ตอนที่ 3 : พี่น้อง NC+

ช่วงบ่ายของวันถัดมา

ทะเลดูสดใสขึ้นกว่าสองวันที่ผ่านมาอย่างเห็นได้ชัด อาจเพราะเมื่อคืนเธอกินยาแก้ปวดแล้วหลับไปตั้งแต่หัวค่ำ ประกอบกับร่างกายที่ยังปรับเวลาไม่ทัน ทำให้หญิงสาวหลับยาวแทบไม่รู้เรื่องอะไรเลย

พอตื่นขึ้นมาอีกที อาการปวดหัวก็ไม่มีแล้ว สีหน้าซีดเซียวจากก่อนหน้านี้เองก็จางลงไปไม่น้อย แต่สิ่งที่แปลกที่สุดก็คือ วันนี้นิพนธ์ไม่ได้ขึ้นมาปลุกเธอเหมือนทุกครั้ง

“ป้าดวง”

“คะ คุณหนู”

ทะเลเดินเข้ามาในครัว ก่อนหย่อนตัวลงนั่งบนเก้าอี้บาร์หน้าเคาน์เตอร์หินอ่อน ดวงตาคู่สวยยังดูงัวเงียเล็กน้อยจากการเพิ่งตื่นนอน

“ป๋ามีงานด่วนเหรอคะ?”

“ไม่นะคะ” หญิงวัยกลางคนตอบ พลางหยิบแก้วไวน์ไปเก็บเข้าช่องอย่างเป็นระเบียบ “ป้าเห็นคุณท่านออกไปที่สวนกับตาชาญตั้งแต่เช้าแล้วค่ะ”

“ถึงว่า...” ทะเลพึมพำเบา ๆ “วันนี้ไม่ขึ้นไปปลุกเลเลย”

“คุณท่านคงอยากให้คุณหนูพักผ่อนน่ะค่ะ เมื่อวานเหนื่อยมาทั้งวัน”

หญิงสาวพยักหน้ารับเล็กน้อย ก่อนจะนึกอะไรขึ้นมาได้

“แล้วพี่ภาล่ะคะ?”

“คุณภาบอกกับป้าว่ามีประชุมค่ะ”

“อ๋อ... เหรอคะ” ทะเลตอบกลับสั้น ๆ ก่อนลุกลงจากเก้าอี้บาร์ “งั้นเลไปดูหนังที่ห้องนั่งเล่นดีกว่า”

ห้องนั่งเล่นถูกตกแต่งอย่างหรูหราในโทนสีขาว ครีม และทองอ่อน พื้นหินอ่อนมันวาวสะท้อนแสงจากโคมไฟระย้าดีไซน์โมเดิร์นที่ห้อยตัวลงมาจากเพดานสูง

โซฟาตัวยาวทรงโค้งสีครีมขนาดใหญ่ถูกจัดวางล้อมโต๊ะกลางหินอ่อนอย่างลงตัว ฝั่งตรงข้ามคือโทรทัศน์จอขนาดใหญ่ที่ติดอยู่บนผนังลายหินอ่อน พร้อมชั้นวางของตกแต่งที่มีไฟซ่อนส่องสว่างอย่างสวยงาม

ทะเลนั่งขดตัวอยู่บนโซฟาตัวใหญ่เพียงลำพัง มือเล็กถือรีโมตโทรทัศน์เอาไว้ แต่ดวงตาคู่สวยกลับไม่ได้จดจ่อกับหนังที่กำลังเปิดอยู่เลยแม้แต่น้อย เพราะสาหร่าย สาวใช้อีกคนของบ้าน เดินเข้ามาด้วยสีหน้าร้อนใจอย่างเห็นได้ชัด

“คุณหนูคะ...”

“มีอะไรเหรอสาหร่าย?”

ทะเลเอ่ยถาม พลางขยับตัวนั่งให้เรียบร้อยมากขึ้น ส่วนหญิงสาวอีกคนยังคงนั่งพับเพียบอยู่บนพื้นหินอ่อน มือทั้งสองกุมกันแน่นจนเหงื่อเริ่มชื้น เธอดูเหมือนกำลังลังเลว่าจะพูดดีหรือไม่

“เอ่อ คือว่า...”

