ตอนที่20 คลั่งรัก

หลังจากทานอาหารมื้อค่ำเสร็จ ทั้งคู่ก็พากันมานั่งดูทีวีกันไปเรื่อยเปื่อย พลางพูดคุยกระหนุงกระหนิงกันตามประสาคู่รักข้าวใหม่ปลามันที่มีอายุต่างวัยกัน โดยที่คนอายุมากนั่งอยู่บนโซฟาคอยป้อนขนมขบเคี้ยวให้เด็กสาวที่นั่งอยู่บนพื้นในอาณัติหว่างขาแกร่งของเขา มีถุงขนมรวมถึงพวกน้ำอัดลมกระป๋องและนมกล่องวางอยู่บนโต๊ะกลางโซฟาข้างหน้าเด็กสาวเต็มโต๊ะไปหมด

ทว่าด้านเด็กสาวเมื่อนึกบางอย่างขึ้นมาได้ จากที่มีความสุขอยู่กับคนอายุมากก็มีสีหน้ากังวลขึ้นมาทันที เธอจึงหันไปหาคนอายุมากพร้อมกับวางมือลงบนขาข้างหนึ่งของเขา แล้วเอ่ยพูดออกไป

"พ่อเดย์คะ ถ้าพี่วายุรู้เรื่องของเรา พี่วายุต้องดุหนูแน่ๆเลย"

เดชาได้ยินเช่นนั้นจึงวางมือข้างหนึ่งลงบนศีรษะเล็กแล้วลูบเบาๆอย่างปลอบประโลม เพื่อให้เด็กสาวคลายความกังวล ก่อนจะเอ่ยพูดกับเธอน้ำเสียงอ่อนโยน

"หนูพายไม่ต้องกังวลนะครับ ไอ้วายุมันรู้อยู่แล้วว่าพ่อชอบหนู มันรู้อยู่แล้วว่ายังไงวันนึงพ่อต้องจับหนูพายทำเมีย อีกอย่างมันไม่กล้าดุหนูพายของพ่อหรอกครับ เพราะถ้ามันกล้าดุหนู พ่อก็จะจัดการมันเอง" 

"แล้วพี่วายุรู้ได้ยังไงคะว่าพ่อเดย์ชอบหนู" ถึงจะตกใจไม้น้อยที่คนเป็นพี่ชายรู้เรื่องที่คนอายุมากชอบเธออยู่แล้ว แต่เธอก็อดสงสัยไม่ได้อยู่ดีว่าพี่ชายเธอรู้ได้ยัง

"ผู้ชายด้วยกันดูกันออกครับ ไอ้วายุมันดูออกว่าพ่อชอบหนูตั้งแต่ครั้งแรกที่เราเจอกันแล้ว มีแต่หนูพายนั่นแหละครับที่ดูพ่อไม่ออก" พูดจบก็บีบแก้มนุ่มเบาๆอย่างนึกหมั่นเขี้ยวเมียเด็ก

"ชิ" พระพายจึงทำหน้ามุ่ยใส่ แล้วหันกลับไปดูทีวีต่อ ในเมื่อคนเป็นพี่ชายรู้เรื่องของเธอกับคนอายุมากอยู่แล้ว เธอก็ไม่มีอะไรให้ต้องกังวล 

เดชาที่เอ็นดูเมียเด็กและนึกหมั่นเขี้ยวเธออยู่เรื่อย จึงโน้มใบหน้าลงไปหอมซับศีรษะเล็ก ก่อนจะขยี้ผมของเธอเบาๆให้พอคลายความหมั่นเขี้ยว ก่อนจะได้ยินเสียงหวานกระเง้ากระงอดใส่

"อื้อ พ่อเดย์ ผมหนูยุ่งหมดแล้วค่ะ" ขณะเดียวกันใบหน้าสวยก็บูดบึ้งเมื่อโดนอีกคนแกล้ง

ทว่าจู่ๆขณะที่กำลังหยอกเย้ากัน โทรศัพท์ของเดชาที่วางอยู่บนโต๊ะกลางโซฟาก็สั่นขึ้นมาเพราะมีสายเรียกเข้า เขาจึงเอื้อมมือไปหยิบโทรศัพท์ขึ้นมาดู เมื่อเห็นว่าเป็นลูกน้องคนสนิทโทรมาเขาจึงกดรับ ก่อนจะยกโทรศัพท์ขึ้นแนบหูแล้วคุยสนทนาธุระกับลูกน้อง ในขณะที่คุยโทรศัพท์ไปเรื่อยๆ มืออีกข้างก็คอยหยิบขนมบนโต๊ะแล้วป้อนเข้าปากเด็กสาวไปด้วย โดยที่สายตาคมกริบก็ไม่ได้ละไปจากเธอเลย

ด้านพระพายที่นั่งฟังอยู่ เท่าที่ได้ยินคนอายุมากคุยกับคนในสายก็น่าจะเป็นเรื่องงานของเขา เธอจึงเลือกไม่สนใจ นั่งดูทีวีของตัวเองไปเรื่อย พลางอ้าปากกินขนมที่เขาป้อนให้ ขณะที่มือตัวเองถือกระป๋องน้ำอัดลมแล้วยกดื่มเป็นระยะๆ

