บทที่ 3 ล้วงลึก ๆ 1/2

ความเงียบระดับสุญญากาศเข้าปกคลุมรถ SUV คันหรูทันทีที่สิ้นเสียงรายงานจากวิทยุสื่อสาร

สารวัตรธีร์ค่อย ๆ ละมือข้างหนึ่งไปกดปิดสวิตช์วิทยุอย่างเชื่องช้า บรรยากาศที่เคยเต็มไปด้วยการหยอกเย้าและไฟราคะพลันดับวูบลงราวกับถูกสาดด้วยน้ำแข็ง นัยน์ตาของชายหนุ่มที่ทาบทับอยู่เบื้องบนเปลี่ยนจากเสือที่กำลังหลงระเริงในเหยื่อ กลายเป็นหมาล่าเนื้อที่พร้อมจะขย้ำคอผู้ต้องสงสัย

“รอยนิ้วมือชัดเจนขนาดนี้...” ธีร์กดเสียงต่ำลอดไรฟัน นัยน์ตาดุดันจ้องลึกเข้าไปในดวงตากลมโตของคนใต้ร่าง “ยังจะอ้างวิญญาณดวงไหนอีกไหมแม่หมอ?”

ธีรดาเคยเชื่อในสัญชาตญาณของตนเองเสมอ และเชื่อว่าเธอน่าจะเป็นพวกหลอกลวง แต่ไม่คิดว่าจะเป็นคนร้ายที่กล้าล้วงคองูเห่าถึงรังเช่นนี้

‘หยามกันเกินไปแล้ว!’

มิลินรู้สึกเหมือนหัวใจหล่นวูบไปอยู่ที่ตาตุ่ม รอยนิ้วมือ? เป็นไปไม่ได้! เธอยังไม่ได้แตะต้องสิ่งไหนในห้องด้วยซ้ำ ตั้งแต่ก้าวลงจากรถ และไม่ได้แตะต้องตะแกรงช่องแอร์นั่นเลยแม้แต่นิดเดียว... มีคนจงใจจัดฉาก! มีคนรู้ว่าเธอจะมาที่นี่และป้ายความผิดให้เธอ!

‘ใครนะ?’

แต่ในเมื่อหลังชนฝา ระดับนางพญาอย่างมิลินมีหรือจะแสดงความอ่อนแอให้หมาบ้าตรงหน้าเห็น หญิงสาวสูดลมหายใจเข้าลึก พยายามบังคับจังหวะหัวใจที่เต้นระรัวให้สงบลง ก่อนจะเหยียดยิ้มร้ายกาจ

“วิญญาณอาจจะอยากหยอกล้อตำรวจเล่นก็ได้นี่คะ...”

“เลิกโกหกสักที!”

แคว่ก!

ธีร์ตวาดลั่น ความอดทนเส้นสุดท้ายขาดสะบั้น เขาไม่สนมารยาทหรือการเจรจาใด ๆ อีกต่อไป มือหนาหยาบกร้านคว้าหมับเข้าที่คอเสื้อเดรสสีไวน์แดงของเธอ แล้วออกแรงกระชากลงมาอย่างแรงจนกระดุมซ่อนปริขาด!

เนินอกอวบอิ่มที่ซ่อนตัวอยู่ใต้บราเซียลูกไม้สีดำสนิทดีดตัวออกมาอวดโฉมท้าทายสายตาในความสลัวของลานจอดรถ

“คุณจะทำอะไร! หยุดนะ!” มิลินเบิกตากว้าง ความเยือกเย็นพังทลายลงชั่วขณะ เธอรีบยกมือขึ้นดันแผงอกแกร่งของเขาไว้เต็มแรง แต่เรี่ยวแรงของผู้หญิงหรือจะสู้สัญชาตญาณดิบเถื่อนของตำรวจหน่วยปราบปรามได้

“ค้นตัวผู้ต้องสงสัยไง!” ธีร์รวบข้อมือทั้งสองข้างของเธอตรึงไว้กับเบาะรถด้วยมือเพียงข้างเดียว “เมื่อกี้ท้าให้ผมล้วงไม่ใช่เหรอ... ผมก็จะจัดให้ตามคำขอไงมิลิน!”

สิ้นคำราม มือหนาข้างที่ว่างก็ล้วงพรวดเข้าไปในร่องอกลึกทันที!

มันนุ่มหยุ่นและเด้งสู้มือจนธีรดาเกือบสติหลุด แต่เมื่อคนใต้ร่างร้องครางทำให้เขาชะงักมือเล็กน้อยเพราะปลายนิ้วสัมผัสเข้ากับปลายยอดอกอวบอิ่มที่ชูช่อรอให้ทักทาย

“อ๊ะ! สารวัตร... อื้อ!”

