LOGINShare
3 ไม่คิดจะเริ่มต้นใหม่กับใคร
publish date:
2026-03-23 14:13:36เจ้าของใบหน้าหล่อเหลาไร้ที่ติที่อยู่ในเสื้อยืดคอกลมสีเทาดำกับกางเกงยีนส์สีดำเดินเข้ามาในห้องรับแขกที่มีแม่กับหญิงสาวร่างเล็กนั่งอยู่
ภูริไม่ได้ชายตาไปมองหญิงสาว ขายาวก้าวมาหย่อนกายนั่งข้างคนเป็นแม่แล้วเอ่ยถาม “แม่หิวหรือยังครับ ถ้าหิวเดี๋ยวผมจะเรียกให้แม่บ้านมาทำอาหาร” เขาจ้างแม่บ้านไว้คอยดูแลบ้านและทำอาหาร พอตอนเย็นแม่บ้านก็จะกลับไปนอนบ้านพักของคนงานในไร่ มณีนุชหันถามอัญญาที่นั่งข้างตัวเอง “หนูอัญญาหิวหรือยัง เมื่อเช้าก่อนมาขึ้นเครื่องได้กินอะไรมาบ้างหรือยัง” “อัญญากินมานิดหน่อยแล้วค่ะ ยังไม่ค่อยหิวเท่าไหร่” เธอยิ้มบางๆ “งั้นเอาเป็นว่าค่อยกินตอนเที่ยงก็แล้วกันนะ” “ค่ะคุณป้า” ก่อนเสียงทุ้มจะเอ่ยขึ้น “ถ้าอย่างนั้นเดี๋ยวผมจะบอกให้แม่บ้านทำเตรียมเอาไว้เลยแล้วกันนะครับ พอเที่ยงจะได้กินกันเลย” “จ้ะลูก” “งั้นผมเข้าไปดูในไร่ก่อนนะครับ แล้วผมจะกลับมากินข้าวพร้อมกัน” “ไปเถอะลูก” จากนั้นร่างสูงก็ลุกจากโซฟาแล้วเดินออกจากบ้านไปขึ้นรถกระบะตอนครึ่ง ก่อนจะขับมุ่งหน้าไปยังไร่ชาที่มีเนื้อที่หลายพันไร่ ตอนเที่ยง ภูริกลับมาถึงบ้านก็เห็นว่าอาหารตั้งโต๊ะไว้พร้อมแล้ว มณีนุชที่นั่งคุยอยู่กับอัญญาเมื่อเห็นลูกชายร่างสูงเดินเข้าบ้านมาจึงเอ่ยออกไป “ไปกินข้าวกันเถอะลูก” จากนั้นทั้งสามคนก็พากันไปยังโต๊ะอาหาร ภูรินั่งหัวโต๊ะ ส่วนอัญญานั่งด้านซ้ายของเขาและมณีนุชก็นั่งด้านขวาของเขา ก่อนที่ทั้งสามจะรับประทานอาหารกัน ซึ่งแม่กับลูกก็คุยกันบ้างและกินข้าวไปด้วย อัญญาที่กินข้าวและฟังคนทั้งสองคุยกันก็เหลือบไปมองร่างสูงบ้าง ในขณะที่เขาก็ไม่ได้สนใจเธอแม้แต่น้อย ตั้งแต่แพรวแต่งงานเขาก็ไม่เคยชายตามองผู้หญิงคนไหนอีกเลย เพราะเขาคิดว่าไม่มีผู้หญิงคนไหนที่จะทำให้เขารักได้อีกแล้ว ดังนั้นเขาจึงไม่คิดที่จะเริ่มต้นใหม่กับใครอีก เวลาต่อมา เมื่อรับประทานอาหารกันเสร็จ มณีนุชก็พาอัญญาเข้าไปในห้องนอน บ้านหลังนี้มีทั้งหมดสองห้องนอน ดังนั้นมณีนุชกับอัญญาจึงต้องนอนห้องเดียวกัน เมื่อมณีนุชออกจากห้องนอนก็เดินไปหาลูกชายที่กำลังรดน้ำต้นไม้อยู่ มณีนุชหย่อนตัวนั่งแล้วพูดออกไป “สองปีแล้วนะที่ลูกมาอยู่ที่นี่ ลูกไม่คิดจะกลับกรุงเทพแล้วเหรอ” “ผมอยากอยู่ที่นี่ครับ เพราะที่นี่มันดูไม่วุ่นวายเหมือนกับกรุงเทพ” “สองปีแล้วนะที่หนูแพรวแต่งงาน ลูกยังไม่ลืมหนูแพรวอีกเหรอ” “…” มือที่ถือสายยางรดน้ำต้นไม้ชะงักทันทีเมื่อแม่พูดไปถึงคนรักที่ยากจะทำใจให้ลืม “หนูแพรวก็แต่งงานมีครอบครัวไปตั้งนานแล้ว ลูกควรจะเลิกคิดถึงหนูแพรวได้แล้วนะ” “ผมพยายามลืมแพรวแล้วครับ แต่มันทำไม่ได้เลย” เขาวางสายฉีดน้ำแล้วทิ้งตัวนั่งด้วยสีหน้าเศร้าซึมเมื่อคิดไปถึงวันเก่าๆที่เขาเคยได้ใช้ชีวิตอยู่กับแพรว เขาเคยพาแพรวมานอนที่นี่หลายครั้ง แล้วแพรวบอกว่าชอบอยู่ที่นี่มากกว่ากรุงเทพ ‘แพรวชอบอยู่ที่นี่มากกว่ากรุงเทพอีกค่ะ หลังแต่งงานแล้วเรามาอยู่ที่นี่ได้ไหมคะพี่ภูริ’ ‘ได้สิ’ “ลูกรู้สึกทรมานใช่ไหมที่ยังลืมหนูแพรวไม่ได้” “ครับ” “แล้วลูกอยากลืมหนูแพรวไหม” “บางทีผมก็รู้สึกว่าอยากลืมแพรว เพราะจะได้ไม่ต้องรู้สึกทุกข์ใจอยู่แบบนี้” เขารู้สึกเจ็บปวดใจทุกครั้งเมื่อภาพของแพรวกับเขาที่เคยอยู่ด้วยกันแวบเข้ามาในหัว “แม่พอจะมีวิธีช่วยให้ลูกลืมหนูแพรวได้นะ” “ต้องทำยังไงเหรอครับ” เขาถามด้วยสีหน้าสงสัย “ลูกต้องแต่งงาน” “แต่งงาน? แม่จะให้ผมแต่งกับใครเหรอครับ” เขาถามด้วยความรู้สึกคลางแคลงใจเมื่อวิธีการที่จะให้เขาลืมแพรวคือต้องแต่งงาน “แม่จะให้ลูกแต่งงานกับหนูอัญญา” “แม่จะให้ผมแต่งกับคนที่แม่พามา?” เขายิ่งงงเข้าไปใหญ่เมื่อรู้ว่าคนที่แม่จะให้แต่งงานกับเขาคือคนที่แม่รับมาอุปการะ และเพิ่งจะเจอกันครั้งแรก ทว่าเขายังไม่ได้ชายตามองเธอเลย “ใช่ แม่คิดมาสักพักแล้วแหละว่าจะให้ลูกแต่งงานกับหนูอัญญา แม่คิดว่าหนูอัญญาจะทำให้ลูกเลิกฝังใจกับอดีตได้” “แม่มั่นใจเหรอครับว่าผู้หญิงคนนั้นจะทำให้ผมลืมแพรวได้” ใบหน้าหล่อเอ่ยด้วยรอยยิ้มเยาะพลางคิดในใจว่าไม่ว่าจะเป็นผู้หญิงที่ชื่ออัญญาหรือผู้หญิงคนไหนก็ไม่สามารถเข้ามาเปลี่ยนแปลงความรู้สึกที่เขามีต่อคนที่เขารักได้ ถึงแพรวจะแต่งงานกับคนอื่นไปแล้ว