Share

Chapter 1 เธอเปลี่ยนไป 18+

Author: Selenex
last update publish date: 2026-09-17 03:04:13

Chapter 1

เธอเปลี่ยนไป

"โธ่ พี่โยคะ อย่างอนเมสิ ก็มันจำเป็นจริง ๆ นี่นา"

เมเปิล สาวน้อยลุคคุณหนูเอ่ยง้องอนด้วยน้ำเสียงหวานน่ารัก หวังจะช่วยคลายอารมณ์ขุ่นมัวของผู้หญิงอีกคนที่สวมชุดนิสิตไม่ต่างกัน ทว่ามารยาอ่อนหวานกลับดูเหมือนจะไม่ได้ผลสักเท่าไร เมื่อคนรักรุ่นพี่ยังคงนั่งหน้ามุ่ย กอดอกแน่น และไม่ยอมแม้แต่จะหันมาสบตา

"จะไม่ให้พี่งอนได้ยังไง หืม... ทั้งที่นัดกันไว้ดิบดีว่าจะไปดูหนัง พี่ก็อุตส่าห์รีบเคลียร์งานแล็บเพื่อเธอเลยนะ แล้วจู่ๆ เธอก็มาเทพี่ ด้วยการพิมพ์ไลน์มาบอกแค่ว่าไปไม่ได้แล้ว... แค่เนี่ยนะ!"

"ก็เมต้องไปทานข้าวกับป๊ากับม๊านี่คะ"

"ธุระเธอเยอะจังเลยนะช่วงนี้ วันนี้บอกไปทานข้าวกับป๊าม๊า วันก่อนบอกอากงป่วย วันนู้นบอกช่วยงานการกุศล ทำเหมือนว่าเมไม่ได้เรียนอยู่ปีหนึ่ง แต่กำลังรับตำแหน่งประธานบริษัทอย่างนั้นแหละ"

ดวงหน้างามพิสุทธิ์หลุดยิ้มขำให้กับถ้อยคำประชดประชันระคนแง่งอนนั้น ก่อนที่ร่างระหงจะทิ้งตัวลงนั่งเคียงข้างบนขอบเตียงนุ่ม สองแขนเรียวยกขึ้นโอบกระชับเอวบางพลางซบศีรษะออดอ้อนแนบชิด

"ก็ครอบครัวทำธุรกิจนี่คะ มันก็ต้องวุ่นวายแบบนี้แหละน่า"

"แต่มันทำให้เราสองคนแทบไม่มีเวลาได้เจอกันเลยนะ... นี่ไม่ใช่ว่าเมแอบไปมีคนอื่นหรอกใช่ไหม?"

โยเกิร์ต เอ่ยถามทีเล่นทีจริงตามประสาคนขี้น้อยใจ โดยไม่ได้คิดระแวงสงสัยแฟนสาวเกินเลยไปกว่านั้น ผิดกับสาวน้อยที่กำลังกอดเธอแน่นกลับแอบสะดุ้งสุดตัว ร่างกายเกร็งชะงักไปชั่วขณะ ก่อนที่คนมีชนักติดหลังจะรีบกลบเกลื่อนพิรุธด้วยการจรดริมฝีปากนุ่ม พรมจูบลงบนซอกคอขาวผ่องของคนพี่พลางเอ่ยเชื้อเชิญด้วยสุ้มเสียงหวานกระเส่า

"โถ่ จะมีได้ยังไงล่ะ นี่อย่าอารมณ์เสียเลยนะคะเบบี๋ เรามาทำอะไร... ให้อารมณ์ดีขึ้นกันดีกว่าเนอะ"

"อื้อ ไม่เอา พี่ยังไม่ได้อาบน้ำเลย"

แม้คนอายุมากกว่าเพียงหนึ่งปีจะส่งเสียงปรามคล้ายดั่งขัดขืน ทว่าเรือนกายกลับยินยอมโอนอ่อนให้อีกฝ่ายระดมจูบไซ้ไปตามลำคอระหง ทั้งยังปล่อยให้คนน้องจัดการปลดเปลื้องปราการท่อนบนออกแต่โดยดี

"ตัวพี่โยหอมจะตาย ไม่รู้ตัวเลยหรือไงคะ"

เด็กสาวเอ่ยเย้าเสียงพร่า พลางเลื่อนกลีบปากพรมจูบลามต่ำลงมาเรื่อย ๆ จนถึงเนินอกอวบอิ่มคู่โต สองมือซุกซนไม่ลืมที่จะบีบเค้นคลึงเนื้อนุ่มหยุ่นอย่างรู้จังหวะ ในแบบที่รู้ดีว่าจะกระตุ้นให้อีกฝ่ายพึงพอใจได้เพียงใด

"อื้อ เม"

เสียงครางแผ่วต่ำในลำคอดังเล็ดลอดออกมา เป็นสัญญาณบ่งบอกว่าหญิงสาวที่เคยแง่งอนเมื่อครู่กำลังถูกเปลวเพลิงพิศวาสเข้าครอบงำ นิ้วเรียวงามเอื้อมไปช่วยปลดเปลื้องเสื้อผ้าของคนรักออกอย่างรู้หน้าที่

"อ๊ะ เด็กดี... ดูดแรงแบบนี้พี่ก็แย่สิ อื้อ..."