มิลินเผลอหลุดเสียงครางอื้ออึงในลำคอ ร่างบางสั่นสะท้านอย่างควบคุมไม่ได้ เมื่อปลายนิ้วสากระคายแทรกผ่านผิวเนื้ออ่อนนุ่มและอุ่นร้อน ความหยาบกร้านของมือบุรุษเสียดสีกับความบอบบางของยอดอกผ่านเนื้อผ้าลูกไม้บางเบา มันไม่ใช่แค่การค้นหาหลักฐาน แต่มันแฝงไปด้วยความหยาบโลนและลงโทษอย่างจงใจ

ร่างบางเผยอริมฝีปากล่างขึ้นทำให้ยิ่งยั่วยวนในสายตาคนที่ผ่านประสบการณ์บนเตียงมาอย่างโชกโชน

ธีร์ขบกรามแน่นจนเป็นสันนูน สัมผัสที่ปลายนิ้วทำเอาสติของเขาแทบกระเจิง กลิ่นหอมยั่วยวนของเธอผสมกับความนุ่มหยุ่นที่รัดรึงมือเขาไว้มันทำให้เลือดในกายสูบฉีดพล่าน เขาต้องกัดฟันข่มอารมณ์ดิบเถื่อน ก่อนจะควานหาจนสัมผัสเข้ากับโลหะเย็นเฉียบที่ซ่อนตัวอยู่ลึกสุด

เขาจัดการดึงมันออกมาทันที!

ไฟแช็กซิปโป้สีเงินวาววับ ปรากฏสู่สายตาของคนทั้งคู่ ลวดลายสิงห์คาบดาบที่สลักอยู่บนตัวไฟแช็กเด่นหราท่ามกลางแสงไฟสลัวจากหน้าปัดรถยนต์

ธีร์ปรายตามองของกลางในมือ ก่อนจะหันกลับมาจ้องหน้าผู้หญิงที่หอบหายใจจนหน้าอกกระเพื่อมไหว มุมปากของสารวัตรหนุ่มกระตุกยิ้มเย้ยหยัน

“นี่สินะของขลังที่วิญญาณให้มา...” ธีร์ชูไฟแช็กขึ้นตรงหน้าเธอ “ลายสิงห์คาบดาบ สัญลักษณ์ของแก๊งค้ายาและฟอกเงินรายใหญ่ที่สุดในประเทศ... ซ่อนเก่งนี่แม่หมอ แต่เสียใจด้วยนะ ที่ผมเป็นพวกชอบล้วงลึกซะด้วย”

แม้จะถูกจับได้คาหนังคาเขา เสื้อผ้าหลุดลุ่ย และถูกพันธนาการไว้ใต้ร่างกำยำ แต่มิลินกลับไม่ยอมจำนน เธอเชิดหน้าขึ้นหอบหายใจอุ่นร้อน ริมฝีปากที่บวมเจ่อจากการกด กลั้นอารมณ์ก่อนหน้านี้ยกยิ้มอย่างไม่สะทกสะท้าน และนั่นมันช่วยให้เธอทั้งเซ็กซี่และยั่วยวนอยู่ในที

เธอมองลึกเข้าไปในดวงตาดุดันของเขา แล้วเอ่ยประโยคที่ทำให้หมาบ้าอย่างธีร์ต้องชะงัก

“ล้วงลึกได้แค่ไหนล่ะคะสารวัตร...” เธอกระซิบเสียงพร่า นัยน์ตาพราวระยับท้าทาย “ถ้าลึกแค่นี้เรียกว่าเด็กๆ... เพราะความลับของฉัน มันลึกกว่าที่คุณคิดเยอะไม่เชื่อก็ลองสัมผัสตรงนี้สิคะ”

เธอใช้มือเล็กดึงมือของเขาไปที่หน้าท้องก่อนจะเลื่อนไปตรงส่วนที่เป็นของลึกลับน่าค้นหากว่าร่องอกจนทำให้อีกคนถึงกับกลั้นหายใจ

ลมหายใจของสารวัตรธีร์สะดุดกึกราวกับถูกใครกระชากวิญญาณออกจากร่าง!

ฝ่ามือหยาบกร้านที่ถูกมือนุ่มนิ่มบังคับให้เลื่อนต่ำลงไป สัมผัสได้ถึงความร้อนผ่าวที่แผ่ซ่านผ่านเนื้อผ้านุ่มของชุดเดรสตรงจุดกึ่งกลางลำตัวของเธอ ความนุ่มหยุ่นและกลิ่นอายความปรารถนาที่ลอยวนอยู่ในพื้นที่แคบ ๆ ของรถ SUV ทำเอาสติสัมปชัญญะของตำรวจหน่วยปราบปราม และเป็นหัวหน้าสายสืบมือหนึ่งของกรมตำรวจแทบจะขาดสะบั้น