LOGINฝ่ามือที่บีบขยำเต้านมสาวชะงัก เขาหมั่นไส้ยัยคุณหนูนัก โดนเขาล่วงเกินขนาดนี้ แต่เธอด่าคำหยาบได้แค่นี้เองเหรอวะ
“ถ้าเลวแล้วได้เอาคุณหนูทำเมีย ผมก็จะยอมเป็นคนเลวครับ”
เขาว่าพลางเลื่อนมือลงต่ำ ถลกชายกระโปรงขึ้นมา แล้วล้วงมือบีบขยำเนินเนื้อสาว
ปาลิตาตื่นตระหนกและหวาดกลัวจับใจ เธอเกร็งขัดขืน แต่เขาก็ใช้หัวเข่ากดแทรกกลางหว่างขาเธอเอาไว้ ทำให้เธอหุบขาเข้าไม่ได้ และโดยที่เธอไม่ทันตั้งตัว เขาก็สอดมือผ่านขอบกางเกงชั้นใน ล้วงลงซอกสาว นิ้วหยาบกร้านกดแทรกกลางกลีบเนื้ออ่อนนุ่ม
“ตาลจะฟ้องคุณท่านว่านายมากทำร้ายตาล”
น้ำตาร่วงเผาะ เจ็บใจที่สู้แรงเขาไม่ไหว
“ทำร้ายที่ไหนกัน ผมกำลังจะทำให้คุณหนูมีความสุขต่างหาก”
นายมากใช้มือข้างหนึ่งจับลำคอขาวผ่อง บังคับให้เธอเงยหน้าขึ้นมา เขาก้มลงจูบเธออย่างดุดันอีกครั้ง นิ้วที่แทรกอยู่กลางกลีบเนื้อนุ่มเริ่มขยับ เขาจูบเธอพร้อมกับขยี้ติ่งเนื้ออ่อนนุ่ม ปลุกเร้าเธออย่างช่ำชอง
ปาลิตาพยายามขัดขืนแล้ว เธอดิ้นสุดแรง แต่กลับไม่มีผลใด ๆ เลย
แม้ไม่อยากรู้สึก แม้ไม่อยากยอมรับกับสิ่งที่เขากระทำ แต่ร่างกายเธอกลับตอบสนอง มันเป็นไปตามกลไกธรรมชาติ น้ำหวานลื่นใสหลั่งเต็มซอกสาว ความวูบวาบปลาบเสียวอัดแน่นเต็มร่อง และในที่สุด เธอก็ถูกเขาขยี้จนระเบิดพร่างพราว กายสาวสั่นสะท้าน น้ำหวานซ่านกระเซ็นเต็มซอกขา
นายมากกดปากแน่บแน่น เขาดูดปากอิ่มสุดแรงแล้วปล่อย
“หึ!” เขาส่งเสียงเยาะเย้ยในลำคอ
“ไง...รู้สึกดีไหมครับคุณหนูลูกตาล”
นายมากดึงนิ้วออกมาจากซอกสาว เขายกมันขึ้นมาตรงหน้าเธอ
“อ้าปาก!”
ปาลิตาเม้มปากแน่น เธอมองเขาด้วยความโกรธและเกลียดชัง
“เธอจะดูดนิ้ว หรือจะดูดอย่างอื่น”
เขาว่าพลางเลื่อนมืออีกข้างลงไปจับหัวเข็มขัด ปาลิตาไม่มีทางเลือกอื่นเลย หญิงสาวรีบอ้าปากตามที่เขาสั่ง
“ว่าง่าย ๆ จะได้ไม่เจ็บตัว ทีนี้ก็ดูด”
นายมากสอดนิ้วเข้าไปในปากอิ่ม เขากดนิ้วเข้าไปจนสุดโคนข้อ ปาลิตาดูดและกลืนกินน้ำที่ติดมากับนิ้วของเขา
“เก่งมากครับ...คุณหนู”
นายมากดึงนิ้วออกมา เขาส่งนิ้วเข้าปากตัวเองแล้วดูดเสียงดัง
“ทีนี้ก็กลับบ้านกันเถอะ”
นายมากจับข้อมือบาง เขาออกเดินนำไปก่อน แล้วออกแรงดึงให้ปาลิตาเดินตาม แต่เขาเดินเร็วมาก ทั้งขาก็ยาวกว่าเธอ ปาลิตาจึงต้องวิ่งตามเขา
