Share

ตอนที่ 8

last update Petsa ng paglalathala: 2026-08-13 07:00:59

“คิดอะไรอยู่ครับ คิดถึงคืนนั้นอยู่เหรอ” 

คิ้วสวยขมวดเข้าหากันนิด ยิ่งทำหน้างงแม่งยิ่งน่าจูบ ชายหนุ่มทั้งคิดทั้งกลืนน้ำลายลงคอ

“คืนนั้นผมตั้งใจมาก ดีอาจจะมองว่าพลาดแต่ผมตั้งใจ”

“ทำไมต้องพูดถึงมัน ช่วยลืมมันไปได้ไหม”

“ดีลืมได้”

แน่นอนว่าไม่ เธอไม่มีวันลืมเรื่องเมื่อสองปีก่อน เพราะความเมาและความอ่อนแอของเธอเองทำให้เราได้กัน แต่นั่นมันเป็นอดีตเสียไปแล้วเอากลับมาไม่ได้ และที่สำคัญเราไม่ได้รักกัน

“ผมจะทำให้ดีรักผม” 

บรั่นดีหันมองหน้าพิทย์ทันทีเมื่อความคิดสะดุด นิสัยคิดไปด้วยพูดไปด้วยของเธอกำเริบอีกแล้วสินะ

“ฉันพูดออกไปเหรอ”

“เปล่าครับผมพูดเอง ดีคิดอะไร” 

คนฟังกะพริบตาปริบๆ ในหัวเริ่มประมวลผลอีกที ‘สรุปเมื่อครู่เธอไม่ได้พูดออกไป’

“ครับ” สายตาเธอกลับตวัดมองเขาอีกแล้วอย่างคนนึกสงสัย

“ดีเป็นอะไร...ไปหาหมอไหม” เธอดูสับสนคิ้วสวยขมวดดวงตากลิ้งกลอกไปมา คนมองก็งงไปด้วย

“เปล่าไม่ได้เป็นอะไร ปล่อยได้แล้วหายใจไม่ออก กอดอะไรนัก” 

“กอดเมีย” 

คนตัวเล็กพอสติกลับมาถึงได้รู้ตัวว่าเขายังกอดเธอไว้แน่น ท่าเดิมเพิ่มเติมคือแนบชิดกันมากกว่าเดิม

“นี่” ดุอีกแล้วแม่วัวพันธุ์งูเห่ารึเปล่านะ

“พูดมาว่าไม่ใช่”

“ฉันไม่คิดจะรักเด็ก” 

คนฟังมุมปากกระตุกเด็กแล้วไง วันข้างหน้าเดี๋ยวก็โตแล้วตอนนี้เขาก็โตมาก มากถึงขั้นที่ว่าเข้าไปอยู่ในตัวเธอแทบไม่ได้

“ผมไม่ใช่เด็กบอกแล้วไง...หรือดีจะดู”

“พิทย์หยุดนะ! ทะลึ่งจริง” 

หญิงสาวรีบตะปบจับมือเขาไว้ เมื่อคนตรงหน้าผละถอยปล่อยจากตัวเธอแล้วจับเข้าหัวกางเกงเตรียมจะดึงรั้งโชว์ความใหญ่โตของเจ้าตัวให้เธอดู พอทุกอย่างหยุดชะงักเกิดจากการห้ามปรามของเธอทัน แต่ดันได้ยินเสียงหัวเราะทุ้มต่ำดังออกมา

ชายหนุ่มนึกขำเธอบอกไม่อยากดู มือเล็กยังจับมือเขาไว้แน่น แต่สายตาดันทิ้งไว้เสียต่ำ ตรงที่มันกำลังพองตัวจนเป้าคับ

"ดีดูชอบงูนะ" 

บรั่นดีรีบปล่อยมืออย่างรวดเร็ว เหมือนเธอแตะโดนของร้อนอย่างไรอย่างนั้น แต่มันก็ร้อนจริง 

"พิทย์อย่าทะลึ่งให้มาก" เธอเหนื่อยจะปรามคนบอกไม่ฟัง แถมยังมาทำหน้าทะเล้นใส่

"ผมหมายถึงเครื่องประดับที่ดีชอบใส่" 

ต่างหู สร้อยคอ สร้อยข้อมือ ทั้งแหวนที่เธอชอบใช้มักจะมีหัวงู หรือไม่ก็รูปทรงลวดลายคล้ายงู

