หวนคืนอีกคราไม่ขอมีท่านเป็นสามีอีก

หวนคืนอีกคราไม่ขอมีท่านเป็นสามีอีก

last updateآخر تحديث : 2025-12-25
بواسطة:  วอลจูمكتمل
لغة: Thai
goodnovel4goodnovel
9.2
5 تقييمات. 5 المراجعات
31فصول
10.3Kوجهات النظر
قراءة
أضف إلى المكتبة

مشاركة:  

تقرير
ملخص
كتالوج
امسح الكود للقراءة على التطبيق

ชาติที่แล้ว...ในวันที่มู่เซี่ยหยางกำลังร่วมกราบไหว้ฟ้าดินกับสตรีอื่น กลับกลายเป็นวันที่ซูจู้เหยียนต้องตกเลือด สูญเสียทารกในครรภ์จนก้าวสู่ปรโลก เหตุการณ์ในครั้งนั้นทำให้นางต้องตายอย่างอนาถในขณะที่เขากำลังมีความสุขกับสตรีอื่น ทว่าสวรรค์กลับเห็นใจให้โอกาสนางมีชีวิตกลับคืนมาอีกครั้ง.... เมื่อชีวิตของนางหวนคืนมาอีกครั้ง...นางไม่ขอเลือกเขาเป็นสามีอีก!

عرض المزيد

أحدث فصل

فصول أخرى

المراجعات

Sukanya Ampornarnan
Sukanya Ampornarnan
จริงๆเนื้อเรื่องสนุกน่าติดตาม แต่ผู้เขียน เขียนวกวน เดี๋ยวอดีตเดี๋ยวปัจจุบัน ไม่ระบุให้ชัดเจนว่านึกถึงอดีตนะ ทำให้คนอ่านแล้วงง แล้วบทที่19คืออะไร งงมาก อยากให้ผู้เขียนปรับปรุงหน่อย คำผิดเยอะมาก แต่ก็ให้กำลังใจนะคะ...️...️...️...️
2026-04-14 12:57:47
1
0
Sasitorn
Sasitorn
เรื่องราวกระชับ สนุกสนานชวนติดตาม ไม่เยิ่นเย้อยืดยาว
2026-02-25 06:54:58
0
0
Nira Ho
Nira Ho
สนุกดี แต่ว่า บทที่19คือไม่เข้าพวกเอาเรื่องอะไรมาลง? แล้วก็การเว้นวรรคของเนื้อเรื่องไม่สอดคล้องกันเลย อดีตบ้างปัจจุบันบ้าง อ่านแล้วงง จับใจความไม่ได้ คำผิดคือเยอะมากๆ เวปควรปรับปรุงเรื่องพื้นฐานแบบนี้นะคะ อันนี้ไม่เกี่ยวกับเนื้อเรื่องว่าดีหรือไม่ดี ก่อนอื่นพื้นฐานง่ายในการตีพิมพ์ต้องมาก่อน
2026-02-17 11:45:06
0
0
maybe vemnvvx
maybe vemnvvx
เปิดมาบทแรกก็มีคำผิดเลย จะแก้ไหมคับตรง ‘เจ้าค่ะ’ จะได้ตัดสินใจถูกว่าจะอ่านดีไหม แล้วมีตารางอัปเดตตอนไหมคะ จะเขียนจบตอนไหนคั้บ
2025-12-22 01:29:56
0
0
Nattery
Nattery
งงกับคำว่ามารดา ที่นางเอกใช้กับโจร ตอนที่ 19 ไม่ใช่เนื้อเรื่องนี้นะ ตอนจะตัดสลับชาติก่อน เกริ่นหน่อย อ่านไปก็สับสน ขอบคุณที่อัพเดทจนจบ สปอย . . อ่านแรกๆได้หลัวใหม่ชัวร์ เสียดายชายเสิ่น พอมีสมรสพระราชทาน อ้าวหนีไม่พ้น เข้าใจและเห็นใจที่พระเอกแสดงเพราะโดนขู่
