LOGINสามวันต่อมา
ณ คอนโดพระพาย
ก๊อกๆๆ!
เสียงเคาะประตูหน้าห้องของสาวน้อยดังขึ้นด้วยฝีมือของคนอายุมาก เธอที่นั่งเล่นอยู่ภายในห้องจึงเดินมาเปิดประตู
แกรก!
"พ่อเดย์" พอเห็นว่าเป็นใคร พระพายก็ตกใจไม่น้อยเพราะไม่คิดว่าจะเป็นเขา ทว่าก็ไม่ลืมยกมือไหว้ผู้ใหญ่ตรงหน้า คนอายุมากจึงยกมือรับไหว้เธอ ก่อนเสียงทุ้มจะเอ่ยถาม
"หนูพายเปิดประตูโดยที่ไม่ได้ดูตาแมวเหรอครับ" ที่เขาถามเช่นนี้เพราะเด็กสาวดูตกใจที่เห็นเขา หากเธอดูที่ตาแมวก่อนแล้วคงไม่มีอาการเช่นนี้ หรืออาจจะไม่เปิดประตูให้เขาด้วยซ้ำ
"ค่ะ" พระพายจึงตอบกลับไปทันที คนอายุมากที่เป็นห่วงจึงไม่รอช้าที่จะดุเธอ
"หนูเป็นผู้หญิง อยู่ตัวคนเดียวมันอันตราย คราวหลังหนูต้องดูตาแมวก่อนนะครับแล้วค่อยเปิดประตู อย่าเปิดประตูให้ใครมั่วซั่วแบบนี้อีกเข้าใจไหม"
"ค่ะ พ่อเดย์มีอะไรหรือเปล่าคะถึงได้มาหาหนูที่นี่" พระพายรับปากอย่างขอไปที แล้วเอ่ยถามเขาพลางหลุบตามองถุงใบใหญ่ที่เขาถืออยู่เต็มไม้เต็มมือทั้งสองข้าง ไหนจะหยดน้ำที่เกาะพราวไปทั้งตัวของเขาเหมือนคนเพิ่งตากฝนมา
"พ่อมาทำธุระแถวนี้พอดีครับ พ่อเลยซื้อขนมมาฝากหนูพาย" เอ่ยอ้างออกไปอย่างนั้นทั้งที่ความจริงตั้งใจมาหาเด็กสาวโดยตรง พลางยกถุงขนมที่ถืออยู่เต็มไม้เต็มมือขึ้นเล็กน้อยให้เด็กสาวดู
พระพายมองถุงขนมในมือหนาของอีกคนสลับกันไปมาทั้งสองฝั่งอย่างนึกลังเลในใจ ด้วยความที่เป็นเด็กกินเก่งและชอบกินขนมมาก ถุงขนมเหล่านี้จึงดึงความสนใจของเธอได้ดี
"ของหนูหมดนี่เลยเหรอคะ" ถึงจะไม่ค่อยอยากคุยกับคนตรงหน้าเท่าไหร่ แต่ก็ยังจะถาม เพราะถ้าขนมทั้งหมดนี้เป็นของเธอคงจะดีไม่น้อย ขณะเดียวกันก็เอื้อมมือข้างหนึ่งไปจับถุงขนมดูอย่างสนอกสนใจว่าในนั้นจะมีขนมที่เธอชอบอยู่บ้างหรือเปล่า หากมีก็คงจะดีเข้าไปใหญ่
"ใช่ครับ ขนมทั้งหมดนี้พ่อซื้อมาให้หนูพาย มันเป็นของหนูทั้งหมดครับ" ตอบเด็กสาวด้วยน้ำเสียงอ่อนโยน ก่อนจะยิ้มเอ็นดูให้กับท่าทางของเธอในตอนนี้ที่จ้องขนมในมือของเขาไม่ละสายตา เขารู้ดีว่าเธอชอบกินขนมมาก เขาจึงเข้าทางเธอด้วยการเอาขนมมาล่อ และดูท่ามันก็ได้ผล
