LOGINจะรักให้เท่าชีวิต จะรักจนไม่เหลือความรักให้ใคร แล้วหนูเชื่อว่าแทนคุณแทนขวัญ และแทนทิวก็จะรักพ่อของพวกเขาเช่นกัน คุณแทนไทเขามีครอบครัวที่สมบูรณ์แบบแล้วนะคะฉันคิดในหัวแต่อยู่ๆน้ำตาก็ไหลลงมา จริงอยู่ที่ตัวเองเป็นแค่สะใภ้ และหน้าก็ไม่เคยเห็น แต่ตอนนี้ฉันเชื่อว่าท่านเห็นฉัน อีกอย่างฉันก็เป็นแม่คนเหมือนก
"ใครคือคนที่ทำร้ายเด็กชายคนนั้นครับ?"คำถามของแทนคุณทำให้ฉันกับคุณแทนไทมองหน้ากันโดยไม่ได้นัดหมาย จนลูกถามต่อ"สุดท้ายตัวร้ายเป็นยังไงครับ?"ค่ะ เราไม่สามารถบอกได้เลยว่าเด็กชายในนิทานได้จบชีวิตตัวร้ายในเรื่องด้วยมือของเขาเอง ลูกยังเด็ก เขาไม่ควรรับรู้เรื่องแบบนี้ อีกอย่างเขายังไม่เข้าใจชีวิตของผู้ให
"อีกนานไหมคะน้องจะโต""นาน จับน้องเบาๆล่ะ" ฉันลุกขึ้นนั่งและกวาดตามองรอบๆ ในห้องมีแค่คุณแทนไทกับลูกเท่านั้น ซึ่งเขาเห็นฉันก็รีบเดินมาหาทันที"เป็นยังไงบ้าง? เจ็บแผลรึเปล่า?" ฉันส่ายหน้าเบาๆ แล้วมองไปที่เตียงเด็กที่แทนขวัญกับแทนคุณเฝ้าอยู่ "หนูขออุ้มลูกหน่อยค่ะ" แล้วสามีฉันก็เดินกลับไปอุ้มลูกคนเล็ก
"แทนขวัญทำไมทำแบบนี้" ฉันจะเดินไปหวดลูกแต่สามีดึงแขนไว้และพยักหน้าบอกให้นั่งลง ซึ่งไม่นานบอดี้การ์ดก็พาองศามา แขนเด็กน้อยเป็นรอยฟันเลยค่ะ ฉันที่เป็นแม่คนเหมือนกันเห็นแล้วปวดใจจริงๆ"ทำไมกัดพี่" คุณแทนไทถามลูกเสียงเข้ม "ก็นิสัยไม่ดีนี่คะ""แล้วรู้รึเปล่าว่าที่เราคือทำนิสัยไม่ดีกว่า""..." ตัวแสบให้
จนสามสิบนาทีกว่าๆฉันก็มาถึงบ้านกลุ่มมาเฟียดรากอน เหมือนวังจริงๆค่ะ สวยมาก ใหญ่มาก ลูกน้องก็เยอะมากเช่นกัน บวกกับลูกน้องสามีฉันดูเยอะขึ้นไปอีก เมื่อรถจอดพี่กรเปิดประตูให้ ฉันก็รีบประคองท้องแก่ๆของตัวเองลงจากรถทันทีก่อนที่จะไปชะงักกับภาพของลูกสาวตัวเองในบ้าน"กรี๊ดดดดด ตายซะเถอะ!" แทนขวัญวิ่งไปคว้าต
"บอกตรงๆนะวาววา ตอนนี้ฉันเป็นห่วงเธอเหมือนเธอเป็นลูกอีกคนเลย ฉันอยากให้เธอสมหวังกับความรัก กล้าเดินหน้าสักที อย่าปิดกั้นตัวเองเลยนะพี่อัทธ์เขาขอเธอเป็นแฟนบ้างมั้ย? หรือไม่เคย"วาววาทำหน้าละห้อย แววตาซุกซนกำลังมีน้ำตาเอ่อเต็มสองตา"เขาไม่ได้ขอเป็นแฟน" "อ้าว แสดงว่าเขาก็แค่สนุกกับเธอเหมือนเดิมเหรอ ไม
"งานเยอะมากเหรอคะ เซ็นไม่หยุดเลย""อืม... หาเงินให้เมียใช้""ให้แซมมี่ใช้ด้วย""มันเกี่ยวอะไร?" "แซมมี่คือลูกของเรานะคะ ป๊ะป๋าช่วยรับเป็นพ่อสักที" เขาถอนหายใจอย่างเบื่อหน่าย ก่อนจะวางเอกสารไว้บนโต๊ะแล้วหยิบเอกสารอีกแฟ้มมาเปิดบนตัก แต่หัวข้อมันไม่ใช่งานของบริษัทเลยเหมือนมันจะเป็นเอกสารมอบอำนาจอะไรส
ความสุขของฉันมันอัดแน่นเต็มไปหมด ฉันยิ้มรับกับเขาก่อนจะถูกจับกดลงโซฟา มือใหญ่ของมาเฟียหนุ่มถกกระโปรงถอดชั้นในออกจากเรียวขา ก่อนที่จะกดใบหน้าซุกกลางความสาว ดื่มด่ำความร้อนเร่าด้วยเรียวลิ้นฉันดิ้นพล่าน หายใจหอบ มือขยำพนักโซฟาแน่น แต่ขณะนั้นก็กระดกเอวเร่าๆแสวงหาความสุขใส่ตัวเอง จนคุณแทนสอดลิ้นเข้าร่อง
"ป๊ะป๋าเคยพบจิตแพทย์ไหมคะ?" "ไม่เคย...""หนูจะลองถามพี่ชายที่เป็นญาติให้ เขาชื่อณเพชร เป็นผอ.อยู่ที่โรงพยาบาลเอกชนชื่อดัง เขาน่าจะแนะนำหมอดีๆเก่งๆให้ได้ อยากให้ป๊ะป๋าลองไปดูนะคะ" ป้าจันทร์พยักหน้าเห็นด้วย แต่ถ้าให้ฉันเดา...คนระดับคุณแทนไทน่าจะรู้อยู่แล้วว่ามันรักษาได้ แต่เขาแค่ไม่ใส่ใจรักษาเท่านั้
ฉันเดินไปหาพยายามจับแขนอธิบาย แต่เขาปัด และตาที่มองรอบๆห้องก็แดงก่ำเต็มไปด้วยคราบน้ำตา เขาดูกลัวและหวาดระแวง ซึ่งฉันไม่คิดเลย...ว่าตัวเองจะเห็นคุณแทนไทเป็นแบบนี้'ก๊อกๆ ก๊อกๆ ก๊อกๆ' ไม่รู้ว่าใครเคาะ แต่ฉันที่จนหนทางรีบลุกขึ้นเดินไปเปิดประตูทันที เป็นป้าจันทร์...และเมื่อป้าเห็นฉันก็เบิกตากว้างตกใจ ก







