공유

2 ตัวซวย

작가: Duangkwan
last update 게시일: 2025-12-31 12:49:25

วันต่อมา

โซลตื่นตั้งแต่เช้าแล้วอาบน้ำสวมใส่เสื้อผ้าด้วยความตื่นเต้นเมื่อคิดว่าจะได้จัดงานหมั้นให้ผู้หญิงที่ตัวเองรัก

ร่างสูงออกจากห้องนอนของตัวเองแล้วเดินไปเปิดประตูห้องนอนของคนเป็นย่าจึงเห็นว่าย่านั่งอ่านหนังสืออยู่บนโซฟา อนงค์นาถที่เห็นหลานชายสุดรักจึงปิดหนังสือและวางไว้บนโซฟาพร้อมกับเอ่ยถามออกไปด้วยรอยยิ้มอบอุ่น

“มาหาย่าตั้งแต่เช้า มีเรื่องอะไรจะคุยกับย่าเหรอ”

ชายหนุ่มก้าวมาหย่อนกายนั่งข้างคนเป็นย่าแล้วเอ่ยออกไปด้วยสีหน้าระรื่น

“ผมมีเรื่องสำคัญจะมาบอกคุณย่าครับ”

“ย่าก็มีเรื่องสำคัญที่จะบอกแกเหมือนกัน แกบอกเรื่องสำคัญของแกมาก่อนสิ”

“ผมกับขิมก็คบกันมานานพอสมควรแล้ว เพราะฉะนั้นผมก็เลยจะมาบอกคุณย่าว่าผมจะหมั้นกับขิมครับ”

“แกมั่นใจแล้วเหรอว่าอยากให้แฟนของแกมาเป็นภรรยาและแม่ของลูก”

“ผมมั่นใจในตัวขิมร้อยเปอร์เซนต์ครับว่าขิมคือผู้หญิงที่จะมาเป็นภรรยาที่ดีและแม่ของลูกที่ดีของผมได้” เขาตอบออกไปอย่างมั่นอกมั่นใจเพราะเขาเชื่อมั่นในคนรักของเขา

“แต่ย่าไม่มั่นใจในตัวของแฟนแกว่าจะเป็นภรรยาและแม่ที่ดีของลูกได้” อนงค์นาถที่ไม่อยากได้แฟนสาวของหลานชายมาเป็นหลานสะใภ้พูดอ้างออกไป

“ผมคบกับขิมมาสองปีแล้วนะครับคุณย่า ผมมั่นใจว่าขิมคือผู้หญิงที่เหมาะจะมาเป็นภรรยาและแม่ของลูกผม”

“แกไปบอกเลิกแฟนของแกเถอะ”

“ผมกับขิมคบกันมาตั้งนาน แล้วอยู่ๆจะให้ผมไปบอกเลิกเขาเนี่ยนะคุณย่า ผมกับขิมเรารักกัน ผมไม่มีวันที่จะเลิกกับขิมหรอก” เขาขึ้นเสียงเล็กน้อย

“ไปบอกเลิกแฟนของแกซะ เพราะย่ามีผู้หญิงที่จะมาแต่งงานกับแกแล้ว” อนงค์นาถพูดออกไปด้วยน้ำเสียงเรียบนิ่งแกมบังคับ

“ผู้หญิงคนนั้นเป็นใครครับ” เขาถามออกไปอย่างหัวเสียพลางเกลียดผู้หญิงคนนั้นที่คุณย่าเอ่ยถึง

“พราวจะมาเป็นเจ้าสาวของแก”

“…” เขาถึงกับอึ้งจนพูดไม่ออกเมื่อได้ยินอย่างนั้นพลางคิดในใจว่าเขาคิดกับเธอเหมือนน้องสาวคนหนึ่งเท่านั้น แล้วจะให้เขาแต่งงานกับคนที่เขาคิดว่าเป็นน้องได้ยังไง

“แต่งงานกับพราวนะลูก เชื่อย่า” อนงค์นาถเอ่ยออกไปด้วยน้ำเสียงอ่อนลง

“ผมแต่งงานกับพราวไม่ได้ครับคุณย่า ผมรักขิม แล้วคุณย่าจะบังคับให้ผมไปแต่งงานกับคนที่ผมไม่ได้รักได้ยังไง” เขาพูดออกมาด้วยสีหน้าเคร่งเครียด

