All Chapters of พ่อพันธุ์มาเฟีย: Chapter 1 - Chapter 10

ณ เมืองชิคาโก รัฐอิลลินอยส์ สหรัฐอเมริกาค่ำคืนแห่งแสงสีในผับหรูชื่อดัง ซึ่งตั้งอยู่ใจกลางเมืองที่เป็นศูนย์กลางความเจริญที่สุดแห่งหนึ่งของโลก นักท่องราตรีหลายชีวิต ต่างก็สนุกสนานกับเสียงเพลง และเครื่องดื่มอย่างสุดเหวี่ยง บ้างก็นั่งดื่มอยู่บนโซฟานุ่ม ๆ กับผองเพื่อน บ้างก็กำลังออกสเต็ปโยกย้ายอย่างสุดเหวี่ยง บริการหนุ่มสาวต่างก็เดินทำงานอย่างขะมักเขม้น รองรับการมาเยือนของแขกจำนวนมากชญานี เจนกิจโศภณ หรือ นีน่า สาวสวยวัยยี่สิบห้ากะรัต กำลังนั่งดื่มกับเพื่อนสนิทที่ชื่อ เจนสุดา หรือ เจนนี่ และเป็นหุ้นส่วนร้านขายเครื่องประดับแฟชั่นในเมืองชิคาโก้แห่งนี้ ทั้งสองสาวมาเที่ยวที่นี่ในทุกช่วงวันหยุดสุดสัปดาห์ เพื่อทำภารกิจอะไรบางอย่าง ซึ่งคงไม่มีผู้หญิงคนไหนกล้าทำ“มารึยังยะพ่อพันธุ์ของแกอ่ะ”“ยังเลยอ่ะ ไม่รู้ว่าวันนี้เขาจะมาไหม แต่ฉันอยากให้มามาก ๆ เพราะวันนี้ฉันพร้อมที่สุดแล้ว” ว่าพลางจ้องมองที่แก้วน้ำสีอำพัน ก่อนจะกรอกมันลงคอจนเกลี้ยง“เฮ้อ ฉันไม่เคยเห็นใครแปลกประหลาดอย่างแกมาก่อน อยากมีลูกแต่ไม่อยากมีผัว แนะนำให้ไปปรึกษากับคุณหมอที่โรงพยาบาล แต่ก็รั้นอยากหาพ่อของลูกเอง อยากให้มันเป็นไปตามธรรมชา

หลังจากผ่านบทรักอันร้อนแรงมาเกือบทั้งคืน คนทั้งสองก็นอนอย่างหมดแรงอยู่บนเตียงในสภาพเปลือยเปล่า ชญานีรู้สึกว่าตัวเองคิดผิดที่เลือกผู้ชายคนนี้ เพราะเขารุนแรงและป่าเถื่อนจนแทบจะเอาชีวิตไม่รอด เจ็บปวดระบมไปทั้งตัวจนแทบจับไข้นอนเอาแรงจนเกือบจะถึงบ่ายโมงแล้ว เปลือกตาสวยก็ค่อย ๆ ขยับ คิ้วโก่งขมวดเข้าหากัน เมื่อรู้สึกว่ามือตัวเองกำลังสัมผัสกับอะไรแข็ง ๆ เจ้าหล่อนลูบไล้มันอย่างเบามือ ก่อนจะกำรอบสสารที่มีลักษณะคล้ายแท่งอะไรบางอย่าง“ซี๊ด...จะยั่วกันแต่เช้าเลยเหรอ”เสียงทุ้มดังอยู่ข้างหู ทำให้ดวงตาสวยเบิกโพลง ภาพแห่งความร้อนแรงเมื่อคืนฉายเข้ามาให้เห็นทันที“ตายแล้ว! นี่มันกี่โมงกี่ยามแล้วเนี่ย” เจ้าหล่อนผละตัวออกมา จะเอื้อมมือไปคว้ากระเป๋าเพื่อหยิบโทรศัพท์มือถือดูเวลา แต่ทว่าชายหนุ่มที่นอนเปลือยกายอยู่ตรงหน้ากลับรั้งแขนเอาไว้เสียก่อน“จะไปไหน” น้ำเสียงงัวเงียบ่งบอกว่ายังคงไม่เต็มอิ่มกับการนอนหลับพักผ่อน“เอ่อ...ฉันต้องกลับแล้วค่ะ เอาไว้คราวหน้าค่อยเจอกันใหม่นะคะคุณคริส”“คิดเหรอว่าจะหนีไปได้ อย่าคิดว่าฉันไม่รู้ทันเธอนะแม่นักฆ่าร้อยลีลา หึ ๆ”“คะ...คุณพูดเรื่องอะไร ฉันไม่เข้าใจ ปล่อยนะฉันจะกลับ”