โยเกิร์ตหลับตาพริ้ม เชิดหน้าแอ่นกายรับสัมผัสจากเรียวปากอุ่นนุ่ม ยามที่ดวงหน้างามโน้มลงมาอ้าครอบครองยอดปทุมถันสีชมพูระเรื่อเข้าสู่โพรงปาก ดูดดุนลิ้มรสอย่างเอร็ดอร่อย สลับกับใช้ปลายนิ้วสะกิดคลึงยอดอกอีกข้าง จนจุดประกายความกำหนัดและความวาบหวามให้ลุกโชนรุนแรงยิ่งขึ้นไปอีก

"อื้อ..."

คราวนี้เป็นฝ่ายเมเปิลบ้างที่หลุดเสียงครางหวานออกจากลำคอ เมื่อคนที่เธอกำลังครอบครองยอดอกอยู่นั้นเริ่มปรนเปรอกลับคืนมาด้วยสัมผัสแบบเดียวกัน ฝ่ามือเรียวของคนพี่เลื่อนผ่านทรวงอกสล้างที่ย่อมกว่าของตนเล็กน้อย ลากไล้ผ่านหน้าท้องแบนราบเนียนนุ่ม ก่อนจะสอดล้วงเข้าไปใต้ชายกระโปรงพลีตที่ร่นขึ้นมากองอยู่เหนือโคนขาอ่อน

"วันนี้แฉะไวจังนะคะ..."

โยเกิร์ตกระซิบหยอกเย้าชิดใบหูเล็ก ขบงับติ่งหูนิ่มอย่างแผ่วเบาจนอีกฝ่ายสะท้านไหว ขนอ่อนลุกชันไปทั่วร่าง ขณะที่ฝ่ามือยังคงลูบไล้เคล้นคลึงเนินเนื้อสาวอย่างยั่วอารมณ์ไม่ยอมหยุด

สัมผัสเปียกชื้นที่ซึมเปรอะผ่านแพนตี้เนื้อบางด้านล่าง บ่งบอกชัดเจนว่าคนอายุน้อยกว่ากำลังถูกไฟราคะครอบงำจนยากจะควบคุม คนขี้งอนเมื่อครู่ค่อย ๆ ดันร่างระหงให้นอนราบลงบนฟูกนุ่มอย่างทะนุถนอม ก่อนที่กลีบปากอิ่มของสองสาวจะถูกดึงดูดเข้าหากันอีกคราดั่งต้องมนตร์ เรียวลิ้นอุ่นเกี่ยวตวัดแลกน้ำหวานอย่างดูดดื่ม เสียงหยาบโลนของหยาดน้ำลายที่กระทบกันยิ่งโหมกระพือไฟปรารถนาให้ลุกโชน ยามที่ปลายยอดถันเสียดสีแนบชิดตามจังหวะขยับไหว ยิ่งพาลพาให้อารมณ์เตลิดเปิดเปิงจนแทบกู่ไม่กลับ

โยเกิร์ตค่อย ๆ ถอนริมฝีปากออกเพื่อเริ่มสำรวจเรือนร่างของคนรัก เหมือนดั่งที่ฝ่ายนั้นเคยมอบสัมผัสให้เธอ ไอร้อนจากลมหายใจและริมฝีปากที่พรมจูบไปตามจุดอ่อนไหว ทำเอาเมเปิลถึงกับบิดกายเร่ารับความซาบซ่าน ปลายจมูกรั้นพรมจูบไล่ต่ำลงมาเรื่อย ๆ จนหยุดอยู่ที่ปลายทางสุดท้าย นั่นคือเนินเนื้ออูมเด่นภายใต้ปราการชิ้นบางที่บัดนี้ชุ่มฉ่ำไปด้วยหยาดน้ำหวาน

"อื้อ... พี่โย ขยับเข้ามาสิคะ จะแกล้งทรมานเมไปถึงไหน"

