ตอนที่ 3

         ได้ทีเพลิงรีบขอ เขาปลดกระดุมออกทีละเม็ดจนสุดแนวสาบเสื้อ แต่คงยกมือขึ้นเปลื้องเสื้อออกจากไหล่ไม่ไหว

“ผมช่วย… แต่กางเกงพี่ต้องถอดเองนะจ๊ะ”

         ชายหนุ่มทำท่าเคอะเขิน ช่วยเปลื้องเสื้อออกจากหัวไหล่กำยำไปด้วยมัดกล้าม

         “ก็ได้.. ”

         เพลิงพยักหน้ายิ้มๆ ความใกล้ชิดกับชายหนุ่มทำให้หัวใจของเขาเต้นแรง

เมฆเห็นว่ากางเกงขาก๋วยที่เพลิงสวมอยู่นั้นไม่ได้ถอดยากเลยสักนิด เพียงแค่กระตุกปมที่ขมวดกันหลวมๆ ไว้ใต้สะดือ ก็คงหลุดลงมากองที่พื้น

         ดูท่าทางเพลิงคงไม่ได้ใส่กางเกงในด้วยซ้ำ เพราะว่าเมฆแอบสังเกตเห็นความเป็นชายชาตรีขนาดไม่ธรรมดาของเขา เหวี่ยงไหวยวบยาบ ขณะพยุงเดินมายังห้องน้ำ

เมฆยิ่งเห็นชัดเจนว่าอวัยวะเพศของพี่เขยใหญ่มาก... ก็ตอนที่กระแสลมพัดเข้ามาปะทะเรือนร่าง ทำให้ดุ้นเนื้ออลังการของเพลิงแนบเน้นเนื้อผ้าขึ้นมาเป็นลำชัดเจน    

และในทันทีที่กางเกงขาก๋วยหล่นไปกองอยู่ที่ข้อเท้า สิ่งที่เห็นก็ทำเอาเมฆตกใจจนใบหน้าแดงซ่าน

         “โอ้แม่เจ้า... ”

         เมฆยกมือขึ้นปิดปาก ร้องอุทาน เพลิงหันหน้ามามองน้องเมียอย่างไม่รู้สึกกระดากอาย ทั้งที่อยู่ในสภาพเปลือยเปล่า เหมือนจงใจจะอวดเรือนร่างกำยำและอาวุธประจำกายที่ทำให้คนมองหัวใจเต้นระทึก

         “ตกใจอะไรวะไอ้เมฆ... ของเอ็งก็มี อย่าบอกนะว่าเอ็งไม่มี”

         เพลิงกล่าวอย่างมีอารมณ์ขัน น้องเมียนึกตอบในใจว่า ‘มีน่ะ… มี’ แต่มันไม่ใหญ่จนน่าสะพรึงแบบนี้

         “พี่เพลิง... คือผม... เอ่อ พี่อาบน้ำเองเถอะนะ... ผมอายน่ะ…  มันน่าเกลียด”

         เมฆเปลี่ยนใจ รีบขยับห่างออกมา มองดุ้นเนื้อตรงหน้าด้วยสายตาหวาดๆ ด้วยขนาดของมันพอๆ กับแขนเด็กเลยทีเดียว

         “อะไรที่เอ็งว่าน่าเกลียด”

         พี่เขยถาม

         “ก็… ”

         น้องเมียเอามือชี้ไปที่แก่นกายอลังการ

        

         “แหม... ว่าของคนอื่นน่าเกลียด... ยังกับของตัวเองน่ารักนักใช่ไหม”

         คำพูดของพี่เขยทำให้แก้มของชายหนุ่มแดงเรื่อขึ้นมาทันที

         “ก็มัน... ”

         เมฆเหลือบมองอาวุธคู่กายของพี่เขยอีกครั้ง ยิ่งมองยิ่งหัวใจเต้น ลำเนื้อสีดำดูขรุขระไปด้วยเส้นเลือดและลายเอ็นโอบล้อมรอบๆ ดุ้นเอ็นเด่นตระหง่าน มองผ่านๆ เผินๆ เหมือนดุ้นมะระจีนสีเขียวๆ ใหญ่ๆ ต่างกันก็ตรงที่แก่นกายของเพลิงมีสีน้ำตาลคล้ำ ดุจเดียวกับผิวสีทองแดงคร้ามแดดของเขา

ความใหญ่ยาวที่เห็น ทำให้น้องเมียรู้สึกขนลุกขนพอง จู่ๆ ก็เกิดอาการร้อนวูบวาบแล่นปลาบเข้ามาในรูทวาร

         “ถ้าเอ็งอาย... พี่หันหลังให้ก็ได้... เอ็งแค่ราดน้ำกับถูสบู่ให้พี่... นะ เห็นใจพี่เถอะ ก็มือพี่เจ็บออกอย่างนี้เอ็งยังจะใจดำเชียวหรือ?”

