MasukShare
บทที่ 12 รับกลับบ้าน
Tanggal publikasi:
2026-08-23 21:41:23
Bab terbaru
ผมเข้าใจผิดคิดว่าลูกมังกรเป็นลูกไก่ปีกหัก บทที่ 54 อลันและคีแกน (จบ)
เป็นเวลากว่าสองปีหลังจากสงครามได้สิ้นสุดลง ทั้งอลันและสมาชิกของฟีเดอรัลต่างก็ปรับตัวให้อยู่ในสังคมรูปแบบใหม่ได้เป็นที่เรียบร้อยแล้ว สิ่งมีชีวิตโบราณหลายตัวก็เริ่มปรับตัวให้เข้ากับมนุษย์มากขึ้น บางรายถึงขนาดเปิดกิจการศูนย์รับเลี้ยงเด็กของสิ่งมีชีวิตโบราณโดยเฉพาะ อลันเองก็เป็นหนึ่งในลูกค้าของศูนย์รับเลี้ยงเด็กแห่งนี้ บ่อยครั้งที่อลันต้องออกไปทำงานข้างนอกจะปล่อยเด็ก ๆ ไว้กับพวกพี่น้องทั้งหลายของอลันก็น่าเป็นห่วงเกินไปเขาจึงตัดสินใจเอาลักซ์ไปฝากฝังไว้ที่ศูนย์รับเลี้ยงเด็กเสียดีกว่า ศูนย์รับเลี้ยงเด็กที่นี่มีผู้อำนวยการเป็นสิ่งมีชีวิตโบราณส่วนพนักงานภายในนั้นมีทั้งสิ่งมีชีวิตโบราณด้วยกันและมนุษย์ที่สามารถยอมรับการมีตัวตนของสิ่งมีชีวิตโบราณได้แล้ว ครั้งนี้อลันก็นำลักซ์มาหย่อนไว้ในที่ศูนย์รับเลี้ยงเด็กแห่งนี้เช่นเดิมหลังจากส่งเด็กเล็กพร้อมยื่นกระเป๋าบรรจุของว่างให้แล้วเขาก็ต้องไปทำงานของตัวเองต่อ อลันไม่ได้กลับไปทำงานนักโบราณคดีดันเจี้ยนอีกแล้ว แต่งานใ
ผมเข้าใจผิดคิดว่าลูกมังกรเป็นลูกไก่ปีกหัก บทที่ 53 ปลดปล่อย
หลังสิ้นสุดสงครามกลุ่มคนที่รอดชีวิตก็กลับมาดำเนินชีวิตกันตามปกติอีกครั้ง สิ่งมีชีวิตโบราณเองก็กล้าที่จะออกมาเดินเพ่นพ่านอยู่ข้างนอกบ้าง ส่วนพวกมอนสเตอร์ในดันเจี้ยน คาเทียร์ส่งพวกมันกลับเข้าไปอยู่ในดันเจี้ยนของตัวเองเช่นเดิมแล้ว ดันเจี้ยนที่กลายพันธุ์ไปในตอนสงครามก็กลับเข้าสู่สภาวะปกติเช่นดียวกัน มนุษย์บางคนยังรับไม่ได้กับการสูญเสีย หลายครั้งที่พวกเขาเห็นสิ่งมีชีวิตโบราณใช้ชีวิตอยู่ร่วมกันกับมนุษย์บนถนนหรือในเมืองต่างอดไม่ได้ที่จะผรุสวาทออกมาและมีบางครั้งที่เลือกลงไม้ลงมือโดยเมินเฉยต่อข้อสัญญาที่ถูกป่าวประกาศให้ทราบโดยทั่วกันไปทั่วโลก ผลคือคนคนนั้นเสียชีวิตไปต่อหน้าพยานรู้เห็นหลายคนที่คอยเชียร์ให้เขาทำร้ายสิ่งมีชีวิตโบราณที่ไม่คิดโต้ตอบ จากนั้นมาเปอร์เซ็นต์การประทุษร้ายสิ่งมีชีวิตต่างเผ่าพันธุ์ก็น้อยลงมากจนแทบจะกลายเป็นศูนย์ ทางหอคอยฟีเดอรัลเองก็ได้รับการปรับปรุงให้กลับมามีสภาพเช่นเดิมอีกครั้ง ภายหลังจากทำสัญญาเสร็จเรียบร้อยเขาก็ยิน
ผมเข้าใจผิดคิดว่าลูกมังกรเป็นลูกไก่ปีกหัก บทที่ 52 สัญญา
