คืนวิวาห์.!

แสงไฟสลัวจากโคมระย้าคริสตัลภายในห้องสวีทสุดหรูของโรงแรมระดับห้าดาว ขับเน้นให้ชุดเจ้าสาวสีขาวบริสุทธิ์แบบลูกไม้ฝรั่งเศสที่ รสริน สวมใส่อยู่ดูระยิบระยับปานนางอัปสร เธอยืนนิ่งอยู่หน้ากระจกบานใหญ่ ทอดสายตามองภาพสะท้อนของตัวเองที่เป็น "เจ้าสาว" ที่สวยที่สุดและโดดเด่นที่สุดในค่ำคืนนี้ งานวิวาห์ที่เพิ่งผ่านพ้นไปนั้นยิ่งใหญ่อลังการสมเกียรติยศของตระกูล เตชะเกรียงไกร และสมฐานะข้าราชการชั้นผู้ใหญ่ของ ท่านเกรียงไกร ผู้เป็นพ่อสามี

เสียงชื่นชมของแขกเหรื่อยังคงดังก้องอยู่ในโสตประสาท "ลูกสะใภ้ท่านเกี๊ยงสวยเหลือเกิน... เหมาะสมกับคุณกวินราวกับกิ่งทองใบหยก" คำพูดเหล่านั้นทำให้รสรินรู้สึกภาคภูมิใจจนหัวใจพองโต เธอเห็นรอยยิ้มที่เต็มไปด้วยความสมหวังของกวินตลอดทั้งงาน และนั่นคือชัยชนะที่เธอรอคอยมาตลอดชีวิต

รสรินทรุดกายลงนั่งบนขอบเตียงกว้างที่โรยด้วยกลีบกุหลาบสีแดงสดเป็นรูปหัวใจ สายตามองกองซองของขวัญและกล่องเครื่องเพชรที่วางเรียงรายอยู่บนโต๊ะเครื่องแป้งอย่างอิ่มเอมใจ แม้ร่างกายจะเหนื่อยล้าจากพิธีการที่ยาวนาน แต่ความสำเร็จในชีวิตที่ปรากฏอยู่ตรงหน้านั้นกลับเติมเต็มความสุขลึกๆ ในใจจนลืมความอ่อนเพลียไปสิ้น

ซ่า... ซ่า...

เสียงสายน้ำจากฝักบัวในห้องน้ำบอกให้รู้ว่ากวินกำลังจัดการชำระล้างร่างกาย อีกเพียงไม่กี่นาทีข้างหน้า ภายใต้บรรยากาศที่อบอวลไปด้วยกลิ่นหอมของเทียนอโรม่าและมนต์ขลังของคืนวันส่งตัว เธอจะเป็น "เมีย" ของกวินอย่างสมบูรณ์แบบตามกฎหมายและพฤตินัย

เมื่อนึกถึงกวิน หัวใจของรสรินก็วูบไหวด้วยความตื้นตัน ตลอดระยะเวลาสี่ปีที่คบหาดูใจกันมา กวินคือสุภาพบุรุษที่หาตัวจับยากอย่างที่เธอไม่เคยคาดคิด เขาให้เกียรติเธอเสมอมา ไม่เคยล่วงเกินเกินเลยไปกว่าการโอบกอดหรือจูบที่หน้าผากอย่างแผ่วเบา

"รินครับ... พี่อยากถนอมสิ่งที่มีค่าที่สุดของรินไว้จนถึงคืนวันแต่งงานของเรา พี่อยากให้คืนแรกของเราเป็นความทรงจำที่บริสุทธิ์และสวยงามที่สุด"

คำพูดนั้นของเขาช่างหนักแน่นและจริงใจ กวินทำตามสัญญาที่ให้ไว้ได้อย่างน่าอัศจรรย์ เขาอดทนและรอคอยค่ำคืนนี้อย่างทะนุถนอม ราวกับต้องการพิสูจน์ว่ารักของเขานั้นอยู่เหนือตัณหาและกามารมณ์ใดๆ

