เข้าสู่ระบบแชร์
ตอนที่ 4 แม่หญิงอโยธยา
ปรับปรุงล่าสุด:
2025-11-27 14:03:48ตอนที่ 4 แม่หญิงอโยธยา
ขุนนางหนุ่มกระแทกเสียงใส่ก่อนหยุดฝีเท้า ยามเห็นบางสิ่งตรงชายป่า ผลุบ ๆ โผล่ ๆ
“ขอรับ ๆ ว่ากันว่าแม่หญิงอายุสิบเก้าปี แต่ยังไม่ออกเรือน เพราะหลวงท่านและคุณหญิงหวงนักหวงหนา จะออกเรือนแต่ละคราวมิเคยได้ไปไหน มีเพียงมาวัดอาทิตย์ละหนทำบุญสะเดาะเคราะห์เท่านั้นขอรับ”
“แล้วมึงเคยเห็นหรือไม่” ขุนภพรีบถาม
“เคยสองหนที่วัดนี้ งดงามจริงดั่งภาพวาด แต่มิเคยได้พูดคุย แม่หญิงมักรีบมารีบกลับ ไม่แวะสุงสิงผู้ใด”
ขุนอัครเดชฟังบ้างไม่ฟังบ้าง สมาธิจดจ่อเพียงร่างอรชรประเดี๋ยวโผล่หน้าขึ้นมา ประเดี๋ยวก็ผลุบลงคล้ายคลานเข่า แต่อีกคราวก็โผไปยังหลังต้นไม้ เขายืนนิ่งกอดอกใช้สายตาคมดุดันเพ่งจดจ้อง
“ท่านขุนมองกระไรอยู่ขอรับ”
“มิรู้ว่ากระไร ทำตัวคล้ายสัตว์ เดี๋ยวโผล่ เดี๋ยวหาย”
สินและขุนภพมองตามสายตาท่านขุนจนเห็นต้นเหตุที่ทำให้ขบวนต้องหยุดชะงัก
“ข้ารู้จัก จะใครที่ไหนกัน คือแม่ที่เราเพิ่งจะนินทา..เอ้ย! กล่าวถึง แม่หญิงดารานี” สินพูดด้วยน้ำเสียงกระหยิ่ม
“ดารานี”
จอมเวทย์พึมพำในลำคอ คราแรกว่าจะปล่อยผ่านทว่าเมื่อรู้ว่าเป็นบุตรสาวหลวงพิริยเดช จึงเดินอาดราวพยัคฆ์เข้าใกล้ทันทีหมายใจให้แม่หญิงได้เกรงกลัวจนล่าถอย
ส่วนแม่หญิงน้อยผู้ที่ยังไม่รู้ตัวว่าโดนจับได้ กำลังผลุบหน้าเข้าหลังต้นไม้เหลียวมองพี่บัวบ่าวคนสนิท
“เห็นชัดหรือยังพี่บัว เราเข้าใกล้อีกดีหรือไม่”
“คุณหนู!! ไม่เจ้าค่ะ แค่นี้ก็เสี่ยงมากโขแล้ว เราควรกลับกันได้แล้วนะเจ้าคะ”
“ไม่! หากข้ามิได้เห็นหน้าขุนอัครเดชให้ชัด ข้าจะมิยอมกลับเด็ดขาด”
ดารากากัดฟันพูดคล้ายโกรธแต่ไม่ใช่ คงเป็นน้ำเสียงเอาแต่ใจอย่างสาวน้อยเสียมากกว่า
“เยี่ยงนั้นหรือ”
“อุ๊ย!” ปึก!! “โอ๊ย!”
ร่างอรชรสะดุ้งโหย่งจนหัวเข่ากระแทกรากไม้ในท่าคลานเข่า หน้าแม่หญิงล้มคว่ำคะมำลงตรงหน้าแทบฝ่าเท้าบุรุษร่างสูง จึงค่อยไล่สายตาจากข้อเท้าเลื่อนขึ้นไปเรื่อย ๆ ใจรัวแรงกระหน่ำดั่งกลอง มือเผลอจิกลงพื้นดิน สายตาขยับเลื่อนถึงแผงอกก่อนจะแว่วเสียงพ่นลมหายใจ!
พ่นลมหายใจ?