แต่เขาก็ยังรักเธอไม่เปลี่ยนแปลงเพราะเขารู้ดีว่าที่แพรวต้องแต่งงานก็เพราะขัดพ่อกับแม่ไม่ได้ “แม่มั่นใจนะว่าหนูอัญญาจะเข้ามาทำให้ลูกลืมหนูแพรวได้” “ทำไมแม่ถึงได้มั่นใจว่าผู้หญิงคนนั้นจะเข้ามาเปลี่ยนแปลงความรู้สึกที่ผมมีต่อแพรวได้ล่ะ” “หนูอัญญาเป็นคนจิตใจดี พูดจาดีและนิสัยดี แม่จึงคิดว่าสิ่งเหล่านี้น่าจะทำให้ลูกหันมาสนใจหนูอัญญาได้ไม่ยาก” “ผมไม่อยากแต่งครับ ผมอยากอยู่แบบนี้แหละ” “ลองใช้ชีวิตอยู่กับหนูอัญญาดูนะลูก หนูอัญญาอาจจะเป็นคนที่เข้ามาช่วยเยียวยาจิตใจของลูกที่กำลังเป็นทุกข์อยู่ตอนนี้ก็ได้นะ” “…” เขาชะงักกับคำว่าเยียวยาจิตใจที่แม่เอ่ยออกมา สองปีมาแล้วที่จิตใจของเขามีแต่ความทรงจำที่เจ็บปวด เขาเจ็บปวดทุกครั้งเมื่อนึกไปถึงวันที่แพรวบอกเขาว่าต้องแต่งงานกับคนอื่น “แต่งงานกับหนูอัญญานะลูก” มณีนุชที่เห็นว่าลูกกำลังใช้ความคิดและดูเหมือนจะคล้อยตามจึงพูดย้ำออกไป “…” เขาเม้มปากมองหน้าคนเป็นแม่พลางคิดในใจว่าจะให้เขาแต่งงานกับคนที่ไม่ได้รักได้ยังไง
Latest chapter
พลั้งพลาดรักสามีไร้ใจ 29 ความสุข (จบ)
“เป็นแผนของนายงั้นเหรอ” เธอมีสีหน้างุนงง“งานเลี้ยงที่บ้านฉันคืนนั้น ฉันเป็นคนอยากให้มันมีขึ้นมาเองแหละ”“…”“คืนนั้นฉันแอบใส่ยานอนหลับในแก้วเหล้าของเธอ พอเธอหลับฉันก็พาเธอไปนอนในห้องกับฉัน เพราะอยากให้พ่อกับแม่มาเห็น เพราะถ้าพ่อกับแม่มาเห็น ฉันรู้ว่าท่านจะให้ฉันรับผิดชอบเธอด้วยการแต่งงาน”“นายทำไปเพื่ออะไร”“ฉันรักเธอตั้งแต่เธออยู่มอสี่ พอฉันรู้ว่าเธอมีแฟนฉันก็รู้สึกไม่สบายใจ พอรู้ว่าเธอจะแต่งงาน ฉันก็เลยคิดแผนการนี้ขึ้น”“โธ่…โฮป นายรักฉันมากถึงขนาดนี้เลยเหรอ” แพรวที่ได้รู้ความจริงและความในใจของโฮปก็คลี่ยิ้มแล้วสวมกอดโฮปด้วยความรัก เขาดีกับเธอเสมอต้นเสมอปลาย“เธอไม่โกรธฉันใช่ไหม” เขากอดเธอแล้วถามออกไป“ที่นายทำไปเพราะรักฉันมาก แล้วจะให้ฉันโกรธนายได้ยังไงล่ะ”“เธอรักฉันไหมแพรว”“ฉันบอกรักนายตั้งหลายครั้งแล้วนะ นายยังจะไม่เชื่ออีกเหรอ” ตอนที่อยู่ด้วยกันสองปี เธอไม่เคยบอกรักเขา แต่ตอนที่กลับมาอยู่ด้วยกันครั้งนี้เธอบอกรักเขาหลายครั้งแล้ว“ฉันรักเธอนะแพรว”“ฉันก็รักนายเหมือนกัน”“ฉันแก่กว่าเธอสามปี เธอเรียกฉันว่าพี่ได้ไหม” ตอนนี้เขาอายุยี่สิบเก้าปี ส่วนแพรวอายุยี่สิบหกปี“ได้สิ งั้นขอพูด