2026-01-29 02:11:34
0
0
31 فصول
บทนำ
ปัง! ปัง!...ปัง!!ซ่า…าาา!ปังๆๆ“นายท่านเจ้าค่ะ!”ยามค่ำคืนของราตรีที่มืดมิดสนิท พายุฝนตกกระหน่ำโหมอย่างรุนแรง เสียงท้องฟ้าคำรามดังก้องพร้อมกับอัสนีบาตฟาดผ่าอยู่กลางอากาศราวกับกำลังโกรธเคือง ในขณะเดียวกันนั้น มีร่างของสาวใช้ยืนตัวสั่นยืนเปียกปอนอยู่หน้าประตูเรือน นางออกแรงเคาะบานประตูครั้งแล้วครั้งเล่าพร้อมทั้งร้องเรียกตะโกนจนน้ำเสียงแหบพร่ากลืนหายไปกับเสียงฝนตกกระหน่ำ“นายท่านเปิดประตูเถิดเจ้าค่ะ!”ปัง! ปัง! ปัง…บานประตูยังคงปิดสนิท ไร้เสียงเคลื่อนไหวจากข้างใน ปัง!...ปัง ซ่า...!นางจึงออกแรงทุบอย่างแรงอีกครั้ง ฝนยังคงตกกระหน่ำโปรยปรายลงมาไม่หยุดพลันสาดกระทบเรือนของนางจนอาภรณ์เปียกชุ่มไปทั่วทั้งร่าง “นายท่านเจ้าคะ!...แย่แล้วเจ้าค่ะ”ทันใดนั้น…บานประตูก็ถูกกระชากเปิดออกอย่างแรง มู่เซี่ยนหยางปรากฏตัวอยู่ในสภาพไม่ค่อยจะเรียบร้อยนัก ท่อนบนเปลือยเปล่าไร้อาภรณ์เผยให้เห็นแผงอกกำยำและเม็ดหยาดเหงื่อไหลทั่วทั้งร่างจนเปียกชุ่มราวกับว่าเพิ่งผ่านพ้นค่ำคืนอันหนักหน่วงมา หัวคิ้วของเขาพลางขมวดมุ่นฉายแววความไม่พอใจออกมาอย่างชัดเจน สายตาคมกริบดูเย็นยะเยือก“มีผู้ใดตายหรืออย
اقرأ المزيد
๑ หวนคืนกลับมา
นางลืมตาตื่นขึ้นมาอีกครั้ง แสงแดดจากอาทิตย์สาดส่องจนต้องกระพริบตาถี่ๆ ครั้งแล้วครั้งเล่า ร่างกายยังคงสั่นสะท้านจากความเจ็บปวดราวถูกฉีกขาดเป็นเสี่ยงๆ เหตุการณ์ในคราวนั้น…ราวกับเป็นเพียงฝันร้ายตื่นหนึ่งจู้ซูเหยียนค่อยๆ ยกมือขึ้น ลูบไล้หน้าท้องอย่างแผ่วเบา หัวใจเต้นระส่ำด้วยความหวาดหวั่นหวังเพียงว่า... ทารกในครรภ์จะยังคงปลอดภัย“คุณหนูเจ้าคะ!” “…” นางพลันสะดุ้งเฮือกใหญ่“คุณหนูฟื้นแล้วเจ้าค่ะ!”จู้ซูเหยียนนอนแผราบอยู่บนเตียงก่อนจะปรายสายตาหันไปมองจากนั้นจึงเอ่ยขึ้น นางระบายยิ้มจางๆ เอ่ยขึ้นด้วยน้ำเสียงแหบแห้ง “ข้ายังไม่ตายงั้นหรือ”มิใช่ว่าการของนางหนักหนาสาหัส แม้กระทั่งท่านหมอยังต้องส่ายหน้าบอกให้ทำใจมิใช่หรือ…แล้วเหตุใดถึงมีชีวิตต่ออีกอยู่เล่าสาวใช้ผู้นั้นได้ยินแล้วชะงักไปครู่หนึ่ง “คุณหนูจะตายได้อย่างไรกันเจ้าคะ” คุณหนูงั้นหรือ…?