คนตัวเล็กกว่าครวญครางเสียงกระเส่า เมื่อคนที่ก้มใบหน้าสวยลงแนบชิดกับเนินสาว เอาแต่ใช้เรียวปากและปลายจมูกถูไถหยอกเย้าผ่านเนื้อผ้าด้านนอก ราวกับจงใจปั่นประสาทให้เธอคลั่งตาย

"ร้องขอพี่สิคะ เผื่อว่าพี่จะใจดีทำให้มากกว่านี้"

คนคุมเกมเอ่ยบอกอย่างถือไพ่เหนือกว่า ทั้งที่แท้จริงแล้วส่วนลึกของตัวเองก็เริ่มอุ่นวาบและหลั่งรินหยาดน้ำรักออกมาไม่ต่างกัน

"อ๊า... ได้โปรดเถอะค่ะพี่โย เมจะไม่ไหวแล้ว"

"อ้อนเสียงหวานขนาดนี้ ใครจะใจร้ายขัดใจลงล่ะคะ"

แพนตี้ตัวจิ๋วที่ขวางกั้นถูกรูดรั้งออกจากเรียวขางามอย่างนุ่มนวล โดยมีสาวน้อยใต้ร่างให้ความร่วมมือด้วยความเต็มใจ นิ้วเรียวเนียนค่อย ๆ แหวกกลีบผกาสีหวานเพื่อพินิจหยาดน้ำผึ้งฉ่ำเยิ้มเพียงชั่วครู่ ก่อนที่เรียวลิ้นร้อนชื้นจะเริ่มตวัดเลียลงบนปุ่มกระสันของอีกฝ่ายอย่างแม่นยำ

"ซี๊ด... พี่โย อ๊า... เสียวจัง"

ยิ่งได้ยินเสียงครวญครางปานจะขาดใจ ว่าที่คุณหมอสาวก็ยิ่งได้ใจ เร่งจังหวะตวัดลิ้นรัวเร็วขึ้น พร้อมทั้งสอดนิ้วเรียวที่งอข้อเล็กน้อยเข้าไปในช่องทางรัก ขยับปรนเปรอเน้นย้ำจนความกระสันแล่นริ้วทั่วร่าง

"อ๊ายยย พี่โย เมจะถึงแล้ว... เร่งอีกค่ะพี่ อื้อออ!"

สาวน้อยลุคคุณหนูหวีดร้องลั่นอย่างลืมอาย สะโพกมนแอ่นหยัดรับสัมผัสร้อนแรงจากเรียวลิ้นอย่างไม่คิดเหนียมอาย มือบางจิกขยุ้มผ้าปูที่นอนจนยับยู่ยี่ ใบหน้าหวานเชิดรั้นเหยเกตามแรงอารมณ์ที่พุ่งทะยานสู่จุดสูงสุด ก่อนที่ร่างบอบบางจะกระตุกเกร็ง ปลดปล่อยธารน้ำรักพรั่งพรูออกมาเปรอะเปื้อนเรียวปากของคนด้านบน ซึ่งก้มลงดูดกลืนลิ้มรสหวานล้ำนั้นราวกับเสียดายทุกหยดหยาด

"ตาเมเอาคืนบ้างนะคะ"

สาวน้อยที่ยังคงหอบหายใจกระเส่าเอ่ยขึ้นด้วยประกายตาพราวระยับ พลางจัดแจงพลิกให้คนที่เพิ่งส่งเธอขึ้นสวรรค์เปลี่ยนมาอยู่ในท่าโก้งโค้ง กระโปรงทรงเอตัวโปรดของโยเกิร์ตถูกร่นขึ้นไปกองไว้เหนือเอวคอดกิ่ว ขณะที่อันเดอร์แวร์ผ้าบางถูกเกี่ยวรูดลงมาค้างไว้ตรงหัวเข่า อวดร่องหลืบฉ่ำเยิ้มที่เปียกชุ่มไม่แพ้กันแก่สายตา เด็กสาวจอมเจ้าเล่ห์ยกยิ้มพรายอย่างพึงพอใจ ก่อนจะเอื้อมไปหยิบ ‘ของเล่น’ ชิ้นโปรดขึ้นมา

เสียงมอเตอร์ตัวเครื่องทำงานดังครางหึ่งแว่วเข้าโสตประสาทของคนพี่ หญิงสาวเอี้ยวใบหน้าละมุนหันกลับมามองด้วยแววตาฉ่ำปรือชวนฝัน ยิ่งจุดประกายไฟปรารถนาของเมเปิลให้ลุกโชนขึ้นไปอีก

"อึก... เม... เปิดแรงจัง มันสั่นแรงเกินไปแล้วนะ อ๊า..."