เธอสะบัดหน้าขึ้นทันทีแล้วผงะเล็กน้อย สายตาดุดันดั่งพยัคฆ์ เรือนร่างสูงใหญ่จดจ้องด้วยท่วงท่าหยิ่งยโสทว่าน่าครั่นคร้าม ลำคอแห้งผาดกะทันหัน ปากอ้าออก แล้วหุบ แล้วอ้า
“ว่าอย่างไรแม่หญิงน้อย”
เสียงทุ้มก้องกังวานพาให้แม่หญิงอโยธยาสั่นสะเทือนทั่วเรือนร่าง ท้องวูบไหวจนดวงหน้าเห่อร้อน คลานถอยหลังดูพิลึกพิลั่น ยิ่งพาให้สะเทิ้นอายมือไม้เก้งก้าง
“ออเจ้าดูท่าต้องการคนช่วยเหลือ”
“ไม่ ไม่ ข้า ข้าจัดการตัวเองได้ พี่บัว!”
ดารากาตะโกนเรียกบ่าวสนิท แต่ไม่ทันจอมเวทย์ค้อมตัวลงสอดมือใต้รักแร้แล้วยกขึ้นอย่างง่ายดาย
ดวงตาหวานเบิกกว้างตื่นตระหนก ถอยหลังกรูดแต่เขาตามชิด ก้มหน้าลงใกล้แล้วสูดดม
บทล่าสุด
พันธะสวาทจอมเวทย์ [18+, พีเรียดอีโรติก] ตอนพิเศษ
ตอนพิเศษหลายเดือนถัดมา ยามเช้าวันพระราชทานสมรส ณ เรือนบวรเวทย์กาลเวลาผันผ่านล่วงแปรเปลี่ยนเป็นคิมหันตฤดู ฤกษ์งามยามดีที่เรือนศรีสงครามเร่งหามาได้ดั่งใจท่านขุนต้องการสายลมเหนือพัดเอื่อยเรี่ยผิวน้ำหน้าเรือนบวรเวทย์ที่บัดนี้คราคร่ำไปด้วยเรือลำน้อยใหญ่แขกเหรื่อมากมายต่างเห่แหนมาร่วมแสดงความยินดีในพิธีพระราชมงคลสมรส ซึ่งองค์เหนือหัวทรงโปรดเกล้าให้เจ้าฟ้าธรรมาเทพเป็นตัวแทนในพระองค์เจิมหน้าผากด้วยแป้งมงคลปลุกเสกจากวังหลวงดารากางดงามยิ่งในชุดสไบสีชมพูอ่อนทับซ้อนด้วยสไบโปร่งทักทอลายด้วยดิ้นทองพาดเฉียงยาว ซิ่นชมพูเข้มลายยกดอกพุดซ้อนปักดิ้นด้วยมือเป็นปุ่มแทรกเม็ดพลอยเข็มขัดทองเก่าแก่ตกทอด เกล้าผมมวยต่ำแซมมีเพียงรัดเกล้าเพชรชมพูทวีปเท่านั้นประดับศีรษะข้างกายของเธอในยามนี้คือท่านขุนจอมเวทย์สวมเต็มยศ กระโจงเบนผ้าไหมลายกนกทอยกด้วยดิ้นทองบนผืนผ้าน้ำตาลอ่อน ตัวบนเสื้อแขนยาวนวลตาทับด้วยเสื้อคลุมกรมท่าโปร่งทอสลับดิ้นเงิน องคาพยับล้วนน่าเกรงขาม สง่างาม ทว่าดวงหน้ากลับอ่อนโยนแลมีรอยยิ้มอ่อนหวานให้เธอเพียงคนเดียว“เช้านี้อากาศค่อนข้างเย็น น้องหญิงหนาวหรือไม่”“ไม่เจ้าค่ะ ท่านพี่อย่าเพิ่งชวนคุยสิเจ้าค่
พันธะสวาทจอมเวทย์ [18+, พีเรียดอีโรติก] 48 การง้อของท่านขุน จบบริบูรณ์
