مشاركة

พันธะรักร้ายนายวิศวะจอมดุ
พันธะรักร้ายนายวิศวะจอมดุ
مؤلف: Duck.bell

บทนำ

مؤلف: Duck.bell
last update تاريخ النشر: 2026-07-13 22:53:41

พันธะรักร้ายนายวิศวะจอมดุ

จอมทัพ x ไคร่า

พลาดมีอะไรกันเพราะโดนยั่วแต่คนดุอย่างเขาก็ไม่ได้เลวที่จะไม่รับผิดชอบ เมื่อเจาะไข่แดงเธอไปแล้วสิ่งที่เขาทำต่อมาคือลากเธอไปจดทะเบียนสมรส!

************

จอมทัพ อายุ 22ปี

นักศึกษาวิศวะคอมฯปีสี่/ เจ้าของผับดัง C Club

เขาคือผู้ชายที่ถูกขนานนามว่า ‘หล่อดุ’ และเป็นเจ้าของเรือนร่างสูงใหญ่ 190 เซนติเมตรที่สาวๆพากันหลงใหลแถมหน้าตาคมเข้มนิ่งๆ แต่แอบดุดันใช่เล่นก็ยังถูกสเปกสาวๆค่อนมหาวิทยาลัยอีกด้วย

แต่ความลับคือไม่มีใครรู้ว่าเขาได้ผูกพันธนาการกับสาวบัญชีไว้แล้ว

*************

ไคร่า อายุ 20ปี

นักศึกษาบัญชีปี2/ ลูกสาวผู้มีอิทธิพล(มาเฟีย)

เธอคือหญิงสาวที่มีใบหน้าสะสวย เป็นที่ต้องตาต้องใจของหนุ่มๆแต่เธอกลับไม่รู้สึกแยแสสิ่งที่หนุ่มๆให้ความสนใจกับตัวเอง

เธอสวย เธอเริ่ด และเธอดื้อมาก

แต่ทั้งหมดที่กล่าวมากำลังจะถูกปราบโดย…

คนดุที่พี่ชายเห็นดีเห็นงามให้ตบแต่งเพราะดันรู้เรื่องที่เธอทำพลาดที่สุดในชีวิต!

**************

ติ๊ง!

เสียงข้อความดังขึ้น มือเรียวสวยหยิบโทรศัพท์ขึ้นมาเปิดอ่านข้อความด้วยสีหน้าเรียบนิ่ง แต่พอเห็นชื่อเจ้าของข้อความที่ส่งเข้ามาใบหน้าสวยก็ทำท่าเซ็งอย่างเบื่อหน่ายออกมาทันที

เฮียทัพ: เปิดประตู ฉันอยู่หน้าห้อง

อ่านจบไคร่าสาวสวยหน้านิ่งแบบนางเอกตัวร้ายในละครก็แอบถอนหายใจพร้อมกลอกตามองบนด้วยความเบื่อหน่ายอีกระลอก ก่อนที่จะยอมหยัดกายขึ้นจากโซฟาเดินไปกระชากประตูเปิดออกด้วยความไม่สบอารมณ์เท่าไหร่นัก

ปึก!

 "มายุ่งวุ่นวายอะไรนักหนา" ประโยคที่แฝงไปด้วยความน่ารำคาญและเจือไปด้วยความหงุดหงิดไม่ชอบใจถูกพ่นออกไปทันทีที่ประตูเปิดออกแล้วพบกับร่างสูงเจ้าของเรือนผมสีเทาควันบุหรี่แสนโดดเด่นที่มาพร้อมกับหน้าตาแสนหล่อเหลาแต่กลับแฝงความดุอยู่ในทีกำลังยืนล้วงมือในกระเป๋ากางเกงจังก้าอยู่ข้างหน้าด้วยความนิ่งขรึม

เขาคือ...จอมทัพ เป็นลูกชายคนโตของนักรบกับลูกพีชมีน้องชายหนึ่งคนชื่อภูผาและมีลูกพี่ลูกน้องสองคนชื่อน้ำขิงกับสิงโต เขาเป็นเจ้าของผับและกำลังศึกษาในคณะวิศวกรรมปีที่สี่ สถานะโสด สเปกชอบผู้หญิงเรียบร้อยว่านอนสอนง่าย

และแน่นอนว่าเขาไม่ค่อยถูกชะตากับเจ้าของห้องอย่างไคร่า ทว่า...