นิสิตแพทย์สาวครางหวานระคนรัวสะโพกส่ายร่อนไปมาอย่างทนทานไม่ไหว เมื่อคนรักเริ่มลากผ่านปลายแท่งสั่นสะเทือนไปตามร่องรักชุ่มฉ่ำ ก่อนจะกดแช่ลงบนปุ่มกระสันไวสัมผัสจนร่างบางดิ้นพล่าน

"อร๊างง เม มันเสียว... มันเสียวไปแล้วนะ เบาหน่อย"

"แต่พี่โยก็ชอบนี่คะ"

สาวน้อยเย้าพลางสอดแทรกหัวอุปกรณ์จิ๋วเข้าไปในโพรงถ้ำอุ่นคับแน่นเพียงครึ่ง ก่อนจะขยับตัวย้ายไปนั่งคุกเข่าประจันหน้ากับคนอายุมากกว่า โยเกิร์ตช้อนสายตาหวานเยิ้มขึ้นสบ ก่อนจะโถมกายเข้าหาโดยไม่รีรอ สองมือประคองทรวงอกนุ่ม แม้จะไม่เต่งตึงล้นคัพเท่าของตน แต่ก็อวบหยุ่นล้นมือน้อย ยามบีบเค้นคลึงเนื้อนวลจึงล้นทะลักตามง่ามนิ้ว

"อื้อ... พี่คงเสียวมากสินะคะ ดูดเมแรงจัง"

เมเปิลครางกระเส่าพลางลูบไล้แผ่นหลังเปลือยเนียน พร้อมกับแอ่นอกสล้างขึ้นรับ เพื่อเปิดทางให้คนพี่ดูดกลืนปลายยอดถันสีหวานได้อย่างถนัดถี่

"อึก... อื้อออ เม... เม พี่จะเสร็จแล้ว อ๊า..."

เสียงครางหวานระส่ำดังลอดออกมาทั้งที่ริมฝีปากยังคงคลอเคลียไม่ห่างจากยอดอก ก่อนที่ส่วนลึกด้านล่างจะกระตุกเกร็ง หลั่งรินธารน้ำรักอุ่นรดเปรอะเปื้อนโคนขาขาว เป็นภาพเย้ายวนกระตุ้นอารมณ์ดิบได้อย่างถึงที่สุด

"อารมณ์ดีขึ้นรึยังคะทีนี้"

เมเปิลเอ่ยถามเสียงหวานหยด ช้อนตามองคนที่กำลังหอบตักตวงอากาศเข้าปอด ฝ่ายนั้นยกยิ้มกริ่มอย่างมีเล่ห์กล พลางดึงของเล่นชิ้นจิ๋วออกจากร่องแคบของตน ก่อนจะขยับกายเข้าทาบทับ ดันร่างของคนถามให้นอนราบลงบนเตียงนุ่มอีกครั้ง

"เหมือนจะยังดีไม่สุดเลยค่ะ... พี่ยังอยากได้มากกว่านี้อีก อื้อ..."

แขนเรียวของคนน้องรีบโอบรัดลำคอระหงไว้แน่น ยามที่กลีบปากอิ่มประกบจูบดูดดื่ม รสสัมผัสหวานฉ่ำเจือความเร่าร้อนโหมกระหน่ำขึ้นอีกครา โยเกิร์ตดันเข่ามนทั้งสองข้างของร่างใต้ผืนกายให้ชันขึ้น กว้างพอจนกลีบผกาฉ่ำน้ำผลิแย้ม คนโตกว่าไม่รอช้าที่จะบดเบียดเนินเนื้ออูมของตนเข้าแนบสนิท ธารรักที่เปิดทางชโลมจนเปียกชุ่ม เสียดสีเนื้อแนบเนื้อ ก่อเกิดความเสียวซ่านลึกล้ำจนสองสาวแทบคลั่ง

"อึก... อื้อ อุ่นจังค่ะ"

เมเปิลส่งเสียงครางพร่า ทั้งยังอ้าปากครอบครองยอดปทุมถันสีระเรื่อของคนที่กำลังบดขยี้ร่องรักเข้าใส่ราวกับจะเอาอกเอาใจ นั่นยิ่งส่งผลให้คนด้านบนพลุ่งพล่านจนยากจะเหนี่ยวรั้ง ต้องเร่งขยับโยกสะโพกมนขับขานเพลงรักตามแรงปรารถนาที่เรียกร้อง

"อ๊า... เสียว เสียวจังพี่โย แรงๆ เลยค่ะ"

สาวน้อยลุคคุณหนูวอนขอเสียงแหบสั่น ยิ่งกระตุ้นให้คนคุมเกมสูดปากคราง ซอยขยับจังหวะสะโพกหนักหน่วงขึ้น กลีบดอกไม้งามงอนบดเสียดสีกันอย่างไม่รู้เบื่อ เม็ดความรู้สึกบดบี้แนบชิดตามแรงส่ายโยก คลื่นอารมณ์ร้อนผะผ่าวพวยพุ่งสูงขึ้นเรื่อย ๆ จนจวนเจียนจะทะลัก