“แกก็รู้ไม่ใช่เหรอว่าถ้าสิ่งไหนที่ย่าพูดออกไปแล้ว คนในบ้านหลังนี้ก็ขัดคำสั่งย่าไม่ได้” อนงค์นาถเอ่ยออกไปด้วยความเด็ดขาดสมกับเป็นหญิงแกร่งที่บริหารธุรกิจมาเพียงลำพังหลายสิบปีโดยไร้สามีข้างกาย

“…” เขาถึงกับนิ่งงันพลางคิดในใจว่าคุณย่าเป็นประมุขของบ้าน ถ้าสิ่งไหนคุณย่าได้เปล่งวาจาออกมาแล้วทุกคนจะต้องทำตามด้วยความยำเกรง เนื่องจากว่าธุรกิจที่อยู่มาจนได้ตกเป็นของลูกหลานก็เพราะคุณย่าเป็นคนบริหารมาเองตั้งแต่สาวๆ เพราะคุณปู่ได้เสียชีวิตตอนที่คุณพ่ออายุได้สองขวบเท่านั้น ดังนั้นคุณย่าจึงบริหารคนเดียวมาหลายสิบปีด้วยความเหน็ดเหนื่อยและยากลำบาก

“ไปบอกเลิกแฟนของแกซะ อีกสองเดือนย่าจะให้แกแต่งงานกับพราว”

“…”

“โซล”

“ครับ” เขารับคำด้วยความฝืนใจเมื่อคิดไปว่าจะต้องไปบอกเลิกกับขิม ทั้งที่เมื่อวานยังพูดกับเธอเป็นมั่นเป็นเหมาะกันอยู่เลยว่าจะหมั้นกัน แล้วปีหน้าก็แต่งงานกัน

ร่างแกร่งลุกจากโซฟาแล้วเดินออกจากห้องไปด้วยความรู้สึกหนักอึ้ง เขาหันไปมองประตูห้องนอนของว่าที่เจ้าสาวแล้วขบสันกรามแน่นด้วยความกรุ่นโกรธ

เรียวขายาวก้าวไปหน้าห้องของเธอแล้วเคาะประตูเสียงดังลั่นด้วยอารมณ์คุกรุ่นเกินจะควบคุมเอาไว้ได้

ก็อกๆๆๆ

พราวเปิดประตูออกมาเมื่อเห็นว่าเป็นคนตัวสูงยืนสีหน้านิ่งขรึมอยู่จึงเอ่ยถามออกไปด้วยความประหม่า

“คุณโซล…มีธุระอะไรจะคุ…” ถามไม่ทันจบ เจ้าของความสูงหนึ่งร้อยแปดสิบแปดเซนติเมตรก็เดินเข้าไปในห้องของเธอ เขาหลับตาถอนหายใจออกมาด้วยความหงุดหงิดอย่างที่ไม่เคยเป็นมาก่อนแล้วค่อยๆหมุนตัวมาเผชิญหน้ากับเธอที่ยืนตัวลีบอยู่ด้านหลัง นัยน์ตาคมกริบเพ่งมองไปยังร่างบางที่ยืนอยู่ตรงหน้าด้วยสายตาแข็งกร้าวพร้อมกับพูดออกไปด้วยน้ำเสียงทุ้มเข้ม

“เธอไปพูดยังไง ทำไมอยู่ๆคุณย่าถึงได้มาบังคับฉันให้แต่งงานกับเธอ”

“พราวก็เข้าไปพูดกับคุณท่านปกติค่ะ แต่เมื่อคืนอยู่ๆคุณท่านก็บอกให้พราวแต่งงานกับคุณ”

“เธออย่าคิดนะว่าฉันไม่รู้ว่าเธอแอบรักฉันอยู่” เขารู้ว่าเธอแอบรักเขามาหลายปีแล้ว

“…” เธอเม้มปากก้มหน้ายอมรับความจริง เขาจะรู้ว่าเธอแอบรักเขามันก็ไม่แปลกเพราะตั้งแต่ขึ้นมอห้าสายตาของเธอที่มองเขาก็เปลี่ยนไป ก่อนหน้านั้นเธอมองเขาเป็นเจ้านาย แต่พอขึ้นมอห้าความรู้สึกของเธอที่มีต่อเขาก็เริ่มเปลี่ยนไป เขาอายุมากกว่าเธอ ทำไมเขาจะไม่รู้ว่าเธอคิดยังไงกับเขา