48 การง้อของท่านขุน จบบริบูรณ์หลายวันถัดมา ยามเช้า ณ ท่าน้ำวัดพุทไธศวรรย์ กระไอหมอกขาวเบาบางลอยอ้อยอิ่งเหนือแผ่นน้ำเจ้าพระยา ลำน้ำแห่งชีวิตที่หล่อเลี้ยงอโยธยามาเนิ่นนาน แสงยามเช้ายังไม่ทันจับคุ้งฟ้าทว่าผู้คนมากมายพากันหลั่งไหลมายังวัดพุทไธศวรรย์ ศูนย์รวมจิตใจแห่งศรัทธาดารากาเยื้องย่างแช่มช้อยในชุดแม่หญิงงดงามด้วยซิ่นไหมเนื้อดีสีม่วงอ่อนทอลายวิจิตร คาดเข็มขัดทองพอเหมาะสมตัว ท่อนบนห่มสไบไหมเรียบลื่นสีเหลืองนวลพาดเฉียง สวมสร้อยทองทับทิมลายสุโฆฑะยะ มวยผมเยี่ยงที่พึงใจร้อยรัดด้วยดอกพุดซ้อนวันนี้คือคราแรกที่แม่หญิงมาวัดด้วยชื่อของตนเอง มิใช่พี่ดารานีอีกต่อไป “พี่นี”แม่หญิงน้อยซอยเท้าแม้ว่าจะสวมชุดผ้าซิ่นรัดเรือนร่าง โอษฐ์อิ่มคลี่ออกเผยรอยยิ้มงดงามราวดอกไม้แรกแย้ม“ดารา”“วันนี้คนมากันมากเหลือเกินนะเจ้าคะ” เธอจับมือพี่สาวแล้วออกเดินไปทางอุโบสถ“เช้านี้เจ้าฟ้าธรรมาเทพมาด้วยพระองค์เอง คนเลยมากันแน่นขนัด”“น้องเพิ่งจะเคยเห็น พิธีห่มสไบหลวงพ่อ”ดารานีส่งรอยยิ้มอย่างละอายใจพลางบีบมือ “แต่ต่อนี้ไป น้องไม่ต้องหลบซ่อนแล้วจริงหรือไม่”“เจ้าค่ะ”ดารากาพยักพเยิดด้วยรอยยิ้ม ทว่าไม่ทันจะเดินขึ้นทา
พันธะสวาทจอมเวทย์ [18+, พีเรียดอีโรติก] 47 รอวันฟ้าเปิด
47 รอวันฟ้าเปิดขุนภพเดินกลับไปยังเปี่ยมด้วยท่าทีสงสัย แม่หญิงดาราการับของไว้ทุกสิ่ง แต่ไยจึงฝากถ้อยคำที่ขุนศึกเช่นเขามิเข้าใจแม้แต่น้อย หรือเขามันด้อยปัญญาจนมิอาจเฉลยได้“ลูก..ดารา” คุณหญิงจันทร์ฉายเรียกด้วยเสียงอ้อมแอ้ม เดินกลับออกมาเมื่อขุนภพลงเรือนแล้ว“ท่านแม่” ดารากายังจิ้มขนมเข้าปาก นั่งอมยิ้มหน้าแดงซ่าน“ท่านขุนฝากกระไรมาหรือออเจ้า”“ขนมเจ้าค่ะ ท่านแม่มาชิมสิเจ้าค่ะ หยกมณี ลูกเพิ่งจะเคยได้กิน”จันทร์ฉายหย่อนร่างลงนั่งข้างกันก้มมองขนมสีเขียวแล้วให้สะท้านใจ ขนมชนิดนี้ตัวเธอและลูกดารานีเคยได้ชิมแล้วบ่อย ๆ ยามออกงานมงคลเรือนขุนนาง แต่เธอมิกล้าพูดออกมาด้วยความละอายใจจึงเออออจิ้มขนมเข้าปาก“เจ้ามิใจอ่อนให้ท่านขุนสักหน่อยหรือ” จันทร์ฉายลองแย้มพรายเสียงเบา ลอบมองลูกสาวที่ทำหน้าเฉยชา“แม่เพียงพูดขึ้นเท่านั้น มิได้ว่ากระไรดอกหากออเจ้ามิยินยอม แม่กับพ่อเลี้ยงดูเจ้าได้ตลอดชีวิต”ดารากาชะงักหยุดเสมือนว่ามือเริ่มสั่นเทา ช้อนดวงหน้าขึ้น“จริงหรือเจ้าคะ หากลูกมิแต่งงานออกเรือน ขออยู่ที่เรือนนี้จนกว่าชีวิตจะหาไม่ ท่านแม่กับท่านพ่อยังยินดีหรือเจ้าคะ”จันทร์ฉายขยับมุมปากเป็นรอยยิ้ม ค่อยคลี่อย่าง