จู่ๆ ภาพเหตุการณ์สุดท้ายก่อนสิ้นลมหายใจก็พลันพรั่งพรูหลั่งไหลเข้าสู่ห้วงความคิด จู้ซูเหยียนจำได้ชัดเจนว่าอาภรณ์ของนางเปียกชุ่มไปด้วยเลือดสีสดจนกระทั่ง…นางสมควรตายไปแล้ว เหตุใดยามนี้นางถึงยังนอนอยู่บนเตียงเช่นเดิมอยู่อีก นัยน์ตาเมล็ดซิ
اقرأ المزيد
๒ มู่เซี่ยหยาง
บทที่ ๒มู่เซี่ยหยางเกรงว่าสวรรค์คงกลั่นแกล้งให้นางได้หวนกลับมาพบเจอบุรุษต่ำทรามผู้นี้กระมังเมื่อได้ยินน้ำเสียงนี้อีกครั้ง จู้ซูเหยียนหยุดชะงักฝีเท้าหยุดอยู่ที่หน้าประตูพลางกำมือแน่นด้วยความเคียดแค้น นัยน์ตาเมล็ด ซิ่งดูแข็งกร้าวขึ้นมาทันทีมู่เซี่ยหยาง…บุรุษใจร้ายที่ผ่านมานางล้วนเป็นภรรยาที่ดีหวังว่ากลายเป็นภรรยาแล้วเขาจะให้ความสนใจนางบ้าง ทว่าทุกอย่างที่จู้ซูเหยียนกระทำลงไปนั้นในสายตาของมู่เซี่ยหยางย่อมมองว่าไร้ค่าอยู่ดีแม้จะแต่งงานหลายปีแล้วอย่างไรกันความสัมพันธ์ของนางและมู่เซี่ยหยางห่างเหินยิ่งกว่าคนแปลกหน้าเสียอีก ‘หึ!’ มู่เซี่ยหยางแค่นเสียงออกมา สายตาคมกริบปรายมองสตรีตรงหน้านิ่งๆ ‘ภายในใจของข้าย่อมไม่เคยและไม่มีวันมีเจ้าอยู่ข้างในจู้ซูเหยียน’‘เหลวไหลมู่เซี่ยหยาง! ท่านแต่งกับข้าแล้วซ้ำยังเป็นสามีของข้า…หากไม่มีข้าในใจแล้วจะมีสตรีอื่นได้งั้นหรือ’ จู่ๆ จู้ซูเหยียนก็นึกถึงเหตุการณ์ในครานั้นขึ้นมา นางในตอนนั้นช่างนางสมเพชเวทนาไม่น้อย เหตุใดนางถึงได้โง่งมไปร้องขอความรักจากเขากันหรือเพียงเพราะว่านางมีใจให้เขา…เขาจำต้องมีใจให้นางเช่นกันงั้นรึ ช่างเป็นความคิดที่โง่เขลาสิ้นดีจู
اقرأ المزيد
๓ สิ่งที่ต้องการ
“แท้จริงแล้วท่านเคยรักข้าหรือไม่มู่เซี่ยหยาง” จู้ซูเหยียนเข้าใจแล้ว แม้ว่าการกระทำที่ผ่านมาของเขาล้วนแสดงออกเปิดเผยชัดเจนไม่น้อยทว่าคำถามกลับยังค้างคาอยู่ในใจ นางรู้ดี…นางเข้าใจเรื่องทั้งหมดดี…แต่ทว่าน้ำตากลับไม่ยอมหยุดไหลเสียที ภายในใจบีบรัดแน่นจนปวดหนึบชาไปทั้งร่างสายตาคมกริบของมู่เซี่ยหยางปรายมองสตรีตรงหน้าโดยไม่แสดงท่าทีใดนอกจากความนิ่งสงบ เขาไม่ได้เข้าไปปลอบนางแม้แต่น้อย “ตลอดหลายปีที่ผ่านมาข้าลงนามหย่าให้เจ้าอยู่หลายครา..