“คุณย่าสั่งให้ฉันไปบอกเลิกกับขิม ทั้งที่ฉันรักขิมมานานแล้ว ถ้าไม่ใช่เพราะเธอ ปัญหานี้ก็คงไม่เกิดขึ้นกับฉันหรอก”

“…” เรื่องที่คุณท่านบังคับให้เขาแต่งงาน เธอจะยอมรับผิดเองก็แล้วกัน

“ถ้าเธอไม่อาศัยอยู่ในบ้านหลังนี้ คุณย่าก็ไม่มาบังคับให้ฉันต้องแต่งงานกับเธอหรอก”

“…” มันก็ถูกอย่างที่เขาว่า ถ้าแม่เธอไม่ตายไปเสียก่อน ป่านนี้เธอกับแม่คงย้ายออกไปอยู่ที่อื่นแล้ว

“เธอมันตัวซวย”

“…” ประโยคนั้นมันทำเอาหัวใจของเธอชาวาบไปทั้งดวง

“ถึงฉันจะต้องแต่งงานกับเธอ แต่ฉันก็จะไม่บอกเลิกขิม เพราะฉันจะรอเวลาจนกว่าจะได้หย่ากับเธอ หลังจากหย่ากับเธอฉันก็จะไปหมั้นกับขิม ฉันสัญญากับขิมเอาไว้แล้วว่าฉันจะหมั้นกับเขาและจะแต่งงานกันปีหน้า”

“คุณโซลได้หมั้นกับคุณขิมแน่นอน เพราะถ้าถึงเวลาที่เหมาะสม พราวจะหย่ากับคุณเองค่ะ” เธอเงยหน้าขึ้นมาพูดกับคนตรงหน้าด้วยแววตาเด็ดเดี่ยว พลางคิดในใจว่าเธอไม่กลัวหรอกถ้าจะต้องเป็นแม่หม้ายสามีหย่าไปแต่งงานใหม่

“ขอให้พูดจริงก็แล้วกัน ไม่ใช่ว่าพอได้จดทะเบียนกับฉันแล้วก็ไม่ยอมหย่าให้ฉันง่ายๆ”

“ขอให้คุณโซลเชื่อพราวเถอะค่ะว่าพราวทำได้ตามที่พูดจริง” เธอพูดออกไปด้วยแววตามุ่งมั่น โซลละสายตาจากใบหน้าเรียวเล็กแล้วเดินออกจากห้องไป

이 작품을 무료로 읽으실 수 있습니다
QR 코드를 스캔하여 앱을 다운로드하세요

최신 챕터

  • พันธะร้ายพ่ายรักภรรยาชั่วคราว   30 หัวใจสองดวงหลอมรวมเป็นหนึ่งเดียว NC20+ (จบ)

    หนึ่งเดือนต่อมาเป็นเวลาหนึ่งเดือนแล้วที่โซลกับพราวมาอยู่ที่ไร่องุ่น หนึ่งเดือนมาแล้วที่โซลยังทำหน้าที่เก็บองุ่นตามคำสั่งของพราว ตอนกลางวันโซลจะกลับมากินข้าวพร้อมกับพราวทุกวันแล้วกลับไปเก็บองุ่นต่อ ทุกคืนโซลจะเข้าไปในห้องนอนของพราวและหอมแก้มพราวเพื่อเป็นรางวัล และตอนนี้อายุครรภ์ของพราวก็ครบสองเดือนแล้วเมื่อโซลกลับมาจากไร่ก็รีบอาบน้ำสวมใส่เสื้อผ้าแล้วเข้ามาในห้องนอนของพราวเพื่อจะหอมแก้มเธออย่างเช่นทุกคืนที่ผ่านมาฟอดด ฟอดด เสียงของจมูกโด่งเป็นสันฝังไปบนพวงแก้มนุ่มของคนตัวเล็กที่นั่งอยู่บนเตียง โดยโซลยืนอยู่ข้างเตียง“คุณหอมแก้มพราวมาเดือนนึงแล้ว เบื่อหรือยังคะ” ยิ้มบางๆ“พี่ไม่เบื่อเลย อยากหอมทั้งเช้าทั้งกลางวันด้วยซ้ำ”“แต่พราวรู้สึกเบื่อแล้วค่ะ”“พราวเบื่อพี่แล้วเหรอ” เขาสีหน้าสลดลงเมื่อเธอบอกว่าเบื่อ“พราวเบื่อที่จะให้คุณหอมแก้มแล้วค่ะ แต่พราวอยาก…ให้คุณทำมากกว่าหอมแก้มค่ะ” เธอพูดพร้อมกับส่งสายตาสื่อความนัย โซลที่เห็นอย่างนั้นจึงนึกรู้ทันที ก่อนจะเอ่ยออกไปด้วยรอยยิ้มอ่อนโยน“งั้นเรามาทำกันเลยไหม”“พี่โซลอยากมากใช่ไหมคะ เพราะตั้งสองเดือนแล้วที่พี่ไม่ได้ปลดปล่อย”โซลที่ได้ยินเมียตัว