รสรินค่อยๆ เอื้อมมือไปลูบไล้ผ้าคลุมหน้าเจ้าสาว (Veil) ที่วางอยู่ข้างกาย ความรู้สึกผิดชอบชั่วดีเริ่มตีตื้นขึ้นมาในอก เมื่อนึกถึงความลับดำมืดที่เธอซ่อนไว้ภายใต้ชุดขาวบริสุทธิ์ชุดนี้... ความลับที่มีเพียงเธอและ 'ป๋าไกร' พ่อของชายหนุ่มในห้องน้ำเท่านั้นที่รู้ กวินช่างเป็นชายที่แสนดีและบริสุทธิ์ผุดผ่องจนเธอรู้สึกใจหายที่ต้องเริ่มต้นชีวิตคู่ด้วยรอยด่างพร้อยที่ไม่มีวันลบเลือน

แต่ในวินาทีนี้ รสรินเลือกที่จะสลัดภาพหลอนในอดีตทิ้งไป เธอสูดลมหายใจเข้าลึกๆ ตั้งมั่นในใจว่าจะทำหน้าที่ "ภรรยาที่ดี" และมอบ "ความรักที่จริงใจ" ให้กับกวินเป็นการไถ่โทษ เธอจะเริ่มต้นชีวิตใหม่ในฐานะสะใภ้ตระกูลเตชะเกรียงไกรอย่างสง่างาม

เสียงเปิดประตูห้องน้ำดังขึ้นเบาๆ พร้อมกับร่างของกวินที่เดินออกมาในชุดคลุมอาบน้ำสีขาวสะอาด กลิ่นสบู่อ่อนๆ โชยมาเตะจมูก เขามองมาที่เธอด้วยสายตาที่เต็มไปด้วยความรักและความปรารถนาที่ถูกเก็บกักมานานสี่ปี... คืนแรกที่รอคอยกำลังจะเริ่มต้นขึ้น และรสรินพร้อมแล้วที่จะโผเข้าสู่อ้อมกอดของชายที่เขารักเธอด้วยหัวใจที่แท้จริง

กวินเดินตรงเข้าไปหาเจ้าสาวของเขาด้วยแววตาที่ส่องประกายระยิบระยับราวกับเด็กน้อยที่กำลังจะได้ครอบครองของขวัญชิ้นล้ำค่าที่สุดในชีวิต อ้อมแขนแกร่งสวมกอดร่างระหงในชุดลูกไม้สีขาวจากด้านหลัง สูดดมกลิ่นหอมกรุ่นจากเรือนผมและซอกคออย่างโหยหา ความอดทนตลอดสี่ปีที่เขาเพียรพยายามรักษาเกียรติให้เธอนั้น กำลังจะสิ้นสุดลงในค่ำคืนนี้

"เดี๋ยวสิคะ... รินยังไม่ได้อาบน้ำเลยนะ" รสรินพลิกตัวกลับมาประจันหน้า พลางยกนิ้วเรียวงามแตะริมฝีปากเขาไว้เบาๆ อย่างน่ารักน่าเอ็นดู สายตาของเธอที่มองเขานั้นเต็มไปด้วยความอ่อนหวานที่ปรุงแต่งขึ้นมาเพื่อปรนเปรอสามีผู้แสนดี

"ไม่อาบก็ได้ครับ... รินของพี่ตัวหอมจะแย่ ฮึ่มมม" กวินอ้อนตอบเสียงพร่า พลางซุกไซ้จมูกโด่งลงที่ซอกคอระหง กลิ่นน้ำหอมราคาแพงผสมกับกลิ่นกายสาวทำให้เขาแทบคลั่ง "พี่รอวันนี้มานานมากนะริน รู้ไหมว่าพี่ต้องใช้ความอดทนแค่ไหน"

"แต่รินเหนียวตัวไปหมดเลยนะคะ เหนื่อยมาทั้งวันเลย รินขอเวลาอาบน้ำขัดตัวให้สะอาดก่อนนะคะคนดีของริน" รสรินออเซาะพลางลูบไล้แผงอกของเขาผ่านชุดคลุมอาบน้ำ

