ตอนที่11 พ่อขอนะ

"งั้นหนูขออนุญาตนะคะ" พระพายเอ่ยขออนุญาตอีกครั้ง จากนั้นก็ยกขาทั้งสองข้างขึ้นมาบนโซฟาแล้วยืดตัวขึ้น ก่อนจะเขยิบเข้าไปใกล้คนอายุมากเพื่อจะได้เช็ดผมให้เขาได้อย่างถนัด

จากนั้นเธอก็เริ่มใช้ผ้าขนหนูผืนเล็กเช็ดผมให้เขาอย่างเบามือ พลางใช้สายตามองสำรวจเส้นผมดกดำของเขาไปด้วย นึกชื่นชมเขาอยู่ในใจที่แม้จะอายุมากแล้วแต่กลับไม่มีผมขาวออกมาให้เห็นเลยสักเส้นเดียว โดยไม่ได้สนใจเลยว่าตัวเองกำลังอยู่ในท่าล่อแหลมขนาดไหน

เพราะตอนนี้หน้าอกของเธออยู่เสมอกับใบหน้าหล่อคมเข้มของอีกคนพอดิบพอดี อีกทั้งกลิ่นตัวของเธอที่หอมอ่อนๆเหมือนแป้งเด็ก ช่างหอมยั่วยวนตัณหา ล่อตาล่อใจเขายิ่งนัก ทำเอาลมหายใจติดขัด จนสุดท้ายเขาก็ตบะแตก ไม่อาจทนมองความสาวความสวยตรงหน้าเฉยๆต่อไปได้ สองมือใหญ่จึงช้อนเอวคอดกิวยกขึ้นมาจนเด็กสาวตัวลอยหวือมานั่งบนตักแกร่งของเขา

พรึ่บ!

"อ๊ะ! พ่อเดย์จะทำอะไรคะ" พระพายอุทานออกมาทันทีด้วยความตกใจ ถามอีกคนน้ำเสียงสั่น พร้อมกับสองมือเล็กดันอกแกร่งออกห่างจากตัว พยายามดิ้นรนออกจากตักของเขาแต่เหมือนจะไม่เป็นผล เพราะยิ่งเธอดิ้นคนอายุมากก็ยิ่งกอดรัดเธอแน่นขึ้น ซึ่งแรงน้อยนิดของเธอไม่อาจสู้แรงมหาศาลของเขาได้เลย ไม่นานก็ได้ยินเสียงทุ้มพูดขึ้นน้ำเสียงกระเส่า

"พ่อทนต่อไปไม่ไหวแล้ว หนูพายสวยไปทั้งตัวขนาดนี้จะให้พ่อทนไหวได้ยังไง พ่อขอนะ" ขณะเดียวกันก็มองเธอไม่ละด้วยสายตาหลงใหลคลั่งไคล้ พูดจบก็ไม่รอคำตอบ จับท้ายทอยเล็กให้ใบหน้าสวยหวานเชิดขึ้นเล็กน้อย แล้วมอบจูบให้เด็กสาวทันทีอย่างเร่าร้อนตามแรงตัณหาที่มีต่อตัวเธอ

"อื้อ!" พระพายถึงกับตกใจเป็นอย่างมากเมื่อถูกอีกคนจูบ ส่งเสียงอู้อี้ร้องประท้วงอยู่ในลำคอ ขณะเดียวกันสองกำปั้นน้อยๆก็ทุบอกแกร่งไม่หยุดเพื่อต้องการให้เขาหยุดการกระทำนี้ หันใบหน้าหลบจูบเขาไปมา เม็มปากแน่นไม่ยอมให้เขาจูบง่ายๆ แต่ทว่าก็ไม่รอด เพราะเธอไม่สามารถสู้คนมากประสบการณ์อย่างเขาได้เลย

"อืม~"

เดชาไม่สนใจการดิ้นรนของเด็กสาวเลยแม้แต่น้อย เขาบุกจูบเธออย่างช่ำชอง สอดแทรกลิ้นเข้าไปในโพรงปากบางตอนที่เด็กสาวเผลอเปิดปาก แล้วตวัดลิ้นดูดดันลิ้นเล็กที่เอาแต่หลบหลีกเขาอย่างเร่าร้อนและตะกละตะกลาม ยิ่งเด็กสาวดิ้นรนหลบหลีกจูบของเขามากเท่าไหร่ เขาก็ยิ่งยัดเยียดบุกจูบเธอหนักขึ้นเท่านั้น ขณะแขนแกร่งกอดรัดเธอเอาไว้แน่นพลางลูบไล้ไปทั่วร่างกายของเด็กสาวตามกามารมณ์ที่มีมากยากเกินจะหยุดยั้ง ทว่าไม่นานก็ได้ยินเสียงสะอื้นไห้ดังเล็ดลอดออกมา