"อีกอย่างบรรดาน้องชายดี ป๋าดี ก็เห็นสักรูปงูกันทั้งนั้น" เหมือนจะชอบกันทั้งบ้าน

"ดีกำลังคิดมากเพียงเพราะสายตาคู่สวยนี้ ทิ้งไว้ที่เป้ากางเกงผมอยู่เหรอครับ" 

"นายก็ดูหมกมุ่น แค่จูบเป้าดันคับเด็กชะมัด"

"ถ้าเป็นเรื่องนั้นผมเด็กกว่าที่ดีคิด เพราะแค่เห็นหน้าดีผมก็หลั่งได้จะดูไหมเดี๋ยวทำให้ดู"

"หยุดนะ" อิตาบ้านี่ เอะอะจะควักให้กันดูอย่างเดียวเลย

“ว้าย!”

เป็นบรั่นดีที่อุทานขึ้นบ้างเพราะจู่ๆ ตัวเธอดันลอยแล้วนั่งลงบนตักเขา

“นี่”

“เอาแต่มองถ้ามันแข็งขึ้นมาจริงๆ ดีรับผิดชอบไหวเหรอ” ไม่ใช่มันแข็งอยู่แล้วรึไงเกี่ยวอะไรกับเธอ

พิทย์มองหญิงสาวที่เขาอุ้มเธอขึ้นมานั่งบนตัก ด้วยท่าทางเบี่ยงขาไปด้านหนึ่ง สองมือเล็กยังดันอกแกร่งเพื่อให้ออกห่างจากเจ้าตัว ส่วนมือซ้ายของเขาโอบแผ่นหลังบางลงมาถึงเอวคอดกันไม่ให้คนบนตักดิ้น มือขวาพาดมาหน้าขาสวยจับสะโพกเธอไว้กันไม่ให้ตก

คนทำตัวไม่ถูกกลับเป็นบรั่นดี หญิงสาวเผลอเม้มปากแน่นกับความใกล้ชิดนี้

“ถ้ารับผิดชอบไม่ไหว มืออย่าแตะ ตาอย่าต้องนะครับดี” เธอไม่พูดแล้วอยากพูดอะไรก็พูดมา จะฟังให้มันจบๆ เสียที

“ที่บอกไปผมพูดจริงๆ”

“เรื่อง” คนเงียบเริ่มหาเสียงตัวเองเจอ

พิทย์ยังยิ้มน้อยๆ ส่งมาให้ แต่คนมองยังนั่งนิ่งเพราะบรั่นดีกำลังสับสนกับความคิดตัวเอง ความคิดที่ว่าคงเป็นการที่เธอคิดไปด้วยพูดไปด้วย จนแยกไม่ออก อันไหนคิด อันไหนพูด หญิงสาวเลือกที่จะนิ่งและนั่งฟังเขาบนตักชายหนุ่ม

“เรื่องที่ผมรักดี แล้วก็จะทำให้ดีรักผม”

น้ำเสียงหนักแน่นกับสายตาที่แน่วแน่จริงจัง ทำเอาใจคนฟังกระตุกทั้งน้ำเสียงทั้งคำพูดของเขา เวลาคุยกับเธอมันนุ่มนวลน่าฟัง เหมือนจะอ้อนกันอยู่ทุกประโยค

“อย่าเสียเวลา” เขาควรเจอคนที่ดีและรักเขาจริงๆ เธอไม่คิดจะรักใครตอนนี้

“ผมอยากลองดู”

“พิทย์ฉันไม่คิดชอบคนอายุน้อยกว่า” 

เธอเหนื่อยหลายอย่างกับการเป็นพี่คนโต ถ้าจะมีใครสักคนขอคนโตกว่าหรือไม่ก็อายุเท่ากัน

“ดีกำลังคิดมาก แค่อายุต่างกันกลับมองว่าผมเป็นเด็กทั้งที่ยังไม่ลองคบ”

“อีกอย่างนายเป็นเพื่อนเฮียบาร์ ฉันไม่อยากยุ่งยากและวุ่นวายทีหลัง”

“เรื่องที่ดีกังวลมันจะไม่เกิดขึ้น” เพราะถ้าวันไหนเธอยื่นมือคู่นี้มาให้เขาจับ พิทย์จะไม่มีวันปล่อย

หญิงสาวมองนัยน์ตาคู่คม ซึ่งกำลังพยายามบอกเธออีกทาง ว่าประโยคที่เขาพูดเป็นเรื่องจริงแล้วจะทำให้ได้ คนถูกจ้องกลับเสียอาการจนต้องหาทางไปจากที่นี่

