Share

5 อร่อยถูกปาก

Penulis: Duangkwan
last update Tanggal publikasi: 2026-03-23 14:16:24

เมื่ออัญญาออกจากห้องน้ำมาก็กวาดสายตามองไปรอบๆ เมื่อไม่เห็นร่างสูงจึงคิดในใจว่าเขาคงจะเข้าไปในไร่อย่างเช่นทุกวัน เธออยู่ที่นี่มาหนึ่งเดือน ทุกเช้าเธอจะเห็นเขาเข้าไปในไร่ทุกวัน

ร่างบางเดินออกไปจากห้องนอนจึงเห็นน้าเดือนที่เป็นแม่บ้านกำลังถูพื้นอยู่ ซึ่งช่วงหลังๆมานี้เธอกับน้าเดือนเริ่มสนิทสนมกันมากขึ้น

“มีอะไรให้อัญญาช่วยไหมคะน้าเดือน” เธอถามด้วยใบหน้ายิ้มแย้มตามประสา

“ไม่ต้องช่วยหรอกค่ะคุณอัญญา น้าขอบคุณมากนะที่คุณอัญญามีน้ำใจกับน้าเสมอมา ทั้งที่น้าก็เป็นแค่คนรับใช้เท่านั้น”

“อัญญาไม่เคยคิดที่จะแบ่งชนชั้นวรรณะหรอกค่ะ อัญญาก็คนธรรมดาๆคนหนึ่งเท่านั้น”

“จะว่าไป ตอนที่คุณภูริพาคุณแพรวมานอนที่นี่ แต่คุณแพรวไม่ได้มาพูดคุยกับน้าเหมือนกับที่คุณอัญญาคุยกับน้าหรอกนะคะ”

“อ๋อค่ะ บางทีเขาอาจจะไม่ใช่คนที่ชอบคุยก็ได้ค่ะ”

“ก็คงจะอย่างนั้นค่ะ ตอนคุณแพรวมาอยู่ที่นี่ น้าเห็นคุณภูริจะตามใจคุณแพรวทุกอย่างเลยนะคะ คุณแพรวอยากได้อะไร อยากจะไปไหนคุณภูริก็ไม่เคยขัดเลยค่ะ”

“คุณภูริเขารักคุณแพรวมาก เขาก็ต้องตามใจคนรักเป็นธรรมดาค่ะ” เธอพูดพลางระบายยิ้มบางๆ

“งั้นน้าขอตัวกลับบ้านพักก่อนนะคะ ตอนเย็นน้าจะมาทำอาหารให้ค่ะ”

“น้าเดือนไม่ต้องมาทำก็ได้ค่ะ เดี๋ยวอาหารมือเย็นอัญญาจะทำเองค่ะ”

“น้ากลัวว่าคุณภูริจะเอ็ดเอาค่ะ”

“น้าไม่ต้องกังวลนะ เดี๋ยวอัญญาจะบอกคุณภูริเองค่ะ”

“ขอบคุณมากนะคะคุณอัญญา งั้นน้ากลับแล้วนะ ถ้ามีอะไรให้น้าทำก็โทรได้เลยนะคะ”

“ได้ค่ะ” จากนั้นเดือนก็เดินออกจากบ้านไป

ตอนเย็น

เมื่อภูริเดินเข้ามาในบ้าน อัญญาที่ออกจากครัวมาพอดีเมื่อเห็นร่างสูงจึงเดินเข้าไปหาพร้อมกับเอ่ยออกไปด้วยใบหน้ายิ้มแย้ม ถึงแม้สีหน้าของเขาจะเคร่งขรึมอย่างเช่นทุกๆวัน

“อัญญาทำอาหารเสร็จพอดี พี่ภูริจะกินเลยไหมคะ”

คิ้วหนาขมวดมุ่นเมื่อได้ยินเธอเรียกเขาว่าพี่ ก่อนจะพูดออกไปด้วยน้ำเสียงเรียบ

“ใครใช้ให้เธอเรียกฉันว่าพี่”

“ไม่มีใครใช้ให้เรียกค่ะ แต่อัญญาอยากเรียกเอง”

“กลับไปเรียกฉันเหมือนเดิม ฉันไม่อยากให้เธอเรียกฉันว่าพี่ คนที่ฉันอยากให้เรียกพี่ก็คือแพรวเท่านั้น”