"ก็ไม่ได้อยากยุ่งนักหรอก ถ้าฉันเป็นคนเลวๆ คนหนึ่งที่เจาะไข่แดงลูกชาวบ้านเขาแล้วปล่อยไม่คิดจะรับผิดชอบ" น้ำเสียงเรียบนิ่งแต่แววตาแฝงความเบื่อหน่ายตวัดจ้องมองใบหน้าสวยตรงหน้าเงียบๆ ก่อนที่จะก้าวขาเดินผ่านหน้าเข้าไปนั่งบนโซฟาที่เจ้าของห้องเพิ่งลุกออกมาก่อนหน้านี้อย่างถือวิสาสะ

"หมายความว่าไง?" ไคร่าเอ่ยถามด้วยสีหน้าขมวดคิ้วหลังจากที่หมุนตัวเดินตามหลังร่างสูงของจอมทัพเข้าไปติดๆ ทันทีที่เห็นผู้ชายที่เธอไม่ค่อยถูกชะตาด้วยสักเท่าไหร่และ 'เป็นคนที่พรากความบริสุทธิ์' ของเธอไปนั่งลงบนโซฟาแล้วเธอจึงตั้งคำถามด้วยความไม่เข้าใจทันที

แต่สิ่งที่ได้รับกลับมากลับเป็นคำสั่งพร้อมประโยคคำพูดที่ทำให้เธอแทบช็อกแทน

"ไปแต่งตัว ฉันจะพาไปจดทะเบียนสมรสที่เขต"

"เฮียว่าไงนะ! จะบ้าเหรอไคไม่ไปเด็ดขาด เราไม่ได้รักกันเราแค่พลาดมีอะไรกัน เฮียไม่ต้องรับผิดชอบก็ได้ ไคโอเคไม่ได้ซีเรียส"

ไคร่ารีบปฏิเสธเสียงแข็งพร้อมกับยืนยันที่จะไม่ไปจดทะเบียนสมรสตามคำสั่งของจอมทัพอย่างเด็ดขาด 

จริงที่เธอเสียความบริสุทธิ์ที่รักษามาทั้งชีวิตอย่างดีให้กับคนที่นั่งพิงพนักโซฟาซึ่งกำลังจ้องหน้าของเธอด้วยแววตาเรียบนิ่งกึ่งรำคาญอยู่ตอนนี้ แต่เรื่องรับผิดชอบไม่จำเป็นต้องเล่นใหญ่พาเธอไปจดทะเบียนสมรสแบบนั้นเลยสักนิด

เพราะมันไม่ใช่เรื่องเล่นๆ ที่ใครๆ เขาคิดจะทำกัน ที่สำคัญ มันคือความผิดพลาดไม่ใช่ความรัก เธอเมาเขาก็เมา เพราะฉะนั้น ก็ปล่อยเรื่องทุกอย่างให้มันจบไปแค่คืนนั้นก็เพียงพอแล้ว 'ไม่จำเป็นต้องมาผูกมัดด้วยพันธะเป็นลายลักษณ์อักษรขนาดนี้'

"แต่ปู่กับป๊าเธอซีเรียส เพราะท่านทั้งสองรู้เรื่องนี้แล้ว และฉันก็แสดงความรับผิดชอบด้วยการบอกว่าจะพาเธอไปจดทะเบียนสมรสแล้วด้วย ศักดิ์ศรีของตัวเองหัดรักษาไว้บ้างก็ดีนะ ไม่ใช่โอเคไปหมด โดนแทงยับจนเดินไม่ไหวก็ยังพูดว่าไม่ซีเรียสได้อีก"

"นี่!"

"ไปแต่งตัวซะ ฉันจะนั่งรออยู่ตรงนี้"

استمر في قراءة هذا الكتاب مجانا
امسح الكود لتنزيل التطبيق

أحدث فصل

  • พันธะรักร้ายนายวิศวะจอมดุ   บทที่ 37 "ตอนพิเศษ"