“จะกลับแล้วปล่อยได้ยัง” 

คนบนตักผลักไหล่กำยำให้ถอยออกเพื่อให้เขาปล่อยเธอลงสักที ห้ามก็แล้วปรามก็แล้วบอกก็ไม่ฟังกัน อยากทำอะไรก็ทำ

“ผมจะถือว่าดีอนุญาต...เดี๋ยวไปส่งครับ”

ชายหนุ่มพูดพร้อมพยุงเธอให้ลุกขึ้นยืน พร้อมกับตัวเขาที่ลุกขึ้นตามพอยืนเต็มความสูงได้ หญิงสาวต้องเงยหน้าจนคอตั้ง เพราะเราอยู่ใกล้กันแล้วเขาสูงมาก

Patuloy na basahin ang aklat na ito nang libre
I-scan ang code upang i-download ang App

Pinakabagong kabanata

  • พิทย์มันรักดี   ตอนที่ 51

    “เดือนนี้ประจำเดือนมารึยังลูกหนูดี” บรั่นดีขมวดคิ้วคิดตามเดือนนี้เหรอ“น่าจะยังนะคะ”“เรียกหมอมาตรวจให้แน่ใจดีกว่านะคะ” คุณพิหันไปหาเสี่ยเบียร์เพื่อเรียกหมอมาตรวจดูให้มั่นใจ“แม่ครับดีเป็นอะไร”“คุณพิลูกสาวผมเป็นอะไรครับ”ทั้งพิทย์ทั้งเสี่ยเบียร์ ผู้ชายบ้านนี้และผู้ชายบ้านเธอต่างมองมาทางนี้กันหมดจริงๆ เลย คุณพิแม่ของพิทย์ยังยิ้มน้อยๆ กลับไปให้“ที่เคยเห็นมา”คนพูดหันมาหาเจ้าตัวคือบรั่นดีที่คุณพิจับมือเธอไว้แน่น มือนุ่มนิ่มหญิงวัยกลางคนลูบไล้มือของลูกสะใภ้อย่างรักใคร่เอ็นดู คนรอลุ้นให้พูดก็ตัวเกร็งไปหมด โดยเฉพาะลูกชายตน“หนูดีน่าจะตั้งท้อง แล้วมีอาการแพ้กลิ่นสามี แต่ดูท่าทางแล้วน่าจะแพ้กลิ่นผู้ชายทุกคน”“ฮะ!!!” คราวนี้เสียงผู้ชายทั้งบ้านอุทานดังลั่น เธอแพ้กลิ่นผู้ชาย ซวยกันหมดการ์ดยังเหงื่อออกกลัวตกงาน“ดี...ดีครับ”พิทย์แทบหาเสียงตัวเองไม่เจอ พึ่งจะขอแต่งงานลูกโผล่ได้ไง เขาพึ่งทำแบบจริงจังไปวันก่อน แต่มีบ้างที่เวลาทำเธอแล้วไม่ได้ใส่เครื่องป้องกันตอนต้นเดือนก่อน หรือสองเดือนหลัง หรือสามเดือนนู้นเขาไม่แน่ใจ ท

  • พิทย์มันรักดี   ตอนที่ 50

    “เฮียบาร์ทำไมไม่ห้าม ถ้าเป็นตัวเองลองดูบ้างจะรู้สึกยังไง”“เฮียแบรนด์เจ้ไม่ตลก ใช้วิธีอื่นบอกกันดีๆ ก็ได้” คนที่พี่สาวหันมาตำหนิยังยืนนิ่งได้แต่คิดในใจ 'โธ่เวลาเกือบปีบอกจนปากจะฉีก'“ได้ยินนะ ไม่รู้ตัวเหรอว่าเป็นคนคิดไปด้วยพูดไปด้วยนะ”“ขอโทษครับ” เสียงน้องชายสองคนพูดออกมาพร้อมกัน“ป๋าไม่ได้ตั้งใจ”“ถ้าป๋าตั้งใจพิทย์คงไม่มายืนอยู่ตรงนี้ ดีรู้ค่ะ”“อ้าว ป๋าถือปืนพวกผมแค่ยืนดูไม่เห็นเจ้จะงอนป๋าเลย”“หุบปาก” เสี่ยเบียร์สวนลูกชายทันทีกูจะรอดอยู่แล้วเชียว“พิทย์ก็อีกคน”“แต่ผมรักดี”“มันมีวิธีอื่น”“ผมรักดีมาก”“บอกไม่ฟังดื้อกับดีตลอด”“ใจของผมมีแค่ดี”“เล่นอะไรแบบนี้อยากตายมากใช่ไหม”“ชีวิตพิทย์ก็ให้ดีได้”บรั่นดีชะงักไป เธอด่าเขาทุกคำแต่เจ้าตัวทำหน้าเหมือนเธอกำลังชม ทุกประโยคที่พูดสวนกลับมีแต่คำว่ารักเธอ จนสุดท้ายชีวิตเขาก็ให้เธอได้“พิทย์รักดีมาก แล้วจะรักตลอดไปแต่งงานกันนะครับ”“เวลาหน้าสิ่วหน้าขวานขนาดนี้ยังจะมาขอแต่งงาน”“แต่งเลย แต่งเลย แต่งเลย”