เธอสีหน้าเจื่อนลงก่อนจะปรับสีหน้าให้เป็นปกติแล้วเอ่ยออกไปด้วยรอยยิ้มเหมือนเดิม

“ให้อัญญาเรียกคุณว่าพี่ด้วยไม่ได้เหรอคะ อัญญาอ่อนกว่าคุณตั้งหลายปี อัญญาอยากเรียกคุณว่าพี่ค่ะ”

“ไม่ได้” เขาพูดเสียงเข้ม สีหน้าขรึม

เธอถึงกับหน้าถอดสีเมื่อได้ยินน้ำเสียงและสีหน้าจริงจังของเขา ก่อนจะยิ้มเจื่อนๆแล้วพูดออกไป

“ก็ได้ค่ะ อัญญาจะไม่เรียกคุณว่าพี่อีกแล้วค่ะ ขอโทษนะคะคุณภูริ…”

“แล้วคุณภูริจะกินข้าวไหมคะ อัญญาทำเตรียมไว้แล้วค่ะ”

“เธอทำอาหารเองเหรอ”

“ค่ะ”

“แล้วเดือนไปไหน ทำไมเธอถึงต้องทำเอง”

“อัญญาอยากทำเองค่ะ อัญญาก็เลยบอกให้น้าเดือนกลับบ้าน”

“เธอทำอาหารเป็นด้วยเหรอ” เขาถามด้วยสีหน้าไม่เชื่อว่าเธอจะทำอาหารเป็น

“ทำเป็นค่ะ”

“อร่อยหรือเปล่าก็ไม่รู้”

“คุณภูริลองชิมดูก่อนสิคะ จะได้รู้ว่าอร่อยหรือไม่อร่อย”

“งั้นก็ไปยกมา”

“ได้ค่ะ” เธอรับคำด้วยรอยยิ้มแล้วเดินเข้าครัวไปยกอาหารมาวางบนโต๊ะจนเสร็จเรียบร้อย ก่อนที่ร่างสูงจะเดินไปหย่อนตัวนั่งและลงมือรับประทานจึงได้รู้ว่าอาหารที่เธอทำรสชาติอร่อยถูกปากกว่าที่เดือนทำ

เมื่อเห็นว่ารสชาติอาหารถูกปากเขาจึงรับประทานด้วยสีหน้ามีความสุข อัญญาที่ยืนมองอยู่จึงระบายยิ้มด้วยความดีใจเมื่อเห็นว่าเขาทานได้

เมื่อเขารับประทานเสร็จก็ลุกจากโต๊ะ อัญญาจึงเอ่ยถามทันที

“อาหารที่อัญญาทำ ไม่ทราบว่ารสชาติถูกปากคุณภูริไหมคะ”

“ก็พอกินได้” เขาตอบอย่างไม่ได้ใส่ใจ

“วันหลังคุณอยากให้อัญญาทำให้อีกไหมคะ”

“ถ้าเธอว่างมากก็ทำสิ แต่ถ้าเธอไม่อยากทำงานในครัว ฉันก็มีงานอื่นให้เธอทำนะ”

“งานอะไรเหรอคะ”

“เก็บใบชา เธอจะทำไหม”

“ถ้าคุณภูริอยากให้อัญญาทำงานในไร่ชา อัญญาก็จะทำค่ะ”

“ช่วงนี้เธอทำอาหารให้ฉันกินไปก่อน ถ้าเกิดวันไหนคนงานขาด ฉันก็จะให้เธอไปเก็บใบชา” พูดจบเขาก็เข้าห้องไป

“ได้ค่ะ” เธอรับคำอย่างไม่เรื่องมากพลางคิดในใจว่าไม่ว่าเขาจะให้เธอทำอะไรเธอก็จะทำ เธอจะไม่ขัดใจเขาเพื่อให้การอยู่ร่วมกันกับเขาเป็นไปอย่างราบรื่น

Lanjutkan membaca buku ini secara gratis
Pindai kode untuk mengunduh Aplikasi

Bab terbaru

  • พลั้งพลาดรักสามีไร้ใจ   29 ความสุข (จบ)

