Partager

นัดรักๆ

Auteur: Baby_Snow
last update Date de publication: 2026-10-10 11:10:09

[จอมพล Part]

"นานๆ ทีจะนัดแดก มึงก็น่าจะช้าหน่อยดิวะ"

วันนี้เราสี่คนนัดมาดื่มที่บ้านของไอ้คุณ ประโยคเมื่อครู่เป็นของเฉินที่เบรคผม มันไม่ได้เบรคให้ผมดื่มช้า แต่เบรคให้มอมไอ้คุณช้าหน่อย

"โอกาสไม่ได้มีบ่อยๆ"

"เออไอ้เหี้ย กูเมาจะไปทำอะไรไหววะ"

ไอ้คนเมานอนหงายอยู่บนพื้นหมดสภาพ ผมยื่นเท้าไปสะกิดขามัน

"มึงจะยอมไม่ไหวจริงๆ เหรอ"

"มอมแต่มัน มึงอ่ะแดกมั้ง"

ไผ่ยื่นขวดเบียร์เปิดใหม่มาให้ ผมรับมาดื่มไม่อิดออดพลางมองดูนาฬิกาข้อมือไปด้วย

"สี่ทุ่มกลับนะ"

"ไรหว้า ชิ่งอีกแหละ"

"มึงจะอยู่เป็นก้างไอ้คุณไง"

ที่มอมก็หวังให้มันง้อสาว สาวมันก็อยู่ไม่ไกลแถวนี้แหละ

"ไม่อยากอยู่เป็นก้างหรือมึงนัดหญิง"

"มึงก็เห็นว่าวันนั้นกูไม่ได้"

ผมย้อนไผ่เพราะภาพจากกล้องวงจรปิดในโซนวอ.อยู่ที่มือถือมัน เหตุการณ์เมื่อสองวันก่อนมันเห็นทั้งหมด มันยังบันทึกฉากถูกตบมาให้ผมแค้นใจ

"อย่าบอกนะว่ามึงจะกลับไปทำที่โซนวอ. พยายามจัด พ่อมึงต้องภูมิใจ"

"ภูมิใจพ่อง!"

เท้าผมยันขาไอ้เฉิน

"นัดที่คอนโด สะดวกสุดฟินได้ทั้งคืน"

"แล้วมึงจะเอาเบอร์โทรเด็กทุนคนนั้นไปทำไม"

ดวงตาคมมองไผ่ สีหน้าซีเรียสผสมความหงุดหงิด

"น้องบอกว่ากูส่ง SMS ไปให้ว่าให้มาหาที่โซนวอ. กูเคยส่งแต่ซองดำ แล้วนี่มัน 2024 แล้ว กูยังต้องมานั่งส่ง SMS MMS อยู่อีกเหรอวะ กดส่งแชท ส่งไลน์ง่ายกว่าไหม"

นั่นแหละคือปัญหาและผมต้องการเบอร์โทรของแก้มหวานเอาไปเช็คว่าใครส่งข้อความหาเธอ แต่ตอนนี้เหมือนปัญหาจะไปอยู่ที่เฉินเมื่อมันโยนคำถามมา

"SMS รู้จักอยู่ แต่ MMS คืออะไรวะ"

มันทำหน้างง ไอ้ไผ่ก็ด้วย เด็กรุ่นใหม่ไม่รู้จักไม่แปลก แต่ทำไมผมถึงรู้จักล่ะวะ

และผมก็ไม่ได้ขยายความใดๆ สี่ทุ่มก็ชักชวนเพื่อนกลับ ก่อนกลับแวะกินก๋วยเตี๋ยวคนละชามเพราะยังพอมีเวลา

ห้าทุ่มครึ่งผมก็มาถึงคอนโดมิเนียมที่นอนน้อยกว่าอู่ซ่อมรถ สาวที่ผมนัดเอาไว้คือใครสักคนที่อาศัยอยู่คอนโดมิเนียมแห่งนี้ เธอเป็นคนทักแชทผมมา ส่งรูปสุดวาบหวิวที่ผมเห็นแล้วไม่ได้ลองสักครั้งโคตรน่าเสียดาย

ห้อง 1555 คือจุดหมายปลายทาง ผมส่งแชทบอกเธอให้มารออยู่ก่อนแล้วและพอเดินมาถึงหน้าประตูห้องก็พบเจอผู้หญิงคนหนึ่งนั่งยองฟุบหน้ากับท่อนแขนอยู่

สงสัยจะดื่มมาเหมือนกันเพราะดูจากสภาพมึนเมาไม่ต่างจากผม

ผมกดรหัสเปิดประตูห้องผลักมันให้อ้าออกแล้วโอบประคองคนตัวเล็กจิ๋วเข้ามาภายใน ใช้เท้าถีบประตูปิดแล้วผลักดันเธอแนบชิดผนังป้อนจูบให้เป็นลำดับแรกพร้อมกับมือทำงานถอดเสื้อผ้าไปด้วย

การขาดเซ็กซ์หลายๆ วันทำให้ผมอยากจนไม่คิดชักช้าเสียเวลา บดขยี้ริมฝีปากที่มีรสชาติเหล้าขมปร่าติดปลายลิ้น แม้จะแปลกใจไปสักนิดว่าทำไมการสนองจูบไม่โปรเอาเสียเลย

แต่เพราะเธอคงมึนเมาจนจับจังหวะไม่ได้ มือก็ยังกอดรอบคอผมตอบสนองกันอยู่ แม้แต่ร่างกายก็ยังบิดเร้าไปตามการลูบไล้ของมือใหญ่

มั่นใจว่าเธอเหลือเพียงแพนตี้ตัวเดียว ผมก็ผลักดันร่างเล็กมายังโซฟากลางห้อง วางมือบนลำคอลากไล้ลงมาเรื่อยตะปบเข้ากับหน้าอกกลมกลึง นุ่มนิ่มและพอดีมือใหญ่ๆ ของผม แรงบีบเคล้นเรียกเสียงหวานครางอื้ออึง

ผมยกยิ้มผงกศีรษะมองใบหน้านวลในความมืด เลือนรางแต่จับจุดได้ว่าสวยแน่นอน ขนาดกลิ่นตัวเธอที่มีกลิ่นเหล้าคละคลุ้งก็ยังหอม หอมเหมือนผลไม้อะไรสักอย่าง ดึงดูดให้ผมก้มลงสูดดมลำคอขาว ขบกัดผิวเนียนละเอียดด้วยความมันเขี้ยว

แม่งเอ๊ย! กลิ่นผลไม้ฟุ้งทำให้ผมตื่นตัวขั้นรุนแรง

แพนตี้ตัวจิ๋วถูกรั้งออกไปทางเรียวขา มือก็วกกลับมาลูบไล้ขาอ่อน ผิวโคตรนุ่มและโคตรเนียน อดไม่ได้จะแนบฝ่ามือกับจุดตรงกลาง ใช้นิ้วกลางลูบไล้ขึ้นลงตามรอยแยกก่อนจะสอดลึกเข้าไปในโพรงนุ่ม

"เจ็บ"

น้ำเสียงสั่นเครือแผ่วเบาทำให้ผมปล่อยยอดอกที่กำลังดูดเลียวนอย่างเอร็ดอร่อยแล้วผละออกมาถอดเสื้อผ้า คว้าเอาถุงยางอนามัยในลิ้นชักชั้นวางทีวีมาสวมใส่ จังหวะนี้ได้ยินเสียงพลิกตัว ผมรีบกลับไปจับร่างในเงามืดนอนหงายดั่งเดิมแล้วใช้มือสัมผัสตรงนั้นอีกครั้ง

น้ำหวานฉ่ำแฉะเลอะเทอะนิ้วชี้และนิ้วกลาง สอดลึกรอบนี้เธอบิดเร้าสะโพกไปมาแทนการร้องว่าเจ็บ เมื่อครู่ผมอาจผลีผลามจนเธอไม่ทันได้ตั้งตัว รอบนี้ผมจึงเบิกทางอีกครั้งไปพร้อมกับการจูบริมฝีปากที่หวานดีวะ

หวานจนทนไม่ไหวอีกต่อไป ผมดึงมือออกมาปัดป่ายเช็ดกับอกนุ่มนิ่ม หยัดตัวจับสองขาเรียวกระชับเอวสอบ จดจ่อลูกชายผู้หิวโหยกับช่องทางฉ่ำ สอดเข้าไปตื้นๆ แล้วดึงออกลองเชิงสองครั้ง เพียงเท่านี้ผมก็ตัวสั่นจนอดไม่ไหวดุนดันเขัาไปเต็มสูบ

"เจ็บ!"