พลั้งพลาดรักสามีไร้ใจ 28 ดูแลตลอดไป
เมื่อภูริลุกไปรับยาและจ่ายเงินเสร็จก็เดินมาที่ร่างเล็กที่นั่งอยู่แล้วพูดออกไป“นั่งรถเข็นดีกว่านะ” เขาไม่อยากให้เธอเดินจึงอยากให้เธอนั่งรถเข็นไปขึ้นรถ“ไม่เป็นไรค่ะ อัญญาเดินเองดีกว่า”“พี่ไม่อยากให้เธอเดินเอง”“รอให้อัญญาท้องโตก่อนนะคะ แล้วค่อยให้นั่งรถเข็น”“งั้นก็กลับกันเถอะ” ว่าจบเขาก็จับข้อมือเรียวให้ลุกขึ้นแล้วพากันเดินออกไปขึ้นรถที่จอดอยู่ไม่ไกลบนรถ“ที่เธอไม่บอกพี่เรื่องท้องเพราะเธอคิดไปถึงคำพูดของพี่ตอนนั้นใช่ไหม ที่พี่บอกว่าไม่อยากมีลูกกับเธอ” เขาถามพลางในใจก็ยังรู้สึกผิดและเสียใจอยู่ที่เคยพูดแบบนั้น“ใช่ค่ะ”เขารั้งร่างสวยสมส่วนเข้ามากอดด้วยความอ่อนโยนทะนุถนอมแล้วลูบหัวเล็กพร้อมกับสูดดมกลิ่นหอมและพูดออกไป“ตอนนั้นพี่แย่มากเลยนะที่พูดแบบนั้นออกไป พี่ต้องขอโทษอัญญาอีกครั้ง”“อัญญาไม่โกรธพี่ค่ะ ตอนนั้นอัญญาเข้าใจค่ะว่าพี่ไม่ได้รักอัญญา พี่จึงไม่อยากมีลูกกับอัญญา เพราะถ้าเกิดมีลูกแล้วพ่อแม่ไม่ได้รักกัน ต่อไปพ่อแม่อาจจะแยกทางกันก็ได้ แล้วปัญหาก็มาตกอยู่ที่ลูกค่ะ”“เธอเป็นคนที่มองโลกในแง่ดีจริงๆอัญญา และเธอก็เข้าใจความรู้สึกของคนรอบข้าง พี่รักเธออัญญา”“อัญญาก็รักพี่ภูริค่ะ”เขา
พลั้งพลาดรักสามีไร้ใจ 27 รักมากกว่า
ภูริวางคนตัวเล็กลงบนเคาน์เตอร์แล้วจัดการถอดเสื้อผ้าของเธอและของตัวเอง เขาจับขาของเธอให้อ้าออกกว้าง มือแกร่งจับท่อนรักยาวใหญ่ถูไถในร่องกลีบสีสวยสี่ห้าครั้งจนน้ำหล่อลื่นไหลเยิ้มออกมา ก่อนที่เขาจะสอดใส่แก่นกายแข็งร้อนเข้าไปในโพรงรักที่คับแน่น จากนั้นไม่นานทั้งสองก็ได้ปลดปล่อยน้ำกามออกมาในปริมาณมากมายจนไหลย้อยลงมาเปรอะเปื้อนบนแผ่นหินอ่อนสีขาวที่ร่างบางนั่งอยู่“อาบน้ำเลยนะ เดี๋ยวค่อยไปทำต่อบนที่นอนอีก” “ค่ะ” จากนั้นทั้งสองก็อาบน้ำด้วยกันในอ่างยี่ห้อหรูเมื่อทั้งคู่ใส่เสื้อผ้าเสร็จ ชายหนุ่มก็พาคนตัวเล็กมานั่งบนโซฟาโดยภูริให้เธอนั่งบนตักแล้วสวมกอดเธอจากทางด้านหลังภูริหยิบโทรศัพท์แล้วถือไว้ตรงหน้าเธอ เขาเปิดเข้าไปในคลังภาพแล้วพูดออกไป“เธอดูรูปในนั้นสิ”“พี่จะให้อัญญาดูรูปอะไรเหรอคะ”“เธอลองเลื่อนดูสิ” จากนั้นเธอก็เลื่อนดูภาพจึงเห็นว่าในนั้นมีแต่รูปแต่งงาน แต่ไม่มีรูปเขาที่ถ่ายกับแพรว“พี่ลบรูปที่ถ่ายกับแพรวออกหมดแล้วนะ พี่ลบออกไปเกือบเดือนแล้ว” ตอนที่เขาคลื่นไส้และนอนซมอยู่แต่ในห้องสามวัน เขาได้ลบรูปที่เขาถ่ายคู่กับแพรวออกหมด“…” อัญญาที่เห็นอย่างนั้นก็รู้สึกหัวใจพองโตพลางคิดในใจว่าในที่ส
พลั้งพลาดรักสามีไร้ใจ 26 งานมงคลสมรสของเรา
โรงพยาบาล ตอนเย็นภูริลงจากรถหรูก็เป็นจังหวะเดียวกันกับที่แพรวก็ลงจากรถแท็กซี่มาเหมือนกัน แพรวที่เห็นร่างสูงของแฟนเก่าจึงระบายยิ้มพร้อมกับถามออกไป“พี่ภูริมาทำอะไรที่นี่คะ”“พี่มารับอัญญา อัญญาทำงานอยู่ที่นี่ แล้วแพรวล่ะมาทำอะไร” เขาพูดด้วยสีหน้าปกติ“แพรว…มาหาสามีเก่าค่ะ เขาทำงานอยู่ที่นี่เหมือนกัน”“อ๋อ” เขาพยักหน้ารับรู้พลางคิดในใจว่าหรือจะเป็นหมอคนนั้นที่คอยตามติดเมียของเขาตลอด เมื่อคิดได้อย่างนั้นภูริจึงเอ่ยถามออกไป“สามีเก่าแพรวชื่อโฮปใช่ไหม”“ใช่ค่ะ”“เขาเป็นหมอหรือเปล่า”“ใช่ค่ะ โฮปเป็นหมอสูตินรีเวชค่ะ”“พี่เคยเจอเขาหลายครั้งแล้วตอนมาหาอัญญาที่นี่ พี่เคยได้ยินอัญญาเรียกชื่อเขา อัญญาสนิทกับเขา”“อ๋อค่ะ”“งั้นพี่ขอตัวเข้าไปข้างในก่อนนะ” เขาทำท่าจะเดิน แต่แพรวเรียกไว้“พี่ภูริเดี๋ยวก่อนค่ะ แพรวมีเรื่องอยากคุยกับพี่ เราไปนั่งคุยกันตรงนั้นดีกว่านะคะ”“ได้” จากนั้นทั้งสองก็พากันไปนั่งที่โต๊ะซึ่งอยู่ไม่ไกล แล้วเธอก็เอ่ยกับร่างสูงที่นั่งตรงข้าม“แพรวย้ายกลับไปอยู่บ้านแล้วค่ะ”“พ่อแพรวหายโกรธแล้วเหรอ” ว่าแล้วหญิงสาวก็ยกมือไหว้คนตัวสูงแล้วเอ่ยออกไปด้วยท่าทีรู้สึกผิดกับเรื่องที่ตัวเองโกห
พลั้งพลาดรักสามีไร้ใจ 25 ครั้งเดียวจะพอเหรอ NC18+
ร่างแกร่งผละจากหน้าอกอวบสวยหลังจากที่ได้เชยชิมอยู่นานหลายนาที ภูริปลดกระดุมเสื้อเชิ๊ตแล้วถอดออกอย่างรวดเร็ว จากนั้นจึงจัดการปลดเข็มขัด เมื่อทำท่าจะดึงกางเกงออก ร่างบางที่มองอยู่ก็เอ่ยออกไป“อย่าถอดกางเกงในออกนะ”“เธออยากให้ฉันเอาเธอทั้งกางเกงในเหรอ”“ค่ะ”“แล้วเธอจะท้องได้ไง”“เอ่อ…เรื่องลูกคุณไม่ต้องรีบหรอกค่ะ ค่อยมีก็ได้”“งั้นฉันแล้วแต่เธอ…”“แต่…เธอช่วยใช้ปากให้ฉันได้ไหม” เธอจ้องใบหน้าหล่อเหลาแล้วคิดว่าเขาใช้ปากให้เธอแล้ว ถ้าเธอจะใช้ปากให้เขาเสร็จด้วยถือว่าได้แฟร์ๆกัน เมื่อคิดได้ดังนั้นเธอจึงบอกออกไป“อัญญาจะให้คุณเสร็จด้วยปากก็ได้ค่ะ แต่คุณห้ามแตกใส่ปาก”“ได้” เขารับคำทันที “งั้นก็ลุกขึ้นมาสิคะ” ว่าแล้วร่างแกร่งก็ลุกขึ้นยืนแล้วถอดกางเกงออก ก่อนจะจับแท่งร้อนหนาจ่อไปที่ปากเล็ก มือบางจับท่อนรักยาวใหญ่ที่มีน้ำสีใสไหลออกมาตรงหัว จากนั้นจึงอ้าปากแลบลิ้นเลียอย่างนุ่มนวล“ซี้ด” ร่างกายของเขาสั่นเทิ้มพลางขนลุกซู่เมื่อลิ้นเล็กๆปาดเลียที่หัวหยักอย่างนุ่มนวลหญิงสาวอ้าปากครอบครองหัวหยักพร้อมกับรูดรั้งเข้าออกด้วยความนุ่มนวลแล้วขยับเข้าออกถี่ขึ้นบ๊วบๆ อ๊อกๆ“อืม…” ภูริก้มมองปากอวบอิ่มที่ขยั
พลั้งพลาดรักสามีไร้ใจ 24 หิวกระหาย NC18+
เพ้นท์เฮาส์เมื่อเข้ามาในเพ้นท์เฮาส์ที่ไม่ได้เข้ามาเกือบเดือน ร่างบางอรชรก็เดินมาหย่อนสะโพกนั่งบนโซฟาหรูด้วยสีหน้าเหนื่อยหน่าย ร่างแกร่งหย่อนกายนั่งข้างเธอก่อนจะเอ่ยออกไปด้วยโทนเสียงทุ้มนุ่ม“จะไม่เข้าไปอาบน้ำก่อนเหรอ”“จะอาบยังไงล่ะคะ ไม่มีเสื้อผ้าเปลี่ยน”“ใส่เสื้อฉันนอนไปก่อน หรือเธอจะไม่ใส่ก็ได้นะ ฉันชอบเวลาที่เธอไม่ใส่อะไรเลยมากกว่า” ใบหน้าหล่อยกยิ้มเย้า“อัญญาไม่อยากใส่เสื้อผ้าคนอื่น”“คนอื่นที่ไหนกันล่ะ ฉันเป็นผัวของเธอนะ เธอมีสิทธิ์ทุกอย่างในตัวฉันและสิ่งของทุกอย่างของฉัน เธอมีสิทธิ์จะได้มันคนเดียว”“แล้วตอนนี้แฟนของคุณยังอยู่ที่คอนโด…” เธอพูดไม่ทันจบประโยค เขาก็พูดขัดขึ้นเสียก่อน“แพรวคือแฟนเก่า แพรวไม่ได้เป็นแฟนของฉันนานแล้ว ทีหลังถ้าจะพูดถึงแพรวก็ใส่คำว่าเก่าเข้าไปด้วยนะ…”“เมื่อกี้เธอจะถามว่าแพรวยังอยู่ที่คอนโดหรือเปล่าใช่ไหม”“ใช่”“เอาเป็นว่าพรุ่งนี้ฉันจะบอกให้แพรวย้ายออกแล้วกัน”“ก็ไหนบอกว่าเขามีปัญหากับที่บ้านไง ถ้าคุณให้เขาย้ายออกจากคอนโด แล้วเขาจะไปอยู่ที่ไหนล่ะ”“เรื่องนั้นฉันไม่รู้หรอก แต่เพื่อความสบายใจของเธอ ฉันก็จะให้แพรวย้ายออก”“คุณไม่ต้องให้เขาย้ายออกหรอก ให้
พลั้งพลาดรักสามีไร้ใจ 6 สาสม NC