ไฟสงครามระหว่างสองเผ่าพันธุ์ปะทุขึ้นทั่วโลกกินระยะเวลามาร่วมหนึ่งอาทิตย์แล้วแต่ยังไม่มีวี่แววว่าจะถึงคราวสิ้นสุด หลายชีวิตล้มตาย ผู้คนที่ยังมีชีวิตอยู่ต่างเหยียบย่ำร่างกายของผู้วายชนม์เพื่อเอาชีวิตรอดจากความพิโรธของธรรมชาติ บ้านเมืองที่สะสมความรุ่งเรืองเอาไว้จนถึงจุดสูงสุด ยามนี้กลับมองเห็นแต่ซากปรักหักพังและกองเถ้าถ่านไม่อาจจำแนกได้ว่าก่อนหน้านี้มันเคยมีหน้าตาอย่างไรมาก่อน “จบสิ้นแล้ว จบสิ้นแล้ว” มนุษย์คนหนึ่งพูดขึ้นอย่างขลาดเขลา เขาหนีพวกสิ่งมีชีวิตโบราณที่กำลังกรุ่นโกรธเข้ามาหลบภัยใต้อาคารร้าง ทั่วทั้งร่างของเขาสะบักสะบอมตลอดหลายวันที่มีชีวิตอยู่ไม่ต่างอะไรกับตายทั้งเป็น ตัวเขาเป็นคนธรรมดาไม่ได้มีอาชีพเป็นฮันเตอร์หรือมีความสนใจเรื่องดันเจี้ยนมาก่อน ครอบครัวของเขาไม่มีอาร์ติแฟกต์ไว้สำหรับป้องกันตัวเลยสักชิ้น พอสงครามปะทุขึ้นมาพร้อมความกรุ่นโกรธของพวกสัตว์ประหลาด ภายในวันแรกลูกชายและลูกสาวของเขาทั้งสามคนก็ต้องทิ้งชีวิตเอาไว้ในบ้านหล
ผมเข้าใจผิดคิดว่าลูกมังกรเป็นลูกไก่ปีกหัก บทที่ 51 สงครามระหว่างเผ่าพันธุ์ 2
มนุษย์คือสิ่งมีชีวิตที่น่าชิงชังไม่ว่าจะเป็นเมื่อก่อนหรือตอนนี้ ตราบใดที่มนุษย์ยังมีชีวิตอยู่ความโลภอันไม่สิ้นสุดของพวกเขาย่อมรุกรานสิ่งมีชีวิตอื่นจนหมดสิ้น คาเทียร์ไม่ได้คาดหวังว่าสงครามครั้งนี้พวกมันจะกวาดล้างเผ่าพันธุ์ของมนุษย์ได้ทั้งหมด เพียงแต่พวกมันอยากประกาศศักดาของเผ่าพันธุ์ตัวเองให้พวกมนุษย์เห็นถึงความแข็งแกร่งที่ไม่อาจทัดเทียมได้จนพวกเขาไม่กล้าเข้ามายุ่งวุ่นวายกับชีวิตของเพื่อนพ้อและลูกหลานของมันอีก ชายวัยกลางคนนั่งอยู่บนหลังของสิ่งมีชีวิตโบราณตัวหนึ่ง คาเทียร์เป็นตัวแทนของสิ่งมีชีวิตโบราณทั้งหมดที่จะเข้าประจันหน้ากับพวกมนุษย์ในทัพหน้า ทางฝั่งมนุษย์เองก็ใช่ว่าจะเกรงกลัวกองทัพสัตว์ประหลาดและพวกมอนสเตอร์ภายในดันเจี้ยนเสียเมื่อไร ความย่ามใจตอนที่พวกมันฆ่าหมาป่าสีขาวได้ตัวหนึ่งยังคงฝังแน่นอยู่ในสมองและสร้างความฮึกเหิมให้แก่พวกเขา ฮันเตอร์หลายน
ผมเข้าใจผิดคิดว่าลูกมังกรเป็นลูกไก่ปีกหัก บทที่ 50 สงครามระหว่างเผ่าพันธุ์ 1