เสียงหวานเปล่งออกมาอีกครั้งทั้งสั่นและแข็งกร้าว สองมือที่แนบตรงเอวคอดรับรู้ได้ถึงการสั่นเกร็ง

เธอเกร็งและผมเองก็เกร็งเพราะความคับแน่นที่โอบล้อม

"ฮึ้ม!" ผมครางต่ำตัวสั่น หัวใจในอกเต้นระส่ำรุนแรง

สาวซิง! ทั้งชีวิตเพิ่งเคยเจอ แต่ทำไมถึงได้กล้าส่งภาพติดเรทมานัดเย่เย้กับผู้ชายแบบคนช่ำชองระดับร้อย

"เจ็บ! ออกไป"

ไม่เพียงแต่เสียงร้องบอกความรู้สึกที่ทำผมหลุดจากภวังค์ความคิด กำปั้นเล็กยังลอยมาให้ผมคว้าได้ทันก่อนมันจะเสยใบหน้า ผมผลักแขนนั้นไปเหนือศีรษะแล้วตรึงเอาไว้ด้านบน จูบเธอดึงความสนใจทั้งหมดก่อนจะกดสะโพกอย่างแรงจนมิด

"อ่าส์!"

"อ่าส์!" คราวนี้สองเสียงสอดประสาน ทั้งเจ็บทั้งเสียว แต่ข้อหลังมีเยอะกว่าหลายพันเท่า อารมณ์ในร่างกายผมเดือดปุดๆ แทบระเบิด ผมไม่สนห่าเหวอะไรแล้วขยับโยกสะโพกซอยถี่ ตอกอัดกลางหว่างขาเจ้าของร่างนิ่มผิวเนียนเสียงหวานซ้ำๆ และรุนแรง

ผ่านไปสักพักเธอคงปรับตัวได้และมีอารมณ์ร่วมอีกครั้ง ความเจ็บและสั่นเกร็งเปลี่ยนเป็นตอบสนองบิดเร้า ส่งเสียงครางหวานเร้าอารมณ์ชวนให้หัวใจสั่นและตัวสั่น

ผมตัวสั่นขนลุกขั้นสุดสิบนาทีก็ต้องผละออกมาเปลี่ยนเครื่องป้องกันชิ้นใหม่แล้วแบกร่างเล็กขึ้นบ่า เอามาโยนลงบนเตียงนอนในห้อง

คืนนี้มีสาวเนื้อหวานมาให้แดกเป็นลาภปาก ผมจะแดกแบบบุฟเฟ่ห์ แลกกับให้เธอได้เติมน้ำแบบรีฟีล

[จอมพล End]

Continuez à lire ce livre gratuitement
Scanner le code pour télécharger l'application

Dernier chapitre

  • พื้นที่พลาดรัก Zone W_II   Special

    [จอมพล]ย้อนกลับไปราวปีกว่าๆ โซนวิศวะหรือโซนวอ.เข้าสู่ช่วงส่งต่อให้ผู้สืบสันดานเพียงคนเดียวนั่นคือฉัตรน้องชายเฉิน ด้วยความเสียดายไม่อยากให้โซนวอ.ที่สรรค์สร้างให้เป็นสวรรค์ของพวกผมหายไปวันหนึ่งที่ผมกำลังคุยกับคุณอยู่ในโซนวอ. ไหว้วานให้มันกับแฟนช่วยไปเลือกซื้อของมาง้องอนแก้มหวาน ผมทำเธองอนที่ปล่อยให้แชทของผู้หญิงยังคงมีเข้ามา ถึงผมจะบริสุทธิ์ใจว่าไม่ได้ยุ่งเกี่ยวกับแชท แต่อารมณ์ผู้หญิงยามเมนส์มาอธิบายแค่ไหนก็หน้าตูมขณะนั้นมีเด็กสถาปัตยกรรมปีหนึ่งมาลองดี ผมกับคุณละทางโลกเรื่องตีนหนักเพราะมีแฟน พูดเรื่องจริงสาบานให้ตายห่าเลย เพราะมีคนรักผมกับคุณถึงเลิกเป็นนักเลงแล้วโยนให้เฉินกับไผ่ออกโรงไอ้ฉัตรตามมาทีหลัง ตะโกนโวยวายหาไอ้พวกนั้นที่ยกทัพกลับไปก่อนแล้วตอนนั้นผมคิดว่ามันน่าจะพาโซนวอ.ของพวกเราเดินทางไปได้อีกหลายปี กระทั่งไอ้เฉินโทรหาผมเมื่อครู่ว่าที่นั่นเกิดเรื่องเลวร้ายอย่างที่ไม่เคยเป็นมาก่อนมีคนฆ่ากันตายที่นั่นผมไปที่เกิดเหตุซึ่งอยู่หลังตึกคณะวิศวกรรมศาสตร์ สบตากับพ่อที่ก็ยืนอยู่ด้วยกันท่ามกลางนักศึกษา นักข่าวและตำรวจมากมายเพื่อนของฉัตรเป็นหนึ่งในสมาชิกที่ใช้งานโซนวอ.ทำร้ายเด็กนิติศ

