเจ้าเต็มตา

                       “ฉันก็คือคนที่คุณนัดมาคืนนี้และเหมาถึงเช้าไงคะ” หญิงสาวในชุดออกรัดรูปจนเผยให้เห็นความอวบอัดนั้นยิ้มยั่วยวนเขาเล็กน้อย “ขอโทษที่มาช้านะคะ พอดีทางฟร้อนท์เขามีปัญหาเรื่องกุญแจห้องกันนิดหน่อย”

                        “ว...ว่าไงนะครับ” ชายหนุ่มยังคงอึ้ง ๆ กับสิ่งที่เกิดขึ้น

                       “ก็ทางฟร้อนท์น่ะสิคะ ดันให้กุญแจสำรองห้องคุณกับลูกค้าท่านอื่นไป จริง ๆ ดอกในมือฉันต้องเป็นของคนคนนั้นค่ะ ว่าแต่มีคนมาเข้าห้องคุณผิดหรือเปล่าคะ”

                         ยิ่งได้ฟัง ศิวดลก็ถึงกับพูดอะไรไม่ออก ตัวชาไปทั้งร่าง

                        “ถ้าเป็นจริงอย่างที่คุณพูด นี่ก็หมายความว่า...”

                         ที่เธอคนนั้นพูดเป็นเรื่องจริงสินะ

                         “งานช้างเข้าแล้วไงล่ะ” ยิ่งเมื่อนึกถึงคำพูดและการกระทำที่ทำกับเธอไปก่อนหน้านี้ก็ยิ่งทำให้รู้สึกผิดมากขึ้นไปอีก

                          เมื่อคิดได้ดังนั้น เขาจึงขอให้คู่นอนตัวจริงรออยู่ตรงนี้สักครู่ ก่อนจะรีบเดินกลับเข้าห้องเพื่อไปขอโทษผู้หญิงคนนั้น แต่เมื่อหันไป หญิงสาวคนดังกล่าวกลับมายืนอยู่ข้างหลังเขาตั้งแต่เมื่อไหร่ไม่รู้ แถมยังส่งสายตาอาฆาตชนิดที่ว่าสาปส่งไม่ให้เกิดมาที่เขาอย่างรุนแรงเลยทีเดียว

                         “ตาคุณออกจะสวย อย่าจ้องแบบนั้นให้เสียของสิครับ คือผม...” แต่ยังไม่ทันจะพูดจบดี ใบหน้าคมสันก็หันไปข้างหนึ่งเต็ม ๆ ด้วยแรงตบ

                         “สารเลว” โรสิตากล่าวคำทิ้งท้ายด้วยแรงเค้นแห่งความเกลียดชังจากก้นบึ้งของหัวใจ ก่อนจะเดินไปหยิบกุญแจจากมือของคู่นอนตัวจริงคนนั้น ร่างเล็กกระชับกระเป๋าเป้ในมือ ก่อนจะกึ่งเดินกึ่งวิ่งออกไปจากตรงนั้นให้เร็วที่สุด ไม่สนสภาพผมที่ยุ่งเหยิงรวมถึงหญิงคู่นอนที่ยืนมองเหตุการณ์ตรงหน้าอย่างเหวอ ๆ

                         ในระหว่างทางที่วิ่งกลับมา โรสิตาพยายามอย่างมากที่จะไม่ร้องไห้ออกมา จนเมื่อเข้าไปในห้องพักได้ เธอก็รีบปรี่เข้าไปในห้องน้ำ ร้องไห้เป็นเผาเต่าจนพอใจ จากนั้นจึงตัดสินใจล้างหน้าล้างตา แล้วอาบน้ำเพื่อลบรอยสัมผัสอันน่าขยะแขยงจากชายคนนั้นให้เร็วและมากที่สุด โดยเฉพาะกลีบปากที่เธอเห็นในกระจกตอนนี้ที่ทั้งบวมและเจ่อ

                         จนเมื่อแต่งตัวเสร็จเรียบร้อย โรสิตาก็หันมาส่องกระจกเพื่อปรับจูนสติที่เตลิดเปิดเปิงให้กลับมาเข้าที่เข้าทาง

                         ‘อย่างน้อยเราก็ไม่ต้องตกเป็นของผู้ชายบ้ากามคนนั้นจนต้องกัดลิ้นตายก็ดีแล้วนี่นา’

                          เมื่อมาถึงที่เตียง เธอก็หยิบมือถือขึ้นมาเปิดไลน์ ข้อความล่าสุดที่อัญธิกาส่งมาบอกว่าจะรอดูภาพในห้องพักนั้นเธอตัดสินใจยังไม่กดเข้าไปอ่าน

                          จะให้ถ่ายอะไรล่ะตอนนี้ หมดอารมณ์แล้ว ขอโทษนะ น้ำผึ้งเพื่อนรัก

                          เมื่อเห็นแบบนั้น ร่างเล็กจึงได้ตัดสินใจเข้านอน พยายามบอกตัวเองให้ลืมเหตุการณ์ฝันร้ายก่อนหน้านี้

                         ‘เอาเถอะ ถือว่าเรื่องบ้า ๆ ที่เกิดขึ้นเป็นเรื่องร้าย ๆ ทิ้งท้ายเพื่อรับสิ่งที่ดีกว่าในวันพรุ่งนี้ก็แล้วกัน’

-------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------

*ไวน์ชาร์ดอนเนย์ (Chardonnay) – ได้รับฉายาว่าเป็นราชินีแห่งองุ่นเขียว ผลมีขนาดเล็ก มีสีเขียวสว่าง นิยมทำไวน์ขาว รสชาติตามแต่แหล่งเพาะปลูกและถังโอ๊คที่ใช้ในการหมักบ่ม มีกลิ่นโอ๊ค มะพร้าวคั่ว วานิลลา มีความนมเนยสูง เหมาะกับคนที่ชอบเนื้อไวน์ขาวหนัก ๆ นอกจากนี้ยังเป็นสายพันธุ์ที่นิยนำมาทำแชมเปญบล็องค์เดอบล็องส์ Blanc de Blancs อีกด้วย