تسجيل الدخولمشاركة
บทที่ 279
أحدث فصل
พันธกาลเร้นรัก บทที่ 280
นางมองมารดาตู้แล้วเอ่ยถามมารดาตู้กับนางมิได้ข้องเกี่ยวกันมากนัก อีกทั้งยังมิได้ชอบสนทนากับนางเท่าใดนักวันนี้จู่ ๆ ก็มาหา นางจึงรู้สึกประหลาดใจอยู่บ้าง“ไม่มีอันใดหรอก” มารดาตู้วางถ้วยชาลง บนใบหน้ายังคงประดับด้วยรอยยิ้ม “ข้าเพียงรู้สึกละอายใจอยู่บ้างที่จะเอ่ยปาก”“ท่านกล่าวมาเถิด” เจียงโย่วหนิงจดจ้องนางระหว่างมารดาตู้กับนางจะมีเรื่องอันใดให้ต้องละอายใจที่จะเอ่ยปากกัน?“มิใช่ว่าเพิ่งมาถึงซูโจวหรอกหรือ?” มารดาตู้งอนิ้วมือพลางถูเข้าหากันเล็กน้อย “ช่วงนี้ขัดสนเงินทองอยู่บ้าง ข้าไม่อยากให้ตู้จิ่งเฉินต้องเป็นกังวล จึงอยากขอยืมเงินจากเจ้ามาหมุนเวียนเสียหน่อย รออีกไม่กี่วันให้จิ่งเฉินได้รับเบี้ยหวัดแล้ว จะนำมาคืนให้เจ้า”นางโน้มตัวไปข้างหน้าเล็กน้อย ท่าทีอ่อนน้อมถ่อมตนลงกว่าเดิม“ท่านต้องการเท่าใด?”เจียงโย่วหนิงเอียงคอมองนาง ดวงตาดำขลับกระจ่างใส ไร้ซึ่งความระแวดระวังผู้คนแม้แต่น้อยยามรอนแรมอยู่ภายนอก ย่อมหลีกเลี่ยงความไม่สะดวกสบายมิได้ การที่มารดาตู้เอ่ยปากเช่นนี้จึงนับว่ามิได้หุนหันพลันแล่นจนเกินไปนางมิได้คิดมากอันใด“ขอสักหนึ่งพันห้าร้อยตำลึงก่อนเถิด”มารดาตู้เห็นนางมีท่าทา
พันธกาลเร้นรัก บทที่ 279
“ท่านแม่กำลังคิดสิ่งใดอยู่หรือขอรับ?”ตู้จิ่งเฉินถามด้วยความไม่เข้าใจ“ไม่มีอันใดหรอก คนเหล่านั้นคือผู้ใดกัน?”มารดาตู้เพิ่งจะรู้ตัวว่ารถม้าได้หยุดลงแล้ว เบื้องหน้ามีคนกลุ่มหนึ่งยืนอยู่“เป็นคนที่ท่านผู้ว่าการรัฐส่งมารับพวกเราขอรับ ข้าจะไปรายงานตัวที่ศาลาว่าการก่อน ท่านแม่ตามพวกเขาไปที่พัก แล้วคอยดูพวกเขาขนสัมภาระลงเถิด”ตู้จิ่งเฉินเอ่ยกับนาง“ได้”มารดาตู้รับคำหนานเฟิงที่ซุ่มอยู่ซอกมุมมืดเห็นตู้จิ่งเฉินจากไปแล้ว ก็รีบสาวเท้าเข้าไปตามรถม้าให้ทันคนของตู้จิ่งเฉินเพียงคิดว่าเขาเป็นคนของท่านผู้ว่าการซูโจว ฝ่ายคนของท่านผู้ว่าการซูโจวก็คิดว่าเขาเป็นบ่าวรับใช้ของจวนสกุลตู้ ชั่วขณะนั้นจึงไม่มีผู้ใดสงสัยในตัวตนของเขา ปล่อยให้เขาแฝงตัวเข้าไปในเรือนได้อย่างราบรื่นเขาช่วยคนเหล่านั้นขนย้ายสัมภาระ เมื่อเห็นมารดาตู้ยืนอยู่ไกล ๆ จึงหิ้วห่อผ้าเดินเข้าไปหาพลางยิ้มกล่าวว่า “ฮูหยิน ข้าดูแล้วบุตรชายของท่านหน้าตาหล่อเหลาโดดเด่น ทั้งยังเป็นถึงทั่นฮวาของราชวงศ์นี้ อายุอานามดูแล้วก็ราว ๆ ยี่สิบ ช่างเหมาะสมกับบุตรีของท่านผู้ว่าการของพวกเรายิ่งนัก”“โอ้?” มารดาตู้ได้ฟังเช่นนั้นก็เกิดความสนใจขึ้นมาท