ใช้เวลาครู่ใหญ่ นายมากก็พาคุณหนูลูกตาลมาถึงรถตู้ เขาเปิดประตูด้านข้าง ส่งเธอขึ้นไปบนรถ เมื่อเธอนั่งเรียบร้อย เขาก็ขู่เธอว่า
“อย่าคิดหนี เพราะถ้าคุณหนูหนีอีกครั้ง ถ้าผมตามจับคุณได้ ผมจะยัดเยียดความเป็นผัวให้คุณในป่านี่แหละ”
ปาลิตาเบียดตัวเองเข้ากับด้านข้างของรถ เธอไม่กล้ามองหน้าเขา ไม่กล้าพูดอะไรทั้งนั้น เพราะเธอกลัวว่าจะเป็นการยั่วโมโหเขา จะทำให้เขาทำร้ายเธออีก
นายมากกดปุ่มเลื่อนประตูรถปิด แล้วรีบวิ่งไปขึ้นนั่งประจำที่คนขับ เขาสตาร์ตรถ และขับตรงไปข้างหน้า ในตอนนี้นี่เอง ที่ปาลิตาได้รู้ว่า ที่เขาบอกว่าน้ำมันหมดนั้น เขาโกหกเธอ
ปาลิตานั่งตัวเล็กลีบอยู่บนเบาะหลังคนขับ หญิงสาวเช็ดน้ำตาที่ไหลออกมาไม่หยุด เธอไม่แน่ใจแล้วว่า การที่เธอตัดสินใจยอมรับเงื่อนไขการแต่งงานล้างหนี้ เป็นการตัดสินใจที่ถูกต้องหรือผิดพลาดกันแน่
ใช้เวลาราวครึ่งชั่วโมง นายมากก็ขับรถพาคุณหนูลูกตาลมาถึงบ้านไร่สิงขร บ้านไม้หลังใหญ่สองชั้นตั้งอยู่บนเนินกว้าง มีสวนไม้ดอกไม้ประดับสวย ๆ รอบบ้าน
นายมากขับรถเข้าไปจอดไว้ในโรงจอดรถ เขาลงจากรถมาเปิดประตูให้ปาลิตา แล้วเดินไปเปิดประตูหลังรถ ยกกระเป๋าใบใหญ่ลงมา
ปาลิตาลงจากรถแล้วมองไปที่ตัวบ้าน หญิงสาวถอนหายใจบางเบา ขาเรียวสั่นน้อย ๆ ในตอนที่เดินตามนายมากเข้าไปในบ้าน
ตอนนี้เป็นเวลาสี่ทุ่มแล้ว ไฟในบ้านเปิดสว่างจ้า แต่พอเข้ามาในบ้าน กลับไม่มีใครอยู่สักคน เมื่อไม่เห็นใครในบ้าน ปาลิตาก็ถอยห่างมาจากนายมาก เธอมองเขาอย่างหวาดหวั่น กลัวเขาจะทำเรื่องไม่ดีกับเธออีก
“ห้องคุณหนูอยู่ชั้นสอง ตามผมขึ้นมา”
“นายมากวางกระเป๋าไว้ตรงนี้แหละ ตาลจะเอากระเป๋าขึ้นไปเก็บเอง”
“ตัวเล็กเท่าลูกน้ำยุงลาย จะมีปัญญาหิ้วกระเป๋าใบใหญ่ขึ้นบันไดเหรอ ตามผมขึ้นมา ผมจะไปส่งที่ห้อง”
ปาลิตามองเขาอย่างไม่ไว้ใจ
“ไม่ต้องกลัวผมหรอกน่า ผมยังไม่ทำอะไรคุณหนูคืนนี้หรอก อีกอย่าง ถ้าผมจะทำจริง ๆ คุณหนูหนีไม่พ้นหรอก เพราะคุณท่านไม่อยู่บ้าน ท่านไปเที่ยวต่างประเทศ อีกหลายวันกว่าจะกลับ”
นายมากกัดฟันแน่น เขาคำรามลึกในลำคอ เขาเพิ่งรับรู้ว่า คุณหนูคนสวยที่เขาไปรับมายังไม่เคย เขาพ่นลมหายใจออกมาสุดแรง ใบหน้าคมเข้มบิดเบ้ เพราะร่องเนื้อสาวบริสุทธิ์บีบรัดเขาตลอดทั้งลำยังไปต่อไม่ได้ เขาต้องรอ ไม่อย่างนั้นได้เจ็บตัวกันทั้งสองคน“ตาลเจ็บ...เอามันออกไป” ปาลิตาอ้อนวอนเสียงสั่น น้ำตานองเต็มสองแก้ม“อยู่เฉย ๆ เถอะน่า เดี๋ยวผมจัดการเอง”“ฮึก ฮึก คนใจร้าย คนชั่ว คนเลว ตาลเกลียดนายมาก เกลียด!”ปาลิตาด่าทอเขาทั้งน้ำตา ทั้งที่เธอยังกอดลำคอเขาไว้แน่น และไม่กล้าขยับ เพราะกลัวว่าจะเจ็บมากไปกว่านี้“เออ...อยากด่าอะไรก็ด่าไปเถอะ ด่าแล้วก็เอาคืนไม่ได้หรอก”คนที่ต้องอดกลั้นอย่างที่สุดถอนหายใจแรง เขาผ่อนร่างสาวลงบนที่นอน กดลำกายค้างคาเอาไว้ แล้วจูบเธออย่างอ่อนโยนอ่อนหวาน หลอกล่อคนไม่ประสาให้หลงวนอยู่กับจูบ เมื่อเธอผ่อนคลายเขาจึงเริ่มขยับช้า ๆ เนิบนาบลำกายใหญ่โตถอดถอน แล้วสอดใส่กลับเข้าไปใหม่ เขาทำอย่างใจเย็น ทั้งที่อยากกระแทกแรง ๆ แต่ก็ยั้งเอาไว้จากที่เจ็บจนแทบขาดใจ ตอนนี้ ปาลิตากลับเสียววูบวาบกลางร่องสาว กล้ามเนื้ออ่อนบีบรัดแท่งใหญ่โตร้อนผ่าว น้ำหวานลื่นใสคัดหลั่งเต็มร่องนายมากถอนจูบ เขาถา
ปาลิตาอ่อนระทวย และนอนหอบหายใจแรง มือที่ผลักไสเขาวางแหมะอยู่บนอกกว้าง แต่เธอไม่มีแรงผลักเขาออกไปเลย เมื่อเขาจัดการถอดเสื้อผ้าออกจากเรือนกายสาว เธอพยายามขัดขืนแล้ว แต่ก็รั้งเอาไว้ไม่ได้สักชิ้นเมื่อเรือนกายสาวขาวเนียนไร้สิ่งปกปิด คนที่บุกรุกเข้ามาก็ได้โอกาสสำรวจทั่วกายเนียนนุ่ม“ออกไปนะ...”ปาลิตาไล่เขาด้วยเสียงเบาแผ่วอย่างหมดหวัง เธอใช้กำปั้นน้อยทุบไหล่บึกบึน แต่ก็ไม่ระคายผิวเขาสักนิด เขาเลื่อนใบหน้าลงซุกไซ้ลำคอระหง แล้วเลื่อนลงไปคลอเคล้ากับเต้าอวบ อ้าปากครอบครองความเด้งหยุ่นข้างซ้าย และบีบขยำเต้าอวบข้างขวาจนเนื้อนุ่มปริปลิ้นออกมาตามง่ามนิ้วมื้อเขาดูดเลียอย่างมูมมาม จนเกิดเสียงดังน่าอาย เขาตวัดลิ้นเลียเม็ดเนื้อนุ่มสีสวย เขาทำให้เธอซ่านสยิว ปลุกเร้าอารมณ์สาวจนตื่นเตลิด“หยุด พอได้แล้ว...”ปาลิตาห้ามทั้งที่เธอรู้อยู่แก่ใจว่าห้ามไม่ได้ และเมื่อเขาช้อนสองมือลงใต้ขาพับของเธอ แล้วแยกแย้มยกขึ้นจนบั้นท้ายลอยเหนือที่นอน เธอก็หลับตาแน่น พอเขาประกบปากลงกลางกลีบเนื้อชุ่มฉ่ำ กายสาวสะท้านเฮือก เธอขยุ้มเส้นผมเขาเต็มสองมือ ดึงสุดแรงเพื่อให้เขาหยุดทำ แต่สุดท้ายแล้วเธอก็ไม่อาจทัดทานเขาได้เลยปาลิตาปล่