    หลายเดือนต่อมา..."เฮียทัพ!" ทันทีที่ฉันเห็นแผ่นหลังสูงที่คุ้นเคยเป็นอย่างดีของเฮียทัพกำลังยืนหันหลังคุยกับใครสักคนหนึ่ง ฉันที่ถือทั้งดอกไม้และพวงมาลัยธนบัตรที่เตรียมไว้ให้สามีสุดหล่อในวันเรียนจบปีสี่จึงตะโกนเรียกชื่อของเขาเสียงดังจนเจ้าของชื่อหันขวับมาหาอย่างช้าๆ พร้อมรอยคิ้วขมวดเข้ากันด้วยความสงสัยหลังจากถูกเรียก แต่ใดๆ ใบหน้าตอนหันมากลับดูหล่อเหลามากๆ จนฉันใจเต้นแรงเลยทีเดียววันนี้เฮียทัพเขาหล่อจริงๆ นะ ร่างสูงในชุดครุยของคณะวิศวกรรมศาสตร์เซตผมมาอย่างหล่อเหลาและแวววับมากเหมือนอาบน้ำวันละสิบรอบ จะบ้าตาย ฉันเหมือนแม่ที่ภูมิใจหลังจากที่ได้เห็นลูกชายเรียนจบแล้วได้ใส่ชุดครุยอะ พี่ชายฉันเรียนจบรุ่นเดียวกันกับเฮียทัพฉันยังไม่รู้สึกดีใจขนาดนี้เลย ทำไม่กับเฮียทัพมันตื้นตันใจขนาดนี้ล่ะ อยากร้องไห้อะ"ไปไหนมา เฮียรอเธอจนเกือบจะงอนแล้วนะ" เฮียทัพตะโกนกลับมาด้วยสีหน้ามู่ทู่เล็กน้อยที่ไม่เห็นฉันตอนเดินออกมาจากห้องประชุม งื้ออ ที่รักอย่าเพิ่งงอนเค้า ก่อนหน้านี้ฉันลืมหยิบดอกไม้มาก็เลยวิ่งกลับไปเอาที่คณะของตัวเองใหม่อีกรอบ ตอนเฮียทัพเดินออกมาจากหอประชุมเขาเลยไม่เห็นฉัน"ไปเอาดอกไม้แล้วก็พวงมาลัย

  • พันธะรักร้ายนายวิศวะจอมดุ   บทที่36 "ฟัาหลังฝน"

    หนึ่งชั่วโมงต่อมา..."อื้ออออ เฮีย พอได้แล้ว""ขออีกนิดได้ไหม ยังไม่อิ่มเลย"หลังจากที่ปรับความเข้าใจและไคร่าก็ได้คุกเข่าลงขอโทษจอมทัพด้วยความรู้สึกผิดอย่างสุดซึ้งต่อการกระทำของตัวเองและคำพูดใจร้ายที่ทำร้ายความรู้สึกจอมทัพอย่างคำว่าหย่า เธอก็ได้รับการให้อภัยจากคนเป็นสามีที่รักเธอมากซึ่งพร้อมให้อภัยเธอเสมอขอแค่ได้กลับมาอยู่ด้วยกันอย่างที่เคยมีความสุขอีกครั้งจอมทัพมองไคร่าที่นั่งบนพื้นตรงปลายเท้าของตัวเอง มือทั้งสองข้างของเธอวางบนหน้าตักกำลังก้มหน้ารู้สึกผิดอยู่อย่างนั้น จนเขาต้องยื่นมือลงไปช้อนคางสวยขึ้นมา จ้องมองดวงหน้าสวยแววตาคิดถึงแต่เจือไปด้วยความเจ้าเล่ห์นานนับนาทีก่อนที่จะอุ้มเธอขึ้นมาแนบอกแล้วเดินผ่านห้องโถงเข้าไปในห้องนอนที่เคยใช้นอนด้วยกัน จากนั้นก็จัดการเมียตัวดีที่ทำให้เขาเกือบจะเป็นบ้าตายมาหลายวันด้วยการรักเธอให้สมกับที่ไม่ได้รักมาหลายคืนจอมทัพทั้งกอดทั้งลูบทั้งคล้ำ บดจูบริมฝีปากของไคร่าด้วยความคิดถึงอย่างเร่าร้อน ขณะเดียวกันเขาก็บดเบียดความเป็นตัวเองใส่ร่างกายของไคร่าอย่างโหยหาเช่นกัน คิดถึงเธอจนไม่สามารถที่จะผละออกแล้วให้เธอเป็นอิสระได้ร่างกายเปลือยเปล่าสองร่างจึงยังต้

  • พันธะรักร้ายนายวิศวะจอมดุ   บทที่35 "ตรงกลางของกันและกัน"

