ログイン共有
65. คาดเดามั่วซั่ว
公開日:
2026-09-15 08:44:59
最新チャプター
พระชายาสารพัดพิษ 104. อย่าลืมสัญญาที่เคยให้ไว้กับข้าละ
เมื่อแผ่นหลังอันสง่างามของหมิงเหยาหายลับไปทางพระราชวังบัวสวรรค์ บรรยากาศเงียบกริบดุจป่าช้าบนลานหยกมังกรพลันระเบิดออกด้วยเสียงฮือฮาและเสียงถอนหายใจยาวของเหล่าเทพเซียนโอสถนับพัน "จ...จบสิ้นแล้วหรือนี่ ท่านเจ้าดินแดนยอมแพ้ให้กับสองพ่อลูกคู่นี้จริงๆ นะหรือ...? "ก็ใช่น่ะสิ แถมยังมีเด็กน้อยคอยส่งลูกอ้อนตบท้ายอีก สองพ่อลูกคู่นี้ ช่างร้ายกาจ ร้ายกาจยิ่งนัก.." หมิงชางผู้อาวุโสใหญ่ยืนอ้าปากค้าง แขนเสื้อยาวปักลายสมุนไพรสั่นระริก เขามองกองสมุนไพรห้าร้อยชนิดที่ถูกคัดแยกอย่างสมบูรณ์แบบ สลับกับมองหน้าสองพ่อลูกที่บัดนี้กำลังยกมือขึ้นแตะมือกัน ฉลองชัยชนะโดยไม่เกรงสายตาเทพเซียนตนอื่นๆ "ผู้อาวุโสหมิงชาง ยามซวี(19.00-21.00)ใกล้เข้ามาแล้ว หากพวกข้าสองพ่อลูกมิรีบไปเตรียมตัว มีหวังโดนปิดประตูพระราชวังบัวสวรรค์เป็นแน่แท้ หวังว่าท่านผู้อาวุโส...คงไม่รั้งพวกเราไว้นานหรอกกระมัง..." หนานกงจิ่งหมุนพัดขนหงส์ในมือช้าๆ ก่อนจะเดินเข้ามาหาผู้อาวุโสใหญ่ด้วยสีหน้าเรียบเฉย "เจ้า...เจ้าเด็กไร้มารยาท ไป..จะไปไหนก็รีบไป อย่ามายืนชะเง้อหน้ากวนใจข้าอยู่ตรงนี้...แล้วอย่าลืมสัญญาที่เคยให้ไว้กับข้าด้วยละ..." หมิง
พระชายาสารพัดพิษ 103. แพ้ก็คือแพ้
สองพ่อลูกสบตากันอย่างรู้แจ้ง สลัดความกังวลออกจนสิ้นก่อนจะเริ่มหยิบจับสมุนไพรพิษบนโต๊ะ ด้วยความลื่นไหลและแม่นยำประดุจสายน้ำที่ไร้คลื่นลม หนานกงจิ่งหลับตาลงครึ่งหนึ่ง สลัดภาพมายาและไอพิษที่ถูกอาคมบิดเบือนออกไปจากมโนจิต มิได้ใช้เพียงดวงตาหรือปราณเซียนภายนอกเข้าวัด หากแต่ใช้ความใส่ใจอันลึกซึ้ง สัมผัสถึงร่องรอยการลงปราณ และวิถีการตัดแต่งรากใบอันเป็นเอกลักษณ์เฉพาะตัวของหมิงเหยาที่เขาจดจำได้ขึ้นใจ ยามเมื่อปลายหญ้าพิษชิ้นแรกถูกหยิบขึ้นมา หนานกงจิ่งก็สะบัดมือวางมันลงในถาดพิษเย็นทันทีโดยไร้ความลังเลแม้แต่น้อย "เป่าเอ๋อร์...