พอทำกับข้าวเสร็จแล้ว ป้าไก่ก็บอกกับปาลิตาว่า“ป้าเตรียมอาหารเย็นไว้ให้เรียบร้อยแล้ว ป้าขอตัวกลับบ้านพักก่อนนะคะ”“ทำไมป้าไก่ไม่พักที่บ้านหลังนี้ล่ะคะ น่าจะสะดวกกว่าเทียวไปเทียวมานะคะ”“ไม่ได้หรอกค่ะ คุณท่านไม่ชอบความวุ่นวาย ท่านชอบอยู่คนเดียว”“แล้วทำไมนายมากถึงอยู่ได้ล่ะคะ”ป้าไก่เลิ่กลั่กอีกครั้ง ก่อนจะอ้อมแอ้มตอบไปว่า“นายมากเป็นคนสวนคนสนิทค่ะ คุณท่านเอ็นดูเป็นพิเศษ รักเหมือนหลานแท้ ๆ”ปาลิตาเข้าใจแล้วว่า ทำไมเขาถึงกล้าล่วงเกินเธอ คงเพราะคุณท่านรักเขามาก เขาจึงคิดว่าจะทำอะไรก็ได้ เขาไม่เกรงใจผู้มีพระคุณเลย กินบนเรือนแต่กลับขี้รดบนหลังคา คนแบบนี้ไม่ควรได้รับความรักความหวังดีจากใครหรอก“คุณหนูลูกตาลคะ”“คะ” ปาลิตาหันไปยิ้มให้ป้าไก่“กินข้าวกินปลาแล้วก็พักผ่อนเยอะ ๆ นะคะ รอคุณท่านกลับมาก่อน อะไร ๆ ก็น่าจะดีขึ้น”“ค่ะ”ปาลิตายิ้มขื่นขม เธอไม่รู้ว่า เธอจะรักษาตัวรอดไปจนถึงวันที่คุณท่านของป้าไก่กลับมาไหม การที่ต้องอยู่ในบ้านหลังใหญ่กับคนเลวคนนั้น การเอาตัวรอดดูเป็นเรื่องที่ยากเหลือเกิน แต่เธอพูดอะไรไม่ได้ เพราะเธอต้องเก็บความลับเรื่องที่ถูกเขาลวนลามเอาไว้ ไม่อย่างนั้น หากคุณท่านรู้เรื่อง
ปาลิตาไม่ค่อยรู้อะไรเกี่ยวกับไร่สิงขรมากนัก เธอรู้แค่ว่า เจ้าของไร่เป็นเพื่อนคุณตา และเธอต้องมาแต่งงานกับเขาเพื่อล้างหนี้“มองหาทางหนีเหรอครับ คุณหนู”ปาลิตารีบลุกขึ้นยืน แล้วถอยหนีไปหลายก้าว เธอมองเขาอย่างไม่ไว้ใจนายมากกอดอก มองคุณหนูลูกตาลด้วยสายตาลามเลียคนถูกมองอย่างไร้มารยาทยกแขนขึ้นมากอดตัวเองเอาไว้ แม้มันแทบไม่ช่วยอะไร แต่เธอก็อุ่นใจกว่า“ไม่มีทางหนีหรอก หรือถ้าหนีก็ไม่รอด ถ้าหนีไปทางป่าก็อาจจะหลงป่าขาดน้ำขาดอาหารตาย ถ้าหลงไปทางไร่ ไปเจอคนงานชายฉกรรจ์ ก็อาจจะถูกรุมจนหมดสภาพ เลือกเอาก็แล้วกันว่า อยากหนีไปทางไหน”ปาลิตาเมินหน้าหนีคนที่ตามมากวนให้เธอขุ่นข้องใจ หญิงสาวหันหลังให้เขา แล้วเดินเร็วกลับเข้าบ้าน“จะรีบไปไหน”นายมากตามมาจับต้นแขนเรียวไว้แน่น เขาดึงเธอเข้าหา ร่างบางปะทะอกกว้าง ปาลิตาเจ็บจนต้องนิ่วหน้า“นายมาก! ปล่อยตาลนะคะ”“จะหวงเนื้อหวงตัวทำไมล่ะครับ ลืมนิ้วแข็ง ๆ ของไอ้มากคนนี้แล้วเหรอครับ นิ้วที่ส่งคุณหนูไปสวรรค์ชั้นเจ็ดไง ผมยังจำตอนที่น้ำอุ่น ๆ ของคุณหนูไหลออกมาเปื้อนนิ้วผมได้เลยครับ แล้วทำไมคุณหนูถึงลืมไวจัง แบบนี้ผมเสียใจนะครับ”ปาลิตาเงยหน้ามองเขาด้วยความเคียดแค้น