  • พื้นที่พลาดรัก Zone W_II   Special

    หนึ่งปีหลังจากนั้นสถานะก็แปรเปลี่ยนเป็นคู่หมั้นท่านอธิการบดีเป็นคนเร่งรัดให้ลูกชายของท่านรับผิดชอบฉันด้วยการหมั้นหมาย อยากให้เด็กดีอย่างฉันกำราบเด็กนิสัยไม่ดีและเจ้าชู้ให้อยู่หมัดตลอดหนึ่งปีฉันแค่ทำตัวน่ารักและเป็นแฟนที่ดี ย้ายกลับมาอยู่บ้านเขา มาเลี้ยงสองแสบ ทำอาหารเย็นให้เขากิน พี่จอมพลเป็นคนดีด้วยตัวของเขา ฉันอาจมีส่วนแค่นิดหน่อยในเรื่องของการอาบชะโลมหัวใจแต่คงเป็นเพราะปีสี่เขาไปฝึกงานและได้สัมผัสประสบการณ์ที่แตกต่างจากเดิม มันเลยหล่อหลอมให้วันนี้พี่จอมพลเป็นคนมีวุฒิภาวะมากพอเรียนจบเขาก็เปิดบริษัทไอทีชื่อว่า W จำกัด ปัจจุบันชื่อเสียงโด่งดังทั้งการบริการ คุณภาพและผู้บริหารหนุ่มหล่อสี่คน ฉันยังอึ้งกับแก๊งตีนมหันตภัยไม่หาย มันใช่พวกเขาในวันวานจริงๆ เหรอ แต่ไม่เชื่อก็ต้องเชื่อ ฉันมีว่าที่สามีเป็นผู้บริหารหนุ่มหล่อจริงๆ และเราก็จะแต่งงานกันในอีกหนึ่งปีข้างหน้านี้เพราะตอนนี้เด็กทุนอย่างฉันเข้าทำงานในมหาวิทยาลัยของครอบครัวปัญญารักษ์แล้ว สุดท้ายอนาคตของฉันก็ปรับเปลี่ยนแตกแขนงจากความตั้งใจแรกจริงๆ"จะจ๋ายังไม่เลิกหาแฟนอีกเหรอ" คำถามลอยมาพร้อมกับตัวคนมายืนกอดอกพิงโต๊ะกินข้าว ฉันหันมอ

  • พื้นที่พลาดรัก Zone W_II   โคตรชัดเจน

    หนึ่งอาทิตย์ต่อมา วันเสาร์ที่ไม่หงอยเหงาเพราะฉันมาโผล่ที่จังหวัดกาญจนบุรี พี่จอมพลพาฉันมารีสอร์ทที่อยู่ริมแม่น้ำแควน้อย บรรยากาศมีแม่น้ำ ป่าและภูเขา เพียงเข้าเขตพื้นที่สีเขียวฉันก็เก็บอาการดีใจไม่อยู่ "กลิ่นใบไม้มันดีต่อใจเนอะ""กลิ่นพี่อ่ะ" คนขับยืดแขนมาให้ดม แต่ฉันงับท่อนแขนหนาแทน"ไม่ดีต่ออะไรเลย""ชิ! อุตส่าห์พามาเที่ยว" ฉันลอยหน้าลอยตาเปิดกระจกรับลมเย็นๆ ไม่นานรถก็เลี้ยวเข้ามาในรีสอร์ทติดลำธารและที่พักของเราก็เป็นเต้นท์กระโจมหลังใหญ่"จองหลังเดียวเหรอคะ" "นอนคนเดียวผีหลอกนะ" "พูดอะไรเนี่ย" มานอนต่างถิ่นกับป่ากับเขา มาพูดถึงผีเนี่ยนะ มันน่าตีปาก ฉันเลิกคุยกับเขาแล้วรูดซิปเปิดเต้นท์ มุดลำตัวเข้าไปก็ต้องตะลึงกับภายในในเต้นท์มีเฟอร์นิเจอร์ครบครัน มีลูกโป่งหลากสีอยู่เต็มไปหมดมีข้อความภาษาอังกฤษที่ทำมาจากลูกโป่งฟอยด์ติดเอาไว้กับผนังเต้นท์ว่า.. 'I'm Sorry' "หนูว่าเรามาผิดเต้นท์นะคะ" ฉันท้วงพี่จอมพลแล้วขยับขาก้าวถอยหลัง แต่กลับชนเข้ากับคนที่เข้ามายืนอยู่ด้านหลัง ฉันตกใจหันหลังกลับมอง"ไม่ผิดครับ" "จะไม่ผิดได้ยังไงคะ มันมีอะไรของใครก็ไม่รู้เต็มไปหมดเลย""ของพี่.. มอบให้แก้มไ