รากบัวหิมะเก้าสลัก...แม้ไอพิษจะแผ่ความอบอ้าวออกมาข่มขู่ แต่ร่องรอยการผนึกปราณเซียนตรงโคนรากที่เบาบางดุจสายน้ำ ย่อมเป็นผลงานการปลูกของเหยาเอ๋อร์ ที่นางซ่อนความเย็นเยือกไว้ข้างใน..." หนานกงจิ่งเอ่ยด้วยน้ำเสียงนุ่มนวล พลางหัวเราะเบาๆ ในลำคออย่างอารมณ์ดี หมิงหยวนเป่าเห็นบิดาเปิดทางให้ ก็ไม่ยอมน้อยหน้า มือเล็กๆรวบจับกิ่งไม้พิษอีกสามชนิดขึ้นมาพร้อมกัน นัยน์ตาสุกใสกวาดมองรอยตัดตรงปลายกิ่งเพียงเสี้ยววินาที "ส่วนนี่...คือกิ่งหลิวกลืนวิญญาณ รอยตัดเฉียงสี่สิบห้าองศาเน้นคว
พระชายาสารพัดพิษ 102. ตำราโอสถจำลองจิต
"เป่าเอ๋อร์...เตรึยมพร้อม..." หนานกงจิ่งกระซิบเบาๆ เขารู้ดีว่าหากท่านเจ้าดินแดนยอมลงเล่นด้วยเช่นนี้ แสดงว่าสมุนไพรพิษห้าร้อยชนิดตรงหน้า ย่อมถูกนางซ้อนกลอาคมซับซ้อนชนิดที่เทพโอสถระดับสูงยังต้องกุมขมับ หมิงหยวนเป่าพยักหน้ารับ ดึงรั้งชายเสื้อที่พันกันอยู่ออกมาผูกแน่น นัยน์ตากลมโตสุกใสฉายแววมุ่งมั่นมหาศาล สลัดคราบเด็กน้อยผู้กวนโทสะออกไปในเสี้ยววินาที "ท่านแม่คิดจะใช้อาคมสะท้อนหยินหยาง บดบังปราณสมุนไพร สมุนไพรบางชนิดแผ่ไอพิษร้อนจนสะดุดตา แต่แก่นแท้กลับกักเก็บความเย็นเยือกดุจน้ำแข็งหมื่นปีไว้ข้างใน หากหลงเชื่อเพียงไอระเหยภายนอก มีหวังได้ไปกวาดลานหิมะจริงๆ แน่ท่านพ่อ.." หมิงหยวนเป่ากระซิบบอกบิดา พลางย่อตัวลงมองถาดหินหยกในระดับสายตา "สายตาแหลมคมมากเป่าเอ๋อร์ สมกับเป็นบุตรชายของเทพสงคราม.." หนานกงจิ่งยกยิ้ม เขาสะบัดพัดขนหงส์ในมือเบาๆ สร้างสายลมไอปราณอบอุ่นสายหนึ่งปะทะเข้ากับกองสมุนไพรบนโต๊ะ ซ่าาา... ไอพิษสีดำม่วงพลันแตกกระจายออกตามแรงลม หนานกงจิ่งมิได้ใช้ปราณรุนแรงเพื่อสลายอาคมของหมิงเหยา เพราะรู้ดีว่านั่นเป็นการยั่วโมโหและผิดกฎพิธี แต่เขาใช้ความเชี่ยวชาญด้านปราณธรรมชาติที่ภรรยา
พระชายาสารพัดพิษ 101. ทดสอบคัดแยกสมุนไพรพิษ