พระพายที่ได้ยินเช่นนั้นก็ยิ้มกว้างออกมาทันทีเสมือนเด็กดีใจที่ได้ขนม ก่อนจะได้ยินเสียงทุ้มพูดขึ้นอีก
"งั้นพ่อขอเข้าไปหลบฝนในห้องหนูพายก่อนได้ไหมครับ พอดีข้างนอกฝนมันตก" เมื่อเห็นว่าเด็กสาวสนใจขนมของตน จึงได้โอกาสขอเข้าห้องเธอ ซึ่งฟ้าฝนก็ช่างเป็นใจ เพราะข้างนอกฝนดันตกจริงๆ ไม่นานก็ได้ยินเสียงหวานเอ่ยตอบ
"ค่ะ เข้ามาสิคะ" ปากบางขยับพูดกับอีกคน แต่ดวงตากลมโตกลับมองแต่ถุงขนมในมือเขาตาลุกวาว ถึงจะรู้อยู่เต็มอกว่าผู้ใหญ่ตรงหน้าเป็นผู้ชายอันตราย แต่ทว่าตอนนี้เรื่องกินก็ต้องมาก่อน จะว่าเธอเห็นแก่กินก็ไม่เถียงเพราะมันคือเรื่องจริง
และทันทีที่เด็กสาวอนุญาต เดชาก็รีบแทรกตัวเข้ามาในห้องของเธอ ก่อนจะเดินไปนั่งลงยังโซฟาตรงโซนรับแขกโดยไม่ต้องรอให้เจ้าของห้องเชิญนั่ง พร้อมกับวางถุงขนมทั้งหมดลงบนโต๊ะกลางโซฟา เขาทำตัวสบายราวกับอยู่บ้านตัวเอง
พระพายเห็นเช่นนั้นก็ไม่ได้ว่าอะไร เธอเดินแยกเข้าห้องนอนไป ไม่นานก็ออกมาพร้อมกับผ้าขนหนูผืนเล็กสีขาวในมือ เดินไปนั่งลงที่โซฟาข้างคนอายุมากโดยเว้นระยะห่างอย่างเหมาะสม ก่อนจะเอ่ยพูดออกมาพร้อมกับยื่นผ้าขนหนูในมือให้เขา
"เช็ดผมก่อนดีกว่านะคะ เดี๋ยวจะไม่สบายเอา"
"มาดูขนมที่พ่อซื้อมาดีกว่า ลองดูสิครับว่ามีอะไรที่หนูพายชอบบ้าง" เดชาดูออกว่าเด็กสาวคงจะเป็นห่วงเขา คนเจ้าเล่ห์อย่างเขาจึงทำทีเป็นไม่สนใจที่เด็กสาวบอก ทำเปลี่ยนเรื่องดึงความสนใจไปที่ขนมแทนเพื่อเรียกร้องความสนใจจากเด็ก ขณะเดียวกันมือไม้ก็ทำทีเป็นหยิบขนมในถุงออกมาดู
"พ่อเดย์คะ เช็ดผมก่อนเถอะค่ะเดี๋ยวจะไม่สบายนะคะ" พระพายคะยั้นคะยอต่อด้วยความเป็นห่วง แม้ใจเธออยากจะกินขนมมากแค่ไหน แต่ความเป็นห่วงเขาก็มีไม่น้อยเช่นกัน ต่อให้ในสายตาเธอตอนนี้เขาได้กลายเป็นผู้ชายที่อันตรายไปแล้ว แต่นั่นมันก็อีกเรื่อง ตอนนี้เขาควรจะจัดการตัวเองก่อน เพราะหากเขาปล่อยให้หัวตัวเองเปียกอยู่แบบนี้เขาก็อาจจะไม่สบายขึ้นมาจริงๆ