แน่ใจหรือว่าไม่รู้คำตอบหรือแท้จริงแล้วจงใจเสแสร้งโง่งม ตาบอด มองไม่เห็นกันแน่จู้ซูเหยียน”น้ำเสียงของเขาที่เอ่ยออกมาทั้งเย็นชาและห่างเหินจนนางได้ยินแล้วพลันสะอึกจุกในคอทันที จู้ซูเหยียนเม้มริมฝีปากแน่น มองอีกฝ่ายผ่านม่านน้ำตาด้วยความเจ็บปวด “ข้าถามว่าท่านเคยรักข้าหรือไม่มู่เซี่ยหยาง!”“ไม่เคยรัก”เพราะพี่สาวของจู้ซูเหยียนบุตรสาวคนโตของสกุลจู้ได้รับเลือกเข้าวังทั้งยังได้เป็นถึงสนมขั้นเฟย มู่เซี่ยหยางจึงถูกกดดันอย่างไร้หนทางจำต้องรับจู้ซูเหยียนเป็นภรรยา หาไม่แล้ว ย่อมมิอาจหลีกพ้นโทษฐานลบหลู่เบื้องสูง!มู่เซี่ยหยางออกมาจากจวนสกุลจู้ก็พลันเป็นยามพลบค
اقرأ المزيد
๔ เส้นด้ายแดงขาดสะบั้น
อากาศวันนี้แจ่มใส แสงแดดอ่อน ๆ สาดส่องลงมากระทบผืนน้ำในสระบัวเป็นประกายระยับ จู้ซูเหยียนเอนกายพักผ่อนอยู่ในศาลากลางน้ำและข้างกายมีเหล่าสาวใช้ล้อมหน้าล้อมหลังคอยปรนนิบัติไม่ห่างมิหนำซ้ำยามที่สายลมพัดโชยมากระทบผิวก็พลันทำให้นางเคลิบเคลิ้มจนเกือบจะเผลอหลับไปบ่อยครั้งชีวิตของนางสุขสบายถึงเพียงนี้ ไม่ได้รู้สึกเดือดร้อนหรือมีเรื่องอันใดที่ต้องครุ่นคิดให้ปวดหัวแต่เหตุใดในตอนนั้นถึงได้ดิ้นรนอยากออกเรือนไปจากจวนนักเล่าพอมานึกดูแล้วนางช่างโง่เขลาจริงๆช่างเถอะ…คราวนี้จู้ซูเหยียนจะขอเป็นสตรีพรหมจรรย์ไม่คิดข้องเกี่ยวกับบุรุษผู้ใดอีก“ซูเหยียน…”!!!เหตุใดเสียงนี้ถึงฟังได้ดูคุ้นเคยนักจู้ซูเหยียนขมวดคิ้วมุ่นก่อนจะปรายสายตามองสาวใช้ข้างกายพลางเลิกคิ้วเอ่ยถาม “เจ้าได้ยินเสียงอะไรหรือไม่”เหล่าสาวใช้ที่อยู่ข้างกายพอได้ยินคำถามของจู้ซูเหยียน จู่ๆ ก็ขมวดคิ้วแน่นพลันรู้สึกขนลุกวูบขึ้นมาโดยไม่ทราบสาเหตุ“เสียง…เสียงอันใดหรือเจ้าค่ะ” สาวใช้ผู้หนึ่งเอ่ยถามด้วยน้ำเสียงแผ่วเบาผู้คนในจวนต่างทราบกันดีว่า ในวันที่พบตัวคุณหนูนั้นร่างของนางจมลึกลงไปถึงก้นสระบัวแล้วมิหนำซ้ำตอนที่นำตัวขึ้นมา หมอหลวงที่ถูกเรียกม
اقرأ المزيد
๕ ช่วยเหลือสาวงาม
