Romans & histoires จักรพรรดิ/ฮ่องเต้

แผ่นดินชี้ไปทางเสกสรร "หนูมินนี่ก็เลยหึงเรา" "เธอโกรธครับ" "แบบนั้นเขาไม่ได้เรียกโกรธหรอกลูกเขาเรียกหึง" "แม่ว่าอะไรนะครับ"

ส่วนของเขาเท่าที่ฉันเห็นและจำได้เมื่อตะกี้เป็นเลข 486 사랑해 ตามด้วย 리더 Chilean โอ๊ย งง อ่านเกาหลีก็ไม่ออกอีก T^T “ไม่ต้องรู้หรอก จำไว้ก็พอว่าห้ามถอดออกเด็ดขาด” “อืม เข้าใจแล้ว” ฉันนั่งมองดูแหวนพลิกมือไปมาด้วยความตื่นเต้นปนความเขินอาย เมื่อนึกขึ้นได้ว่าเขาเป็นคนสวมใส่ให้แถมยัง ใส่ที่นิ้วนางอีก มันเหมือนกันว่าสวมแหวนแต่งงานเลย >///<

ฆาตกรสอนสวาท ปฐมบท สี่มังกร “อืม...อ่า....” ริมฝีปากสีชมพูสวยของเธอกำลังโดนหัวลำร้อนแดงเถือกบดบี้อย่างหนัก ลำร้อนอ้วนยาวขนาดเจ็ดนิ้วสักลายมังกรรอบลำดูอหังกาห์ เอ็นเขียวผุดโปนเป็นเส้นแทรกซ้อนอยู่ตามผิวเนื้อสีน้ำผึ้งไหม้ เปลือกห่อหุ้มท่อนเหล็กดุดันอันผยองของชายหนุ่ม วัยสามสิบห้าสัญชาติจีนแผ่นดินใหญ่ เจ้าของเรือนกายกำยำล่ำสันที่สักลายมังกรเต็มแผ่นหลังและแผงอกกว้างบึกบึน

เมาจนตายอยู่ในวัดข้าก็ยอม รัชศกม่านฉีปีที่ 1 ฮ่องเต้จ้าวหรงฟังทรงสิ้นพระชนม์ด้วยโรคประจำตัว ไท่จื่อม่านฉีจึงขึ้นเป็นฮ่องเต้ เขาสถาปนาหลี่ฮองเฮาขึ้นเป็นหลี่ไทเฮา ในสายตาของเขามารดาผู้นี้อ่อนโยนเป็นที่สุด เขาเพิ่งจะจำได้ในวันนี้เองว่ายามที่เขาความจำเสื่อ ม เหตุที่เขาจำชื่อตนเองว่าอาหลี่นั้น แท้จริงก็คือชื่อแซ่ของเสด็จแม่นั่นเอง

รัชศกเจี้ยนเหวิน ปีที่ 4 รัชสมัยจักรพรรดิหมิงฮุ่ยตี้(ฮ่องเต้เจี้ยนเหวิน)

ฮ่องเต้เซิ่งหยวนอี้ ผู้ปกครองแคว้นฉินประทับอยู่บนเก้าอี้มังกร พระพักตร์ที่เคยดูหนุ่มแน่นบัดนี้แฝงไปด้วยความเหนื่อยล้า เบื้องพระพักตร์ของพระองค์คือ เฟิงเจิ้นเทียน หรือเฟิงโหว แม่ทัพผู้เกรียงไกรที่บัดนี้ดูเหมือนชายแก่ผู้แบกโลกไว้ทั้งใบ ทั้งสองหาใช่เพียงกษัตริย์ และขุนนาง แต่มีความสัมพันธ์ทางสายเลือดที่ลึกซึ้ง เพราะฮองเฮาองค์ก่อนผู้เป็นพระมารดาของฮ่องเต้ คือท่านน้าแท้ๆ ของเฟิงโหว ดังนั้น เฟิงหลิงฉีจึงมีศักดิ์เป็นหลานชายแท้ๆ ของฮ่องเต้นั่นเอง

ต่วนตงยิ้ม ฟาหยางกระโดดขึ้นบนหลังม้า หวงหลินยืนหลบอยู่ที่พุ่มไม้ใหญ่ “ฝ่าบาท ฮ่องเต้คนผู้นี้เป็นฮ่องเต้ แล้วทำไมถึงมีด้ายความสัมพันธ์รักใคร่กับท่านแม่” เหลือบตามอง ด้ายสีจางที่นิ้วก้อยของตัวเองบัดนี้กับโยงใยกับฟาหยางชัดเจน

“แคว้นอะไร กษัตริย์ คือ...ข้าหมายถึงฮ่องเต้ พระนามฮ่องเต้” ชายหนุ่มมองนางนิ่งราวกำลังครุ่นคิด “ที่นี่แคว้นฉิน ภายใต้การปกครองของจักรพรรดิฉินที่หนึ่ง” “อะไรนะ! จิ๋นซีฮ่องเต้นะเหรอ!”

ียงต่อหน้าน้องชายเท่านั้นที่หานเฟยหลงผู้เป็นถึงฮ่องเต้เป็นองค์จักรพรรดิผู้ยิ่งใหญ่จะกระทำ “อาฉีจะไม่ทำให้เสด็จพี่ต้องผิดหวังพ่ะย่ะค่ะ จะทำให้เต็มที่และเต็มกำลังอย่าได้กังวล” สองพี่น้องหันมามองหน้ากันแล้วยกยิ้มเท่าทันกันต้าซ่งแต่เติมก็ไม่ชอบสงครามแต่หากมีศัตรูมาวุ่น

กงกงเอ่ยอยู่หน้าประตูตำหนัก พลางปาดเหงื่อที่ซึมตามไรผม ยามนี้เขามาขัดความเกษมสำราญของฝ่าบาทแล้ว ไม่รู้จะรอดพ้นการถูกลงโทษหรือไม่ ว่ากันว่าจักรพรรดิไร้ใจ จริงเสียยิ่งกว่าจริง เขาที่สัมผัสใกล้ชิดฮ่องเต้ หนาวสะท้านกับความโหดเหี้ยมของฮ่องเต้พระองค์นี้