“พูดมาเถอะ” ทะเลลดเสียงโทรทัศน์ลง ก่อนหันไปมองอีกฝ่ายตรง ๆ อย่างตั้งใจฟัง

“คือเพื่อนของหร่ายกำลังหางานอยู่น่ะค่ะ” สาหร่ายค่อย ๆ เงยหน้าขึ้นอย่างกล้า ๆ กลัว ๆ “มันบอกว่าอยากทำงานแม่บ้านแบบหร่ายบ้าง เลยอยากมาขอทำงานที่นี่ด้วย”

“ก็มาสิ” ทะเลตอบกลับแทบจะทันที แต่สาหร่ายกลับยิ่งทำหน้าไม่สบายใจ

“แต่คุณท่านเคยบอกไว้ว่า...จะไม่รับคนที่เป็นญาติหรือรู้จักกันมาก่อนเข้ามาทำงานค่ะ”

“นั้นสิ!” ทะเลบ่นกับตัวเองเบาๆ

จำได้ว่านิพนธ์ไม่อยากรับสาวใช้ที่เป็นญาติหรือคนรู้จักกัน เพราะไม่อยากให้คนอื่นมองว่าใช้เส้นสายเข้ามาทำงาน ไม่อยากให้เกิดความลำเอียงขึ้น เดี๋ยวจะมีปัญหากันในภายหลัง

“งั้นเอาอย่างนี้นะ” ทะเลพูดด้วยน้ำเสียงหนักแน่น “ให้เพื่อนเธอมาก่อนละกัน เดี๋ยวฉันจะเป็นด่านแรกในการสัมภาษณ์ ถ้าเพื่อนเธอโอเค ฉันจะช่วยพูดกับคุณป๋าให้”

“ขอบคุณนะคะคุณหนู” สาหร่ายยกมือไหว้ เจ้านายสาว ทะเลเกือบจะยกมือไหว้ตอบรับแถมจะไม่ทัน “เดี๋ยวหร่ายจะพามันมาหาวันนี้เลยค่ะ”

ทะเลพยักหน้ารับเล็กน้อย ก่อนจะหันกลับไปสนใจหนังที่กำลังฉายอยู่บนหน้าจออีกครั้ง มือเรียวหยิบรีโมตขึ้นมากดเพิ่มเสียง เพราะเนื้อเรื่องกำลังเดินมาถึงช่วงสำคัญพอดี แต่ยังไม่ทันที่เธอจะได้ตั้งใจดูต่อ

ครืด... ครืด...

โทรศัพท์มือถือที่วางอยู่บนโต๊ะกระจกตัวเล็กด้านหน้าก็สั่นแรง พร้อมเสียงเรียกเข้าที่ดังขึ้น จนแก้วน้ำบนโต๊ะกระทบกันเกิดเสียงเบา ๆ

“เฮ้ย...”

ทะเลสบถออกมาเบา ๆ ก่อนเอื้อมมือไปหยิบโทรศัพท์ขึ้นมา ดวงตาคู่สวยยังคงจับจ้องอยู่ที่หน้าจอโทรทัศน์ ขณะที่นิ้วยาวกดรับสายแทบจะทันที

“ฮัลโหล?”

(อยู่บ้านรึเปล่า?) เสียงทุ้มคุ้นหูดังขึ้นจากปลายสาย ทำให้หญิงสาวขมวดคิ้วเล็กน้อย

“พี่ภาเหรอ?”

(ออกมาหาพี่หน่อย)

น้ำเสียงของเขาฟังดูเหมือนคำสั่งมากกว่าการขอร้อง จนทะเลต้องเอี้ยวตัวหันไปมองทางหน้าต่างที่เปิดม่านไว้ แต่กลับไม่เห็นรถของภาคินจอดอยู่หน้าบ้านเลย

“มีอะไรก็เข้ามาคุยในบ้านสิ”

(พี่อยู่ข้างบ้าน)

“ข้างบ้าน?” เธอทวนอย่างงง ๆ

(ออกมาเร็ว ๆ แล้วอย่าให้พ่อรู้นะ)

“หืม... วุ่นวายจริง” ทะเลบ่นพึมพำอย่างหมั่นไส้ โทษฐานที่อีกฝ่ายโทรมาขัดจังหวะช่วงสนุกของหนังพอดี “รอแป๊บนึง”