"อ๊าาา พี่โย เมไม่ไหวแล้วพี่ ดูดนมให้เมหน่อย... จะเสร็จแล้ว อื้อ"

ร่างบางจิกเล็บลงบนผ้าปูที่นอนแน่น ขณะที่คนพี่โน้มตัวลงไปปรนเปรอปลายถันอย่างตามใจ เพราะกายตนก็ใกล้แตะขอบสวรรค์รอมร่อ

"ซี๊ด... อ๊ะ อ๊า... ออก ออกแล้วพี่"

คนน้องหวีดร้องลั่น สะโพกบิดเกร็งกระตุกปล่อยสายธารแห่งความสุขสมออกมาจนเปียกชุ่มฉ่ำ

"รอพี่ด้วยสิคะ... อื้อออ พี่เองก็ไม่ไหวแล้วเหมือนกัน"

โยเกิร์ตหลับตาพริ้ม ร่างกายเร่งระบายจังหวะสุดท้ายให้ถี่รัว คนใต้ร่างหวังช่วยส่งคนรักให้ถึงฝั่งฝัน จึงโอบรัดเอวคอดไว้แน่น พลางดูดดึงยอดถันสลับกับขบฟันกัดเบา ๆ ตรงปลายยอด

"อึก... เม กัดแบบนั้นพี่ก็แย่สิ อื้อออ!"

คนด้านบนเร่งบดสะโพกถี่กระชั้น ยามโดนดูดดุนปนคมเขี้ยวแผ่วเบา ร่างระหงก็ไม่อาจทานทนได้อีกต่อไป ปลดปล่อยหยาดน้ำหวานพรั่งพรูออกมา ปลดล็อกความปรารถนาตามหลังแฟนสาวไปติด ๆ

หลังเสร็จศึกรักกลางทุ่งดอกไม้ สองร่างยังคงนอนกอดก่ายแนบชิดเฉกเช่นทุกวัน ฝ่ายคนพี่ที่เหน็ดเหนื่อยผล็อยหลับล่วงหน้าไปก่อนแล้ว ทิ้งไว้เพียงเมเปิลที่ยังคงลืมตาโพลง จ้องมองใบหน้ายามนิทราของคนรักด้วยแววตาและห้วงอารมณ์อันยากจะคาดเดา

ไม่นานนัก ร่างบอบบางก็มีอันสะดุ้งไหวเล็กน้อย เมื่อเสียงสมาร์ตโฟนที่วางอยู่ใกล้มือส่งเสียงสั่นเตือนข้อความเข้า เธอค่อย ๆ ขยับตัวลุกออกมาด้วยเกรงว่าจะทำให้อีกคนตื่น มือบางรีบคว้าโทรศัพท์ขึ้นมาดู ก่อนจะปรากฏรอยยิ้มพรายกริ่ม

'เลขาป๊า' คือชื่อของคนส่งข้อความนี้มาให้

ริมฝีปากสวยเหยียดยิ้มขึ้นราวชอบใจ ก่อนจะแตะเปิดอ่านโดยไม่รีรอ

‘คิดถึงเธอเหมือนกัน’

ข้อความไม่สั้นไม่ยาวบนจอสี่เหลี่ยมทำเอาสาวน้อยผลิยิ้มจนแก้มแทบปริ แววตาคู่สวยทอประกายระยับ เผยความกระหยิ่มใจอย่างปิดไม่มิด

Continue to read this book for free
Scan code to download App

Latest chapter

  • ผู้หญิงอีกคนของเขา... คือแฟนของฉัน   Chapter 32 ความรักที่สมบูรณ์ 25+ (จบ)