    “เป็นแผนของนายงั้นเหรอ” เธอมีสีหน้างุนงง“งานเลี้ยงที่บ้านฉันคืนนั้น ฉันเป็นคนอยากให้มันมีขึ้นมาเองแหละ”“…”“คืนนั้นฉันแอบใส่ยานอนหลับในแก้วเหล้าของเธอ พอเธอหลับฉันก็พาเธอไปนอนในห้องกับฉัน เพราะอยากให้พ่อกับแม่มาเห็น เพราะถ้าพ่อกับแม่มาเห็น ฉันรู้ว่าท่านจะให้ฉันรับผิดชอบเธอด้วยการแต่งงาน”“นายทำไปเพื่ออะไร”“ฉันรักเธอตั้งแต่เธออยู่มอสี่ พอฉันรู้ว่าเธอมีแฟนฉันก็รู้สึกไม่สบายใจ พอรู้ว่าเธอจะแต่งงาน ฉันก็เลยคิดแผนการนี้ขึ้น”“โธ่…โฮป นายรักฉันมากถึงขนาดนี้เลยเหรอ” แพรวที่ได้รู้ความจริงและความในใจของโฮปก็คลี่ยิ้มแล้วสวมกอดโฮปด้วยความรัก เขาดีกับเธอเสมอต้นเสมอปลาย“เธอไม่โกรธฉันใช่ไหม” เขากอดเธอแล้วถามออกไป“ที่นายทำไปเพราะรักฉันมาก แล้วจะให้ฉันโกรธนายได้ยังไงล่ะ”“เธอรักฉันไหมแพรว”“ฉันบอกรักนายตั้งหลายครั้งแล้วนะ นายยังจะไม่เชื่ออีกเหรอ” ตอนที่อยู่ด้วยกันสองปี เธอไม่เคยบอกรักเขา แต่ตอนที่กลับมาอยู่ด้วยกันครั้งนี้เธอบอกรักเขาหลายครั้งแล้ว“ฉันรักเธอนะแพรว”“ฉันก็รักนายเหมือนกัน”“ฉันแก่กว่าเธอสามปี เธอเรียกฉันว่าพี่ได้ไหม” ตอนนี้เขาอายุยี่สิบเก้าปี ส่วนแพรวอายุยี่สิบหกปี“ได้สิ งั้นขอพูด

  • พลั้งพลาดรักสามีไร้ใจ   28 ดูแลตลอดไป

    เมื่อภูริลุกไปรับยาและจ่ายเงินเสร็จก็เดินมาที่ร่างเล็กที่นั่งอยู่แล้วพูดออกไป“นั่งรถเข็นดีกว่านะ” เขาไม่อยากให้เธอเดินจึงอยากให้เธอนั่งรถเข็นไปขึ้นรถ“ไม่เป็นไรค่ะ อัญญาเดินเองดีกว่า”“พี่ไม่อยากให้เธอเดินเอง”“รอให้อัญญาท้องโตก่อนนะคะ แล้วค่อยให้นั่งรถเข็น”“งั้นก็กลับกันเถอะ” ว่าจบเขาก็จับข้อมือเรียวให้ลุกขึ้นแล้วพากันเดินออกไปขึ้นรถที่จอดอยู่ไม่ไกลบนรถ“ที่เธอไม่บอกพี่เรื่องท้องเพราะเธอคิดไปถึงคำพูดของพี่ตอนนั้นใช่ไหม ที่พี่บอกว่าไม่อยากมีลูกกับเธอ” เขาถามพลางในใจก็ยังรู้สึกผิดและเสียใจอยู่ที่เคยพูดแบบนั้น“ใช่ค่ะ”เขารั้งร่างสวยสมส่วนเข้ามากอดด้วยความอ่อนโยนทะนุถนอมแล้วลูบหัวเล็กพร้อมกับสูดดมกลิ่นหอมและพูดออกไป“ตอนนั้นพี่แย่มากเลยนะที่พูดแบบนั้นออกไป พี่ต้องขอโทษอัญญาอีกครั้ง”“อัญญาไม่โกรธพี่ค่ะ ตอนนั้นอัญญาเข้าใจค่ะว่าพี่ไม่ได้รักอัญญา พี่จึงไม่อยากมีลูกกับอัญญา เพราะถ้าเกิดมีลูกแล้วพ่อแม่ไม่ได้รักกัน ต่อไปพ่อแม่อาจจะแยกทางกันก็ได้ แล้วปัญหาก็มาตกอยู่ที่ลูกค่ะ”“เธอเป็นคนที่มองโลกในแง่ดีจริงๆอัญญา และเธอก็เข้าใจความรู้สึกของคนรอบข้าง พี่รักเธออัญญา”“อัญญาก็รักพี่ภูริค่ะ”เขา