ไม่นานนัก ทะเลในชุดลำลองสบาย ๆ เสื้อสายเดี่ยวสีขาวเข้ารูปกับกางเกงขาสั้นสีดำ ผมยาวสีดำถูกมัดลวก ๆ เอาไว้ด้านหลัง เผยให้เห็นต้นคอขาวเนียนสะอาดตา

เธอแอบเดินออกทางประตูห้องครัว ก่อนลัดเลาะไปทางด้านหลังของเรือนคนใช้ เสียงรองเท้าแตะกระทบพื้นเบา ๆ ท่ามกลางบรรยากาศเงียบสงบของช่วงบ่าย

เมื่อมาถึงประตูเล็กด้านข้าง เธอก็ค่อย ๆ ผลักมันออก แล้วชะโงกหน้าออกไปมองซ้ายมองขวาอย่างระแวดระวัง ก่อนจะเห็นรถบีเอ็มดับเบิลยูสีดำคันหรูของภาคินจอดอยู่ไม่ไกลจากตรงนั้น กระจกรถสีเข้มสนิทแทบมองไม่เห็นด้านใน

“เลเร็ว!!” เขาลดกระจกเรียกเธอจากที่นั่งเบาะหลัง ยิ่งทำให้ทะเลขมวดคิ้วหนักด้วยความสงสัย

หรือจะใช้ให้เธอมาช่วยหาของ??

ปึง!!!

เสียงประตูรถปิดลงเบา ๆ ทันทีที่ทะเลก้าวเข้ามานั่งบนเบาะ กลิ่นน้ำหอมเย็น ๆ ภายในรถผสมกับกลิ่นบุหรี่จาง ๆ ที่คุ้นเคยทำให้หัวใจของเธอเต้นแรงขึ้นอย่างไม่มีสาเหตุ แถมเบาะที่นั่งอยู่ก็ถูกปรับเป็นพื้นราบ

แต่ยังไม่ทันที่หญิงสาวจะได้เอ่ยถามว่ามีเรื่องอะไร มือใหญ่ของภาคินก็จับใบหน้าของเธอเอาไว้ ก่อนดึงเข้าไปรับจูบของเขาอย่างรวดเร็ว

“อื้อ...!”

ทะเลเบิกตากว้างด้วยความตกใจ มือเล็กรีบดันไหล่ของเขาเอาไว้ แต่ภาคินกลับจูบซ้ำลงมาอีกครั้งช้า ๆ หนักแน่นกว่าเดิม ราวกับกำลังระบายความคิดถึงที่อัดแน่นอยู่ในใจออกมาทั้งหมด

ปลายจมูกของเขาเสียดสีกับแก้มนุ่มเบา ๆ ลมหายใจร้อนผ่าวปะปนกันอยู่ในพื้นที่แคบภายในรถ กว่าที่ภาคินจะยอมผละออก เขาก็ยังคงจ้องมองริมฝีปากสีชมพูของเธออยู่ใกล้ ๆ

“พี่คิดถึงเธอชะมัด...”

ภาคินพึมพำเสียงแหบพร่า ปลายนิ้วโป้งค่อย ๆ เกลี่ยมุมปากของหญิงสาวอย่างแผ่วเบา ลมหายใจของเขาหนักขึ้นเรื่อย ๆ ขณะสายตาคมเข้มจับจ้องเธอไม่วาง

นัยน์ตาคู่นั้นเต็มไปด้วยความต้องการที่ปิดไม่มิด ก่อนที่ภาคินจะโน้มตัวเข้ามาอีกครั้ง แล้วจูบเธอซ้ำอย่างรวดเร็วและร้อนแรงกว่าเดิม

มือใหญ่เลื่อนขึ้นประคองท้ายทอยของทะเลเอาไว้ ขณะที่หญิงสาวเผลอลูบหน้าอกแกร่งของเขาด้วยความหลงใหล เคลิ้มไปกับจูบที่ดูดเดือดที่กำลังมอบให้เธอ