พันธกาลเร้นรัก บทที่ 278
“ขอรับ!”ชิงเจี้ยนก้มศีรษะรับคำ……ยามที่เจียงโย่วหนิงมาถึงซูโจว ก็ประจวบเหมาะกับช่วงที่มีสายฝนวสันตฤดูโปรยปรายลงมาพอดี“หยุดพักที่นี่สักประเดี๋ยวเถิด”บนสะพานหิน เจียงโย่วหนิงก้าวลงมาจากรถม้าฟางเฟยรีบกางร่มกระดาษอาบน้ำมันขึ้นทันที“งดงามยิ่งนัก”เจียงโย่วหนิงทอดสายตามองออกไปสายฝนในเมืองซูโจวเป็นดั่งม่านหมอกควัน เลือนรางราวกับอยู่ในห้วงความฝัน แผ่นหินใต้ฝ่าเท้าถูกน้ำฝนชโลมจนกลายเป็นสีเข้ม ต้นหลิวริมน้ำผลิใบอ่อน บรรยากาศเงียบสงบล้ำลึกดั่งภาพวาดพู่กันจีน“มิน่าเล่า ผู้คนล้วนกล่าวขานถึงภาพวาดพู่กันเจียงหนาน”ตู้จิ่งเฉินเดินลงมาจากรถม้า มายืนเคียงบ่าเคียงไหล่กับนาง บนใบหน้าเผยให้เห็นถึงความตื่นตาตื่นใจเช่นกัน“ที่นี่ช่างดีเยี่ยมจริง ๆ”เจียงโย่วหนิงชื่นชอบสถานที่แห่งนี้จากก้นบึ้งของหัวใจ“ไปกันเถิด ข้าต้องไปรายงานตัวที่ที่ว่าการเสียก่อน” ตู้จิ่งเฉินกล่าว “ที่นั่นน่าจะมีเรือนพักรับรองให้ เจ้าเพิ่งมาถึงที่นี่คงยังไม่สะดวกนัก มิสู้รอให้ข้าจัดการเรื่องที่พักให้เรียบร้อย แล้วค่อยไปดูเรือนเป็นเพื่อนเจ้าดีหรือไม่?”ใจจริงเขาอยากให้เจียงโย่วหนิงพักอยู่ด้วยกันกับเขาการมารับตำแหน่
พันธกาลเร้นรัก บทที่ 277
เขารู้ดีว่า ยามนี้นายท่านกำลังมีโทสะทว่าการจะตามหาคุณหนูเจียง เวลานี้กำลังต้องการกำลังคนพอดีคนเหล่านี้ล้วนเป็นผู้ใต้บังคับบัญชาของนายท่าน อีกทั้งยังเป็นพี่น้องที่ร่วมเป็นร่วมตายกันมาเขาเองก็สมควรช่วยเกลี้ยกล่อมบ้าง“ไปเจียงหนาน แยกย้ายกันออกตามหา” จ้าวหยวนเช่อหลุบตาครุ่นคิดครู่หนึ่ง ก่อนจะเอ่ยสั่งการชิงเจี้ยนกำลังจะรับคำฟู่อวี้อดมิได้ที่จะเอ่ยขึ้นมาว่า “นายท่าน คุณหนูบอกว่าจะไปหาเมืองเล็ก ๆ ทางตะวันตกเฉียงเหนือเพื่อพำนักอยู่...”จนถึงยามนี้นางก็ยังรู้สึกว่าเจียงโย่วหนิงมิใช่คนชอบหลอกลวงสาเหตุที่นางตามหาคุณหนูไม่พบ เป็นเพราะคุณหนูจงใจหลบหน้าและเปลี่ยนไปใช้เส้นทางอื่นแล้ว“ทำตามที่ข้าสั่ง”จ้าวหยวนเช่อปรายตามองฟู่อวี้แวบหนึ่ง แล้วเอ่ยสั่งเสียงเย็นชายามที่เขาสอนนางอ่านตำรา นางมักจะแสดงความหลงใหลในทิวทัศน์เมฆหมอกและสายน้ำแห่งเจียงหนานเป็นอย่างยิ่งการออกไปครั้งนี้ นางย่อมต้องมุ่งหน้าไปที่นั่นอย่างแน่นอนที่บอกว่าจะไปทางตะวันตกเฉียงเหนือ เป็นเพียงวิธีตบตาเพื่อหลอกล่อผู้คนเท่านั้น“ขอรับ”ชิงเจี้ยนรีบรับคำ ก่อนจะเรียกให้ทุกคนลุกขึ้น“อวี้เหิง รุ่ยอ๋องมาแล้ว เหตุใดเจ้าจ