นัยน์ตาคู่สวยตวัดมองตราประจำตำแหน่งในมือหนานกงจิ่ง ก่อนจะปลายสายตาอันเย็นชาประดุจมีดโกนไปทางผู้อาวุโสใหญ่หมิงชาง ซึ่งบัดนี้ยืนขาสั่นพั่บๆ จนนิ้วเท้าแทบจะจมลงไปในพื้นหยกมังกร "ผู้อาวุโสหมิงชาง...ตราศิษย์ผู้ช่วยสองใบนี้ ท่านคงมิได้หลงลืมออกให้เซียนใหม่ผู้ไร้ระเบียบก่อนยามเหม่ากระมัง...? น้ำเสียงเยือกเย็นเอ่ยขึ้นช้าๆ ทว่าทรงพลังดุจเข็มน้ำแข็งนับพันเล่มปักแทงลงบนแผ่นหลังของเซียนอาวุโสหมิงชาง "ข...ข้าเห็นว่าลานพิธีขาดแคลนเซียนยกถาดสมุนไพร เห็นสองพ่อลูกว่างอยู่พอดี พวกเขาจึงขออาสามาช่วยยกถาดสมุนไพรในลานพิธี ข้าผิดเองที่ตัดสินใจโดยพละการ หวังว่าท่านเจ้าดินแดนจะให้อภัย..." หมิงชางรีบก้มหน้าจนศีรษะแทบจรดพื้น พร้อมรีบอธิบายจนน้ำตาเริ่มคลอเบ้า ในใจได้แต่ร้องไห้ตะโกนฟ้องสวรรค์ว่าตนเองโดนสองพ่อลูกมหาภัยใช้ยาวิเศษหมื่นปีมาล่อลวง จึงได้หลงผิดเชื่อคำลวงไปชั่วขณะ "หึ..." หมิงเหยาแค่นเสียงหัวเราะในลำคอ รังสีอำมหิตคลายลงเล็กน้อย แต่นัยน์ตาคู่สวยกลับยิ่งทวีความคมกริบ หมิงเหยายันตัวลุกขึ้นยืนบนแท่นหินบัวสวรรค์อย่างสง่างาม ชายอาภรณ์ลวดลายหงส์เหินสบัดพลิ้วไหวตามแรงลม ทำให้สะกดทุกสายตา ราวกับมอง
พระชายาสารพัดพิษ 100. ข้ามีตราตำแหน่งถูกต้อง
เช้าตรู่ ณ ลานหยกมังกร.... หมอกเซียนสีขาวบริสุทธิ์ลอยปกคลุมไปทั่วทั้งบริเวณ ภายในลานหยกสลักลายมังกรขนาดมหึมา บัดนี้เนืองแน่นไปด้วยเหล่าเทพเซียนโอสถจากทั่วทุกสารทิศ เทพเซียนแต่ละตนต่างแต่งกายด้วยชุดคลุมยาวเรียบร้อยยืนจัดแถวอย่างเป็นระเบียบ เสียงกระซิบกระซาบแสดงความตื่นเต้นดังขึ้นไม่ขาดสาย ด้วยทุกชีวิตต่างตั้งตารอคอยการเสด็จมาของท่านเจ้าดินแดนโอสถสวรรค์องค์ใหม่ ผู้สง่างามที่ชอบเก็บตัวเข้าฌานและทรงพลังอำนาจ ทว่า ที่ท้ายแถวของกลุ่มศิษย์ผู้ช่วยปรุงโอสถ กลับมีสองร่างในชุดคลุมสีฟ้าอ่อนขนาดผิดกันลิบลับยืนกอดอกยิ้มกริ่มอย่างมีเลศนัย "ท่านพ่อ...ชุดศิษย์ฝึกหัดนี้ใหญ่เกินไปนิดหน่อยนะขอรับ ทำเอาชุดที่ข้าสวมใส่แทบจะพันกันตายอยู่แล้วเนี้ย..." หมิงหยวนเป่ากระซิบพลางดึงรั้งชายเสื้อยาวขึ้นมามัดรวบไว้ที่เอว หน้าตาจิ้มลิ้มฉายความหงุดหงิดเล็กน้อย "อดทนหน่อยเป่าเอ๋อร์ เพื่อการใหญ่...