8 PMหลังจากทานมื้อเย็นแล้ว คริสก็เดินขึ้นไปหานักโทษที่ถูกขังอยู่ในห้อง ชายหนุ่มไขกุญแจก่อนจะเปิดเข้าไปอย่างถือวิสาสะ เมื่อเห็นว่าห้องมืดสนิทจึงชะงักฝีเท้าแล้วถอยออกมาหนึ่งก้าว ก่อนจะหยิบมือถือขึ้นมาเปิดไฟฉาย แล้วส่องไปทั่วห้องเพื่อหาบุคคลเป้าหมาย แล้วก็พบว่าเธอนอนหมดสภาพอยู่บนเตียงนั่นเอง จึงเดินเข้าไปเปิดไฟจนสว่างเดินเข้าไปวางจานเบอร์เกอร์ไว้บนโต๊ะ จากนั้นขึ้นมาบนเตียงเพื่อจับตัวสาวเจ้าให้นอนหงาย คร่อมตัวเอาไว้ กวาดสายตามองดวงหน้าสวยเรียวรูปไข่ ผิวขาวเนียนละเอียด ริมฝีปากเป็นกระจับสีชมพูระเรื่อ เห็นแล้วก็ทำให้รู้สึกคึกคะนองขึ้นเสียอย่างนั้น“สวย ๆ อย่างเธอไม่น่ามาเป็นนักฆ่าเลย โคตรเสียดายของ” เขากล่าวออกมาจากความรู้สึกข้างใน นานเท่าไหร่แล้วที่ไม่ได้เจอผู้หญิงถูกใจอย่างนี้ ตั้งแต่....“นะ...นี่คุณจะทำอะไรฉัน”“ตื่นพอดีเลย ไม่ต้องออกแรงปลุกให้เปลืองแรง”ชญานีพยายามจะลุกขึ้นแต่ทว่าฝ่ายชายไม่ยอมให้เป็นอย่างนั้น จับข้อมือตรึงไว้บนเตียง“ปล่อยฉันนะ ไอ้คนบ้า ไอ้คนลามก คิดว่าได้ฉันแล้วจะยอมคุณอีกงั้นเหรอ”“แล้วคิดเหรอว่าถ้าฉันอยากได้แล้วจะไม่ได้ เธออย่าลืมว่าตอนนี้ไม่มีสิทธิ์ปฏิเสธใด ๆ ทั้