    Chapter 32ความรักที่สมบูรณ์นับจากวันที่ถูกโยเกิร์ตระเบิดอารมณ์ใส่ชุดใหญ่ ภูริก็ดูเหมือนจะไม่กล้าเข้ามาวอแวหรือล้ำเส้นกับเธออีกเท่าไหร่นัก แต่ก็ไม่ได้ถึงกับหลบหน้าหลบตาไปเลยเสียทีเดียว อารมณ์คล้ายกับคนที่อยากคุย อยากทักทาย แต่ก็ไม่กล้าทำตัวสนิทสนมเหมือนเมื่อก่อน ซึ่งตัวโยเกิร์ตเองก็ไม่ได้ว่าอะไร ในความคิดของคนสวย หากเพื่อนบ้านหนุ่มยอมกักตัวเองให้อยู่ในสถานะเพื่อน เธอก็พร้อมจะรักษามิตรภาพนี้ไว้ แต่ถ้าเขายังคิดจะทำตัวเห็นแก่ตัวเหมือนที่ผ่านมาอีก เธอก็คงต้องขอถอยห่างออกมาอย่างเด็ดขาด"โย... จะไปเรียนแล้วเหรอลูก มากินข้าวด้วยกันก่อนสิ"เสียงของคนเป็นแม่เอ่ยเรียกลูกสาว เมื่อเห็นว่าเธอกำลังจะก้าวเท้าออกจากบ้านเหมือนเช่นทุกวัน โยเกิร์ตคลี่ยิ้มรับแกนๆ ก่อนจะยอมเดินกลับมานั่งร่วมโต๊ะด้วยท่าทีที่เหมือนปฏิเสธไม่ได้บรรยากาศบนโต๊ะอาหารเช้าที่ควรจะอบอุ่นเพราะอยู่กันพร้อมหน้าพ่อแม่ลูก ทว่าความจริงกลับชวนให้อึดอัดจนแทบหายใจไม่ทั่วท้อง ไม่สมกับบรรยากาศของครอบครัวเลยสักนิด เพราะนับตั้งแต่วันที่ทะเลาะกันใหญ่โต โยเกิร์ตก็แทบจะไม่ได้พูดคุยเล่นหัวหรือหยอกล้อกับพ่อแม่อีกเลย"วันนี้เลิกเรียนกี่โมงล่ะเรา"ค

  • ผู้หญิงอีกคนของเขา... คือแฟนของฉัน   Chapter 31 ยั่วโมโห

    Chapter 31ยั่วโมโห"เม... อาจารย์! นี่ทั้งคู่น่ะ หยุดเดี๋ยวนี้นะ!"เสียงหวานของโยเกิร์ตพยายามร้องเรียกสองคนที่กำลังสาวเท้าจ้ำอ้าวไปข้างหน้าอย่างไม่คิดจะฟังเสียงทัดทานใดๆ นับตั้งแต่วินาทีที่ก้าวพ้นรั้วบ้านของพ่อกับแม่มาได้ ทั้งอาจารย์หมอหนุ่มและคุณหนูตัวแสบก็แท็กทีมกันมุ่งหน้าตรงดิ่งมายังบ้านของคนต้นเรื่องทันที ราวกับหอบเอาพายุอารมณ์ลูกใหญ่ติดตัวมาด้วย"นายภูริ! ไอ้บ้าภูริ ออกมาเดี๋ยวนี้นะ! มุดหัวทำซากอะไรอยู่ ออกมาคุยกันให้รู้เรื่องเดี๋ยวนี้เลยนะโว้ย!!"เมเปิลยืนแผดเสียงตะโกนลั่นอยู่หน้าประตูรั้วบ้านของเพื่อนบ้านตัวดี จนโยเกิร์ตต้องรีบถลันเข้าไปดึงแขนรั้งไว้"เม! ไม่เอาสิคะ โวยวายไปมันจะได้อะไรขึ้นมา พอเถอะนะ... พี่สิบ ช่วยพูดเตือนสติน้องหน่อยสิคะ"คนพี่หันไปขอความช่วยเหลือจากคนโตสุดในกลุ่มที่เอาแต่ยืนนิ่งขรึม อีกฝ่ายถอนหายใจออกมาเล็กน้อย ก่อนจะยอมทำตามคำขอของแฟนสาว... ด้วยการยื่นมือไปกดกริ่งหน้าบ้านกริ๊ง! กริ๊ง! กริ๊ง! กริ๊ง!"พี่สิบ! โยบอกให้ช่วยห้ามไงคะ!"โยเกิร์ตร้องลั่นขึ้นมาทันที เมื่อแทนที่เขาจะช่วยห้าม กลับกลายเป็นว่าอาจารย์หมอตัวโตกระหน่ำรัวนิ้วกดกริ่งหน้าบ้านไม่ยั้งจนเสียง