  • พื้นที่พลาดรัก Zone W_II   สารภาพ

    ตลอดสัปดาห์พี่จอมพลคอยรับส่ง มากินข้าวกลางวันด้วยกันที่ตึกคณะโดยพาเพื่อนสลับกันมา เย็นแวะไปบ้านเลี้ยงข้าวกลิ้งกับแก้ว ทำงานของเขาแล้วก็กลับคอนโดมิเนียม เขาทำเรื่องพวกนี้ด้วยใบหน้าที่มีแต่ความเต็มใจและดูไม่เบื่อหน่ายเลย ถึงเช้าวันเสาร์เราเดินทางมายังบ้านของฉันในเวลาแปดโมงเพื่อรับขนมถ้วยตะไล ได้ออเดอร์ที่ต้องตื่นมาทำตั้งแต่ตีสองวันนี้ร้านจึงปิดเพื่อพักผ่อน วันนี้พี่จอมพลแต่งตัวสะอาดสะอ้านด้วยเสื้อเชิ้ตสีขาวกับกางเกงยีนส์ขายาวสีเข้ม ทรงผมปล่อยธรรมดาไม่ได้เซ็ต ด้วยความสูงและสรีระบึกบึนส่งเสริมให้เขาดูหล่อมากและโตเกินวัย ความหล่อคงสะดุดตาแม่อยู่มาก ท่านถึงได้ยิ้มน้อยยิ้มใหญ่ พ่อก็เอาแต่มองจนคนที่นั่งอยู่ข้างฉันเกิดอาการเกร็ง "ที่ท่านอธิการบดีบอกว่าจะมีเรื่องสารภาพ คืออะไรเหรอ รีบพูดเถอะ เดี๋ยวจะไปช้าเอานะ" แม่เป็นคนเปิดประเด็น ถึงตอนนี้เป็นฉันที่กลัดเกร็ง กลัวคนปากห่ามจะโพล่งพูดไม่เข้าท่าที่สุดฉันหันมองเขา เรานั่งกันอยู่ในบ้านที่มีพัดลมเป่า แต่ฉันเห็นเม็ดเหงื่อเกาะเต็มหน้าผากของพี่จอมพลเลย อะไรกัน! แก๊งตีนมหันตภัยไม่ใช่เหรอ เสียชื่อสุดๆ"ผมกับแก้มหวานเรา.. เอ่อ.. ผมจีบน้องอยู่ครับ"

  • พื้นที่พลาดรัก Zone W_II   ข่าวดัง

    ข่าวพี่จอมพลกับฉันถูกคนเอาเล่นเดี๋ยวนั้น แต่ฉันมาเห็นตอนจะจ๋ากลับมาแล้วเอามือถือมาให้ดู เพจข่าวซุบซิบของมหาวิทยาลัยแชร์รูปภาพพี่จอมพลนั่งอยู่กับฉัน แคปชั่น.. สงสัยหัวใจของจอมพลลูกชายอธิการบดีหนึ่งในแก๊งตีนมหันตภัยจะไม่ว่างแล้ว เนื้อข่าวเอ่ยชื่อแก้มหวาน คณะไหน สาขาอะไร เรียนอยู่ปีไหน เน้นคำว่าเด็กทุนหนาๆ ด้วย มีคนแชร์จำนวนมาก มีคนคอมเม้นต์มากมายในทำนองเสียใจที่หนุ่มๆ โซนวอ.ถูกฉกไปเป็นคนที่สอง"เปิดตัวแบบเนียนๆ" จะจ๋าใช้หัวไหล่กระแทกแซว "แบบนี้เรียกว่าจริงใจได้ยัง เลิกคุยทั้งมอเพื่อเธอคนเดียวเลยนะเนี่ย""บ้า!"แต่ฉันก็แอบคิดๆ อยู่นะว่าพี่จอมพลกะใช้วิธีนี้ทำให้ฉันเชื่อใจหรือเปล่า ถ้าใช่.. ก็ต้องบอกว่าฉลาดมากขึ้นห้องเรียนฉันก็ถูกเพื่อนถามไถ่ไม่หยุด ฉันทำได้เพียงแต่ยิ้ม จะจ๋าเป็นคนตอบให้ว่าก็ตามที่เห็นตอนนี้คนคิดว่าฉันคบหากับพี่จอมพลแล้วจริงๆ ทั้งที่ความจริงมันไม่ใช่เลยตอนเย็นรถหรูมาจอดที่เดิม เจ้าของรถเดินมารับหนังสือฉันถึงบันไดแล้วเอามือไปจับ"เจอกันพรุ่งนี้เลยแล้วกัน บาย"จะจ๋าชิ่งหนีฉันอีกเหมือนเคย วิ่งปรู๊ดตามหลังรุ่นน้องเดินออกไปแล้ว"พี่พาไปกินชาบูนะ""หืม! ชาบูเหรอคะ""อยากกินไ

  • พื้นที่พลาดรัก Zone W_II   คนสำคัญ

    ตอนเช้าพอจะจ๋าเห็นว่ามีคนยืนรอฉันอยู่ที่ชั้นล่างก็กระโดดขึ้นรถแท็กซี่ไปก่อน ไม่อยากอยู่เป็นก้างขวางคอฉันกับพี่จอมพล ส่วนคนยืนรอก็ชอบเลยล่ะ เปิดประตูรถแท็กซี่ให้จะจ๋าด้วยซ้ำแล้วมาเปิดประตูรถตัวเองให้ฉันขึ้น พอขึ้นรถมาได้ก็สะดุดตากับรองเท้าสลิปออนที่วางอยู่บนพื้น "เผื่อเราอยากเปลี่ยนใส่บ้าง" มือหนาลูบหัวเข่าฉันไปมาก่อนจะผละออกไปแล้วปิดประตู ฉันก้มมองรองเท้าผ้าใบที่ใส่ มันถูกเย็บปิดสนิทอย่างดีแล้วและฉันก็ไม่ได้อยากให้มันขาดอีกเลยถอดออกเปลี่ยนไปรองเท้าสลิปออนแทน พี่จอมพลขึ้นมานั่งที่คนขับ พอเห็นรองเท้าเปลี่ยนไปก็ยิ้มกว้าง"คิดถึงพี่แหละ""มองเท้าแล้วคิดถึงพี่น่ะเหรอคะ" เขาขมวดคิ้ว "ฝากไว้ก่อน"ทำเป็นขู่ เขาไม่กล้าหรอก เช้านี้มีคนพาฉันแวะกินข้าวมันไก่ร้านแถวมหาวิทยาลัย ร้านเล็กๆ แต่รสชาติอร่อยอีกเหมือนเคยแล้วขับรถมาส่งถึงตึกคณะ ยัยคนที่นั่งรถแท็กซี่มาถึงก่อนก็ยืนรออยู่แถวๆ หน้าตึก มาพร้อมกันก็หมดเรื่อง"ไปกินข้าวโซนวอ...พี่มากินที่นี่ดีกว่า เดี๋ยวซื้อมาฝากน้องจะจ๋าด้วย"พูดเองเออเองแล้วก็จุ๊บหน้าผากฉัน ตอนนี้เป็นช่วงทำคะแนน ฉันจะยอมให้เขาทำตามใจแล้วกัน พักกลางวันมีเสียงฮือฮาดังมาให้

Plus de chapitres
Découvrez et lisez de bons romans gratuitement
Accédez gratuitement à un grand nombre de bons romans sur GoodNovel. Téléchargez les livres que vous aimez et lisez où et quand vous voulez.
Lisez des livres gratuitement sur l'APP
Scanner le code pour lire sur l'application
DMCA.com Protection Status