  • พันธะร้ายพ่ายรักภรรยาชั่วคราว   29 อย่าโกรธเลยนะ

    เพ้นท์เฮาส์เมื่อเข้ามาในเพ้นท์เฮาส์ พราวก็เข้าห้องนอนไปและโซลก็เดินตามเธอเข้าไปในห้องด้วย“พราว พี่มีอะไรจะบอก”“อะไรเหรอคะ”“พราวสงสัยใช่ไหมว่าทำไมถึงท้อง ทั้งที่กินยาคุมฉุกเฉินแล้ว”“ใช่ค่ะ”“ตามหลักวิทยาศาสตร์ การคุมกำเนิดทุกชนิดมันไม่ได้ป้องกันการตั้งครรภ์ได้ร้อยเปอร์เซนต์หรอก”“พราวก็พอจะรู้ค่ะ”“แต่เรื่องของเรื่องก็คือ…ที่พราวท้องเพราะพราวไม่ได้กินยาคุมฉุกเฉินน่ะสิ” เขาบอกออกไปด้วยความประหม่า“แล้ววันนั้นที่คุณไปซื้อ มันคือยาอะไร” ดวงตาสวยฉายแววเคลือบแคลง“มันเป็นวิตามินน่ะ ไม่ใช่ยาคุมหรอก” เขาตอบด้วยน้ำเสียงสั่นเทาเพราะหวั่นเกรงพราวเมื่อรู้อย่างนั้นก็ว่าออกไปด้วยสีหน้าดุปนโกรธ“คุณโซล! ทำไมคุณถึงได้ทำแบบนี้ด้วย!” “พี่ขอโทษ ที่พี่ทำแบบนี้เพราะพี่อยากผูกมัดพราว” เขาพูดออกไปด้วยแววตารู้สึกผิดและกลัวที่เห็นเธอโกรธ“คนโกหก คนหลอกลวง ขนาดเรื่องกินยาคุมยังหลอกกันได้ เรื่องอื่นคุณคงจะหลอกพราวได้เหมือนกัน” เธอพูดออกไปด้วยความโมโหที่โดนหลอก“พราวอย่าโกรธพี่เลยนะ เรื่องอื่นพี่ไม่เคยหลอกพราวเลย มีเรื่องนี้เรื่องเดียวที่พี่จำเป็นต้องหลอกพราว ตอนนั้นพี่คิดว่าถ้าพราวท้องพี่ก็จะบอกความจริงก