พันธะสวาทจอมเวทย์ [18+, พีเรียดอีโรติก] 46 กลอนรักแทนใจ
46 กลอนรักแทนใจหลายวันต่อมา ณ เรือนบวรเวทย์ยามฝนร่วงหล่นลงมาจากฟ้าฟากในเพลาสายพาให้บรรยากาศเศร้าหมอง เมฆครึ้มมืดแผ่ขยายคลุมทั่วเมืองอโยธยา คงคล้ายดั่งความรู้สึกของแม่หญิงดารากาในเพลานี้เรือนร่างอรชรนอนนิ่งบนเตียงมิทำสิ่งใดนอกจากกอดหมอนใบเล็กซุกหน้าลงสะท้านด้วยกลิ่นผูกพันธะอบอวล“ข้าชังท่าน” เสียงหวานอู้อี้ในหมอนทว่ามือกลับลูบไล้เนื้อผ้าขยำเบา ๆ ราวกับว่าเจ้าก้อนนุ่มในอ้อมแขนคือเขาผู้นั้น“ท่านง้อข้าเพียงเท่านั้นดอกหรือ ขุนอัครเดช”เธอยังบ่นกระเง้ากระงอดผู้เดียวหลับตาก็พลันมีแต่ภาพจอมเวทย์ลอยเข้ามา ยังรู้สึกถึงไออุ่นยามอิงแอบแนบกาย“ข้าจักหนีจากท่านได้เยี่ยงไรกัน”แม่หญิงน้อยทิ้งร่างนอนหงายเหม่อลอยดวงตาจดจ้องขื่อคาน เม้มริมฝีปากกรุ่นโกรธขึ้นมาอีกครา“ท่านมันจอมมุสา ปากหวานในบางเพลา ทว่าพอข้ามิยินยอมท่านก็ถอดใจ”ดารากายังทอดถอนใจออกมาอีกครากระทั่งได้ยินเสียงบ่าวบัวเดินถัดฝีเท้าหนักเข้ามาด้วยความเร่งรีบ“คุณหนู คุณหนู!”“มีกระไรพี่บัว” เธอเอียงหน้าไปทางประตู ขมวดคิ้วยามเห็นบ่าวบัวเปียกปอน“ขุนภพมายังเรือนใหญ่เจ้าค่ะ”“เรือนใหญ่?”“เจ้าค่ะ คุณหญิงให้มาตามคุณหนูไปเรือนใหญ่”“ไม่ดอก ข้าไ
พันธะสวาทจอมเวทย์ [18+, พีเรียดอีโรติก] 45การง้อแม่หญิงสักคน
45การง้อแม่หญิงสักคนแม้นว่าเรือนศรีสงครามบริเวณรอบบ้านมิได้กว้างใหญ่เท่าเรือนบวรเวทย์ ทว่าการเดินหาแม่หญิงสักคนกลับทำมิง่ายดายนักท่านขุนต้องหยุดถามบ่าวไพร่ในเรือนถึงสามครากว่าจะพบเจอบ่าวบัวที่พลันเห็นหน้าท่านขุนเท่านั้นก็ตัวสั่นเทาราวกับถูกผีสิงคุกเข่าลงพื้นเสียงดัง“ท่านขุน!!” มันก้มหน้าจดพื้นดินมิกล้าเงยด้วยเกรงอาญาฐานหลอกลวงข้าในพระองค์“เอ็งเห็นแม่หญิงดารากาหรือไม่”บ่าวบัวค่อยเอียงหน้าขึ้นทีละน้อยด้วยความประหลาดใจยิ่ง น้ำเสียงท่านขุนอ่อนโยนและเบากว่าที่มันเคยได้ยินมา“คุณหนูอยู่ยังท่าน้ำท้ายเรือนเจ้าค่ะ”“ท่าน้ำ”“เจ้าค่ะ เป็นท่าน้ำของพวกบ่าวไว้ใช้ซักผ้า กินอาบเจ้าค่ะ”บ่าวบัวสะดุ้งโหย่ง เมื่อครู่ดวงหน้าท่านขุนยังละมุนดั่งหนุ่มแรกรัก