บทที่ 8 พลังมืด

ข้าวฟ่างเข้าเรียนมหาวิทยาลัยชั้นนำในสาขาวิชาที่เกี่ยวข้องกับงานของเธอ เธอเลือกเรียนภาคอินเตอร์ไม่ใช่แค่มันเท่ห์หรูดูแพง แต่มันคือคอนเนคชัน ธุรกิจของเธอยังต้องขับเคลื่อนไปด้วยชนชั้นสูง ซึ่งคนในสาขาวิชานี้ และครอบครัวของพวกเขาสามารถช่วยเธอได้

ในงานปาร์ตี้รับน้องใหม่ของคณะบริหารธุรกิจที่จัดขึ้นในบาร์ลับสุดหรู ข้าวฟ่างถูกจับตามองในฐานะ "ดาวรุ่ง" ที่ทั้งสวยและรวยล้นฟ้า รุ่นพี่กลุ่มหนึ่งที่อิจฉาในท่าทีจองหองของเธอแอบหยอดยาบางอย่างลงในแก้วไวน์ ข้าวฟ่างที่มั่นใจในตัวเองเกินไปจิบมันเข้าไปจนหมด

เพียงไม่กี่นาที โลกของเธอก็หมุนคว้าง แข้งขาอ่อนแรงจนแทบพยุงไม่อยู่ รุ่นพี่ชายสองคนเข้ามาประคองเธอด้วยรอยยิ้มเจ้าเล่ห์

"ไปพักห้องข้างบนก่อนนะน้องฟ่าง เดี๋ยวพี่จะดูแลเอง รับรองว่าน้องได้เสียวสุดหัวใจแน่"

ในห้องมืดสลัวที่ถูกปิดล็อคเอาไว้ ข้าวฟ่างถูกผลักลงบนเตียง ความสะอิดสะเอียนผะอืดผะอมพุ่งขึ้นมาเธอพยายามจะเรียกพลังสมองมาใช้หาทางรอด แต่สติที่เลอะเลือนจากฤทธิ์ยาทำให้เธอเชื่อมต่อพลังไม่ได้ จนกระทั่งมือหยาบโลนเริ่มรุกรานเข้ามาใต้กระโปรง

ทันใดนั้น... ใจกลางหน้าอกของเธอสั่นสะเทือนรุนแรงจนผิวหนังเหมือนจะปริแตกระเบิดออกมา พลังงานสีทองเข้มที่ร่างกายเธอแอบสะสมไว้ในส่วนลึกของจิตวิญญาณระเบิดโพลนออกมาเป็นคลื่นกระแทก ผลักรุ่นพี่สองคนกระเด็นไปกระแทกผนังจนสลบเหมือด แต่มันต้องแลกมาด้วยราคาที่สูงลิ่ว

[ Warning: Total Depletion !!!... System Shutdown in 10 Minutes!!!... ]

ระบบในร่างกายเธอแอบสะสมพลังงานสำรองยามฉุกเฉินที่มีอันตรายแก่ชีวิตเอาไว้ เธอเองก็เพิ่งรู้!!!...

ข้าวฟ่างพยุงร่างที่สั่นเทาเดินโซซัดโซเซออกมาจากบาร์ทางประตูหลัง ลมหนาวปะทะหน้าแต่ความร้อนในกายกลับพุ่งสูงขึ้นเพราะผลข้างเคียงของพลังงานฉุกเฉิน ร่างกายของเธอกำลังหิวโหยพลังงานอย่างรุนแรง ถ้าเธอไม่ได้ขึ้นเตียงเพื่อชาร์จพลังใหม่ภายในสิบนาที สมองของเธออาจจะเสียหายถาวรจนกลายเป็นคนปัญญาอ่อน

เธอล้มลงข้างถังขยะในซอยเปลี่ยว สติกำลังจะดับวูบ... จนกระทั่งรองเท้าส้นสูงสีแดงเพลิงเดินมาหยุดอยู่ตรงหน้า

"สภาพดูไม่ได้เลยนะ... สาวน้อยอัจฉริยะ"

เสียงหวานใสแต่เย็นยะเยือกดังขึ้น...