  • พันธะร้ายพ่ายรักภรรยาชั่วคราว   28 เชื่อเมีย

    เมื่อโซลทำงานบ้านเสร็จก็เข้าไปในห้องของพราวจึงเห็นว่าเธอหลับอยู่ เมื่อเห็นอย่างนั้นเขาจึงสบโอกาสขึ้นไปนอนข้างเธอ ร่างแกร่งตะแคงหันหน้าเข้าหาร่างบอบบาง ดวงตาคมมองไปยังหน้าท้องแบนราบพลางฝ่ามือหนาก็เลื่อนไปวางบนหน้าท้องเธอเหมือนกับมั่นใจว่าคนตัวเล็กต้องท้องแน่นอน จนกระทั่งยี่สิบนาทีผ่านไปพราวก็รู้สึกตัวตื่นขึ้นมา เธอที่รู้สึกว่าเหมือนมีบางอย่างมาวางอยู่บนหน้าท้องของเธอจึงมองไปยังหน้าท้อง เมื่อเห็นว่าเป็นมือของเขาจึงหันไปมองด้านข้างก็ถึงกับเบิกตากว้างอย่างตกใจ“คุณโซล คุณขึ้นมานอนบนนี้ทำไม”“คือ…พี่” เขาไม่รู้จะตอบยังไง“ออกไป ทีหลังอย่าขึ้นมานอนอีกนะ”“ได้ ทีหลังพี่จะไม่ขึ้นมานอนอีก งั้นเราไปอาบน้ำแต่งตัวกันเถอะ จะได้ไปหาหมอกัน”“ค่ะ” ว่าแล้วทั้งสองก็ลุกจากเตียง โซลออกไปจากห้องแล้วอาบน้ำแต่งตัว เมื่อทั้งสองแต่งตัวเสร็จก็พากันไปยังโรงพยาบาลเอกชนชื่อดังแห่งหนึ่งห้องตรวจแพทย์โซลพาพราวเข้ามาในห้องตรวจแพทย์ แล้วหมอก็ถามพราวว่าประจำเดือนมาครั้งล่าสุดวันที่เท่าไหร่ จึงทำให้พราวนึกขึ้นได้ว่าประจำเดือนของเธอเลยมาห้าวันแล้ว เมื่อเป็นอย่างนั้นหมอสาวที่เป็นเพื่อนของโซลก็บอกให้พราวไปเก็บปัสสาวะแล้ว

  • พันธะร้ายพ่ายรักภรรยาชั่วคราว   27 ทำตามคำสั่ง

    เมื่อทั้งสองดูซีรี่ย์จบก็เป็นเวลาห้าทุ่ม พราวลุกจากโซฟา“เธอจะเข้านอนแล้วเหรอ” เขาเงยหน้าถามร่างบางที่ยืนอยู่“ใช่ค่ะ”“พี่ขอเข้าไปนอนด้วยได้ไหม”“ที่นอนของคุณคือตรงนี้ ถ้าไม่อยากนอนตรงนี้ก็กลับบ้านไป”“พี่จะนอนตรงนี้ เธอไปนอนเถอะ” ว่าแล้วพราวก็เดินเข้าห้องนอนไป ก่อนที่ร่างสูงจะเข้าไปอาบน้ำใส่เสื้อผ้าและมานอนบนโซฟาเบาะผ้าราคาแพงในห้องนั่งเล่น ถึงโซฟาที่เขานอนอยู่นี้จะนุ่ม แต่ก็ไม่ได้นอนสบายเหมือนกับที่นอน แต่ถึงจะนอนไม่สบายตัวเหมือนนอนบนที่นอนคิงไซส์เขาก็ยอมนอน เพราะไม่ว่าพราวจะให้นอนตรงไหนเขาก็นอนได้ ขอแค่ให้ได้อยู่ในบ้านหลังเดียวกันกับเธอก็พอ โซลหยิบผ้านวมขึ้นมาห่ม จากนั้นไม่นานเขาก็เข้าสู่ภวังค์นิทราวันต่อมาพราวตื่นขึ้นมาก็เข้าห้องน้ำไปล้างหน้าแปรงฟันแล้วออกมาจากห้องนอน หญิงสาวเดินเข้าไปในห้องนั่งเล่นจึงเห็นว่าคนตัวสูงยังหลับอยู่ เท้าบางก้าวไปยืนข้างโซฟาพร้อมกับปลุกคนที่ยังหลับอยู่“ตื่นได้แล้ว”“…” “ตื่น!” เมื่อเห็นว่าเขายังไม่ตื่นเธอจึงเพิ่มลิมิตเสียงให้ดังขึ้น จนทำให้คนที่หลับสนิทอยู่รู้สึกตัว ชายหนุ่มค่อยๆลืมตาอย่างช้าๆด้วยความง่วงงุนก่อนจะปรับโฟกัสสายตาให้ชัดขึ้น เมื่อเห็นว