  • พลั้งพลาดรักสามีไร้ใจ   27 รักมากกว่า

    ภูริวางคนตัวเล็กลงบนเคาน์เตอร์แล้วจัดการถอดเสื้อผ้าของเธอและของตัวเอง เขาจับขาของเธอให้อ้าออกกว้าง มือแกร่งจับท่อนรักยาวใหญ่ถูไถในร่องกลีบสีสวยสี่ห้าครั้งจนน้ำหล่อลื่นไหลเยิ้มออกมา ก่อนที่เขาจะสอดใส่แก่นกายแข็งร้อนเข้าไปในโพรงรักที่คับแน่น จากนั้นไม่นานทั้งสองก็ได้ปลดปล่อยน้ำกามออกมาในปริมาณมากมายจนไหลย้อยลงมาเปรอะเปื้อนบนแผ่นหินอ่อนสีขาวที่ร่างบางนั่งอยู่“อาบน้ำเลยนะ เดี๋ยวค่อยไปทำต่อบนที่นอนอีก” “ค่ะ” จากนั้นทั้งสองก็อาบน้ำด้วยกันในอ่างยี่ห้อหรูเมื่อทั้งคู่ใส่เสื้อผ้าเสร็จ ชายหนุ่มก็พาคนตัวเล็กมานั่งบนโซฟาโดยภูริให้เธอนั่งบนตักแล้วสวมกอดเธอจากทางด้านหลังภูริหยิบโทรศัพท์แล้วถือไว้ตรงหน้าเธอ เขาเปิดเข้าไปในคลังภาพแล้วพูดออกไป“เธอดูรูปในนั้นสิ”“พี่จะให้อัญญาดูรูปอะไรเหรอคะ”“เธอลองเลื่อนดูสิ” จากนั้นเธอก็เลื่อนดูภาพจึงเห็นว่าในนั้นมีแต่รูปแต่งงาน แต่ไม่มีรูปเขาที่ถ่ายกับแพรว“พี่ลบรูปที่ถ่ายกับแพรวออกหมดแล้วนะ พี่ลบออกไปเกือบเดือนแล้ว” ตอนที่เขาคลื่นไส้และนอนซมอยู่แต่ในห้องสามวัน เขาได้ลบรูปที่เขาถ่ายคู่กับแพรวออกหมด“…” อัญญาที่เห็นอย่างนั้นก็รู้สึกหัวใจพองโตพลางคิดในใจว่าในที่ส

  • พลั้งพลาดรักสามีไร้ใจ   26 งานมงคลสมรสของเรา

    โรงพยาบาล ตอนเย็นภูริลงจากรถหรูก็เป็นจังหวะเดียวกันกับที่แพรวก็ลงจากรถแท็กซี่มาเหมือนกัน แพรวที่เห็นร่างสูงของแฟนเก่าจึงระบายยิ้มพร้อมกับถามออกไป“พี่ภูริมาทำอะไรที่นี่คะ”“พี่มารับอัญญา อัญญาทำงานอยู่ที่นี่ แล้วแพรวล่ะมาทำอะไร” เขาพูดด้วยสีหน้าปกติ“แพรว…มาหาสามีเก่าค่ะ เขาทำงานอยู่ที่นี่เหมือนกัน”“อ๋อ” เขาพยักหน้ารับรู้พลางคิดในใจว่าหรือจะเป็นหมอคนนั้นที่คอยตามติดเมียของเขาตลอด เมื่อคิดได้อย่างนั้นภูริจึงเอ่ยถามออกไป“สามีเก่าแพรวชื่อโฮปใช่ไหม”“ใช่ค่ะ”“เขาเป็นหมอหรือเปล่า”“ใช่ค่ะ โฮปเป็นหมอสูตินรีเวชค่ะ”“พี่เคยเจอเขาหลายครั้งแล้วตอนมาหาอัญญาที่นี่ พี่เคยได้ยินอัญญาเรียกชื่อเขา อัญญาสนิทกับเขา”“อ๋อค่ะ”“งั้นพี่ขอตัวเข้าไปข้างในก่อนนะ” เขาทำท่าจะเดิน แต่แพรวเรียกไว้“พี่ภูริเดี๋ยวก่อนค่ะ แพรวมีเรื่องอยากคุยกับพี่ เราไปนั่งคุยกันตรงนั้นดีกว่านะคะ”“ได้” จากนั้นทั้งสองก็พากันไปนั่งที่โต๊ะซึ่งอยู่ไม่ไกล แล้วเธอก็เอ่ยกับร่างสูงที่นั่งตรงข้าม“แพรวย้ายกลับไปอยู่บ้านแล้วค่ะ”“พ่อแพรวหายโกรธแล้วเหรอ” ว่าแล้วหญิงสาวก็ยกมือไหว้คนตัวสูงแล้วเอ่ยออกไปด้วยท่าทีรู้สึกผิดกับเรื่องที่ตัวเองโกห