พันธกาลเร้นรัก บทที่ 276
การจากไปของคุณหนูในครานี้ ถึงกับทำให้นายท่านหดหู่ซึมเซาถึงเพียงนี้เกรงว่าครานี้ ชีวิตน้อย ๆ ของนางคงจบสิ้นเป็นแน่ชิงเจี้ยนกวาดตามองผู้คนรอบกายอย่างรวดเร็ว ก่อนเอ่ยปากว่า “ชิงหลาน เจ้าพูดมาก่อน นายท่านสั่งให้พวกเจ้าทั้งสี่คอยคุ้มครองแม่นาง เหตุใดพวกเจ้าจึงละทิ้งหน้าที่ ไม่ยอมเฝ้าอยู่หน้าประตูเรือนเยาเยว่ แต่กลับวิ่งออกไปข้างนอกเล่า?”สิ่งแรกที่ต้องไต่สวน ย่อมต้องเป็นชิงหลานและพวกอย่างเป็นแน่แท้คนถึงสี่คนกลับเฝ้าหญิงสาวเพียงคนเดียวเอาไว้มิได้ ความผิดในเรื่องนี้พวกเขาย่อมต้องรับไปก่อนใคร“นายท่านสั่งให้ข้าน้อยเชื่อฟังคำสั่งของคุณหนู” ชิงหลานก้มหน้า เอ่ยอย่างตรงไปตรงมาว่า “คุณหนูให้ข้าน้อยไปสืบเรื่องโรงรับจำนำก่อน จากนั้นก็ไปพบแม่นางเซี่ยแห่งสมาคมการค้าจิ่นซิ่ว ภายหลัง แม่นางยังให้ข้าน้อยไปสืบเรื่องของสมาคมการค้าจิ่นซิ่ว ข้าน้อยสะเพร่าเองขอรับ นึกว่าคุณหนูเพียงต้องการสืบหาภูมิหลังของตนเอง ไม่คาดคิดว่าการกระทำของแม่นางคือการล่อพวกเราออกไป เรื่องนี้เป็นเพราะข้าน้อยทำงานหละหลวม คิดอ่านไม่รอบคอบ ยินดีรับการลงทัณฑ์ขอรับ”เขากล่าวจบ ก็โขกศีรษะลงกับพื้น“ฟู่อวี้ แล้วเจ้าเล่า?”ชิงเจี้ย
พันธกาลเร้นรัก บทที่ 275
จ้าวหยวนเช่อเดินไปเบื้องหน้าตามแนวระเบียงทางเดินฟู่อวี้ลอบเงยหน้าขึ้นมองแวบหนึ่ง เห็นเพียงชายเสื้อที่พลิ้วไหวและรองเท้าหนังกวางเย็บหกตะเข็บอันทะมัดทะแมงของเขาจ้าวหยวนเช่อเอื้อมมือผลักบานประตูเปิดออกฟู่อวี้สะดุ้งตกใจ ข้อศอกกระทุ้งชิงหลิวที่คุกเข่าอยู่ด้านข้าง ใช้สายตาส่งสัญญาณขอความช่วยเหลือจากเขาทำอย่างไรดี?ผู้ใดจะช่วยนางได้บ้าง?“ข้าเองก็เอาตัวแทบไม่รอดแล้วเหมือนกัน”ชิงหลิวบ่นพึมพำเสียงเบา ส่งสายตาให้นางดูแลตัวเองให้ดี แล้วก้มหน้าลงต่ำยิ่งกว่าเดิมคุณหนูเจียงหายตัวไป พวกเขาทั้งหมดล้วนร่วมมือกันปิดบังนายท่าน วันนี้ทุกคนที่อยู่ที่นี่ ไม่ว่าผู้ใดก็หนีไม่พ้น เตรียมตัวรอรับการลงทัณฑ์เถิดจ้าวหยวนเช่อก้าวข้ามธรณีประตู เดินเข้าไปในห้องห้องด้านนอกถูกจัดเก็บจนสะอาดสะอ้าน ป้านชาและถ้วยชาบนโต๊ะจัดวางไว้อย่างเป็นระเบียบ ตั่งนุ่มว่างเปล่า ทุกหนแห่งไร้ฝุ่นธุลี เฉกเช่นเดียวกับก่อนที่นางจะย้ายเข้ามาราวกับว่านางมิได้พำนักอยู่ที่นี่มาหลายเดือนอย่างไรอย่างนั้นแววตาของจ้าวหยวนเช่อหมองหม่น สองมือกำหมัดแน่นจนข้อต่อขาวซีดเขายืนนิ่งอยู่ครู่หนึ่ง แล้วก้าวเดินเข้าไปในห้องนอนเตียงไม้แกะ