  • พันธะร้ายพ่ายรักภรรยาชั่วคราว   26 ถ้าต้องการ ก็จะให้

    บริษัท วันต่อมาร่างสูงของทายาทเจ้าของโรงแรมหรูชื่อดังที่มีตำแหน่งเป็นรองประธานกรรมการซึ่งอยู่ในชุดสูทหรูราคาแพงสีดำขึ้นมายังชั้นผู้บริหารซึ่งอยู่ชั้นบนสุด หลังจากที่หลายเดือนมาแล้วที่เขาไม่ได้เข้ามา ก็ตั้งแต่แต่งงานกับพราวห้องทำงานโซลร่างแกร่งทิ้งตัวนั่งบนเก้าอี้เบาะหนังราคาแพงด้วยท่าทีเซ็งๆ ตั้งแต่เมื่อวานมาจนถึงวันนี้เขาถอนหายใจด้วยความเบื่อหน่ายนับครั้งไม่ถ้วนแล้ว เพราะใจคอยมัวพะวงห่วงหาแต่คนตัวเล็ก โซลหยิบโทรศัพท์ขึ้นมากดโทรออกหาเธอตู๊ดแต่เธอก็ไม่รับสาย เขาโทรอีกครั้งแต่เธอก็ไม่รับสายอีก เขาวางโทรศัพท์ลงบนโต๊ะพร้อมกับถอนหายใจออกมาอย่างเหนื่อยหน่ายพลางคิดในใจว่าเขายังต้องรอพราวคืนนี้อีกตั้งคืนกว่าเธอจะกลับมาด้านพราวพราวที่เดินริมชายหาดเคียงข้างฮันเตอร์หยิบโทรศัพท์ออกมาดู เมื่อเห็นว่าเป็นคนตัวสูงโทรมาจึงกดปิดเสียงแล้วเก็บโทรศัพท์ไว้ในกระเป๋ากางเกง ฮันเตอร์ที่เห็นจึงเอ่ยถามออกไป“ใครโทรมาเหรอ ทำไมถึงไม่รับสายล่ะ”“คุณโซลโทรมา ฉันไม่อยากรับ”“ฉันขอถามอะไรหน่อยสิพราว”“ถามเรื่องอะไรล่ะ”“เรื่องสามีเก่าของเธอ”“ทำไมเหรอ”“เขาถอนหมั้นกับแฟนแล้วเหรอถึงได้มาวุ่นวายกับเธอ”“เขาบอกฉัน

  • พันธะร้ายพ่ายรักภรรยาชั่วคราว   25 ส่วนเกิน

    วันต่อมาโซลตื่นตั้งแต่เช้าตรู่แล้วเข้าครัวไปหุงข้าว จากนั้นจึงโทรสั่งของกินจากร้านอาหารชื่อดัง สามสิบนาทีต่อมาเขาก็ลงไปเอาอาหารที่พนักงานนำมาส่งขึ้นมาจัดแจงใส่จานและครอบไว้เขาเข้าห้องน้ำไปอาบน้ำแล้วใส่ชุดเดิม จากนั้นจึงออกมานั่งในห้องโถงกว้างก่อนที่โทรศัพท์จะมีเสียงดังขึ้นRrrr!‘ครับแม่’‘เมื่อคืนลูกนอนที่ไหน ทำไม่ถึงไม่กลับบ้าน’ คนเป็นแม่เอ่ยถามด้วยความเป็นห่วง เมื่อตื่นขึ้นมาแล้วไม่เห็นรถของลูกจอดอยู่‘นอนที่เพ้นท์เฮ้าส์ครับ’‘พราวให้ลูกเข้าไปนอนได้แล้วเหรอ’‘เมื่อคืนผมไปเจอพราวที่คลับก็เลยพามาส่ง แล้วผมก็บอกว่าเมามากขับรถไม่ไหว พราวก็เลยให้นอนครับ’‘โกหกพราวว่าเมาน่ะสิ’‘ถ้าไม่โกหก พราวก็ต้องไล่ผมกลับบ้านอีกแน่’‘แล้วคืนนี้ลูกนอนที่นั่นอีกหรือเปล่า’‘ใจจริงผมอยากนอนทุกคืนแหละครับ ถ้าพราวไม่ไล่กลับซะก่อน’‘งั้นก็แค่นี้นะลูก ถ้าลูกนอนที่นั่นก็โทรมาบอกแม่ด้วยนะ’‘ได้ครับ’ ว่าจบโซลก็กดวางสาย ก่อนประตูห้องนอนของพราวจะถูกเปิดออกมา โซลที่เห็นจึงลุกขึ้นไปหาเธอแล้วเอ่ยถามด้วยความกระตือรือร้น“เธอจะกินข้าวเลยไหม”“วันนี้ฮันเตอร์จะมารับออกไปเที่ยวน่ะ”เมื่อได้ยินอย่างนั้นร่างสูงก็ถึงกับหน้