ข้าวฟ่างเงยหน้าขึ้นมองด้วยสายตาพร่าเลือน เธอพบกับหญิงสาวลึกลับในชุดหนังรัดรูปสีดำสนิท ผู้มีกลิ่นอายของอันตรายและแรงดึงดูดทางเพศที่รุนแรงกว่าใครที่ข้าวฟ่างเคยเจอ เธอไม่ใช่ผู้หญิงธรรมดาๆ แน่นอน แต่เธอคือ... ตัวแม่ของคลับใต้ดินที่ซ่อนอยู่ในตึกข้างๆบาร์ลับเมื่อสักครู่นี่เอง

เรน... เจ้าของคลับใต้ดิน องค์กรลับที่ทำธุรกิจมืดในเมืองนี้ในทุกรูปแบบ เธอก้มลงมองข้าวฟ่างด้วยสายตาพิจารณา เธอสัมผัสได้ถึงแรงสั่นสะเทือนจากใจกลางหน้าอกเด็กสาว เธอแอบติดตามข้าวฟ่างมาระยะหนึ่งแล้ว ในฐานะนักธุรกิจสาวอัจฉริยะรุ่นใหม่ที่มาแรงที่สุด เธอพอจะรู้ว่าความลับของข้าวฟ่างคืออะไร...

"พลังงานหมดเกลี้ยงเลยสินะ... อยากให้ฉันช่วยเติมพลังให้มั้ย แต่บอกก่อนนะว่าวิธีของฉันมันไม่เหมือนกับคู่ขาเก่าๆ ของเธอหรอก"

ข้าวฟ่างไม่มีทางเลือก เธอคว้าชายเสื้อของเรนไว้แน่น แม้จะเป็นฟางเส้นสุดท้ายกลางมหาสมุทร เธอก็ต้องคว้ามันเอาไว้ก่อน...

"ช่วย... ฉัน... ที..."

เรนยิ้มกว้างเผยให้เห็นเขี้ยวเสน่ห์ที่ฝังเพชรเก้ากะรัตเอาไว้

"ได้สิ... แต่คืนนี้ เธอต้องกลายเป็นสัตว์เลี้ยงของฉันนะ ข้าวฟ่าง"

.....

บอดี้การ์ดของเรนอุ้มร่างไร้เรี่ยวแรงของข้าวฟ่าง ขึ้นมาจากพื้น พาเธอเข้าไปในคลับใต้ดินที่เต็มไปด้วยแสงสีม่วงแดงสลัว และเสียงดนตรีที่กระหึ่มเร้าใจ กลิ่นคาวๆ ผสมกับเหล้าและเหงื่อคละคลุ้งไปทั่วบรรยากาศ ข้าวฟ่างถูกผลักลงบนโซฟาหนังสีแดงก่ำกลางห้องวีไอพีที่ลับตาคน เสียงกระซิบของเรนดังแว่วอยู่ในหู

"ถึงเวลาเรียนรู้บทเรียนใหม่แล้วนะสาวน้อย... บทเรียนที่ว่าพลังที่แท้จริงน่ะ ไม่ได้มีแค่ในตำราหรือใต้กระโปรงนักเรียนของเธอหรอกนะ"

เรนฉีกทึ้งเสื้อผ้าของข้าวฟ่างออกอย่างไม่ปราณี เผยให้เห็นเรือนร่างอันบอบบางที่ยังคงสั่นเทาจากฤทธิ์ยา และพลังที่หมดลง ข้าวฟ่างพยายามจะขัดขืน แต่เรี่ยวแรงที่หดหายไปทำให้เธอทำได้เพียงครวญครางอย่างน่าสมเพช เรนไม่ได้ใช้ความอ่อนโยน แต่ใช้การบังคับ...กดขี่...ควบคุม

