Masukรับจ้างเลี้ยงลูกให้เค้า สุดท้ายได้เป็น "เมีย" คุณเค้าซะงั้น คุณรัน [35 ปี] & อาคิน [25 ปี] 🍼 น้องฌอน [3 ขวบ] อาคิน ตัดสินใจลาออกจากงาน เพราะทนไม่ไหวกับป้าหัวหน้าที่แสนจะท็อกซิก ลาออกทั้งที่ยังไม่ได้หางานใหม่ แต่อาคินคิดว่าอดตาย ยังดีกว่าประสาทกิน แต่งานสมัยนี้ก็หายากเสียเหลือเกิน ประกาศรับสมัครพี่เลี้ยงเด็ก กับคุณสมบัติที่ใครอ่านแล้วต้องงง คุณสมบัติเดียวที่ผู้ว่าจ้างต้องการคือต้องเป็น ‘ผู้ชาย’ เท่านั้น “ฉันตกลงรับนาย ถ้านายยอมรับข้อแม้ทั้งหมดได้” “เงินเดือนชั้นให้มากกว่าที่เก่าสองเท่า กินอยู่ที่นี่ไม่ต้องเสียอะไร เบิกเพิ่มได้ทั้งหมด” ขอเสนอดีขนาดนี้มีหรือที่อาคินจะปฏิเสธ แต่มันชักจะยังไง ๆ อยู่นะ...
Lihat lebih banyakรันยันตัวลุกขึ้นมานั่งข้างคนที่ยังคงนั่งสับสนอยู่ แขนแกร่งที่เต็มไปด้วยกล้ามเนื้อโอบกอดร่างบางเข้าหาตัว พร้อมกับกระชับกอดให้แน่นกว่าเดิม คางเกยไหล่บางสวย ริมฝีปากบางสัมผัสแผ่วเบาที่ซอกคอขาวเนียนก่อนจะผละออกมาพูดด้วยน้ำเสียงจริงจัง“มันไม่ง่ายนะครับที่จะให้พี่ยอมรับใครง่าย ๆ เข้ามาในชีวิต ยิ่งพี่เป็นพ่อหม้ายลูกติดแบบนี้ด้วย ตั้งแต่พี่มีน้องฌอนพี่ไม่เคยคิดที่จะมีใครเข้ามาจริงจังในชีวิตพี่อีกเลย พี่ทุ่มเทให้กับน้องฌอนและแคร์ความรู้สึกของน้องฌอนเพียงคนเดียว”“แม้กระทั่งตอนที่พี่เจอคินครั้งแรกพี่ก็ยังไม่กล้าคิด เพราะสุดท้ายแล้วถ้าน้องฌอนไม่โอเคพี่ก็จะยอมจบความรู้สึกของพี่เอง แต่อย่างที่คินเห็นน้องฌอนชอบคินมาก มันทำให้พี่กล้าที่จะเปิดเผยความรู้สึกของพี่และกล้าที่จะสานมันต่อไป ปลายทางคือครอบครัวของเรา พี่อยากมีคนที่เฝ้ามองการเติบโตของน้องฌอนไปด้วยกันจากใจจริง ไม่ใช่จากผลประโยชน์อย่างอื่น”“แล้ว...” อาคินยังคงไม่มั่นใจ มันเร็วเกินไปสำหรับเขา “มันจะดีเหรอครับที่น้องฌอนจะต้องโตโดยที่มีเราสองคน...”“เราก็เลี้ยงดูแกไปตามปกติ พอถึงเวลาพี่เชื่อว่าน้องฌอนจะเข้าใจมันและยอมรับในความรักของเรา”“แต่มันเ
กว่าจะพาน้องฌอนหลับได้ทำเอาอาคินเผลอหลับไปหลายรอบอยู่เหมือนกัน เพราะฝีมือคุณป๊าน้องฌอนนั่นแหละ ทำเอาเขาแทบไม่ได้พักได้ผ่อนตั้งแต่คืนก่อน‘กลางวันดูแลพ่อตกเย็นดูแลลูกอาคินจะรอดมั้ยวะ’เคลิ้มหลับไปพร้อมน้องฌอนแต่ต้องมาสะดุ้งตื่นเพราะรู้สึกถึงอ้อมกอดอุ่นจากด้านหลังของใครบางคน“คุณรัน...” อาคินพยายามจะลุกขึ้นนั่ง“นอนเถอะ” น้ำเสียงละมุนอบอุ่นข้างหู ทำให้อาคินยอมนอนต่อ แต่ยังอดห่วงเรื่องงานที่คุณรันบอกไว้ตอนเย็นไม่ได้“แต่งานคุณรัน” อาคินกระซิบถามแผ่วเบา เพราะกลัวว่าน้องฌอนจะตื่น“เอาไว้ค่อยทำตอนน้องฌอนไปโรงเรียนก็ได้...สะดวกดี” คำลงท้ายแปลก ๆ แต่ความง่วงของอาคินมีมากกว่าความสงสัย จึงหลับตาลงอย่างง่ายดายอาคินลืมตาตื่นขึ้นมาด้วยความสดชื่นคงเป็นเพราะเมื่อคืนไม่มีคนกวน แต่ต้องรู้สึกเหมือนมีอะไรหนัก ๆ พาดผ่านตัวจนต้องเหลียวหลังไปมอง ใบหน้าขาวตี๋ หลับตาพริ้มอวดขนตางอนแบบเดียวกับน้องฌอน ‘พ่อลูกถอดแบบกันมาเป๊ะ’ ไม่ทันได้ตั้งตัวจูบจากริมฝีปากบางประกบลงบนปากของอาคินอย่างรวดเร็ว และไม่ยอมปล่อยให้เขาเป็นอิสระง่าย ๆ ยังคงบดจูบอย่างหื่นกระหายเหมือนโหยหากันมานานทั้งที่เพิ่งจูบกันเมื่อวาน“มอร์นิงครับ”