    @คอนโดอาร์โน23.50น.ปึก!มือใหญ่ดันประตูใหญ่ของห้องให้เปิดออกก่อนที่จะพาร่างกายที่เมากรึ่มเบาๆ ของตัวเองเดินผ่านเข้าไปด้านใน หยุดกลางห้องโถงแล้วใช้สายตามองรอบๆ ห้องผ่านความเงียบเหงาด้วยความรู้สึกชาวาบไปทั้งตัว เพราะคืนนี้เป็นอีกคืนที่เขายังต้องนอนแยกห้องกับไคร่าเหมือนเดิม ความเหน็บหนาวที่เกาะกินกลางใจมาหลายสัปดาห์เขาก็ยังคงไม่สามารถที่จะสลัดมันออกไปได้เหมือนเดิมและคำว่าทรมานหัวใจ เขาก็ยังคงต้องเรียนรู้มันไปอีกหนึ่งคืนและตลอดของการทะเลาะในครั้งนี้เขาก็ยังต้องจดจำคำว่าพลาดไปอีกนานแสนนาน ใช่ เขาพลาดที่ลืมคิดว่าความสุขของไคร่าคืออะไร เธอรักเรื่องแข่งรถมาแต่ไหนแต่ไรทำไมเขาถึงได้ลืมมันไป ห่วงและกลัวจนเผลอทำร้ายความรู้สึกของเธอได้ขนาดนี้ทำไมวันนั้นเขาไม่พูดดีๆ กับเธอ เก็บอารมณ์ไม่ดีให้อยู่ลึกๆ เพราะบางทีเธอก็แค่อยากเล่าเรื่องที่มีคนชวนเธอกลับไปแข่งรถเฉยๆ ทำไมวันนั้นเขาไม่ใจเย็นและฟังเธอพูดให้จบก่อนทำไม ทำไม ทำไม"มึงมันใจร้อนเองไงไอ้ทัพ ทุกอย่างเลยพังแบบนี้" เสียงทุ้มยานคางน้อยๆ พึมพำเบาๆ ด้วยหัวใจที่ปวดหนึบและจุกกับเหตุการณ์ทุกอย่างที่นำพามาถึงตอนนี้ จนเผลอยืนเหม่อมองไปรอบๆ ห้องด้วยควา

  • พันธะรักร้ายนายวิศวะจอมดุ   บทที่34 “ความเงียบที่ทรมาน”

    @คอนโดอาร์โนหลังจากที่ฉันกับเฮียทัพเดินทางกลับถึงคอนโด เราสองคนก็ต่างเงียบไม่มีใครพูดอะไรออกมา เฮียทัพแยกตัวออกไปสูบบุหรี่ตรงระเบียงห้อง ส่วนฉันก็พาตัวเองเข้ามาขังอยู่ในห้องนอนคนเดียว ด้วยความที่เราต่างคนต่างแยกกันอยู่บรรยากาศในห้องก็เลยดูอึมครึมแปลกๆ แต่ก็ไม่แปลกหรอกก็เราทะเลาะกันนี่ จะให้บรรยากาศในห้องมันสดใสเป็นสีชมพูอย่างเมื่อเช้าได้ไงกันล่ะ ใช่ เมื่อเช้าเรายังนอนกอดกัน จูบกัน และดูเข้าอกเข้าใจกันและกันมาก ดูมีความสุขโลกสดใสเป็นสีชมพู แต่ตอนนี้มันไม่ใช่แบบนั้นแล้วมันเหมือนโลกที่สดใสเมื่อเช้าหยุดหมุนไปแล้วและแทนที่ด้วยความมืดพร้อมกับพายุฝนที่กระหน่ำเข้ามากลางใจแต่มันก็ถูกแล้ว อยู่ท่ามกลางความรู้สึกหน่วง รู้สึกอยากร้องไห้ และรู้สึกต่างคนต่างอยู่แบบนี้แหละถูกแล้วเพราะฉันแย่เอง ฉันเอาแต่ความรู้สึกตัวเองเป็นที่ตั้ง ฉันไม่สนใจความรู้สึกของคนเป็นสามีที่รักและเป็นห่วงฉัน ก็ถูกแล้วที่มันเป็นแบบนี้......ตู้ด~ ตู้ด~ [ว่าไงครับลูกสาวป๊า ตั้งแต่แต่งงานกับจอมทัพไปหนูไม่โทรหาป๊าเลยนะ จอมทัพดูแลหนูดีใช่ไหม] "ป๊า หนูต้องการยุติสัญญาเรื่องการแต่งงาน" ฉันนั่งคิดมาสักพักใหญ่และทบทวนเรื่องร

  • พันธะรักร้ายนายวิศวะจอมดุ   บทที่33 "รับรู้แต่ไม่รับเรื่อง"