เธอโน้มตัวลงบดขยี้ริมฝีปากกับข้าวฟ่างอย่างรุนแรง ลิ้นร้อนๆ สอดเข้าปากบางๆ มาอย่างดุดัน บังคับให้ข้าวฟ่างต้องตอบสนองด้วยสัญชาตญาณดิบที่สุดที่เธอเคยมี

มือของเรนไม่ได้ลูบไล้ แต่กลับบีบเค้นไปตามเนื้อตัวของข้าวฟ่างอย่างจงใจ สร้างความเจ็บปวดที่ปนเปไปกับความเสียวซ่านที่ประหลาดและไม่เคยรู้จักมาก่อน ข้าวฟ่างกรีดร้องออกมาอย่างสุดเสียงเมื่อเรนใช้นิ้วเรียวยาวสอดแทรกเข้าสู่จุดอ่อนไหวอย่างรวดเร็วและไร้ความปราณี แรงกระแทกที่รุนแรงทำให้ร่างกายของเธอแอ่นโค้งด้วยความทรมาน แต่ในความเจ็บปวดนั้นเอง กลางหน้าอกของข้าวฟ่างที่เคยสั่นสะเทือนและเต้นรัวอย่างรุนแรงเมื่อสักครู่กลับค่อยๆสงบลง และเริ่มเปล่งแสงสีทองหม่นๆ ออกมา

[ Submissive Protocol Engaged: Feral Instinct Charging ]

เรนยิ้มอย่างพึงพอใจ เธอส่งเสียงขึ้นจมูกนิดๆ

"เฮอะ... แค่นั่นแหละ... ยิ่งเธอเกลียดฉันมากเท่าไหร่ ยิ่งเธอเสียวมากขึ้น และพยายามต่อต้านฉัน พลังงานของเธอก็ยิ่งกลับมาเร็วเท่านั้น"

เรนกระซิบแนบชิดใบหูข้าวฟ่าง จนเธอรู้สึกเหมือนหัวใจกำลังถูกบีบคั้นจนแหลกละเอียด ความขยะแขยงในสิ่งที่เรนกำลังทำ ผสมกับความต้องการในความใคร่ที่ทวีความรุนแรงขึ้น เป็นสิ่งที่เธอไม่อาจเข้าใจ มันตีกันอยู่ในสมองและหัวใจ

เรนไม่ได้เพียงแค่ร่วมรักกับเธอ... แต่เธอควบคุมทุกการตอบสนอง ทุกเสียงคราง ทุกหยาดน้ำตาที่ไหลรินออกจากดวงตาของข้าวฟ่าง เธอใช้สายตาที่เฉียบคมกดดันให้ข้าวฟ่างต้องแสดงออกถึงความรู้สึกทั้งหมดอย่างไม่มีการปิดบัง มันเหมือนการถูกข่มขืนทางจิตใจ!!!...

แรงเสียดทานของนิ้วเรนในร่องสวาทของข้าวฟ่างที่รุนแรงขึ้นเรื่อยๆ ทำให้ร่างกายของเธอบิดไปมาอย่างบ้าคลั่ง เธอพยายามจะฝังใบหน้าลงกับอกของเรนเพื่อกลืนเสียงกรีดร้องขอชีวิต แต่เรนกลับเชยคางเธอขึ้น บังคับให้ดวงตาของทั้งคู่สบตากันในห้วงเวลาที่เร่าร้อนถึงขีดสุด

"มองฉันสิ... มองผู้หญิงที่ช่วยชีวิตเธอไว้ในคืนนี้"