"ช่างเถอะครับ พ่อไม่เป็นไรง่ายๆหรอก พ่อซื้อนมเปรี้ยวมาด้วยนะครับ หนูพายชอบไหม" เดชายังคงทำเป็นไม่สนใจเพื่อเรียกร้องความสนใจจากเด็กสาวให้มากขึ้นไปอีก ก่อนจะหยิบนมเปรี้ยวขึ้นมาหนึ่งกล่องยื่นให้เด็กสาว ซึ่งขนมนมเนยทั้งหมดในแต่ละถุงที่เขาซื้อมามันก็มีแต่ของโปรดเด็กสาวทั้งนั้น
ด้านพระพายไม่ได้ตอบอะไร และไม่ได้รับนมเปรี้ยวจากอีกคนมา เธอเอาแต่มองหน้าเขาไม่ละสายตา ขณะที่คิ้วเรียวเล็กขมวดเขาหากันเล็กน้อยเพราะกำลังคิดว่าทำไมผู้ใหญ่คนนี้ถึงได้พูดยากและดื้อจัง
และด้วยความเป็นห่วงกลัวว่าคนอายุมากจะไม่สบาย พระพายจึงอาสาที่จะเช็ดผมให้เขา ซึ่งการที่เด็กอย่างเธอต้องมาเช็ดหัวให้ผู้ใหญ่อย่างเขา เธอก็ต้องขออนุญาตก่อน
"งั้นหนูขออนุญาตเช็ดผมให้พ่อเดย์ได้ไหมคะ"
"ได้สิครับ" เดชาไม่รีรอตอบตกลงไปทันทีเพราะนี่แหละคือความต้องการของเขาที่เป็นสาเหตุให้เขาเรียกร้องความสนใจจากเด็กสาวอยู่แบบนี้ ขณะเดียวกันปากหนาที่ห้อมล้อมไปด้วยหนวดเคราก็ลอบกระตุกยิ้ม โดยที่เด็กสาวไม่ทันได้สังเกตเห็นรอยยิ้มเจ้าเล่ห์ของเขา
เวลาต่อมา17:22 น."อื้อ~" คนหลับส่งเสียงอู้อี้อยู่ในลำคออย่างรำคาญเมื่อมีอะไรมารบกวนการนอนของเธอ จนทำให้เธอรู้สึกตัวตื่นโดยที่ยังไม่ได้ลืมตา และเสียววูบวาบบริเวณจุดกลางกายของตัวเองขึ้นมา เธอจึงค่อยๆลืมตาขึ้นแล้วกระพริบตาถี่ๆเพื่อไล่อาการงัวเงียออกไป ก่อนจะหลุบตามองส่วนล่างก็ต้องตกใจเมื่อเห็นอีกคนที่ไม่รู้ว่ากลับมาตั้งแต่เมื่อไหร่กำลังใช้ปากรังแกความเป็นสาวของเธออยู่ เธอจึงอุทานออกมาด้วยความตกใจ"อ๊ะ! พะ พ่อเดย์ กลับมาตั้งแต่เมื่อไหร่คะ" จากนั้นก็ดันตัวลุกขึ้นนั่งกระเถิบถอยไปด้านหลังทันที แล้วดึงผ้าห่มผืนหนามาคลุมปิดส่วนล่างที่เปลือยเปล่า ซึ่งเธอไม่รู้สึกตัวเลยสักนิดว่าอีกคนถอดกางเกงของเธอออกไปตอนไหนขณะเดียวกันเดชาจึงต้องผละใบหน้าออกจากกุหลาบงามของเด็กสาวทันทีอย่างเลี่ยงไม่ได้เพราะเธอกระเถิบถอยไปด้านหลัง เขาจึงหยัดกายขึ้นแล้วเข้าไปนั่งใกล้เด็กสาว ก่อนจะเอ่ยตอบเธอน้ำเสียงกระเส่าเล็กน้อย"พ่อพึ่งกลับมาถึงเมื่อกี้เองครับ" ตอบจบก็วางมือข้างหนึ่งลงบนศีรษะเล็กแล้วลูบเบาๆอย่างทะนุถนอม ก่อนจะโน้มใบหน้าเข้าไปใกล้ดวงหน้าเล็กแล้วกดหอมแก้มนุ่มนิ่มของเธอฟอดใหญ่อย่างชื่นใจด้วยความคิดถึง ห่างกับเด็