  • พันธะร้ายพ่ายรักภรรยาชั่วคราว   5 คนงานใหม่

    เมื่อรถมาจอดหน้าบ้านชั้นเดียวที่มีขนาดไม่ใหญ่มากโซลก็ลงจากรถไปหยิบกระเป๋าเสื้อผ้าของขิมแล้วทั้งสองก็พากันเข้าบ้านไป“พี่จะให้แม่บ้านมาทำงานบ้านให้ทุกวันนะขิม”“ได้ค่ะ”“ขิมอยู่ที่นี่ได้ตามสบายเลย ขิมต้องการอะไรก็บอกพี่ได้ ไม่ต้องเกรงใจนะ”“ค่ะ”“งั้นพี่ไปก่อนนะ” บอกจบคนตัวสูงก็ออกจากบ้านไปขึ้นรถแล้

  • พันธะร้ายพ่ายรักภรรยาชั่วคราว   4 ต้องทำใจ

    หนึ่งเดือนต่อมาวันนี้อนงค์นาถบังคับให้หลานชายของตัวเองพาพราวไปเลือกชุดแต่งงาน โซลที่ไม่สามารถขัดคำสั่งของคุณย่าได้จึงจำต้องพาเธอไปร้านชุดแต่งงานอย่างฝืนใจบนรถ“แอบรักฉันมาหลายปี ตอนนี้คงจะดีใจมากสินะที่จะได้แต่งงานกับฉัน” เสียงทุ้มเอ่ยออกไปด้วยความเย้ยหยัน ในขณะที่มือประคองพวงมาลัยรถ สายตามองไปข้

  • พันธะร้ายพ่ายรักภรรยาชั่วคราว   3 ไม่เป็นอย่างที่หวัง

    วันต่อมาร้านอาหาร ห้องวีไอพีวันนี้พอขิมเลิกงาน โซลก็พาเธอมาที่ร้านอาหารเพื่อจะบอกเรื่องที่ถูกคุณย่าบังคับให้แต่งงาน“วันนี้พี่โซลมีเรื่องไม่สบายใจหรือเปล่าคะ ทำไมถึงดูสีหน้าไม่ค่อยดีเลย”“พี่มีข่าวร้ายจะมาบอกขิมน่ะ” เขาหันไปมองแฟนสาวแล้วเอ่ยออกไปด้วยสีหน้าหม่นหมอง“ข่าวร้าย? อะไรเหรอคะ” เธอถามด้ว

  • พันธะร้ายพ่ายรักภรรยาชั่วคราว   1 จะหมั้น

    โซล อายุ27ปี สูง188เซนติเมตร มีธุรกิจโรงแรมและมีไร่องุ่นหลายพันไร่ พราว อายุ22ปี สูง159เซนติเมตรตัวอย่างเนื้อหา “คุณโซลจะทำอะไรคะ” “คนที่แต่งงานกันแล้วต้องทำอะไรกันล่ะ” “พรุ่งนี้เราจะหย่ากันแล้วนะคะ คุณไม่ควรมาทำแบบนี้กับพราว” “ใช่ พรุ่งนี้เราจะหย่ากัน และหลังจากวันพรุ่งนี้ฉันก็ทำอะไรเธอไม

더보기
좋은 소설을 무료로 찾아 읽어보세요
GoodNovel 앱에서 수많은 인기 소설을 무료로 즐기세요! 마음에 드는 작품을 다운로드하고, 언제 어디서나 편하게 읽을 수 있습니다
앱에서 작품을 무료로 읽어보세요
앱에서 읽으려면 QR 코드를 스캔하세요.
DMCA.com Protection Status