  • ผู้หญิงอีกคนของเขา... คือแฟนของฉัน   Chapter 30 ลองเปิดใจ

    Chapter 30ลองเปิดใจเช้าวันต่อมาด้วยความพ่ายแพ้ซ้ำซากจนเริ่มพาล ความโกรธแค้นที่ไม่อาจสมหวังได้ดั่งใจก็เข้าครอบงำจิตใจของภูริ จนด้านมืดชักนำให้เด็กหนุ่มข้างบ้านพาตัวเองมาโผล่ที่บ้านของโยเกิร์ตตั้งแต่ไก่โห่ ในหัวของเขาตอนนี้คิดเพียงแค่อย่างเดียวว่า ในเมื่อตัวเองไม่ได้ครอบครอง คนอื่นก็อย่าหวังจะได้อยู่อย่างมีความสุข!"อ้าวภู... มาแต่เช้าเชียวลูก"คนเป็นแม่เอ่ยทักขึ้นด้วยความแปลกใจ เมื่อเห็นเด็กหนุ่มที่คุ้นเคยเดินเข้ามาในบ้านผู้มาใหม่ยกมือไหว้ทักทายตามมารยาท ก่อนจะเริ่มเปิดประเด็นเข้าเรื่องสำคัญ ซึ่งเป็นเหตุผลที่ทำให้เขาต้องถ่อมาถึงที่นี่ตั้งแต่เช้าตรู่"ผมมีอะไรบางอย่างอยากให้คุณแม่ดูครับ""..."ภูริไม่รอช้า ล้วงหยิบโทรศัพท์มือถือในกระเป๋ากางเกงออกมา แล้วเปิดแกลเลอรีภาพถ่ายที่ตัวเองแอบกดชัตเตอร์เก็บไว้รัวๆ ส่งให้ดูตรงหน้าซึ่งภาพเหล่านั้น จะเป็นภาพไหนไปไม่ได้เลย นอกจากภาพของโยเกิร์ตกับเมเปิลที่เดินแนบชิดกันอยู่ในห้างสรรพสินค้าเมื่อวานนี้ ทันทีที่สายตาของหญิงวัยกลางคนปะทะเข้ากับรูปถ่ายเหล่านั้น เธอก็ตกใจจนหน้าถอดสี ไม่คาดคิดเลยว่าจะได้มาเห็นภาพลูกสาวคนเดียวของบ้าน กำลังเดินจับมือถือแขน

  • ผู้หญิงอีกคนของเขา... คือแฟนของฉัน   Chapter 29 เราสามคน 25+

    Chapter 29เราสามคนทั้งโยเกิร์ตและเมเปิลหลังจากได้รับข้อความตอบกลับจากอาจารย์สิบทิศ ทั้งคู่ก็พากันหัวเราะคิกคัก สีหน้าแววตาฉายความสะใจที่สามารถแกล้งปั่นประสาทเขาได้สำเร็จ โดยเฉพาะตัวแสบคนน้องที่ดูจะอารมณ์ดีเป็นพิเศษ"ป่านนี้พี่สิบคงหัวฟัดหัวเหวี่ยงไปแล้วมั้งคะ""พี่ว่าตอนนี้คงไม่มีกะจิตกะใจทำงานแล้วมากกว่า"คนพี่หัวเราะร่วนพลางทิ้งตัวลงนอนแผ่บนเตียงกว้างอย่างสบายอารมณ์ โดยไม่ได้สนใจเลยว่าชายกระโปรงจะร่นขึ้นสูงจนเผยให้เห็นเรียวขาขาวเนียนไปถึงไหน ทว่าภาพเย้ายวนนั้นกลับทำเอาสายตาของเมเปิลเริ่มร้อนผ่าว ร่างกายเริ่มรู้สึกวูบวาบขึ้นมาทันที"พี่โยคะ...""ว่าไงคะ""ร้อนไหมคะ ถอดชุดออกดีไหม เดี๋ยวเมช่วยถอดให้"คนสวยหันมองแฟนเด็กที่นั่งอยู่ข้างเตียงแล้วคลี่ยิ้มหวานออกมาอย่างรู้ทัน เมื่อสบเข้ากับแววตาที่เต็มไปด้วยความต้องการ ปลายนิ้วเรียวเอื้อมไปไล้ตามกรอบหน้าของสาวน้อยหน้าตุ๊กตาอย่างยั่วเย้า ก่อนจะเอ่ยกระซิบชิดริมฝีปาก"แค่ถอดอย่างเดียวเหรอคะ...""เปล่าค่ะ จะกินด้วยต่างหาก"สิ้นเสียงหวาน ริมฝีปากนุ่มสีชมพูระเรื่อก็ก้มลงประกบจูบกลีบปากอิ่มสีแดงสดของคนช่างยั่วบนเตียงอย่างนุ่มนวล เมเปิลเริ่มละเลี