  • พิทย์มันรักดี   ตอนที่ 49

    ประตูรั้วเหล็กเปิดออกกลับมีรถหลายคันจอดอยู่ หรือป๋ามีแขกแต่ปกติเสี่ยเบียร์ไม่พาแขกมาที่บ้าน ยิ่งขับเข้าไปใกล้ยิ่งเห็นความชุลมุน บรั่นดีรีบลงจากรถเดินตรงไปหาพ่อเธอ ดันได้ยินเสียงตวาดดังลั่นจนหญิงสาวห่อไหล่สะดุ้งโหยง“ไอ้ห่าพิทย์มึง”ปัง ปัง ปังแล้วเสียงปืนหลายนัดที่ดังไม่หยุดแต่...“ไอ้พิทย์หลบลูกกระสุนกูเป็นลูกปิงปองเลยนะมึง”“ป๋า! เกิดอะไรขึ้นคะ นั่นพิทย์กับเพื่อนเขาไม่ใช่เหรอ ป๋าวางปืนลงก่อนได้ไหม”ลูกสาวรีบมาคว้ามือพ่อที่ถือปืนเล็งไปยังกลุ่มก้อน ที่ยืนรวมกันอยู่กลางสนามหญ้าหน้าบ้าน เธองงไปหมดทั้งตกใจเอามากๆ“มันปากดีป๋าไม่ทนมันแล้ว”ทั้งที่ก่อนหน้านี้เอ็นดูพิทย์อย่างกับอะไรดี ทั้งบอกให้เธอเข้าใจเขาเวลาทะเลาะกัน รู้แม้กระทั่งว่าที่ลูกเขยคนนี้ชอบกินอะไรไม่ชอบกินอะไร แล้วตอนนี้เกิดอะไรขึ้น“ป๋าใจเย็นๆ ก่อนสิคะ มันจะถูกตัวเขาจริงๆ นะ”“ดีเป็นห่วงมันมากเหรอ”เฮียแบรนด์ที่ยืนเอียงตัวพึงกรอบประตูหน้าบ้านอยู่ เอาลิ้นดุนกระพุ้งแก้มเล่นอย่างนึกเคือง เสี่ยเบียร์ห้าวหาญเหี้ยมโหด มือถือปืนอย่างดุดัน แต่คุยกับลูกสาวส

  • พิทย์มันรักดี   ตอนที่ 48

    “พิทย์คะ ลึกเกิน”เสียงครางกระเส่าบอกออกไปแทบไม่เป็นภาษา เพราะตัวที่ถูกกระทั้นจนโยกโยน เขาล็อกเธอไว้ทุกส่วน สวนความเป็นเขาเข้ามาทั้งแรงทั้งรัวเร็ว มันเสียดสีไปกับโพรงนุ่ม ทั้งถูกเติมเต็มจนไม่มีที่ว่างและคับแน่น“อื้อ พิทย์ดีไม่ไหวแล้ว” เธอจุกเขาเข้ามาลึกมาก ร่างกายเธอเกร็งเสียวซ่านไปทั้งตัว จนในที่สุดก็สุขสม“อื้อ” สะโพกสวยสั่นกระตุกถี่รัว น้ำรักไหลออกมาชโลมความเป็นเขาสุดความยาวเงาวับ“พิทย์ พิทย์คะ”“ดีอีกทีครับที่รัก”บรั่นดียังกระตุกไม่หาย เธอกลับถูกเขานำพามาที่โต๊ะทำงาน จับเรียวขาสวยข้างหนึ่งขึ้นวางไว้บนโต๊ะ นำความเป็นเขาสวนเข้าจนสุด“อา พิทย์” บรั่นดีที่จุกจนเอามือวางกุมไว้หน้าท้องตัวเอง กลับสัมผัสถึงมันขยับขึ้นลงยามเขาเข้าออก“ดีอย่ากังวล ไม่ตายหรอกนะครับผมทำมาบ่อยแล้ว”อิตานี่คิดว่าเธอไม่รู้เหรอ แต่เขาทำได้ยังไงมันต้องใหญ่แค่ไหนแล้วเข้าลึกมากเท่าไหร่ ถึงแสดงฤทธิ์เดชให้เห็นกันขนาดนี้“อื้อ” เพราะเธอเอาแต่คิดเตลิด มือหนาเลื่อนมาจับลำคอเล็กด้านหน้าบังคับให้เธอเผยออ้าปากรับจูบจากเขาลิ้นชื้นส

