LOGINไรอันและมีญ่าหัวเราะเบาๆ ให้กัน ก่อนที่ทั้งสองจะหยิบแหวนแต่งงานออกมา ค่อยๆ สวมให้กันและกัน เมื่อแหวนบนนิ้วนางข้างซ้ายของทั้งคู่ส่องประกายภายใต้แสงอาทิตย์ ไรอันยิ้มมุมปากเล็กน้อยแล้วก้าวเข้าไปใกล้เจ้าสาวคนสวย มีญ่าเงยหน้ามองเขาด้วยแววตาสั่นระริก แต่ยังไม่ทันที่เธอจะตั้งตัว เขาก็โน้มตัวลงประกบจูบอ่อน
ใครจะเชื่อว่าเธอถูกขอแต่งงานแล้ว… มีญ่านั่งอยู่หน้ากระจกบานใหญ่ภายในห้อง ดวงตากลมโตคู่สวยจับจ้องไปยังแหวนเพชรบนนิ้วนางข้างซ้าย ราวกับว่ายังไม่อยากเชื่อว่าสิ่งนี้เป็นของเธอจริงๆ แสงไฟในห้องสะท้อนกับเพชรเม็ดงามจนเป็นประกายระยิบระยับ แต่มันกลับไม่สว่างไสวเท่าความรู้สึกในหัวใจของเธอ เธอถูกขอแต่งงานแล้
ท้องฟ้าในวันนี้สดใสเป็นพิเศษ แสงแดดอบอุ่นแต่ไม่ร้อนจนเกินไป สายลมเอื่อยๆ พัดผ่าน สร้างบรรยากาศรื่นรมย์ให้กับพิธีพระราชทานปริญญาบัตรที่จัดขึ้นอย่างเป็นทางการ มีญ่าอยู่ในชุดครุยเต็มยศ วันนี้เป็นวันที่เธอรอคอยมาโดยตลอด วันที่ความพยายามของเธอสัมฤทธิ์ผล รอยยิ้มสดใสแต่งแต้มบนใบหน้าขณะเธอเดินไปหาครอบครัวท
“ครับ พี่ตั้งใจทำให้มีญ่า” “มีญ่าไม่รู้จะพูดอะไรเลย…” “ไม่ต้องพูดอะไรก็ได้ แค่มีญ่ามีความสุขพี่ก็ดีใจแล้ว” ไรอันดึงเก้าอี้ออกให้แฟนสาวนั่ง ส่วนตัวเองเดินไปดึงเก้าอี้ข้างๆ มีญ่าออกแล้วนั่งลง “ลองชิมดูสิ ฝีมือพี่พอใช้ได้ไหม” มีญ่ายิ้มบางๆ ก่อนจะหยิบมีดขึ้นมาหั่นสเต๊กชิ้นพอดีคำแล้วใช้ส้อมจิ้มเข้าป
บรรยากาศในคอนโดหรูวันนี้ของไรอันแตกต่างไปจากทุกวัน กลิ่นหอมอ่อนๆ ของวานิลลาลอยคลุ้งไปทั่วห้องครัว คุณหมอหนุ่มที่อยู่ในชุดลำลองสบายๆ ยืนอยู่หน้าเคาน์เตอร์ครัว มือหนากำลังจับตะกร้อมือคนส่วนผสมของแป้งเค้กในอ่างผสมอย่างตั้งใจ “ให้ตายสิ ทำไมมันเหลวแบบนี้วะ…” เขาพึมพำกับตัวเองพลางขมวดคิ้วมองแป้งที่ดูเหมื
มีญ่าเงยหน้าขึ้นสบตาเขา ดวงตาคู่นั้นสะท้อนภาพของเธอเอาไว้ทั้งหมด “คะ?” “อย่ากอดพี่แน่นแบบนี้สิ” “ทำไมล่ะคะ?” เธอย้อนถามอย่างไม่เข้าใจ ไรอันไม่ตอบ แต่ดวงตาคมกริบที่มองเธออยู่กลับทำให้หัวใจของมีญ่ากระตุกวูบ ราวกับถูกดึงดูดให้จมดิ่งลงไปในห้วงอารมณ์บางอย่างที่ร้อนระอุขึ้นมาอย่างไม่ทันตั้งตัว ปลายนิ
พอทุกคนรู้ว่ามีญ่าฟื้นต่างดีใจกันยกใหญ่แถมยังแห่มาเยี่ยมกันพร้อมหน้าพร้อมตา แต่ละคนไม่มามือเปล่า หอบกระเข้าดอกไม้ กระเช้าผลไม้ รวมถึงของต่างๆ ที่คาดว่าคนป่วยอาจชอบมาให้ “ทุกคนนัดกันมาเหรอคะ” นึกว่าวันตรุษจีนรวมญาติ เธอไล่สายตามองแต่ละคนที่ยืนล้อมเตียง พอหมอรวิกรแจ้งข่าวว่าเธอฟื้นแล้วไม่ถึงครึ่งชั่ว
ความเย็นที่ลอดผ่านเข้ามาทำให้เธอรู้สึกขนลุกซู่ ไม่รู้ตัวเลยว่าตอนนี้ปมเสื้อคลุมถูกคนเจ้าเล่ห์ปลดออกไปแล้วเรียบร้อย จมูกโด่งสันสัมผัสลงลาดลำคอเบาๆ จนเธอเผลอสะดุ้งโหยงด้วยความตกใจ ถึงจะเคยโดนเขาสัมผัสทุกซอกทุกมุมของร่างกาย ไม่มีครั้งไหนที่เธอจะรู้สึกชินได้เลย แฟนทั้งหล่อทั้งหุ่นแซ่บขนาดนี้ใครจะไม่เข
“แล้วช่วงนี้มีญ่า…ชอบใครอยู่รึเปล่า?” นทีถามขึ้นอย่างเป็นธรรมชาติ แต่ในใจกลับลุ้นคำตอบมากกว่าที่แสดงออก มีญ่าชะงักเล็กน้อย มือที่จับแก้วน้ำอยู่เผลอบีบแน่นขึ้นก่อนจะคลายออก เธอไม่อยากโกหกเขาแต่ก็ไม่พร้อมจะพูดชื่อของหมอรวิกรออกไป “ก็…มีค่ะ” นทีแอบใจหวิววูบไปเสี้ยววินาที ก่อนจะพยายามทำเป็นปกติ “แล
“หืม?” ไรอันขานรับ พร้อมกับเงยหน้าขึ้นมองเพื่อนสนิทมีญ่า “จริงๆ แล้ว ยัยมีญ่ารักหมอมาโดยตลอด” หากไม่เห็นท่าทางที่ไรอันดูเป็นห่วงเพื่อนสนิทมากเป็นพิเศษที่หมอคนอื่นไม่มีใครปฏิบัติต่อคนไข้ เธอคงไม่กล้าพูดแบบนี้ กึกก ประโยคนั้นทำคนฟังนิ่งชะงัก ใบหน้าคมคายหันไปมองมีญ่าที่หลับใหลด้วยหัวใจที่สั่นไหว “ม
![ไฟรักเพลิงสวาท [PWP] + [NC30+]](https://www.goodnovel.com/pcdist/src/assets/images/book/43949cad-default_cover.png)



![เลขาสุดแซ่บ [NC25+]](https://www.goodnovel.com/pcdist/src/assets/images/book/43949cad-default_cover.png)