  • ผู้หญิงอีกคนของเขา... คือแฟนของฉัน   Chapter 28 คนที่ไม่ควรเห็น

    Chapter 28คนที่ไม่ควรเห็นช่วงที่ผ่านมา ทั้งเมเปิลและโยเกิร์ตต่างก็ง่วนอยู่กับปัญหารอบตัวและเรื่องครอบครัวของตัวเอง จนเวลาล่วงเลยผ่านไปไวราวกับโกหก เผลอเพียงพริบตาก็วนมาบรรจบใกล้ถึงวันครบรอบสองปีเต็มที่ทั้งคู่คบหาดูใจกันมาตั้งแต่สมัยมัธยมปลาย หากมองจากสายตาคนภายนอก ทั้งสองต่างเป็นเด็กหัวดี เรียนเก่ง มักชักชวนกันไปติวหนังสือและทำกิจกรรมร่วมกันอยู่เนืองนิตย์ ภาพลักษณ์เพื่อนสนิทที่ตัวติดกันเป็นตังเมจึงกลายเป็นฉากหน้าที่แนบเนียน จนแทบไม่มีใครระแคะระคายเลยว่าแท้จริงแล้ว สถานะของพวกเธอถลำลึกเกินกว่าคำว่าเพื่อนไปไกลโขเช้าวันรุ่งขึ้นซึ่งเป็นวันครบรอบสุดพิเศษที่สองสาวต่างตั้งตารอคอยที่จะได้ใช้เวลาหวานชื่นอยู่ด้วยกันทั้งวัน แสงแดดอ่อนละมุนยามเช้าสาดส่องผ่านบานหน้าต่างเข้ามา ทาบทับลงบนร่างระหงของโยเกิร์ตที่กำลังนอนคุดคู้อยู่ในอ้อมกอดอุ่นของแฟนสาวตัวเล็ก ก่อนที่เปลือกตาคู่สวยจะค่อยๆ ขยับลืมขึ้น เมื่อถูกปลุกด้วยริมฝีปากอิ่มสีชมพูระเรื่อที่คอยกดจูบลงบนแก้มนุ่มซ้ำๆ พลางสูดดมความหอมละมุนเข้าปอดฟอดใหญ่จนนับครั้งไม่ถ้วน"ตื่นแล้วเหรอคะ..."เสียงหวานกระซิบชิดใบหู ขณะที่คนถูกปลุกบิดขี้เกียจไปมาในอ้อมอก

  • ผู้หญิงอีกคนของเขา... คือแฟนของฉัน   Chapter 27 ข่ม

    Chapter 27ข่ม"ว่าไงคะพี่สิบ เมยุ่งอยู่นะคะ ถ้าจะโทรมากวนประสาทละก็..."เสียงหวานติดหงุดหงิดที่กระแทกสายทะลุมือถือเข้ามา ทำเอาคนฟังอย่างสิบทิศถึงกับกระตุกยิ้ม ถ้าไม่ใช่เพราะกำลังอารมณ์ดีขั้นสุด เขาคงได้เปิดศึกปะทะคารมกับแม่ตุ๊กตาบลอนด์เอาแต่ใจไปแล้วยกใหญ่ แต่ด้วยความสะใจที่มีมากกว่า คนอายุมากกว่าเลยเลือกจะตอบกลับไปด้วยน้ำเสียงเรียบเรื่อยอย่างเหนือชั้น"พี่แค่จะโทรมาบอกว่า ตอนนี้พี่อยู่กับโย"คำพูดสั้นๆ แฝงความเย้ยหยันชัดเจน เพราะตั้งแต่ที่พวกเขาทั้งสามคนยอมเปิดใจตกลงความสัมพันธ์พิลึกพิลั่นนี้ร่วมกัน ยลดาคนสวยก็กลายสภาพไม่ต่างจากศูนย์กลางจักรวาลที่มีเด็กโค่งสองคนคอยตามแก่งแย่งความรักอยู่ตลอดเวลา และแน่นอนว่าทันทีที่ได้ยินแบบนั้น ปลายสายที่อารมณ์บูดอยู่แล้วก็แทบจะปรี๊ดแตกขึ้นมาทันที"เหอะ! จะโทรมาอวดว่างั้นเถอะ ถ้าพอใจแล้วก็แค่นี้นะคะ!""ยังหรอกแม่สาวน้อย... แค่นั้นมันยังน้อยไปด้วยซ้ำ ถ้าเทียบกับเรื่องเด็ดที่พี่กำลังจะเล่าต่อไปนี้""อะไรอีกล่ะ! อย่ามาลีลาให้มันมากความนะ เดี๋ยวเมก็กดตัดสายทิ้งซะหรอก"คนน้องเริ่มอยู่ไม่สุข นัยน์ตากลมโตสีน้ำตาลตวัดสอดส่ายหากุญแจรถสปอร์ตคันโปรดแทบจะทันที เ

More Chapters
Explore and read good novels for free
Free access to a vast number of good novels on GoodNovel app. Download the books you like and read anywhere & anytime.
Read books for free on the app
SCAN CODE TO READ ON APP
DMCA.com Protection Status