แล้วไยแปรเปลี่ยนกลายเป็นยักษ์อสูรแล้วเสียเล่า“พาข้าไป”“เจ้าค่ะ”ใจของจอมเวทย์หดเกร็งยามได้ยิน ‘ท่าน้ำของพวกบ่าว’ ไยดารากาแม่หญิงคนหนึ่งศักดิ์สูงยิ่งจึงได้ถูกกระทำเยี่ยงนี้จากคนที่ได้ชื่อว่าเป็นบิดามารดา บัดนี้จึงได้แต่ยืนนิ่งอยู่ริมฝั่งน้ำ ดวงตาพยัคฆ์อ่อนแสงลงจดจ้องเพียงร่างของหญิงในดวงใจดารากาสวมใส่ชุดธรรมดายิ่งนักด้วยผ้าคาดรักหน้าอกสีอ่อน ซิ่น
พันธะสวาทจอมเวทย์ [18+, พีเรียดอีโรติก] 44 ท่านขุนรู้ความจริงแล้ววว
44 ท่านขุนรู้ความจริงแล้วววหลายวันต่อมา ยามสาย ณ เรือนศรีสงครามเพราะงานพิธีสมรสของเจ้าฟ้าธรรมาเทพและธิดาหลวงพิริยเดช แม่หญิงดารานี กว่าจะแล้วเสร็จล่วงเลยใช้เวลาถึงอีกสี่วันจึงทำให้เพลานี้ท่านขุนอัครเดชเพิ่งมาง้อแม่หญิงดารากา ด้วยใจตุ่ม ๆ ต่อม ๆ มิรู้ว่าออเจ้านั่นจะแง่งอนหนักหนาปานใดแล้วเรือนศรีสงครามงดงามด้วยไม้สักทองทั้งหลัง ท่ามกลางสวนไม้ดอกและหมากผลหลากหลายดั่งเช่นเรือนขุนนางทั่วไปท่านขุนแหงนมองลอดหลังคาเรือลำใหญ่โอ่อ่าอวดบารมีทั้งที่มิจำเป็น ภายในหนักอึ้งกับน้ำหนักของความรู้สึกผิด“ไอ้สิน ขุนภพ” จู่ ๆ ท่านขุนก็โพล่งขึ้นก่อนจะลงจากเรือน“ขอรับ?”“มึงว่าวันนี้กูแต่งกายเป็นเยี่ยงไรบ้าง”ขุนภพอ้าปากค้างมิกล้าเอ่ยตอบ คงเป็นไอ้สินปากเปราะ ดีดนิ้วแล้วส่งรอยยิ้มกว้างดั่งบ่าวประจบนาย“เช้านี้ท่านขุนสง่างามมากขอรับ ทั้งสีเสื้อ ทรงผม แล้วยัง...”ไอ้สินมิกล้าพูดต่อยามที่กวาดตาลงมายังข้อนิ้วที่บรรจุแหวนไว้เสียสี่วงหากเป็นบุรุษอโยธยาอื่นคงมิผิดแผกกระไร ทว่านี่คือขุนอัครเดชจอมเวทย์ มิเคยสวมใส่แหวนใดเนื่องจากต้องทำพิธีอยู่เสมอ จะพกก็เพียงดากไม้ตะพดเท่านั้น“กระไร?”จอมเวทย์ยังไม่ขยับลงจากเร
บางทีคุณอาจจะชอบ
ชายาข้ามภพ
หลินซินเหยียน19.5K viewsยอดหญิงแกร่งของเฟิงอ๋อง
หูเทียนเสี่ยว328.1K viewsท่านแม่ทัพได้โปรดปล่อยข้าไป
ป่าดอกท้อ34.7K viewsโทษทีข้าเกิดมาต้องเป็นเมียเอกเท่านั้น
สั่งไม่หยุด115.6K viewsจิ่วหรง
Story by Aasia (อาเซีย)4.0K viewsข้าคือดาวมงคลน้อยหลินลู่ฉี
หิมะที่ปลิดปลิว35.9K viewsหนิงซินกงจู่ เชลยแค้นแสนรัก
Karawek House1.7K viewsนางเอกหลบไป นางร้ายมาแล้ว
หยกขาว3.4K views