พันธกาลเร้นรัก บทที่ 6
“เจ้าช่างมีน้ำใจ มานั่งกับข้าตรงนี้มา”นางหานยิ้มพร้อมกวักมือเรียกเจียงโย่วหนิง ส่งสัญญาณให้นางมานั่งลงข้างตัวเองตอนนี้อยู่ข้างนอก ต้องดีกับเจียงโย่วหนิงหน่อย จะได้สร้างชื่อเสียงดีงามให้ตัวเองด้วยเจียงโย่วหนิงเดินเข้าไปหาอย่างว่าง่าย แล้วยื่นล่วมยาให้หมอจางหมอจางสบตากับนางแวบหนึ่ง แล้วพยักหน้
พันธกาลเร้นรัก บทที่ 5
“โย่วหนิง? ไปไหนแล้วล่ะ?”นางหานเดินมาหลังฉากกั้น“ท่านแม่ ท่านอย่าเข้ามาเจ้าค่ะ ข้าไม่ระวังทำน้ำนมเลอะตัว กำลังเช็ดอยู่เจ้าค่ะ”ภายใต้ความคับขัน เจียงโย่วหนิงรีบหาข้ออ้าง ฝ่ามือชื้นไปด้วยเหงื่อนางหานได้ยินดังนั้นจึงหยุดฝีเท้า ถามนาง “พี่ชายเจ้าล่ะ?”เจียงโย่วหนิงหันมองจ้าวหยวนเช่อ ในดวงตาคือค
พันธกาลเร้นรัก บทที่ 4
นางหานชำเลืองมองเจียงโย่วหนิงแวบหนึ่งหางตาเจียงโย่วหนิงเห็นจ้าวหยวนเช่อเงยหน้า เหมือนจะมองมาทางนี้เช่นกันนางแสร้งทำใจเย็น คีบขนมพุทราขึ้นมาใหม่แล้ววางหน้าตัวเอง แล้วกัดคำเล็กไปหนึ่งคำจืดชืดราวกับเคี้ยวขี้ผึ้งเหตุใดนางหานจึงถามเช่นนี้กะทันหัน? ไม่ได้ตั้งใจหรือ? หรือดูบางอย่างออก จึงจงใจเหยียด
พันธกาลเร้นรัก บทที่ 3
เมื่อเดินตามร่างสูงใหญ่ของจ้าวหยวนเช่อที่อยู่ข้างหน้าออกจากศาลบรรพบุรุษ นางถึงพบว่าด้านนอกฝนตกแล้วฝนพรำโปรยปราย ความเปียกชื้นที่เจือความเย็นพัดมา ทำให้นางอดตัวสั่นไม่ได้“นายท่าน”ด้านข้าง ชิงเจี้ยนที่ติดตามจ้าวหยวนเช่อมาหลายปียื่นร่มกระดาษไขให้คันหนึ่งจ้าวหยวนเช่อกางร่มออก ปรายตาส่งสัญญาณให้เ
قد تعجبك أيضًا
ร้ายพ่ายกลายรัก
LiHong25.2K وجهات النظرหญิงอ้วนทำนา กับสามีบนเขาจอมขี้แกล้ง
ฮวาฮวาน่งหยวี่193.4K وجهات النظرโทษทีข้าเกิดมาต้องเป็นเมียเอกเท่านั้น
สั่งไม่หยุด124.8K وجهات النظرชายชั่วหนีวิวาห์ ข้าหรือจะยอมเป็นม่ายขันหมาก
มู่อวิ๋นเฉิง67.2K وجهات النظرชีวิตใหม่ของนักฆ่ากลายมาเป็นแม่เลี้ยงเดี่ยว
ผการุ้ง ช่อชมพู421 وجهات النظرท่านแม่คือนางร้ายที่ถูกพระเอกธงแดงขับไล่
ไป๋เจวี๋ย380 وجهات النظرท่านอ๋องตัวร้ายได้โปรดอย่ากินนางร้ายเช่นข้า
มายุมายูมายา172 وجهات النظرหวนกลับคืนมาครานี้ ข้าไม่ขอเป็นสตรีไร้ค่า
หวงตี้ny289 وجهات النظر
