ตอนที่ 5 แม่สาวน้อย

8 PM

หลังจากทานมื้อเย็นแล้ว คริสก็เดินขึ้นไปหานักโทษที่ถูกขังอยู่ในห้อง ชายหนุ่มไขกุญแจก่อนจะเปิดเข้าไปอย่างถือวิสาสะ เมื่อเห็นว่าห้องมืดสนิทจึงชะงักฝีเท้าแล้วถอยออกมาหนึ่งก้าว ก่อนจะหยิบมือถือขึ้นมาเปิดไฟฉาย แล้วส่องไปทั่วห้องเพื่อหาบุคคลเป้าหมาย แล้วก็พบว่าเธอนอนหมดสภาพอยู่บนเตียงนั่นเอง จึงเดินเข้าไปเปิดไฟจนสว่าง

เดินเข้าไปวางจานเบอร์เกอร์ไว้บนโต๊ะ จากนั้นขึ้นมาบนเตียงเพื่อจับตัวสาวเจ้าให้นอนหงาย คร่อมตัวเอาไว้ กวาดสายตามองดวงหน้าสวยเรียวรูปไข่ ผิวขาวเนียนละเอียด ริมฝีปากเป็นกระจับสีชมพูระเรื่อ เห็นแล้วก็ทำให้รู้สึกคึกคะนองขึ้นเสียอย่างนั้น

“สวย ๆ อย่างเธอไม่น่ามาเป็นนักฆ่าเลย โคตรเสียดายของ” เขากล่าวออกมาจากความรู้สึกข้างใน นานเท่าไหร่แล้วที่ไม่ได้เจอผู้หญิงถูกใจอย่างนี้ ตั้งแต่....

“นะ...นี่คุณจะทำอะไรฉัน”

“ตื่นพอดีเลย ไม่ต้องออกแรงปลุกให้เปลืองแรง”

ชญานีพยายามจะลุกขึ้นแต่ทว่าฝ่ายชายไม่ยอมให้เป็นอย่างนั้น จับข้อมือตรึงไว้บนเตียง

“ปล่อยฉันนะ ไอ้คนบ้า ไอ้คนลามก คิดว่าได้ฉันแล้วจะยอมคุณอีกงั้นเหรอ”

“แล้วคิดเหรอว่าถ้าฉันอยากได้แล้วจะไม่ได้ เธออย่าลืมว่าตอนนี้ไม่มีสิทธิ์ปฏิเสธใด ๆ ทั้งนั้น”

“แม่คุณสอนมายังไง ถึงไม่มีความเป็นสุภาพบุรุษอย่างนี้”

เพี๊ยะ!

“บอกแล้วไงว่าห้ามลามปามถึงแม่ฉัน คนหัวรั้นอย่างเธอ มันต้องเจอคนอย่างฉันถึงจะสมน้ำสมเนื้อ”

พวงแก้มที่เคยขาวใสบัดนี้เต็มไปด้วยรอยนิ้วมือแดง น้ำใส ๆ เอ่อคลอดวงตาคู่สวย ไหลลงจากหางในทันที

“ฮึก...ทำไมไม่ฆ่าฉันเลยล่ะ ฆ่าฉันเลยจะได้หลุดพ้นจากเรื่องบ้า ๆ นี้เสียที” เจ้าหล่อนเอ่ยทั้งน้ำตา แววตาแห่งความเคียดแค้นที่มองมา ทำเอาคริสถึงกับทำหน้าไม่ถูก รู้สึกผิดที่พลั้งมือไป ถึงแม้ว่าเขาจะเป็นผู้ชายที่ไม่มีหัวใจ แต่ทว่าก็ไม่เคยลงไม้ลงมือทำร้ายผู้หญิงมาก่อน เธอคือคนแรกที่โดนเขาตบหน้า

“โทษที ฉันโมโหมากไปหน่อย เจ็บไหม” น้ำเสียงชายหนุ่มอ่อนลงอย่างเห็นได้ชัด

“ไม่ต้องมาทำเป็นห่วงฉันหรอก ฉันมั่นใจว่าผู้ชายอย่างคุณมันไม่มีหัวใจ เห็นผู้หญิงเป็นแค่ผักปลาเท่านั้นสินะ ถึงว่าล่ะอายุปูนนี้แล้วยังไม่มีเมียอีก”

“ฉันอุตส่าห์พูดดีด้วยแล้วนะ แต่ทำไมถึงได้ดื้อแบบนี้ อยากโดนดีรึไงกัน”

“ก็เอาเลยสิ อยากทำอะไรฉันก็เอาเลย ยังไงก็ไม่มีทางหนีไปไหนได้อยู่แล้ว”

คริสจ้องหน้าเธอด้วยความเดือดดาล พยายามนับหนึ่งถึงสิบในใจแต่ก็ไม่เป็นผล ถอนหายใจซ้ำ ๆ ก็ไม่สามารถลดความเกรี้ยวกราดลงได้

“ได้! ถ้าเธอต้องการอย่างนั้น คนอย่างเธอมันก็ไม่มีหัวใจเหมือนกันนั่นล่ะ ฆ่ามากี่คนแล้วล่ะ ไม่มีผู้ชายที่ไหนเขารักผู้หญิงเลือดเย็นอย่างนี้หรอก” พูดจบก็โน้มใบหน้าลงไปซุกไซร้ตามซอกคอระหง พรมจูบแทบทุกตารางนิ้วอย่างหื่นกระหาย สร้างรอยคิสมาร์คเอาไว้จนเต็มไปทั้งคอ

แคว่กกก!!!