ลึกๆ ในใจของรสริน เธออยากให้ค่ำคืนแรกกับกวินออกมาสมบูรณ์แบบที่สุดเท่าที่ผู้หญิงคนหนึ่งจะทำได้ เธออยากลบเลือนกลิ่นอายและสัมผัสจาก 'คนอื่น' ที่อาจยังตกค้างอยู่ในมโนสำนึกให้หมดสิ้นไปพร้อมกับหยาดน้ำ เพื่อเริ่มต้นชีวิตใหม่กับผู้ชายที่รักเธอด้วยจิตใจบริสุทธิ์คนนี้

"งั้นพี่อาบให้มั้ย? จะได้เสร็จเร็วๆ ไงครับ" กวินรุกต่อด้วยสีหน้าจริงจังแต่แฝงแววขี้เล่น มือหนาเริ่มซุกซนลูบไล้ไปตามแผ่นหลังที่เปลือยเปล่าของชุดเจ้าสาว

"ไม่อาววว... รินเขิน…" เธอทำเสียงออเซาะ บิดกายไปมาอย่างมีจริตจะก้านที่ดูไร้เดียงสาในสายตาของกวิน แต่กลับเย้ายวนใจจนคนมองใจสั่น "รอรินแป๊บเดียวนะคะคนดี พี่วินนั่งรอนิ่งๆ บนเตียงนะคะ ห้ามดื้อด้วย"

รสรินเขย่งเท้าขึ้นจุ๊บที่แก้มสากของเขาเบาๆ เป็นการเอาใจครั้งสุดท้าย ก่อนจะหันหลังเดินบิดสะโพกอย่างงดงามมุ่งหน้าไปยังห้องน้ำ กวินมองตามแผ่นหลังของเจ้าสาวด้วยรอยยิ้มอิ่มเอมใจ เขาหย่อนกายลงนั่งบนเตียงกว้างที่โรยด้วยกลีบกุหลาบ พลางถอนหายใจออกมาด้วยความสุขที่ล้นปรี่

ขณะที่เสียงน้ำจากฝักบัวเริ่มดังขึ้นอีกครั้ง กวินไม่รู้เลยว่าภายใต้ความอ่อนหวานและจริตที่แสนเย้ายวนนั้น รสรินกำลังก้าวเข้าสู่ห้องน้ำเพื่อชำระล้างอดีตที่หนักอึ้ง และเตรียมตัวกลับออกมาเป็น "ของขวัญ" ที่สวยงามที่สุดให้แก่เขา... ผู้เป็นลูกชายของชายที่เพิ่งจะฝากรอยสวาทไว้บนกายเธอเมื่อไม่กี่วันก่อนหน้านี้

เสียงสายน้ำจากฝักบัวหยุดชะงักลง รสรินยืนจ้องมองเงาสะท้อนของตัวเองในกระจกที่พร่าเลือนด้วยไอระเหยของน้ำอุ่น เธอหยิบชุดนอนผ้าซาตินสายเดี่ยวสีขาวมุกเนื้อบางเบาขึ้นมาสวมใส่ สัมผัสของผ้าที่พริ้วไหวไปตามส่วนโค้งเว้าของร่างกายทำให้เธอรู้สึกประหม่าอย่างประหลาด 

รสรินสูดลมหายใจเข้าลึกๆ พยายามสลัดภาพ "หนูริน" ที่แสนร่านร้อนทิ้งไป ให้เหลือเพียง "รสริน" ภรรยาที่แสนดีของกวิน

ทันทีที่เธอเปิดประตูห้องน้ำออกมา กวินที่นั่งรออยู่บนขอบเตียงก็แทบจะหยุดหายใจ เขามองเจ้าสาวที่เดินนวลนาดออกมาด้วยผมที่เปียกชื้นเล็กน้อย กลิ่นสบู่หอมละมุนโชยมาปะทะจมูก แสงไฟสีส้มสลัวขับให้ผิวพรรณของเธอผุดผ่องจนเขาสั่นสะท้าน