    @มหาวิทยาลัย"เฮียอยู่ที่คณะตลอดไหม"หลังจากที่ฉันนั่งรถมาถึงมหาวิทยาลัยและเฮียทัพได้จอดรถเทียบฟุตบาทข้างคณะของฉันเรียบร้อย ก่อนลงจากรถฉันก็เลยหันไปถามสามีสุดหล่อของตัวเองว่าวันนี้เขาอยู่ที่คณะตลอดไหม คนถูกถามเลยขมวดคิ้วสงสัยเล็กน้อยว่าฉันถามแบบนั้นทำไม"อยู่ตลอด ทำไมมีอะไรหรือเปล่า""เผื่อเบื่อจะได้หนีไปหาไง หรือว่าไม่อยากให้ไปหา" ใช่ เผื่อเบื่อจากกิจกรรมของคณะตัวเองฉันจะได้แอบหนีไปหาเฮียทัพที่คณะ จะไปอยู่ใกล้ๆ ให้หายคิดถึง เพราะตอนนี้แค่รู้ว่าต้องอยู่ห่างกันฉันก็รู้สึกเหงาขึ้นมาแล้วอะโอ๊ยย ฉันคลั่งรักผัวขนาดนี้ได้ใครเนี่ย!"ไปหาได้ตลอด แต่วันนี้ฉันต้องเข้าไปพบเด็กปีหนึ่ง กลัวเธอไปหาแล้วไม่เจอ" เฮียทัพตอบพร้อมกับยกมือขึ้นมายีผมของฉันเบาๆ สายตาคมดุคู่นั้นที่กำลังมองฉันตอนนี้มันดูเอ็นดูและเข้าใจความรู้สึกของฉันมากๆเขาคงสัมผัสได้สินะ ว่าตอนนี้ฉันเสพติดเขาขนาดไหน อยากอยู่ด้วยกันตลอด อยากนอนซบไหล่ อยากสบตาแล้วยิ้มหวานๆ ให้กันทั้งวัน"เข้าห้องเชียร์เหรอ?" ฉันถามเฮียทัพขณะที่ยังสบสายตาของเขา"อืม วันนี้นัดเช็กสมุดล่าลายเซ็นอะ""อ๋อ" ฉันตอบรับแค่นั้น สายตาก็เหลือบไปเห็นรถเอาดี้สีดำของพี่ชา

  • พันธะรักร้ายนายวิศวะจอมดุ   บทที่32 "สัมผัสที่อบอุ่น"

    Kira part...เช้าวันต่อมา..."อื้ออออ" โอ้ยปวดหัวจังทันทีที่ฉันรู้สึกตัวเพราะรู้สึกว่าแถวหน้าท้องของตัวเองมันหนักแปลกๆ เหมือนมีท่อนอะไรสักอย่างวางทับจนหายใจไม่ออก ฉันก็เลยลองขยับตัวบิดขี้เกียจดู แต่ก็นั่นแหละพอรู้สึกตัวปุ๊บอาการปวดหัวแบบหัวจะระเบิดก็ทำให้ฉันเผลอเด้งตัวตื่นขึ้นมานั่งพร้อมกับใช้มือนวดคลึงบริเวณขมับด้วยความทรมานทันที"ปวดหัวเหรอ" น้ำเสียงงัวเงียพร้อมเจ้าของเสียงที่ฉันเป็นคนทำให้เขาต้องตื่นขึ้นมาเอ่ยถามด้วยสีหน้าที่ยังตื่นไม่เต็มที่ หัวฟูๆ กับหนังตาที่ยังเปิดไม่ขึ้นของเฮียทัพทำให้ฉันที่กำลังปวดหัวเผลอยิ้มขำทีเดียวคนอะไรหัวฟูชี้ขึ้นเป็นรังนกแบบนั้นยังคงความหล่อได้อีก น่าเบื่อชะมัดหล่อทุกเวลาจริงๆ"อืม ปวดมากเลยอะ ขอกอดหน่อย"หมับ!ฉันไม่พูดเปล่าอ้อนว่าขอกอดหน่อยจบก็กระโดดเข้าไปกอดเฮียทัพจนเขาล้มตัวนอนอีกครั้งทันที ส่วนฉันก็นอนซบบนหน้าอกของเขาก่อนที่จะค่อยๆ ปีนขึ้นไปนอนทับบนร่างกายของเขาอย่างเต็มตัวในที่สุดแต่ว่า...อ๊ะ! ให้ตายเถอะ ทำไมตรงนั้นของเฮียทัพมันตุงขึ้นแบบนี้ล่ะ"อย่าเบียดดิ เดี๋ยวมันไม่ยอมลง" ทันทีที่เสียงทุ้มๆ แอบเข้มน้อยๆ ของเฮียทัพพูดออกมา แก้มทั้งสองข้างขอ

فصول أخرى
استكشاف وقراءة روايات جيدة مجانية
الوصول المجاني إلى عدد كبير من الروايات الجيدة على تطبيق GoodNovel. تنزيل الكتب التي تحبها وقراءتها كلما وأينما أردت
اقرأ الكتب مجانا في التطبيق
امسح الكود للقراءة على التطبيق
DMCA.com Protection Status