ชญานีเดินลัดเลาะไปเรื่อย ๆ จนจำทางกลับแทบจะไม่ได้ เห็นคนรับใช้ในบ้านก็พยายามหลบเลี่ยงเพื่อหาทางออก แต่ทว่าจู่ ๆ ก็ได้ยินเสียงใครบางคนจากด้านหลัง“หนูเป็นใครจ๊ะ!”หันกลับไปมองก็เจอกับหญิงเอเชียสูงวัยแต่งตัวดูดี ยืนกอดอกมองอย่างไม่ละสายตา ชญานีมั่นใจว่าเธอคนนี้ต้องเป็นคนไทยแน่นอน จึงยกมือไหว้เผื่อว่าความอ่อนน้อมถ่อมตน จะช่วยอะไรได้บ้าง“สวัสดีค่ะ คุณเป็นคนไทยใช่ไหม”“ใช่! ฉันเป็นคนไทยเหมือนอย่างหนูนั่นล่ะ แล้วเข้ามาที่นี่ได้ยังไง ทำไมฉันไม่เคยเห็นมาก่อน”“หนู...หนูถูกจับตัวมาค่ะ คุณป้าพอจะช่วยหนูออกไปจากที่นี่ได้ไหม”“ใครจับตัวหนูมา”“เจ้าของบ้านหลังนี้ค่ะ หนูไม่รู้จะไปพึ่งใครแล้ว ช่วยหนูด้วยนะคะ หนูอยากกลับบ้าน” ชญานีนั่งลงบนพื้นยกมือไหว้พร้อมทั้งน้ำตา“แล้วทำไมเขาต้องจับตัวหนูมาด้วยล่ะ ไปทำความผิดอะไรมางั้นเหรอ”“หนูไม่ได้ทำอะไรผิดเลยนะคะ คุณคริสเข้าใจผิดว่าหนูเป็นคนที่จะมาฆ่าเขา เลยจับตัวมาที่นี่ หนูไม่ได้เป็นอย่างที่เขาพูดเลยนะคะ ฮือ...”“เอาล่ะ เลิกร้องไห้ได้แล้ว ถ้าหนูมั่นใจว่าไม่ผิดฉันจะช่วยเอง”ชญานียิ้มเมื่อได้ยินอย่างนั้น “จริง ๆ นะคะ ขอบคุณคุณป้ามากเลยค่ะ”“ลุกขึ้นก่อนเถอะ ดู

หญิงสาวเอเชียรูปร่างหน้าตาสวยเดินเข้าไปในคฤหาสน์หรูอย่างมาดมั่น ตั้งใจจะเข้าไปพบกับผู้เป็นเจ้านาย หลังจากภารกิจลอบสังหารคริสไม่เป็นผลสำเร็จ“สวัสดีค่ะนายท่าน”ชายหนุ่มรูปงามตามฉบับหนุ่มละติน ละสายตาจากหน้าจอมือถือ เงยหน้าขึ้นมองผู้เข้ามาใหม่ แม้ว่าแผนการครั้งนี้จะไม่เป็นผลสำเร็จ แต่ทว่าเจ้าตัวกลับไม่คิดจะต่อว่าเธอเลยสักนิด“มาแล้วเหรอ นั่งก่อนสิยูเมโกะ”“ขอบคุณค่ะ” เจ้าหล่อนหย่อนก้นลงบนโซฟาฝั่งตรงข้าม นั่งหลังตรงจัดระเบียบร่างกายได้เป็นอย่างดี สมกับที่ถูกฝึกมาเพื่อเป็นนักฆ่าโดยตรงยูเมโกะ เป็นเด็กกำพร้าชาวญี่ปุ่น ที่ถูกบิดาของลูคัสนำมาชุบเลี้ยงให้เป็นนักฆ่าตั้งแต่ยังเด็ก จนทำให้เธอมีความแข็งแกร่งยิ่งกว่าผู้หญิงทั่วไป บางทีอาจจะมากกว่าผู้ชายหลาย ๆ คนด้วยซ้ำ“ฉันได้ยินข่าวว่าพวกมันจับตัวไปผิดคนงั้นเหรอ”“ใช่ค่ะ คืนนั้นขณะที่ฉันกำลังจะเดินเข้าไป กลับมีสาวไทยคนหนึ่งเข้าไปหามันก่อน เป็นความบังเอิญที่เธอแต่งตัวคล้ายกับฉัน เลยทำให้พวกมันเข้าใจผิด แต่นายท่านไม่ต้องกังวลนะคะ ถึงยังไงฉันก็จะหาทางกำจัดมันให้ได้”“ขอบใจเธอมากที่ทุ่มเทมาโดยตลอด แต่ไอ้คริสมันเป็นคนฉลาด มีลูกน้องเก่ง ๆ หลายคนเธอเองก