พอทราบว่าคุณท่านไม่อยู่ ปาลิตาก็ตกใจ“แล้วมีใครอยู่บ้านหลังนี้บ้างคะ”“ผม”“อะไรนะคะ นายมากก็อยู่ในบ้านนี้ด้วยเหรอ”“ก็ใช่ มีปัญหาอะไร”เขามองหญิงสาวด้วยสายตาดุ ปาลิตาถอยหนีไปสองก้าว เธอส่ายหน้า“ไม่มีค่ะ”“ก็ดี ตามขึ้นมา”“ค่ะ”ปาลิตาเดินตามร่างสูงใหญ่ขึ้นไปบนชั้นสอง เขาเปิดประตูห้องริมสุดทางปีกซ้าย ยกกระเป๋าของเธอเข้าไปวางไว้ในห้อง“เข้ามาสิ”นายมากบอกด้วยน้ำเสียงหงุดหงิด เขาหงุดหงิดกับท่าทางหวาดกลัวของเธอ ไม่รู้จะกลัวทำไม ยังไงเธอก็ต้องโดนอีก และโดนเยอะกว่าที่เขาทำในป่าด้วยปาลิตาเดินเข้าไปในห้อง แล้วก็เดินถอยหลังให้ห่างจากเขา เธอมองคนที่ยืนอยู่ในห้องด้วยกันอย่างหวั่นใจนายมากมองเธอตั้งแต่หัวจรดเท้า“สภาพดูไม่ได้เลย อาบน้ำเปลี่ยนเสื้อผ้าก่อน แล้วค่อยลงไปกินข้าว”“ตาลไม่หิวค่ะ ตาลไม่กิน”“งั้นก็แล้วแต่คุณหนูนะครับ เวลาอาหารเช้าเจ็ดโมงตรง รักษาเวลาด้วย”นายมากก้าวเข้าไปรั้งเอวบางมากอดไว้ปาลิตาดันอกกว้างไว้ด้วยสองมืออ่อนแรง เธอมองเขาด้วยสายตาตื่นตระหนกนายมากยิ้มร้าย เขาก้มกระซิบขู่เธอว่า“ไม่อย่างนั้น ผมจะขึ้นมาปลุกถึงห้อง”พอขู่เธอแล้ว เขาก็ปล่อยเธอออกจากวงแขน แล้วหันหลังเดินออกจาก
ฝ่ามือที่บีบขยำเต้านมสาวชะงัก เขาหมั่นไส้ยัยคุณหนูนัก โดนเขาล่วงเกินขนาดนี้ แต่เธอด่าคำหยาบได้แค่นี้เองเหรอวะ“ถ้าเลวแล้วได้เอาคุณหนูทำเมีย ผมก็จะยอมเป็นคนเลวครับ”เขาว่าพลางเลื่อนมือลงต่ำ ถลกชายกระโปรงขึ้นมา แล้วล้วงมือบีบขยำเนินเนื้อสาวปาลิตาตื่นตระหนกและหวาดกลัวจับใจ เธอเกร็งขัดขืน แต่เขาก็ใช้หัวเข่ากดแทรกกลางหว่างขาเธอเอาไว้ ทำให้เธอหุบขาเข้าไม่ได้ และโดยที่เธอไม่ทันตั้งตัว เขาก็สอดมือผ่านขอบกางเกงชั้นใน ล้วงลงซอกสาว นิ้วหยาบกร้านกดแทรกกลางกลีบเนื้ออ่อนนุ่ม“ตาลจะฟ้องคุณท่านว่านายมากทำร้ายตาล”น้ำตาร่วงเผาะ เจ็บใจที่สู้แรงเขาไม่ไหว“ทำร้ายที่ไหนกัน ผมกำลังจะทำให้คุณหนูมีความสุขต่างหาก”นายมากใช้มือข้างหนึ่งจับลำคอขาวผ่อง บังคับให้เธอเงยหน้าขึ้นมา เขาก้มลงจูบเธออย่างดุดันอีกครั้ง นิ้วที่แทรกอยู่กลางกลีบเนื้อนุ่มเริ่มขยับ เขาจูบเธอพร้อมกับขยี้ติ่งเนื้ออ่อนนุ่ม ปลุกเร้าเธออย่างช่ำชองปาลิตาพยายามขัดขืนแล้ว เธอดิ้นสุดแรง แต่กลับไม่มีผลใด ๆ เลยแม้ไม่อยากรู้สึก แม้ไม่อยากยอมรับกับสิ่งที่เขากระทำ แต่ร่างกายเธอกลับตอบสนอง มันเป็นไปตามกลไกธรรมชาติ น้ำหวานลื่นใสหลั่งเต็มซอกสาว ความวูบวาบป






![เด็กแสบของคนเถื่อน (NC20+) [ซีรีส์ คนเถื่อน 3/4]](https://www.goodnovel.com/pcdist/src/assets/images/book/43949cad-default_cover.png)