ห้องนอน 21.45 น.อัญญาที่อยู่ในชุดนอนกางเกงขาสั้นออกจากห้องน้ำมาก็เห็นร่างสูงที่นุ่งเพียงผ้าขนหนูยืนอยู่หน้าห้องน้ำ ร่างเล็กเบี่ยงตัวหลบก่อนที่ร่างกำยำจะเข้าห้องน้ำไปร่างบางเดินมาล้มตัวนอนบนเตียงแล้วดึงผ้าห่มขึ้นมาปิดหน้าอก ก่อนที่ไม่นานชายหนุ่มจะออกมาจากห้องน้ำแล้วหยิบเสื้อผ้าออกมาสวมใส่ ร่างแกร่
พลั้งพลาดรักสามีไร้ใจ 5 อร่อยถูกปาก
เมื่ออัญญาออกจากห้องน้ำมาก็กวาดสายตามองไปรอบๆ เมื่อไม่เห็นร่างสูงจึงคิดในใจว่าเขาคงจะเข้าไปในไร่อย่างเช่นทุกวัน เธออยู่ที่นี่มาหนึ่งเดือน ทุกเช้าเธอจะเห็นเขาเข้าไปในไร่ทุกวันร่างบางเดินออกไปจากห้องนอนจึงเห็นน้าเดือนที่เป็นแม่บ้านกำลังถูพื้นอยู่ ซึ่งช่วงหลังๆมานี้เธอกับน้าเดือนเริ่มสนิทสนมกันมากขึ้
พลั้งพลาดรักสามีไร้ใจ 4 ไม่มีอะไรดีขึ้นค่อยหย่ากัน
“พ่อกับแม่ทุกข์ใจและเครียดมากนะที่ลูกมัวแต่ฝังใจอยู่กับอดีตแบบนี้ พ่อกับแม่อยากให้ลูกกลับมามีความสุขอีกครั้ง” มณีนุชเอ่ยออกไปด้วยแววตาหมองเศร้าอย่างเห็นได้ชัด ภูริที่รับรู้ว่าพ่อกับแม่คงจะทุกข์ใจกับเขามานานแล้วจึงจำต้องตัดสินใจและพูดออกไป“ผมจะแต่งงานกับผู้หญิงคนนั้นครับ”“แม่ดีใจมากเลยที่ลูกยอมเชื
พลั้งพลาดรักสามีไร้ใจ 2 ลืมไปแล้ว
อัญญาอยู่กับแม่มาตั้งแต่เกิด ที่บ้านเธอเปิดร้านขายของชำเล็กๆ พอได้ใช้จ่ายกันสองคนแม่ลูก เงินที่เรียนหนังสือก็ได้จากการขายของในแต่ละวันกระทั่งเธอขึ้นมอสี่แม่ของเธอก็ตรวจพบว่าเป็นโรคหัวใจ ตั้งแต่นั้นมาแม่ก็ป่วยออดๆ แอดๆ ขายของได้ไม่เต็มที่ แม่ต้องเข้าโรงพยาบาลบ่อยๆ เงินเก็บที่มีอยู่บ้างก็เริ่มร่อยหร
You May Also Like
How Much รักนี้เท่าไหร่
ณดารินทร์104.9K viewsบ่วงเสน่หา... ประธานบำบัดรัก
อาเป่า76.0K viewsหลังวิวาห์ฟ้าแลบ ฉันก็กลายเป็นภรรยาคนโปรดของมหาเศรษฐี
กู่หลิงเฟย319.7K viewsนางบำเรอ BAD GUY
ลำเจียก70.0K viewsเล่ห์หัสดิน (ซีรีส์บ้านไร่ / หัสดิน VS ธารธารา)
MOONY MAY49 viewsหย่า…มารักฉันเลย
เบลล่า28.2K viewsฝ่าบาทโปรดระงับโทสะ
องค์หญิงโนเนม183 viewsท่านประธานหยุดเถอะ! ชาตินี้ ฉันขอไม่แต่ง!
จี้เสียวหน่วน1.9K views