เรนกระซิบ... ท่วงท่าที่เธอใช้ไม่ได้มีแค่ความเร่าร้อนจากปลายนิ้ว และลิ้นระรัว แต่เรนถลกกระโปรงหนังรัดรูปของเธอขึ้น ใช้อวัยวะที่งดงามอวบอิ่ม ติ่งเนื้อแห่งรักที่ชูชัน ค่อยๆ บดบี้ลงที่เนินนูนของข้าวฟ่าง จนข้าวฟ่างถึงกับครวญครางอย่างลืมตัว

แต่แล้วเรนก็ขยี้เนินเนื้อของเธอลงใส่กลีบนุ่มๆ ของข้าวฟ่างอย่างรุนแรง กลีบต่อกลีปาดร่องรผบ เม็ดเนื้อต่อเม็ดเนื้อ เรนบดบี้ให้ทุกสิ่งเสียดสีขยี้กันจนข้าวฟ่างทั้งเสียว ทั้งทรมาน ปากร่องรูสวาทเต้นระริก มันขมิบ จุ้บๆ จิ้บๆ เหมือนพยายามจะกลืนกินกลีบเนื้อของอีกฝ่ายหนึ่ง

มันคือการปลดปล่อยด้านมืดในตัวข้าวฟ่างที่เธอไม่เคยรู้ว่ามีอยู่ จากที่เคยร่วมรักด้วยความคลาสสิค โหมอารมณ์ให้ร้อนแรงแล้วระเบิดพลังมาโดยตลอด กลับกลายเป็นการบดอัดเหมือนโยนลูกระเบิดใส่ถังน้ำมัน ที่เพียงตูมเดียว... ทุกสิ่งก็พังทลาย

เสียงกรีดร้องสุดท้ายของข้าวฟ่างดังขึ้นพร้อมกับน้ำรักที่เปรอะเปื้อนไปทั่วโซฟา ข้าวฟ่างรู้สึกเหมือนร่างกายถูกฉีกกระชาก แต่ในขณะเดียวกัน... เธอกลับรู้สึกว่าพลังพิเศษเต็มเปี่ยมอีกครั้งแล้ว แสงสีทองจากดวงตาสว่างจ้าเป็นประกายราวกับแบตเตอรี่ที่ถูกชาร์จจนเต็มพลัง สมองของเธอกลับมาแล่นปราดอย่างรวดเร็ว ความคิดเรื่องการแก้แค้นรุ่นพี่ผุดขึ้นมาในหัว พร้อมกับความเข้าใจในโลกใต้ดินที่ลึกซึ้งกว่าเดิม

เรนผละออกอย่างช้าๆ จัดการเสื้อผ้าของเธอให้เรียบร้อย ก่อนจะส่งเสื้อคลุมให้ข้าวฟ่าง พร้อมกับยื่นนามบัตรสีดำสนิทให้

"พลังเต็มแล้วสินะ... ทีนี้ถึงเวลาจ่ายค่าบริการ เรื่องคืนนี้ฉันจะเก็บไว้เป็นความลับ แลกกับการที่เธอต้องสนับสนุนคลับแห่งนี้แบบลับๆ เช่นกัน"

ข้าวฟ่างมองนามบัตรในมือด้วยความรู้สึกที่ซับซ้อน เธอกลับมามีพลังอีกครั้ง... แต่เธอต้องแลกมันด้วยการก้าวเข้าสู่โลกที่มืดมิดและบิดเบี้ยวใบนี้อย่างเลี่ยงไม่ได้

คุณภาพพลังงานที่ได้จากเรน: [Feral Instinct & Dark Intuition 350%]

พลังนี้ช่วยให้ข้าวฟ่างสามารถเข้าถึง "สัญชาตญาณดิบ" ของตัวเอง ทำให้เธอสามารถเอาตัวรอดในสถานการณ์คับขันได้อย่างไม่คาดฝัน และมีความเข้าใจใน "จิตวิทยามืด" ที่จะใช้ควบคุมคนอื่นได้อย่างเหนือชั้นกว่าเดิม

.....