  • พลั้งพลาดรักสามีไร้ใจ   25 ครั้งเดียวจะพอเหรอ NC18+

    ร่างแกร่งผละจากหน้าอกอวบสวยหลังจากที่ได้เชยชิมอยู่นานหลายนาที ภูริปลดกระดุมเสื้อเชิ๊ตแล้วถอดออกอย่างรวดเร็ว จากนั้นจึงจัดการปลดเข็มขัด เมื่อทำท่าจะดึงกางเกงออก ร่างบางที่มองอยู่ก็เอ่ยออกไป“อย่าถอดกางเกงในออกนะ”“เธออยากให้ฉันเอาเธอทั้งกางเกงในเหรอ”“ค่ะ”“แล้วเธอจะท้องได้ไง”“เอ่อ…เรื่องลูกคุณไม่ต้องรีบหรอกค่ะ ค่อยมีก็ได้”“งั้นฉันแล้วแต่เธอ…”“แต่…เธอช่วยใช้ปากให้ฉันได้ไหม” เธอจ้องใบหน้าหล่อเหลาแล้วคิดว่าเขาใช้ปากให้เธอแล้ว ถ้าเธอจะใช้ปากให้เขาเสร็จด้วยถือว่าได้แฟร์ๆกัน เมื่อคิดได้ดังนั้นเธอจึงบอกออกไป“อัญญาจะให้คุณเสร็จด้วยปากก็ได้ค่ะ แต่คุณห้ามแตกใส่ปาก”“ได้” เขารับคำทันที “งั้นก็ลุกขึ้นมาสิคะ” ว่าแล้วร่างแกร่งก็ลุกขึ้นยืนแล้วถอดกางเกงออก ก่อนจะจับแท่งร้อนหนาจ่อไปที่ปากเล็ก มือบางจับท่อนรักยาวใหญ่ที่มีน้ำสีใสไหลออกมาตรงหัว จากนั้นจึงอ้าปากแลบลิ้นเลียอย่างนุ่มนวล“ซี้ด” ร่างกายของเขาสั่นเทิ้มพลางขนลุกซู่เมื่อลิ้นเล็กๆปาดเลียที่หัวหยักอย่างนุ่มนวลหญิงสาวอ้าปากครอบครองหัวหยักพร้อมกับรูดรั้งเข้าออกด้วยความนุ่มนวลแล้วขยับเข้าออกถี่ขึ้นบ๊วบๆ อ๊อกๆ“อืม…” ภูริก้มมองปากอวบอิ่มที่ขยั

  • พลั้งพลาดรักสามีไร้ใจ   24 หิวกระหาย NC18+

    เพ้นท์เฮาส์เมื่อเข้ามาในเพ้นท์เฮาส์ที่ไม่ได้เข้ามาเกือบเดือน ร่างบางอรชรก็เดินมาหย่อนสะโพกนั่งบนโซฟาหรูด้วยสีหน้าเหนื่อยหน่าย ร่างแกร่งหย่อนกายนั่งข้างเธอก่อนจะเอ่ยออกไปด้วยโทนเสียงทุ้มนุ่ม“จะไม่เข้าไปอาบน้ำก่อนเหรอ”“จะอาบยังไงล่ะคะ ไม่มีเสื้อผ้าเปลี่ยน”“ใส่เสื้อฉันนอนไปก่อน หรือเธอจะไม่ใส่ก็ได้นะ ฉันชอบเวลาที่เธอไม่ใส่อะไรเลยมากกว่า” ใบหน้าหล่อยกยิ้มเย้า“อัญญาไม่อยากใส่เสื้อผ้าคนอื่น”“คนอื่นที่ไหนกันล่ะ ฉันเป็นผัวของเธอนะ เธอมีสิทธิ์ทุกอย่างในตัวฉันและสิ่งของทุกอย่างของฉัน เธอมีสิทธิ์จะได้มันคนเดียว”“แล้วตอนนี้แฟนของคุณยังอยู่ที่คอนโด…” เธอพูดไม่ทันจบประโยค เขาก็พูดขัดขึ้นเสียก่อน“แพรวคือแฟนเก่า แพรวไม่ได้เป็นแฟนของฉันนานแล้ว ทีหลังถ้าจะพูดถึงแพรวก็ใส่คำว่าเก่าเข้าไปด้วยนะ…”“เมื่อกี้เธอจะถามว่าแพรวยังอยู่ที่คอนโดหรือเปล่าใช่ไหม”“ใช่”“เอาเป็นว่าพรุ่งนี้ฉันจะบอกให้แพรวย้ายออกแล้วกัน”“ก็ไหนบอกว่าเขามีปัญหากับที่บ้านไง ถ้าคุณให้เขาย้ายออกจากคอนโด แล้วเขาจะไปอยู่ที่ไหนล่ะ”“เรื่องนั้นฉันไม่รู้หรอก แต่เพื่อความสบายใจของเธอ ฉันก็จะให้แพรวย้ายออก”“คุณไม่ต้องให้เขาย้ายออกหรอก ให้