เรื่องแค่นี้ถือเป็นด่านฝึกตนอีกหนึ่งด่าน..." หนานกงจิ่งโบกพัดขนหงส์ในมือเบาๆ อย่างลื่นไหล แม้จะอยู่ในชุดศิษย์ระดับล่าง แต่ท่วงท่าและบารมีกลับโดดเด่นสะดุดตาเสียจนเทพเซียนสาวๆ แถวนั้น แอบเหลียวมองกันเป็นสายตาเดียวกัน
พระชายาสารพัดพิษ 99. ยาวิเศษจุติเซียนหมื่นปี
หมิงหยวนเป่าที่กำลังเคี้ยวผลไม้เซียนจนแก้มตุ่ย ถึงกับชะงักตาโตเท่าไข่ห่าน รู้สึกขนหัวลุกเมื่อฟังจบ "ห้ะ...ท่านแม่จะลงโทษท่านตาทวด ให้ลงไปฝ่าด่านเคราะห์ในโลกมนุษย์สิบชาติเลยหรือนี้ขอรับ...? "จี๊ดๆๆ..!" เสี่ยวจิ่วรีบเอามือปิดหน้า ทำท่าสยดสยองแทน เมื่อนึกถึงใบหน้าเย็นชาของนายหญิง "ก็ใช่น่ะสิ นั้นเป็นเพราะฝีมือพวกเจ้าสองพ่อลูกล้วนๆ ผลกรรมถึงตกมาถึงตาทวด ขอร้องพวกเจ้าละ ช่วยปรานีตาแก่ผู้นี้หน่อยเถิด สตรีที่เพิ่งตื่นจากแก่นจิตสวรรค์ ยามนี้กิเลสตัณหาและอารมณ์ความรู้สึกถูกม่านไอเย็นกดทับ ยิ่งเจ้าไปก่อกวนตรงๆ นางก็ยิ่งต้านทานและต่อต้าน การใช้วิธีตื้อเท่านั้นที่ครองโลก แบบหน้าหนาหน้าทนยามนี้ มันใช้ไม่ได้ผลกับท่านเจ้าดินแดนเทพหรอกนะ..." หมิงชางหันมาร้องโอดครวญยกใหญ่ ก่อนจะรีบพุ่งเข้าไปจับบ่าหนานกงจิ่งไว้แน่น อ้อนวอนแกมบังคับสุดชีวิต หนานกงจิ่งเลิกคิ้วขึ้นข้างหนึ่ง พัดขนหงส์ในมือหยุดโบก นัยน์ตาสีทองทอประกายเจ้าเล่ห์ "โอ้ เช่นนั้นแล้วท่านผู้อาวุโสพอมีอุบายเด็ดๆ มาเสนอแนะข้าแทนได้หรือไม่เล่า...? หมิงชางถอนหายใจยาวพลางลูบเคราขาว ค่อยๆ ก้มลงกระซิบกระซาบ ลืมความโมโหไปชั่วขณะ "ในเมื
あなたも気に入るかもしれません
พี่สาวครับ ไหนบอกว่าจะรับผิดชอบไง
ฝากรักไว้ที่ปลายฟ้า1.9K ビューจ้าวเว่ยเว่ยสาวน้อยทะลุมิติพร้อมกระจกวิเศษ
primพริมโรส13.0K ビューปราการรักจักรพรรดิจอมมาร
肥鸟神/เทพเจ้านกอ้วน1.8K ビューหวนคืนฝืนชะตารัก
กัญจารีย์2.4K ビューวาสนากาฝาก
กัญจารีย์1.5K ビューพลิกชะตาคุณหนูตัวร้าย
คุณแม่แฝดสาม3.6K ビューเทวา นาคา
ฮันนาห์472 ビューสามี... ลืมไปแล้วหรือว่าเราหย่ากันแล้ว
กัญจารีย์6.1K ビュー