  • พิทย์มันรักดี   ตอนที่ 48

    เมื่อพิทย์ใช้มือที่นวดคลึงหน้าอก ลูบไล้ลงมาหาจุดอ่อนไหว พร้อมกับวางปลายนิ้วบดขยี้สร้างความเสียวซ่าน ยิ่งเขาออกแรงบดมากเท่าไหร่เธอยิ่งถูกมวลอารมณ์ที่ตื้นจนควบคุมไม่อยู่ พร้อมน้ำหวานที่ไหลออกมาชโลมความเป็นเขาพิทย์ไม่ได้บังคับเอาที่เธออยากทำ เขามีหน้าที่ช่วย“อื้อ”“อา ดี”จู่ๆ บรั่นดีกลับกดตัวเธอลงจนสุดความยาวของชายหนุ่ม เธอจุกจนตัวกระตุกสั่นอยู่บนตัวเขา พิทย์เองก็ครางคำรามต่ำเพราะเสียวซ่านไม่ต่างกันเขาปล่อยเธอเป็นอิสระ สองแขนเท้าไว้ด้านหลังกับเตียงเพื่อพยุงตัวเอง มองแม่คุณเริ่มร่อนเอวบดกายเข้าหาเขาใบหน้าสวยแดงก่ำ ผมสยายยุ่งเหยิง แต่สายตากับท่าทางทำเอาคนมองแทบบ้า พิทย์กลืนน้ำลายลงคอจนลูกกระเดือกขยับขึ้นลง“อื้อ”คนตัวโตนั่งมองทั้งขบกรามไปด้วย อารมณ์เธอมากเท่าไหร่เขายิ่งมากกว่านั้นเท่าตัว แต่ยังอดทน บรั่นดีกัดปากล่างไว้แน่น พอเขาจ้องดันยกหลังมือขึ้นปิด ส่วนอีกมือวางไว้หน้าท้องที่มีมัดกล้ามขึ้นลอนแข็งของเขาสายตาที่มองมาหรี่เล็กลง เหมือนกำลังอ้อนวอนและร้องขอบทรักจากเขา“เคล้นนมสิครับดี ผมอยากเห็น”พิทย์พูดแค

  • พิทย์มันรักดี   ตอนที่ 47

    “งอนเหรอคะ”“เปล่าครับผมแค่ง่วง” คนพูดยังหลับตา บรั่นดีที่ยังอยู่ในอ้อมกอดเงยหน้ามองคนงอนเก่งทั้งยิ้มน้อยๆ“อ๋อ...จุ๊บ”“ดีอย่าดื้อกับผม”พิทย์ถึงกลับลืมตาตื่นอย่างรวดเร็ว เมื่อแม่ตัวดียื่นหน้ามาจุ๊บปากเขาเร็วๆ แค่จุ๊บพอทน แต่มือเล็กยังวางลงบนความเป็นเขา แถมยังลูบขึ้นลงซึ่งเป็นการกระตุ้นตัวตนเขาชั้นดี“นอนไปสิคะ ดีจะให้รางวัลพิทย์ที่เรียนจบไง”บรั่นดีรู้สึกถึงแรงกอดแน่นขึ้น มือเขาที่ยังโอบไหล่มนไว้อยู่บีบลงเนื้อนุ่มนิ่มของเธอ เพราะกำลังควบคุมอารมณ์เมื่อถูกมือเล็กสัมผัสแล้วตรงนั้นที่เธอจับมันก็ร้อนผ่าว พร้อมกับขยายตัวขึ้นเรื่อยๆ จนคนจับรับรู้ได้ บรั่นดียังนึกขำ กับเธอเขามักเป็นแบบนี้เสมอ ขึ้นเร็วแต่ลงช้า“ดอกไม้ที่เอามาให้ตั้งหลายดอก กะให้พิทย์ตอกดี อื้อ” ปากอวบอิ่มโดนปิดทันที แม่คุณพูดอะไรใครจะทนฟังได้พิทย์จูบปิดปากนุ่มนิ่มครู่หนึ่งแล้วผละถอยออกมานิด“ดีขอร้อง ผมจะเสร็จอย่าพูดอย่าเอ่ยคำพวกนี้จากปากหวานๆ ของดีอีกเลย”แค่ได้กลิ่นหอมอ่อนจากตัวเธอเขาก็มีอารมณ์ นับประสาอะไรกับได้กอดอยู่แบบนี้ แถมยังมีคำพูดยั่ว

