สนามบินในช่วงเที่ยงคืนเงียบงันกว่าทุกวัน มีเพียงเสียงล้อกระเป๋าลากครูดไปกับพื้น และเสียงประกาศเที่ยวบินที่ดังแว่วมาจากไกล ๆ ทันทีที่ธารารินทร์ หรือ ทะเล หญิงสาววัยยี่สิบสองปีก้าวลงจากเครื่อง เธอก็รีบร้อนตรงกลับบ้านทันที หลังได้รับโทรศัพท์ด่วนจากนิพนธ์ พ่อเลี้ยงของเธอ ว่าแม่แท้ ๆ ของเธอเสียชีวิตแล้ว“ไปไหนมาล่ะหนู ถึงได้กลับเอาป่านนี้? มันอันตรายมากเลยนะ” ลุงแท็กซี่เอ่ยขึ้น พลางเหลือบมองหญิงสาวที่นั่งเงียบอยู่บนเบาะหลังผ่านกระจกมองหลังทะเลไม่ได้ตอบอะไร เธอยังคงทอดสายตามองออกไปนอกหน้าต่าง ซึ่งเต็มไปด้วยหยดฝนที่เกาะพราวจนแทบมองไม่เห็นทิวถนนด้านนอก สายฝนยังคงกระหน่ำลงมาอย่างหนัก และดูเหมือนจะรุนแรงขึ้นเรื่อย ๆ โชคดีที่ยังไม่มีลมพัดกระโชกแรงนัก ไม่เช่นนั้นคงน่ากลัวกว่านี้มากคืนนั้นตอนที่นิพนธ์โทรมาบอกว่าแม่ของเธอเสียแล้ว และให้รีบกลับมาทันที ทะเลแทบตั้งสติไม่อยู่ ความเสียใจและความช็อกถาโถมเข้ามาพร้อมกันจนเธอทำอะไรไม่ถูกโชคดีที่พ่อเตรียมเอกสารทุกอย่างไว้ให้เรียบร้อยแล้ว หญิงสาวจึงมีหน้าที่เพียงรวบรวมสติ เก็บกระเป๋า และรีบเดินทางกลับประเทศไทยทั้งที่ลึก ๆ ในใจ ทะเลไม่อยากกลับมาที่บ้านหลัง
Last Updated : 2026-06-07 Read more