  • พลั้งพลาดรักสามีไร้ใจ   6 สาสม NC

    ห้องนอน 21.45 น.อัญญาที่อยู่ในชุดนอนกางเกงขาสั้นออกจากห้องน้ำมาก็เห็นร่างสูงที่นุ่งเพียงผ้าขนหนูยืนอยู่หน้าห้องน้ำ ร่างเล็กเบี่ยงตัวหลบก่อนที่ร่างกำยำจะเข้าห้องน้ำไปร่างบางเดินมาล้มตัวนอนบนเตียงแล้วดึงผ้าห่มขึ้นมาปิดหน้าอก ก่อนที่ไม่นานชายหนุ่มจะออกมาจากห้องน้ำแล้วหยิบเสื้อผ้าออกมาสวมใส่ ร่างแกร่

  • พลั้งพลาดรักสามีไร้ใจ   4 ไม่มีอะไรดีขึ้นค่อยหย่ากัน

    “พ่อกับแม่ทุกข์ใจและเครียดมากนะที่ลูกมัวแต่ฝังใจอยู่กับอดีตแบบนี้ พ่อกับแม่อยากให้ลูกกลับมามีความสุขอีกครั้ง” มณีนุชเอ่ยออกไปด้วยแววตาหมองเศร้าอย่างเห็นได้ชัด ภูริที่รับรู้ว่าพ่อกับแม่คงจะทุกข์ใจกับเขามานานแล้วจึงจำต้องตัดสินใจและพูดออกไป“ผมจะแต่งงานกับผู้หญิงคนนั้นครับ”“แม่ดีใจมากเลยที่ลูกยอมเชื

  • พลั้งพลาดรักสามีไร้ใจ   3 ไม่คิดจะเริ่มต้นใหม่กับใคร

    เจ้าของใบหน้าหล่อเหลาไร้ที่ติที่อยู่ในเสื้อยืดคอกลมสีเทาดำกับกางเกงยีนส์สีดำเดินเข้ามาในห้องรับแขกที่มีแม่กับหญิงสาวร่างเล็กนั่งอยู่ภูริไม่ได้ชายตาไปมองหญิงสาว ขายาวก้าวมาหย่อนกายนั่งข้างคนเป็นแม่แล้วเอ่ยถาม“แม่หิวหรือยังครับ ถ้าหิวเดี๋ยวผมจะเรียกให้แม่บ้านมาทำอาหาร” เขาจ้างแม่บ้านไว้คอยดูแลบ้านแ

  • พลั้งพลาดรักสามีไร้ใจ   2 ลืมไปแล้ว

    อัญญาอยู่กับแม่มาตั้งแต่เกิด ที่บ้านเธอเปิดร้านขายของชำเล็กๆ พอได้ใช้จ่ายกันสองคนแม่ลูก เงินที่เรียนหนังสือก็ได้จากการขายของในแต่ละวันกระทั่งเธอขึ้นมอสี่แม่ของเธอก็ตรวจพบว่าเป็นโรคหัวใจ ตั้งแต่นั้นมาแม่ก็ป่วยออดๆ แอดๆ ขายของได้ไม่เต็มที่ แม่ต้องเข้าโรงพยาบาลบ่อยๆ เงินเก็บที่มีอยู่บ้างก็เริ่มร่อยหร

Bab Lainnya
Jelajahi dan baca novel bagus secara gratis
Akses gratis ke berbagai novel bagus di aplikasi GoodNovel. Unduh buku yang kamu suka dan baca di mana saja & kapan saja.
Baca buku gratis di Aplikasi
Pindai kode untuk membaca di Aplikasi
DMCA.com Protection Status