  • พิทย์มันรักดี   ตอนที่ 5

    “อีกนิดมุมปากดีจะไปถึงใบหูแล้วนะลูกรัก”“ป๋า...”พอถูกเสี่ยเบียร์ผู้เป็นพ่อแซวลูกสาวกลับทำหน้างอใส่ แม่ไข่ในหินของพ่อรักสันโดษมาตั้งนาน คานทองพ่อคนนี้ทำไว้ให้อย่างดี ผู้ชายไม่ดีอย่าหวังเข้าใกล้ แถมยังมีงูยักษ์ปักหลั่นสามตัวรายล้อม พร้อมฉกให้ตายเอาให้ดิ้นพล่านถ้าคิดจะแตะเธอ งูยักษ์ที่ว่าก็พ่องูอย่าง

  • พิทย์มันรักดี   ตอนที่ 4

    “คุณพิทย์ ขอโทษด้วยครับ” ผู้ชายสองคนที่จับล็อกแขนล็อกขาพิทย์ไว้รีบปล่อยให้ชายหนุ่มเป็นอิสระ ทั้งกดหน้าคร่อมศีรษะแสดงถึงการขอโทษ เพราะรู้จักคุณพิทย์เพื่อนลูกชายเจ้านายดี“มีอะไรกัน”เสี่ยงทุ้มต่ำของชายวัยกลางคนถามออกไป สายตาเขาทิ้งไว้ที่เพื่อนลูกชายซึ่งรู้จักดี และไม่ถูกชะตาเอาเสียเลย มันดูฉลาดเกิน

  • พิทย์มันรักดี   ตอนที่ 3

    วิ่งมาเกือบนาทีไม่มีเหนื่อยแต่มีหอบ ในใจยังนึกคิดถึงคนที่พึ่งเจอ อยากรู้เธอพาใครขึ้นคอนโดน้องชายตัวเอง เห็นมันไม่ค่อยอยู่ห้องหน่อย คิดจะพาใครมาก็ได้งั้นเหรอ เป็นพี่แล้วไงนั่นเพื่อนเขา จะปกป้องห้องเพื่อนเอง ชายหนุ่มทั้งคิดทั้งวิ่งขึ้นบันไดห้องก็อยู่สูงชะมัดวิ่งมาได้สักพักสายตาเหลือบมองหมายเลขชั้นตร

  • พิทย์มันรักดี   ตอนที่ 2

    “ใครเป็นอะไร”"เฮียบาร์โทรมาบอกธารไม่สบายฝากซื้อยาเข้าไปให้ ว่าจะรอเจอพ่อกับแม่สักหน่อย"พิทย์ตั้งใจจะอยู่เจอพ่อกับแม่ของยอดตอง ทั้งสองจะเข้ามาเยี่ยมลูกชายวันนี้ ซึ่งกลุ่มเพื่อนพวกเราไปบ้านยอดตองบ่อย จนสนิทและพวกท่านก็ใจดีมากปากก็เล่ามือก็เก็บของเข้ากระเป๋า ธารอยู่คนเดียวน่าจะหนักเอาการไม่งั้นคงไม

Higit pang Kabanata
Galugarin at basahin ang magagandang nobela
Libreng basahin ang magagandang nobela sa GoodNovel app. I-download ang mga librong gusto mo at basahin kahit saan at anumang oras.
Libreng basahin ang mga aklat sa app
I-scan ang code para mabasa sa App
DMCA.com Protection Status