ไม่มีหลุมหลบภัยใดดีเท่าหอคอยฟีเดอรัลของอลันอีกแล้ว ทั้งคีแกนและเครอัลต่างก็รู้ดีว่าจุดหมายปลายทางของพวกเขาเป็นที่นั่น ทว่าพอเคลื่อนตัวหนีออกมาจากดงมนุษย์ได้ระยะหนึ่ง เกราะป้องกันขนาดใหญ่ของเดอร์ริคก็พังทลายลง ไม่มีสิ่งใดปกป้องพวกเขาได้อีกแล้ว ครั้งนี้พวกมันจำต้องตอบโต้พวกมนุษย์บ้างเพื่อป้องกันตัวเอง เครอัลกลับคืนร่างที่แท้จริง ราชางูยักษ์เลื้อยเปิดทางให้คีแกนได้หลบหนีโดยไม่ลืมโยนฟรานซ์ที่มันหยิบติดมือมาด้วยไปทางมังกรเพลิง ดวงตาสีมรกตตวัดมองด้วยความไม่ชอบใจเท่าไรนัก กระนั้นมันก็ยังคงเสียสละมือข้างหนึ่งพยุงร่างของฟรานซ์ตามมาด้วยอย่างช่วยไม่ได้ ทุกครั้งที่เครอัลถูกมนุษย์ขวางทาง ดวงตาสีอำพันเรืองแสงขึ้นขึ้นมาทันใด มนุษย์คนใดที่สบตากับมันในยามนั้นจำต้องกลายเป็นหินอย่างช่วยไม่ได้ เมื่อมันเลื้อยชนร่างกายแข็งทื่อ หินรูปมนุษย์พลันแตกละเอียดไม่เหลือชิ้นดีจนมองไม่ออกว่าก่อนหน้านี้เคยมีรูปร่างเป็นอะไรมาก่อน
ผมเข้าใจผิดคิดว่าลูกมังกรเป็นลูกไก่ปีกหัก บทที่ 49 การโต้กลับของรัฐบาล
“ได้ตัวอย่างเลือดของอลัน ฟีเดอรัลมาหรือเปล่า?” รัฐมนตรีว่าการกระทรวงดันเจี้ยนเอ่ยถาม เขาทอดสายตาเข้าไปในห้องกระจก ภายในห้องมีเก้าอี้โลหะตัวหนึ่งตั้งไว้อยู่กลางห้อง ข้างบนนั้นมีร่างของอลัน ฟีเดอรัลในสภาพสะบักสะบอมถูกมัดเอาไว้ ทั้งมือและเท้าของอลันถูกมัดติดไว้กับเก้าอี้ ริมฝีปากถูกผ้ายัดเอาไว้ มีเพียงตอนที่พวกเขาเค้นถามเกี่ยวกับดันเจี้ยนระดับ S เท่านั้นพวกเขาจึงจะยอมเอาผ้าสกปรกนี่ออกไป ด้านข้างคือเดอร์ริคที่ทำหน้าที่เป็นผู้คุมขัง ชายหนุ่มสวมแว่นตาดำทำเพียงเฝ้ามองการทรมานโดยไม่คิดยื่นมือเข้าช่วยเหลือ ทว่าในจิตใจของเดอร์ริคก็มีความหวั่นไหวอยู่บ้างทั้งที่อลันรู้ตัวตนของมันดีแต่พอโดนเค้นถามอลันก็ไม่ยอมบอกข้อมูลเกี่ยวกับดันเจี้ยนระดับ S ออกไปแม้แต่ครึ่งคำ ไม่แม้แต่เปิดโปงตัวตนของมันออกไปด้วยซ้ำ อลันไม่พูดไม่ตอบตั้งแต่วันที่เดอร์ริคจับตัวอีกฝ่ายมาขังเอาไว้ในห้องโล่งที่สามารถสังเกตเข้ามาจากภายน
Anda juga akan menyukai
จ้าวเว่ยเว่ยสาวน้อยทะลุมิติพร้อมกระจกวิเศษ
primพริมโรส13.2K Dibacaสวรรค์ไร้ใจ ข้าขอไร้วาสนา
rasita_suin2.9K Dibacaทะลุมิติไปเป็นสะใภ้ยุค 80
กัญจารีย์2.5K Dibacaนักสืบจากต่างแดน
ตะวันสีเพลิง2.8K Dibacaยันต์เก้าโลกา : รหัสกู้พิภพไซเบอร์
Wanderer975 DibacaBlood curse: Awakening คำสาปแห่งเลือด
AliceINwonderer 302 DibacaStarry Night ค่ำคืนใต้หมู่ดาวมีเพียงแค่สองเรา
Avox1.0K Dibacaทะลุมิติมาเป็นอนุห้า แต่สามีดันได้ยินเสียงในใจข้า
ต้าเหนิงเฟิน166 Dibaca