"ริน... รินสวยเหลือเกิน" กวินพึมพำพลางลุกขึ้นยืน เขาเดินเข้าประชิดตัวและรวบเอวบางของเธอเข้าหาตัวอย่างทะนุถนอม

กวินเริ่มต้นบทรักด้วยความอ่อนโยนประดุจไข่ในหิน เขาประคองใบหน้าสวยหวานขึ้นมาสบตา ก่อนจะโน้มลงประทับจูบที่หน้าผาก เปลือกตา และปลายจมูกอย่างแสนรัก สัมผัสของเขาช่างนุ่มนวลและให้เกียรติจนรสรินรู้สึกถึงความอบอุ่นที่แผ่ซ่านไปถึงขั้วหัวใจ มือนุ่มของกวินลูบไล้ไปตามแผ่นหลังของเธออย่างเบามือ ราวกับกลัวว่าเธอจะแตกสลายไปต่อหน้าต่อตา

"พี่จะรักและดูแลรินให้ดีที่สุด... พี่สัญญา" เขาซิบชิดใบหู

ทว่า... เมื่อริมฝีปากของทั้งคู่ประกบเข้าหากัน ความอ่อนโยนในคราแรกก็เริ่มแปรเปลี่ยนเป็นความโหยหาที่อัดอั้นมานานถึง 4 ปี จูบที่เคยเนิบนาบเริ่มหนักหน่วงขึ้นเรื่อยๆ ตามแรงอารมณ์ที่ปะทุขึ้น 

กวินเริ่มควบคุมความต้องการของตัวเองไม่อยู่ เขาอุ้มรสรินขึ้นไปวางลงบนกองกลีบกุหลาบสีแดงสดบนเตียงกว้างอย่างนุ่มนวลแต่รวดเร็ว

"พี่รอไม่ไหวแล้วริน... 4 ปีที่ผ่านมามันกำลังจะทำให้พี่ระเบิด…"

น้ำเสียงของเขาเปลี่ยนเป็นพร่าสั่น แววตาของสุภาพบุรุษเลือนหายไป แทนที่ด้วยความปรารถนาที่รุนแรง กวินโถมตัวเข้าหาเธออย่างบ้าคลั่ง สัมผัสที่เคยแผ่วเบากลับกลายเป็นความเร่าร้อนที่รสรินไม่เคยคาดคิดว่าชายที่แสนดีอย่างกวินจะมีมุมนี้ซ่อนอยู่ เขาซุกไซ้ซอกคอและนวลปรางอย่างตะกรุมตะกราม มือหนาที่เคยสั่นเทาด้วยความเกรงใจบัดนี้กลับรุกรานไปทั่วเรือนร่างระหงอย่างถือสิทธิ์

รสรินสะดุ้งสุดตัวเมื่อสัมผัสได้ถึงพละกำลังและความต้องการที่พุ่งพล่านของสามี กวินระเบิดความใคร่ที่สะสมมาตลอดเวลาที่คบกันออกมาอย่างหนักหน่วง 

เขาประพรมจูบไปทั่วร่างของเธอราวกับจะตอกย้ำความเป็นเจ้าของในทุกอณูผิว รสรินได้แต่หลับตาพริ้ม โอบกอดร่างของเขาไว้แน่น เธอตกใจในความเร่าร้อนที่คาดไม่ถึงของเขา 

แต่ในขณะเดียวกัน ความรู้สึกผิดบาปในใจก็ค่อยๆ ถูกแทนที่ด้วยรสสวาทที่กวินมอบให้... รสรักที่เต็มไปด้วยความรักและความกระหายที่บริสุทธิ์ของชายที่เป็นสามีของเธออย่างถูกต้องตามกฎหมายกำฃังถูกแทนที่ด้วยความรู้สึกผิดบาปที่ค่อยๆก่อเกิดขึ้น…