วันต่อมา11:45 น.หลังจากเดชาออกไปทำธุระตั้งแต่เช้า พระพายก็อยู่ห้องของเธอไป พอเที่ยงก็สั่งข้าวมากินตามปกติ แต่เมื่อทานข้าวเที่ยงเสร็จ โทรศัพท์ที่วางอยู่บนโต๊ะก็ดังขึ้นเพราะมีสายเรียกเข้า เธอจึงหยิบมันขึ้นมาดู พอเห็นว่าเป็นเบอร์ของป้าสะใภ้โทรมาจึงกดรับสายทันทีแล้วยกโทรศัพท์แนบหู ก่อนจะได้ยินคนเป็นป้าพูดขึ้นราวกับตกใจอะไรมา แต่น้ำเสียงที่พูดกับเธอกลับอ่อนโยน(พาย เราทำป้ากับลุงตกใจมากเลยนะรู้ไหม ป้าเนี่ยตกใจแทบแย่)"ตกใจ? ตกใจอะไรเหรอคะ?" คนเป็นป้าพูดมาแบบนี้ทำเอาเธองงเป็นไก่ตาแตกไปเลย(ก็คุณเดชาพ่อของหนูมิราเขามาสู่ขอเราไง พึ่งกลับไปเมื่อกี้นี่เอง ป้าก็เลยรีบโทรมาหาเรา จะถามว่าเรื่องมันเป็นมายังไง ทำไมเราถึงไปคบกับคุณเดชาเขาได้เนี่ย ชอบคนมีอายุเหรอเรา หื้ม) "ปะ ป้าจ๋าว่าไงนะคะ มะ เมื่อกี้ป้าบอกว่าพ่อเดย์ไปสู่ขอหนูเหรอคะ" เธอแทบไม่อยากเชื่อหูกับสิ่งที่ได้ยินจนต้องถามย้ำ ไม่คิดว่าคนอายุมากจะทำอะไรบ้าบิ่นเช่นนี้ เพราะเรื่องแต่งงานไม่ใช่เรื่องเล่นๆ และเธอก็ยังไม่ได้คาดหวังถึงขั้นนั้น แต่ไม่คาดคิดเลยจริงๆว่าเขาจะทำแบบนี้(ใช่จ้ะ คุณเดชาเขาซื้อของติดไม่ติดมือมาให้ลุงกับป้าเต็มเลยนะ แล้วยัง
หลังจากทานอาหารมื้อค่ำเสร็จ ทั้งคู่ก็พากันมานั่งดูทีวีกันไปเรื่อยเปื่อย พลางพูดคุยกระหนุงกระหนิงกันตามประสาคู่รักข้าวใหม่ปลามันที่มีอายุต่างวัยกัน โดยที่คนอายุมากนั่งอยู่บนโซฟาคอยป้อนขนมขบเคี้ยวให้เด็กสาวที่นั่งอยู่บนพื้นในอาณัติหว่างขาแกร่งของเขา มีถุงขนมรวมถึงพวกน้ำอัดลมกระป๋องและนมกล่องวางอยู่บนโต๊ะกลางโซฟาข้างหน้าเด็กสาวเต็มโต๊ะไปหมดทว่าด้านเด็กสาวเมื่อนึกบางอย่างขึ้นมาได้ จากที่มีความสุขอยู่กับคนอายุมากก็มีสีหน้ากังวลขึ้นมาทันที เธอจึงหันไปหาคนอายุมากพร้อมกับวางมือลงบนขาข้างหนึ่งของเขา แล้วเอ่ยพูดออกไป"พ่อเดย์คะ ถ้าพี่วายุรู้เรื่องของเรา