เสื้อสายเดี่ยวตัวบางถูกฉีกจากตรงกลางหน้าอก ขาดเป็นทางยาวลงไปจนถืงหน้าท้อง ก่อนที่บราสีชมพูพาสเทลจะหลุดติดมือคริสออกมาด้วย ชายหนุ่มซุกใบหน้าลงที่กลางเนินอกเต่งตึง สูดกลิ่นหอมอย่างหื่นกระหาย

“อ๊ะ...อื้อ”

ชญานีนอนดิ้นพล่านด้วยความรู้สึกดี เมื่อยอดปทุมถันถูกลิ้นสากตวัดเลียไปมา ร่างอันบอบบางอ่อนระทวยจนแทบไร้เรี่ยวแรงจะสู้

“ถ้าเธอยอมเปิดปากว่าไอ้ลูคัสมันมีแผนอะไรบ้าง บางทีฉันอาจจะอ่อนโยนกับเธอบ้างก็ได้นะ” คริสเงยขึ้นไปมองหน้าอย่างเป็นต่อ

“ต่อให้คุณจะทรมานฉันจนตาย ฉันก็ยังยืนยันคำเดิมว่าไม่รู้จักกับคนที่ชื่อลูคัส”

“ได้ ถ้าอย่างนั้นคืนนี้เธอไม่ต้องกินข้าว แต่กินไอ้นี่ของฉันแทนละกัน” ด้วยความโมโหขั้นสุด คริสก็เลื่อนตัวขึ้นไปนั่งคุกเข่าคร่อมใบหน้าสวย งัดท่อนเอ็นลำโตออกมา ยัดเยียดมันข้าไปในโพรงปากน้อย ๆ ของชญานี ขยับสะโพกเข้าออกแรง ๆ ส่งมันเข้าไปลึก ๆ จนสาวเจ้าใบหน้าแดงก่ำ กำมือขึ้นไปทุบที่เนินสะโพกเพื่อประท้วง แต่ทว่าชายหนุ่มกลับไม่ยอมรับฟัง ยัดเยียดมันเข้าไปอย่างป่าเถื่อนและรุนแรง

“อ๊อก! อ๊อก!”

“ในเมื่อปากแข็งดีนัก มันก็ต้องโดนอย่างนี้” ว่าพร้อมกระแทกแก่นกายเข้าออกระรัว

สมใจอยากแล้วก็ถอนมันออกมา เลื่อนตัวลงไปคร่อมร่างบอบบางเช่นเดิม ชญานีนอนหายใจเหนื่อยหอบหลังจากริมฝีปากเป็นอิสระ จ้องมองชายหนุ่มที่อยู่ตรงหน้าอย่างโกรธแค้น

“มองอย่างนี้อยากฆ่าฉันรึไงกัน กำลังจะแสดงธาตุแท้ออกมาแล้วล่ะสิ” คนพูดยิ้มเยาะอย่างน่าหมั่นไส้

“ใช่! ฉันอยากจะฆ่าคุณ อยากจะฆ่าให้ตายอย่างทรมาน” น้ำเสียงของเธอเย็นชา แต่ทว่าคริสกลับเลิกคิ้ว ทำหน้ากวน ๆ

“ออกจากที่นี่ให้ได้ก่อน ค่อยคิดเรื่องนั้นดีกว่าแม่สาวน้อย หึๆ”

คริสหัวเราะเบา ๆ ก่อนจะดึงอาภรณ์ที่ห่อหุ้มตัวเธอออกอย่างรุนแรง จ้องมองดวงหน้าสวยด้วยแววตาหื่นกระหาย ชญานีรู้สึกได้ว่าเขามองเธอเป็นแค่ตัวอะไรบางอย่าง จับมาเพื่อเป็นที่ระบายอารมณ์ทางเพศเท่านั้น

ขาเรียวถูกแยกออกจากกัน ก่อนที่ชายหนุ่มจะโน้มใบหน้าเข้าไป กลีบส้มโอลอนใหญ่เคียงคู่เผยอจากกัน ก่อนที่คริสจะส่งลิ้นเข้าไปตวัดเลียอย่างบ้าคลั่ง ร่างบอบบางสั่นเทิ้มด้วยความเสียวซ่าน นอนดิ้นพล่านอยู่อย่างไร้ทางสู้

“อ๊ะ อื้อ”

เธอพยายามขบเม้มริมฝีปากไว้ แต่ทว่าเสียงเสียวกลับเล็ดลอดออกมาจนได้ เขาเก่งเรื่องอย่างว่าจนเธอแทบจะลอยตัวได้ มันสุขสมอย่างไม่เคยเป็นมาก่อน

หลังจากทรมานหญิงสาวด้วยการใช้ลิ้นจนพอใจแล้ว คริสก็จับขาเรียวยกขึ้นพาดบนบ่าหนา ส่งความเป็นชายเข้าไปรวดเดียวจนสุดลำ ก่อนที่บทรักอันป่าเถื่อนจะเริ่มต้นขึ้น พายุแห่งความเร่าร้อนพัดถาโถมเข้ามา จนชญานีแทบจะรับมือไม่ไหว ในช่วงเวลาแค่ไม่กี่ชั่วโมงที่รู้จักกัน เขากลายเป็นสามีเธอไม่รู้ต่อกี่ครั้ง มันผิดคาดกับสิ่งที่คิดไว้มากมายเหลือเกิน