ลิ้นหนาเกี่ยวตวัดหยอกล้อกับอวัยะเดียวกัน มือหนาเริ่มสอดเข้ามาให้ชายเสื้อกล้ามของเธอ ปลายนิ้วร้อนของภาคินแตะผ่านช่วงเอวของเธอเพียงแผ่วเบา ก็ทำให้ทะเลสะดุ้งเล็กน้อย ร่างบางเผลอเกร็ง ก่อนแอ่นตัวเข้าหาเขาโดยไม่รู้ตัว

“พี่ภา...” เสียงเรียกแหบพร่าหลุดออกมาจากริมฝีปากของเธอ เมื่อทั้งสองผละจูบออกจากกันชั่วครู่

หน้าผากของภาคินยังคงแนบชิดกับเธอ ลมหายใจร้อนจัดปะทะกันไปมาอยู่ชั่วครู่ ก่อนที่เขาจะค่อย ๆ โน้มศีรษะลงไปซุกที่ลำคอระหงของหญิงสาว

ปลายจมูกโด่งสูดกลิ่นหอมอ่อน ๆ จากผิวเนียนละเอียดของเธอ ราวกับกำลังเสพติดมันอย่างห้ามตัวเองไม่ได้

“อื้ออออ”

ริมฝีปากหนากดจูบแผ่วเบาลงบนต้นคอ ก่อนเม้มช้า ๆ อย่างอ้อยอิ่ง แล้วค่อยลากต่ำลงมาเรื่อย ๆ จนทะเลเผลอสะดุ้งเล็กน้อย ลมหายใจเริ่มสั่นไหว ขณะที่หัวใจเต้นแรงจนแทบควบคุมไม่อยู่

เขาเหลือบตามองเธอเล็กน้อย ยิ่งเห็นทะเลหลับตาเชิดหน้าร้องคราง ความอดทนของเขาก็ยิ่งหมดลง ใบหน้าหล่อยกยิ้มมุมปากอย่างเจ้าเล่ห์ ราวกับมีแผนในหัว และเสี้ยววินาทีนั้นก็ทำให้ทะเลพลันเบิกตากว้างด้วยความตกใจ

“อ่าส์พี่ภา” น้ำเสียงของเธอแฝงดุเล็กน้อย เมื่อเขาแกล้งตวัดปลายลิ้นโดนยอดประทุมถันสีหวานของเธอ และดูดดึงผ่านเนื้อผ้าเบาแรงสลับกัน

“โนบรามาหาพี่แบบนี้ ต้องโดนสักสองสามน้ำแล้วมั้ง” มือหนาล้วงเข้าไปยังด้านในของเสื้อกล้ามรัดตัว ทันทีที่สัมผัสโดนเนินเนื้ออวบอิ่ม เขาก็บีบขยำด้วยแรงที่อ่อยอิ่งสลับกัน

“อ่าส์ พี่ภา!! อื้อออออออ” ทะเลแอ่นหน้าอกเข้าหาเขาอย่างลืมตัว แล้วดึงเขาเข้ามาจูบแลกลิ้นอีกครั้งอย่างดูดเดือด ในขณะที่มือหนาทั้งบีบ ทั้งขยำ และเขี่ยสะกิดปลายยอดอกสีธรรมชาติของเธอ

ส่วนมืออีกข้างก็เริ่มซุกซน ลูบไล้ต้นขาขาวเนียนอย่างช้าๆ เนินเนื้ออวบไร้ขนน่าสัมผัส ก้านนิ้วยาวจงใจกรีดลงใจกลางสาว ความฉ่ำเยิ้มนั้น ทำให้เขาพอใจเป็นอย่างมาก

“น้ำเยอะแฉะไปหมดเลยนะ” ใบหน้าหล่อเหลาเจ้าเล่ห์ยิ้มออกมา พร้อมกับมือข้างนั้นที่ชุ่มไปด้วยหยาดน้ำหล่อลื่นสีใส

“แล้วพี่ชอบไหม?” เธอเอ่ยถามพร้อมกัดปากอย่างยั่วยวน ในขณะที่มือนุ่มๆ เริ่มเลื่อนไปสัมผัสสิ่งที่กำลังตื่นตัวในกางเกงสแล็กราคาแพงของเขา

“อ่าส์ ทะเล” เขาเชิดหน้าคำราม “ลูบแบบนี้พี่ก็แตกสิวะ”