“พี่คิน...ป๊า” น้องฌอนพอเห็นรันกับอาคินเดินเข้ามาในโรงเรียนก็รีบวิ่งโผเข้ากอดทั้งสองด้วยความดีใจ กอดรันก่อนแล้วค่อยมาปีนให้พี่เลี้ยงคนโปรดอุ้ม“เดี๋ยวนี้ไม่สนใจป๊าเลย ป๊าชักจะงอนแล้วนะครับ” “เมื่อกี้น้องฌอนก็กอดป๊าแล้วไงครับ” ตัวแสบรีบแก้ตัว ก่อนจะหันไปซบพี่เลี้ยงคนโปรด“ให้ป๊าอุ้มดีกว่าครับ” เจ้าลูกหมูตัวไม่ใช่เบา ๆ แถมพี่เลี้ยงคนโปรดเพิ่งโดนเขาจัดหนักมา เจ้านายที่แสนดีจึงกลัวว่าลูกน้องจะเหนื่อยเกินไป“...” ส่วนเจ้าลูกหมูไม่สนใจซบหน้าอ้อนที่อกและกอดคอพี่เลี้ยงไม่ปล่อย“ไม่เป็นไรครับ เราไปที่รถกันดีกว่า” อาคินจึงรีบตัดบทก่อนที่พ่อลูกจะเถียงกันขึ้นมาอีก“น้องฌอนขอนั่งตักพี่คินนะครับ” ถึงรถแล้วตัวแสบยังอ้อนไม่เลิก“ไม่ได้ครับ...น้องฌอนต้องนั่งคาร์ซีตนะครับ เพื่อความปลอดภัย” เรื่องนี้อาคินไม่ยอมโดยเด็ดขาด เพราะมันเกี่ยวกับความปลอดภัยของน้อง“แต่ป๊ายอมให้น้องฌอนนั่งข้าง ๆ ป๊านี่ครับ ตอนที่พี่คินยังไม่มา” อาคินจ้องเขม็งไปที่เจ้านายตัวดีทางฝั่งประตูคนขับ ขณะที่คนถูกจ้องตอนนี้ทำเป็นเปิดประตูรถขึ้นไปนั่งสตาร์ตรถรอไม่รู้ไม่ชี้“แต่พี่คินไม่ยอมครับ พี่คินไม่อยากให้น้องฌอนเจ็บถ้าเกิดมีอุบัติเหต
“ยังไม่อิ่มเหรอคะ” มือหนากุมมือของอาคินวางลงบนจุดสายตาที่ตัวแสบจ้องเขม็ง“อิ่มแล้ว แต่อยากโดนกิน...” มือซนยังไม่หยุดลูบคลำแท่งร้อนของเจ้านาย ยิ่งกระตุกสู้มือยิ่งเขี่ยปลายหัวเล่นไม่หยุด“อยากให้พี่รันเริ่มชิมตรงไหนก่อนดีคะ” ริมฝีปากบางพรมจูบทั่วใบหน้าก่อนจะไซ้ลงซอกคอ ดูดเบา ๆ พอให้คนโดนดูดได้เสียวกระสัน มือข้างหนึ่งล้วงเข้าด้านในเสื้อประคองแผ่นหลังเนียนส่วนอีกข้างกุมเป้าคนบนตัก“แฉะหมดแล้วนี่คะ”“พี่รันทำให้แฉะ พี่รันต้องรับผิดชอบ” มือบางยังลูบปลายหยักเล่นไม่หยุด“ทำไมยั่วพี่รันจังคะ” คนบนตักถูกยกตัวขึ้นยืนก่อนจะอุ้มขึ้นนั่งบนโต๊ะ มือหนาเริ่มปลดกระดุมเม็ดแรกลิ้นลากเลียตามแนวกระดุมที่ถูกปลดทีละเม็ดจนถึงหน้าท้องเนียนนุ่มลามเข้าในขอบกางเกง“กินให้คินนะ” น้ำเสียงทั้งดื้อและเอาแต่ใจ มือบางปลดตะขอกางเกงรูดซิปแหวกให้เห็นความฉ่ำแฉะด้านใน ร่างบางเอนตัวลงนอนบนโต๊ะในท่าขาห้อยลงมา ยิ่งทำให้เห็นความแข็งขืนซ่อนอยู่ใต้กางเกงชั้นในสีขาวที่มีรอยน้ำแฉะเป็นวงคุณรันหมดความอดทนกับสิ่งยั่วยวนตรงหน้าที่เจ้าของตั้งใจยั่วเย้าตนไม่หยุด มือบางของอาคินแหวกเสื้อของตัวเองใช้ปลายนิ้วเรียวทั้งสองข้างสะกิดเขี่ยหัวนมต