ดูเหมือนว่าเหตุการณ์ในยามนี้จะไม่ต่างจากชาติที่แล้ว…จู้ซูเหยียนนั่งพูดคุยอยู่กับไป๋เจียวเหม่ยอยู่สองสามประโยคก่อนจะถูกจู้ฮูหยินพบจึงเข้ามาบอกกล่าวกับอีกฝ่ายว่าให้พานางออกจากจวนไปเดินเล่าเปิดหูเปิดตาเสียบ้างและแม้ว่านางจะปฏิเสธไม่ยินยอมอย่างไรก็พลันถูกลากออกมาอยู่จู้ซูเหยียนปรายสายตามองไป๋เจียวเหม่ยทันใดนั้นภาพความทรงจำในชาติก่อนพลันย้อนกลับมาอย่างชัดเจน ถ้อยคำว่าหวานเหล่านั้นล้วนแต่เคลือบยาพิษเอาไว้…เป็นนางที่โง่งมมองคนไม่กระจ่างแจ้งเองหากย้อนมองกลับไปตั้งแต่แรกนั้น หากนางสังเกตให้ดี เหตุการณ์ใดที่มีมู่เซี่ยหยางอยู่ร่วมด้วยย่อมมีไป๋เจียวเหม่ยคอยคั่นกลางอยู่เสมอ และทุกครั้งที่นางพยายามเข้าใกล้บุรุษผู้นั้น สตรีที่เรียกตนเองว่าสหายกลับอยู่ตรงนั้นก่อนแล้ว“ไป๋เจียวเหม่ย” นางเอ่ยเสียงเรียง“หื้ม?” ไป๋เจียวเหม่ยขานรับ หันหน้าไปมองอีกฝ่ายชาติที่แล้วจู้ซูเหยียนตื้นตันใจที่มีสหายแสนดีคอยห่วงใย…แต่ในชาตินั้นนางย่อมไม่ยอมให้เป็นเช่นเดิมอีกเป็นแน่!นางสมควรจะขจัดภัยก่อนมันจะเกิดรากใบหน้าคนงามระบายยิ้มกว้าง จู้ซูเหยียนสบตาอีกฝ่ายจากนั้นจึงคว้ามือของไป๋เจียวเหม่ยมากอบกุมเอาไว้ น้ำเสียงหวานเอ่
اقرأ المزيد
๖ ประชดประชันยิ่งกว่าสตรี
ยามที่สายลมพัดโชยผ่านนำพาความเย็นเยียบแผ่วเบามากระทบผิวกาย ทว่าความหนาวเหน็บหาได้เทียบเท่ากับบรรยากาศอันตึงเครียดระหว่างคนทั้งสามจู้ซูเหยียนยกยิ้มเยาะ ดวงตาฉายแววเย้ยหยันทว่ากลับสงบนิ่งราวสายน้ำเย็นเฉียบ นางเอ่ยด้วยน้ำเสียงเรียบ “ข้าย่อมไม่คิดจะรบกวนให้คุณชายมู่ต้องลำบากใจ”เหตุใดยิ่งพยายามหลีกหนียิ่งต้องพบเจอเช่นนี้นัยน์ตาเมล็ดซิ่งของนางสบตากับมู่เซี่ยหยางตรงๆ ด้วยความรู้สึกเฉยชาและเยือกเย็น เสมือนว่ายามนี้เขาไม่ได้มีความ สำคัญอันใดในสำหรับนางอีกต่อไปแล้วก่อนจะละสายตาไปยังบุรุษอีกผู้หนึ่งแทนจู้ซูเหยียนระบายยิ้มจางๆ กล่าว “คุณชายเสิ่น... โจรหนุ่มผู้นี้หาได้ทำร้ายข้า”เสิ่นซือเยว่แค่นเสียง “ไม่ทำวันนี้แล้ววันข้างหน้าเล่า”น้ำเสียงหวานกล่าวย้ำออกมาอีกครั้ง “ข้าหาได้ติดใจเอาความอันใดเจ้าค่ะ” จู้ซูเหยียนเอียงศีรษะเล็กน้อย ก่อนจะพยักหน้าเป็นเชิงบอกให้โจรหนุ่มเร่งออกไปเสีย“เพ่ย!” เสียงสบถทุ้มต่ำดังขึ้นพร้อมกับร่างสูงที่ขยับตัวหมายจะไล่ตามโจรผู้นั้นไป ทว่าเพียงพริบตาเดียว ข้อมือของเขากลับถูกคว้าไว้โดยสตรีเบื้องหน้าเสิ่นซือเยว่ชะงักฝีเท้าหยุดลงโดยไม่รู้ตัว คิ้วเรียวขมวดเข้าหากันแน่น ดวงต