พี่วายุต้องดุหนูแน่ๆเลย"เดชาได้ยินเช่นนั้นจึงวางมือข้างหนึ่งลงบนศีรษะเล็กแล้วลูบเบาๆอย่างปลอบประโลม เพื่อให้เด็กสาวคลายความกังวล ก่อนจะเอ่ยพูดกับเธอน้ำเสียงอ่อนโยน"หนูพายไม่ต้องกังวลนะครับ ไอ้วายุมันรู้อยู่แล้วว่าพ่อชอบหนู มันรู้อยู่แล้วว่ายังไงวันนึงพ่อต้องจับหนูพายทำเมีย อีกอย่างมันไม่กล้าดุหนูพายของพ่อหรอกครับ เพราะถ้ามันกล้าดุหนู พ่อก็จะจัดการมันเอง" "แล้วพี่วายุรู้ได้ยังไงคะว่าพ่อเดย์ชอบหนู" ถึงจะตกใจไม้น้อยที่คนเป็นพี่ชายรู้เรื่องที่คน
เวลาต่อมา19:20 น."อื้อ" พระพายเริ่มรู้สึกตัวตื่นหลังจากที่หลับไปหลายชั่วโมง เธอค่อยๆลืมตาขึ้นมา แล้วกระพริบตาถี่ๆเพื่อไล่อาการงัวเงียออกไป ไม่นานก็ได้ยินเสียงอีกคนพูดขึ้นข้างหูน้ำเสียงอ่อนโยนฟังแล้วนุ่มหู"ตื่นแล้วเหรอครับ หื้ม" ก่อนจะโดนเขาหอมแก้มไปหนึ่งฟอด และหอมหัวไปหนึ่งทีซึ่งเดชาได้ตื่นก่อนเด็กสาวสักพักใหญ่แล้ว และได้โทรสั่งการลูกน้องคนสนิทให้เอาเสื้อผ้าชุดใหม่มาให้เขาและซื้ออาหารซื้อยาคุมมาด้วย แน่นอนว่าคืนนี้เขาจะนอนที่นี่กับเมียเด็กของเขา"พ่อเดย์ตื่นนานแล้วเหรอคะ" พระพายเงยหน้าขึ้นมามองคนอายุมากแล้วเอ่ยถามด้วยน้ำเสียงงัวเงีย พลางกระชับกอดเขาแน่นขึ้นอย่างออดอ้อน "ครับ" เดชาตอบเด็กสาวแค่นั้น ก่อนจะจูบซับหน้าผากมนอย่างอ่อนโยน พลางลูบศีรษะเล็กอย่างรักใคร่เอ็นดู ตอนนี้เขามีความสุขมากที่ได้อยู่กับเด็กสาวแบบนี้ เขาไม่ได้มีความสุขเช่นนี้มานานมากแล้วตั้งแต่ที่ภรรยาเขาเสียไป และปฏิเสธไม่ได้เลยว่าเด็กสาวทำให้เขามีความสุขมากกว่าอดีตภรรยาของเขาอีกเขาไม่เคยมีความสุขอะไรเท่านี้มาก่อนเลย หัวใจมันกระชุ่มกระชวยไปหมด มันเป็นความรู้สึกที่เรียกได้ว่าเหมือนกลับไปสิบสี่อีกครั้งยังไงยังงั้น และ
"อื้อ พะ พ่อเดย์ หนูเจ็บค่ะ" พระพายครางบอกน้ำเสียงแหบพร่าปนสั่นเครือ น้ำใสๆไหลออกทางหางตาด้วยความเจ็บแปลบตรงใจกลางความเป็นสาว แต่เธอก็ไม่คิดที่จะให้อีกคนหยุดการกระทำนี้แต่อย่างใด ในเมื่อเธอตัดสินใจแล้วว่าจะมอบกายให้เขาเธอก็จะไม่ยอมแพ้ต่อความเจ็บนี้"หนูพายอดทนหน่อยนะ หนูอดทนอีกนิดนะครับคนเก่งของพ่อ" เขารู้สึกสงสารเด็กสาวจับใจ ได้แต่บอกให้เธออดทนและพยายามดันความเป็นชายเข้าไปในรูรักของเธออย่างเบาที่สุดเท่าที่เขาจะเบาได้เพราะกลัวเธอจะเจ็บไปมากกว่านี้ ซึ่งเขาเองก็เจ็บไม่แพ้เธอเลย ตอนนี้เขาดันความเป็นชายเข้าไปในรูรักของเด็กสาวได้ครึ่งลำแล้ว แต่ภายในของเธอตอดรัดเขาแน่นมากจนเขาปวดหนึบไปทั้งลำ หายใจติดขัดไปหมด แต่ใช่ว่าเขาไม่เคยผ่านสาวบริสุทธิ์แบบเธอมาก่อน อายุของเขาปาไปสี่สิบสองแล้วก็ต้องเจอสาวบริสุทธิ์มาบ้าง แต่กับเด็กสาวใต้ร่างของเขาคนนี้ เธอสวยไปทั้งตัวไม่มีที่ติเลยแม้แต่จุดเดียวจนหญิงสาวบริสุทธิ์ที่เขาเจอมาเทียบเธอไม่ติดเลยจากนั้นเขาก็หยัดกายขึ้นแล้วก้มมองจุดกลางกาย เมื่อเห็นเลือดสาวบริสุทธิ์เคลือบท่อนเอ็นของตัวเอง ปากหนาที่ห้อมล้อมไปด้วยหนวดเคราก็ยกยิ้มอย่างภาคภูมิใจที่ตนได้เป็นคนแรกขอ
"หนูพร้อมและเต็มใจเป็นของพ่อเดย์ค่ะ" ตอบจบพระพายก็เริ่มปลดกระดุมกระโปรงของตัวเองที่สวมใส่อยู่ แล้วรูดซิบกระโปรงลงจนสุดก่อนจะถอดออกทางขาเรียวเล็ก จากนั้นก็ตามด้วยถอดกางเกงชั้นในตัวจิ๋วสีชมพูหวาน เธอทำทุกอย่างโดยที่มองหน้าอีกคนตลอดไม่ละสายตา ถึงแม้จะเขินอายมากแค่ไหนแต่เธอก็อยากทำให้เขามั่นใจว่าเธอพร้อมและเต็มใจที่จะเป็นของเขาจริงๆการกระทำของเด็กสาวทำเอาเดชาแทบคลั่ง ยิ่งตอนนี้ร่างกายของเธอเปลือยเปล่าเขาก็แทบจะหยุดหายใจเมื่อได้เห็นเนินเนื้ออวบอูมของเธอ ในขณะที่กำลังมองมันอย่างไม่ละสายตา ลมหายใจก็ต้องสะดุดทันทีเมื่อเด็กสาวย่างกายขึ้นมานั่งคร่อมบนตักของเขา ให้ตายเถอะ เลือดกำเดาเขาแทบพุ่ง เธอจะทำให้เขาคลั่งตายให้ได้เลยสินะ"หนูพาย หนูทำขนาดนี้งั้นพ่อไม่อ่อนโยนแล้วนะ" บอกกล่าวจบก็ซุกไซ้ซอกคอของเด็กสาวทันทีอย่างเร่าร้อน จนเสียงหวานครางกระเส่าออกมา"อื้อ~"จากนั้นเขาก็เริ่มถอดเสื้อสูทนอกของตัวเองแล้วตามด้วยเสื้อเชิ้ตตัวในสีขาวโดยที่ยังซุกไซ้ซอกคอหอมๆอยู่อย่างนั้นด้วยความหลงใหล เมื่อร่างกายท่อนบนเปลือยเปล่าก็เผยให้เห็นกล้ามอกกล้ามหน้าท้องและกล้ามแขนเป็นมัดๆ ดูแข็งแรงกำยำล่ำสัน บ่งบอกได้ว่าเขาดู