"อื้อ ฮึ่ๆ"

พระพายหลับตาปี๋ สะอื้นไห้ออกมาอย่างสุดจะทนกับเหตุการณ์ที่เกิดขึ้น เธอดิ้นรนจนเริ่มเหนื่อยและค่อยๆหยุดดิ้น สุดท้ายก็ต้องยอมให้เขารังแกเพราะหมดแรงที่จะต่อต้าน แต่น่าแปลกที่ตัวเธอกลับไม่ได้รู้สึกรังเกียจสัมผัสของเขาเลย

เมื่อเห็นว่าเด็กสาวเริ่มนิ่ง เดชาจึงได้ใจ เขาค่อยๆผละจูบออกอย่างอ้อยอิ่งแล้วลากกึ่งปากกึ่งจมูกจูบซับลามเลียลงมาหาซอกคอขาวๆหอมๆของเด็กสาว แล้วซุกไซ้ซอกคอของเธออย่างเร่าร้อนสลับกันไปมาทั้งสองข้างอย่างคนหื่นกระหาย มือไม้ก็อยู่ไม่สุขลูบไล้ร่างกายของเด็กสาวไปทั่ว รวมถึงหน้าอกอวบอิ่มของเธอด้วยที่ตอนนี้เขากำลังบีบขย้ำผ่านเสื้อยืดที่เธอสวมใส่อยู่อย่างมันมือ มันช่างใหญ่จนล้นมือเขา ซึ่งเขาก็ชอบมากและยิ่งมีอารมณ์เข้าไปใหญ่กับร่างกายเย้ายวนของเธอ แต่ไม่นานก็ได้ยินเด็กสาวร้องห้ามอีกครั้ง แต่มีเหรอคนอย่างเขาที่ตอนนี้โดนตัณหาครอบงำจะฟังเธอ

"พ่อเดย์อย่าค่ะ ฮึ่ๆ อย่าทำหนูเลย"

"เป็นเมียพ่อเถอะนะ พ่อสัญญาว่าพ่อจะทำให้หนูพายมีความสุขที่สุด" เสียงทุ้มแหบพร่าฟังดูกระเส่าไปหมด พูดจบก็ไม่รอคำตอบ

พรึ่บ!

เขาช้อนอุ้มเด็กสาวขึ้นทันทีในท่าอุ้มกระเตงเด็ก แล้วเดินไปยังห้องนอนท่ามกลางการดิ้นรนและขัดขืนของเด็กสาว แต่มีเหรอเขาจะหยุด

"ไม่เอาปล่อยหนู อย่าทำแบบนี้เลยนะคะพ่อเดย์ ฮือ~ หนูกลัว" พระพายร้องห้ามด้วยความกลัว เธอพยายามดิ้นรนอีกครั้งอย่างสุดฤทธิ์เพื่อเอาตัวรอด ทั้งที่รู้แน่แล้วว่านาทีนี้ต่อให้ดิ้นรนยังไงก็คงหนีไม่พ้นอย่างแน่นอน

เดชาก็ยังคงไม่สนใจการดิ้นรนของเด็กสาว เพราะไม่ว่ายังไงวันนี้เขาจะเอาเธอเป็นเมียให้ได้ และเมื่ออุ้มเด็กสาวเข้ามาในห้องนอน เขาก็วางเด็กสาวให้นั่งลงบนเตียงอย่างเบามือ ก่อนจะทิ้งตัวนั่งลงข้างเธอ แล้วยกมือหนาข้างหนึ่งขึ้นมาจับกุมแก้มนุ่มของเด็กสาว ลูบแก้มนุ่มนิ่มที่เปื้อนไปด้วยน้ำตาเบาๆอย่างทะนุถนอม มองเธอด้วยสายตารักใคร่

ขณะเดียวกันพระพายก็สะดุ้งเมื่อโดนมือใหญ่สัมผัสลงที่แก้ม แต่เธอก็ไม่ได้ขัดขืน พอมานั่งประจันหน้ากันและอยู่ในห้องนอนด้วยกันแบบนี้ทำให้เธอไม่กล้าขัดขืนเขาอีก ไม่กล้าแม้แต่กระดิกตัว ได้แต่นั่งตัวสั่นเทา มือบางกำผ้าปูที่นอนข้างตัวไว้แน่น ปล่อยให้คนอายุมากลูบแก้มอยู่อย่างนั้น ขณะดวงตากลมโตแดงก่ำสั่นระริกมองเขาอย่างอ้อนวอน ปากบางเบะคว่ำตลอดเวลา ใจดวงน้อยเต้นแรงแทบจะกระโจนออกมานอกอกด้วยความกลัว