         เพลิงกล่าวพร้อมกับหันหลังให้ชายหนุ่ม เมฆเหลือบมองบั้นท้ายกำยำของพี่เขย สะโพกสอบสวยแต่แข็งแกร่งไปด้วยริ้วลายกล้ามเนื้อ เมฆนึกชื่นชมอยู่ในใจว่าเพลิงเป็นผู้ชายที่มีก้นเซ็กซี่สุดๆ อีกทั้งเนื้อตัวก็กำยำล่ำสัน จะมองตรงไหนก็มีความเป็นชายชาตรีในทุกกระเบียดนิ้ว 

เมฆรีบจ้วงขัน ตักน้ำเย็นเยียบในโอ่งมังกร ราดรดเรือนร่างเปลือยเปล่าของพี่เขยด้วยหัวใจเต้นไม่เป็นจังหวะ

         “ถูสบู่ให้พี่ด้วยสิ… ”

         คนได้คืบจะเอาศอก เมฆทำหน้าหนักใจ หากก็เอื้อมมือหยิบสบู่จากชั้นวางข้างผนังห้องน้ำมากำแน่นไว้ในมือซึ่งสั่นน้อยๆ ค่อยๆ ลูบไล้พรายฟองสีขาวไปทั่วหลังไหล่ตึงเต็มไปด้วยมัดกล้ามของพี่เขย

         เมื่อมีโอกาสได้เห็นรูปร่างของเพลิงเต็มตา อีกทั้งยังได้สัมผัสผิวเนื้อตึงเต็ม แข็งแกร่งไปด้วยริ้วลายกล้ามเนื้อ จึงได้รู้ว่างานหนักในไร่อ้อยทำให้พี่เขยคนนี้บึกบึนขึ้นมาก

         “หุ่นพี่เพลิงบึกมากอ่ะ”

เมฆกล่าวชม แม้ผิวพรรณของเพลิงจะไม่ขาวสะอ้านอย่างหนุ่มชาวกรุง หากผิวสีทองแดงคร้ามแดดก็ช่วยเสริมส่งให้เขายิ่งดูคมคร้าม แข็งแกร่งสมชายชาตรี

         “มือเอ็งนุ่มดีจัง... ถูแรงอีกนิดก็ได้… ”

         เมฆรู้สึกได้ว่าเนื้อตัวของเพลิงร้อนผ่าวขึ้นมาอย่างประหลาด

         “ถ้าข้างหลังเรียบร้อยแล้ว เอ็งช่วยฟอกถูข้างหน้าให้พี่ทีเถอะ… พี่ถูเองไม่ได้”

         เสียงไหว้วานของพี่เขยช่างน่าสงสาร ขอขนาดนี้จะปฏิเสธก็ดูใจดำเกินไป เพราะเขาก็เพิ่งบอกว่าข้อมือเจ็บ

         “หะ... หันมาสิ”

         เสียงของเมฆตะกุกตะกัก หัวใจเต้นตุ๋มๆ ต่อมๆ เพลิงค่อยๆ หันมาเผชิญหน้ากับน้องเมีย

         “โอ๊ย... ”

         หัวใจของชายหนุ่มกระตุกวูบ ก้อนสบู่เกือบหลุดจากมือ สิ่งที่เห็นทำให้มือไม้ของเมฆสั่นไปหมด เพราะว่าตอนนี้ของพี่เขยแข็งตัวเต็มที่ มันใหญ่โตพอๆ กับท่อนแขนเด็กเลยทีเดียว

         “ถูให้พี่สิ... ”

         พี่เขยเร่ง เมฆขยี้สบู่อยู่นานจนฟองสีขาวฟูฟ่องเต็มฝ่ามือ แต่ก็ยังลังเล กล้าๆ กลัวๆ ที่จะถูสบู่กับส่วนนั้นของพี่เขย ตั้งแต่เกิดมาเมฆไม่เคยจับของผู้ชายคนไหนมาก่อน

         “มันน่าเกลียดอ่ะพี่เพลิง... ”

         ชายหนุ่มส่ายหน้า