اقرأ المزيد
๗ ไม่ยินยอมและไม่เห็นด้วย
“มู่เซี่ยหยาง…”จู้ซูเหยียนหันขวับไปมอง ดวงตาเมล็ดซิ่งเบิกกว้างด้วยความตกใจเล็กน้อย ริมฝีปากของนางขยับขึ้นน้ำเสียงหวานเอ่ยขึ้นแผ่วเบาราวกับไม่เชื่อในสิ่งที่เห็น เหตุใดบุรุษผู้นี้ถึงมาอยู่ตรงนี้ได้เช่นนั้นเขาได้ยินที่นางพูดออกไปทั้งหมดแล้วใช่หรือไม่…?ใบหน้าของจู้ซูเหยียนขมวดคิ้วมุ่นก่อนจะหันขวับปรายสายตามองมารดาทันทีเห็นท่าทางของบุตรสาวตื่นตระหนกเช่นนี้จู้ฮูหยินเข้าใจทันที นางเอ่ยขึ้น “บิดาของเจ้าต่างหาก…”มิใช่ว่านายท่านจู้และมู่เซี่ยหยางไม่ลงรอยกันมิใช่หรือจู่ๆ บรรยากาศภายในห้องโถงพลันเกิดความเงียบสงัดลงทันที เหล่าสาวใช้ที่อยู่บริเวณต่างรู้สึกกระอักกระอ่วนพากันถอยห่างออกไป นายท่านจู้เดินเข้ามาในห้องโถงก่อนจะชะงักเล็กน้อยพลันคิ้วขมวดมุ่นด้วยความแปลกใจ เมื่อมองเห็นสีหน้าของภรรยาและบุตรสาวที่ตื่นตระหนกราวกับเห็นผี “อย่างไรเสียอีกไม่นานคนผู้นี้ก็กลายเป็นลูกเขยของข้าแล้วสมควรทำความรู้จักกันให้มากเสียหน่อย”ลูกเขยงั้นหรือ?“ข้าไม่ต้องการแต่งงานกับมู่เซี่ยหยางเจ้าค่ะ!” น้ำเสียงหวานเอ่ยด้วยความแข็งกร้าว นางลุกขึ้นพรวดพราดพลางสบเข้ากับดวงตาคมกริบของอีกฝ่าย“หึ!” มุมปากหนายกขึ้นด้วยค
اقرأ المزيد
๘ ตัดปัญหาตั้งแต่เริ่ม
นางอยู่กินร่วมกับมู่เซี่ยหยางมานานหลายปี ไฉนจะไม่รู้ว่าในยามนี้บุรุษผู้นี้อยู่ที่ใดจู้ซูเหยียนเดินเข้ามาภายในโรงเตี๊ยมก่อนจะเงยหน้ามองไปยังมุมหนึ่งบนชั้นสองแล้วถอนหายใจออกมา นางหวังว่านี่จะเป็นครั้งสุดท้ายที่ต้องมาที่นี่อีก“คุณหนูจู้มาพบนายท่านหรือขอรับ” จู่ๆ ในจังหวะเดียว กันนั้นก็มีคนงานในโรงเตี๊ยมเดินมาหยุดอยู่ตรงหน้าจู้ซูเหยียนพร้อมเอ่ยปากถามทั่วทั้งโรงเตี๊ยมมีใครไม่รู้จักคุณหนูจู้ผู้นี้บ้าง…วันๆ เอาแต่ตามติดนายท่านมู่ทุกฝีก้าวไม่ต่างจากเงาช่างเป็นสตรีที่น่ารำคาญและน่าเบื่อหน่ายยิ่งนักจู้ซูเหยียนระบายยิ้มจางๆ “ข้ามาพบมู่เซี่ยหยาง”“…”พออีกฝ่ายเอาแต่เงียบอ้ำอึ้งไม่พูดเช่นนี้ จู้ซูเหยียนจึงพยักหน้าเดินผ่านขึ้นบันไดไปยังชั้นสองทันทีโดยไม่สนใจเสียงร้องห้ามจากบุรุษผู้นั้นยังจะมีเรื่องใดสำคัญไปกว่านี้ได้อีกเล่านางไม่อยากปล่อยเวลาให้สูญเปล่าเพียงชั่วพริบตาจู้ซูเหยียนก็มาหยุดอยู่ตรงหน้าห้องหนึ่ง นางชะงักฝีเท้าหยุดนิ่งก่อนจะถอนหายใจออกมาหลายครั้งนานครู่หนึ่งกล่าว “พวกเจ้ารออยู่ที่นี่” “เจ้าค่ะ” เหล่าสาวใช้ที่ตามติดมาขานรับผลัก!“มู่เซี่ยหยางข้าไม่มีทางแต่งกับท่านแน่”“คุณชายมู่
اقرأ المزيد
๙ ยั่วยวนโทสะ
จู้ซูเหยียนเดินกระทืบเท้าออกมาจากโรงเตี๊ยมด้วยความ สีหน้าขุ่นเคือง ภายในใจเต็มไปด้วยความหงุดหงิด หัวคิ้วเรียวพลันขมวดมุ่น ดวงตาจ้องไปตรงหน้าราวกับจะกลืนกินทุกสิ่งที่ขวางทาง“คุณหนู…”“ข้าไม่มีทางยอมแน่!” นางกัดฟันกรอดด้วยความโกรธเหล่าสาวใช้รออยู่หน้าบานประตู พอเห็นคุณหนูของตนเดินออกมาด้วยท่าทางเดือดดาลนั้นก็ต่างพากันก้มหน้าหลบสายตา กลืนคำพูดลงไปในท้องทันที ไม่กล้าเอื้อนเอ่ยสิ่งใดออกมาเป็นการกระตุ้นโทสะของนางให้ขุ่นมัวยิ่งไปกว่านี้ยามนี้ภายในใจของจู้ซูเหยียนเต็มไปด้วยโทสะและความโกรธเกรี้ยวอย่างถึงที่สุด มู่เซี่ยหยางรังเกียจนางนักมิใช่หรือ…แล้วเหตุใดเขาถึงยังยืนยันจะรั้งพันธะสมรสพระราชทานนี้เอาไว้ เห็นได้ชัดว่าบุรุษผู้นี้จงใจกลั่นแกล้งนาง!จู้ซูเหยียนหันขวับปรายตามองพวกสาวใช้ก่อนจะเอ่ยถามด้วยน้ำเสียงแข็งกร้าว “ข้าจะหาบุรุษดีๆ สักคนได้จากที่ใดกัน”ประโยคเช่นนี้หมายความว่าอย่างไรกัน…?เหล่าสาวใช้ต่างกระพริบตาปริบๆ มองหน้าสลับกันไปมา ขมวดคิ้วด้วยความสงสัย“คุณหนูหมายความว่าอย่างไรหรือเจ้าคะ…?”“…”สีหน้าของจู้ซูเหยียนเคร่งเครียด หัวคิ้วเรียวขมวดมุ่นฉายแววครุ่นคิดอย่างเห็นได้ชัด ในขณะ
اقرأ المزيد
استكشاف وقراءة روايات جيدة مجانية
الوصول المجاني إلى عدد كبير من الروايات الجيدة على تطبيق GoodNovel. تنزيل الكتب التي تحبها وقراءتها كلما وأينما أردت
اقرأ الكتب مجانا في التطبيق
امسح الكود للقراءة على التطبيق
DMCA.com Protection Status