กระทั่งหลายนาทีผ่านไปคนอายุมากก็คุยโทรศัพท์เสร็จ และนั่งชิลไปเรื่อยๆ ไม่มีท่าทีว่าจะกลับบ้านกลับช่องหรือเอ่ยปากบอกเธอว่าจะกลับตอนไหน เธอจึงหันไปถามเขา

"ดึกแล้ว พ่อเดย์ไม่กลับบ้านเหรอคะ"

"ใครบอกว่าพ่อจะกลับบ้าน คืนนี้พ่อจะนอนกับหนูที่นี่ครับ"

พระพายได้ยินเช่นนั้นก็ตกใจไม่น้อย เพราะไม่คิดว่าอีกคนจะนอนที่นี่กับเธอ ขณะเดียวกันก็รู้สึกแปลกๆขึ้นมาเมื่อรู้ว่าตัวเองต้องนอนค้างคืนกับเขา เพราะไม่เคยนอนค้างคืนกับผู้ชายคนไหนมาก่อนจึงไม่ชินที่มีผู้ชายมานอนด้วย แต่ทว่าก็ไม่คิดจะเอ่ยห้าม ถ้าเขาอยากนอนเธอก็ไม่ขัดและไม่ติดอะไร

จากนั้นพระพายก็หันกลับไปดูทีวีต่อ โดยมีมือใหญ่ของอีกคนคอยลูบหัวเธอแทบจะตลอดเวลา ก่อนที่เขาจะก้มลงมาใกล้แล้วพูดขึ้นข้างหูเธอ

"พรุ่งนี้พ่อต้องไปทำธุระแต่เช้า ไว้พ่อกลับมา พ่อจะซื้อขนมที่หนูชอบมาฝากนะครับ"

"ค่ะ" พระพายแหงนหน้าขึ้นไปตอบรับอย่างว่าง่าย แล้วฉีกยิ้มหวานให้คนอายุมากอย่างน่ารัก จากนั้นก็หันกลับไปดูทีวีต่อ

"ว่าง่ายจัง น่ารักแบบนี้พ่อรักตายเลย" เธอไม่ถามไม่เซ้าซี้อะไรเขาเลย ช่างน่ารักว่าง่ายเสียจริง เมื่อทนมองความน่ารักของเด็กสาวเฉยๆไม่ไหว พอพูดจบก็โน้มใบหน้าลงไปหอมแก้มนุ่มฟอดใหญ่ด้วยความรักใคร่เอ็นดูเธอเป็นที่สุด

พระพายจึงแหงนหน้าขึ้นไปยิ้มหวานให้คนอายุมากอีกครั้งอย่างน่ารัก จึงโดนเขาจูบหน้าผากไปอีกหนึ่งที ก่อนจะได้ยินเสียงทุ้มเอ่ยถาม

"ว่าแต่หนูพายไม่ดีใจเหรอครับที่พ่อจะนอนค้างกับหนู" จู่ๆเดชาก็เอะใจขึ้นมาเพราะเห็นท่าทีของเด็กสาวดูไม่ได้ดีใจเลยที่เขาจะนอนค้างด้วย ผิดกับอดีตเด็กที่เขาเคยเลี้ยงไว้ เพราะผู้หญิงพวกนั้นมักจะขอร้องให้เขานอนค้างด้วยตลอดหลังจากเสร็จกิจบนเตียง แต่เขาก็ไม่เคยคิดจะนอนค้างคืนกับใครเลย พอมาวันนี้เขาอยากนอนค้างคืนกับเมียเด็กของเขา เธอกลับดูไม่ดีใจเอาเสียเลย ทำให้คนแก่อย่างเขารู้สึกนอยด์ขึ้นมา

พระพายที่ได้ยินคำถามของอีกคน จึงหันทั้งตัวไปหาเขา แล้วตอบเขาไปตามความรู้สึก

"ก็ดีใจค่ะ แต่หนูรู้สึกแปลกๆมากกว่า"

"รู้สึกแปลกๆ ยังไงครับ?"

"ก็หนูไม่เคยนอนค้างคืนกับผู้ชายหนิคะ มันเลยรู้สึกแปลกๆที่อยู่ๆก็มีผู้ชายมานอนด้วย แถมยังตัวใหญ่อีกต่างหาก แบบนี้คงแย่งที่นอนหนูหมด คิกๆ" เธอตอบเชิงติดเล่นอย่างทะเล้น ตอบจบก็หัวเราะคิกคักออกมาอย่างนึกสนุกที่ได้แกล้งคนแก่

"หึ" เดชาที่มองอยู่นึกหมั่นเขี้ยวเด็กสาวไม่น้อย จึงโน้มใบหน้าลงไปคลอเคลียใบหูเล็กขาวสะอาด แล้วพูดหยอกเย้าเธอกลับบ้าง

"ถ้ากลัวว่าพ่อจะแย่งที่นอน งั้นหนูพายก็มานอนบนตัวพ่อสิครับ พ่อยอมเป็นที่นอนให้หนูทั้งคืนเลยนะ เอาไหม"

"เอ่อ..." พระพายถึงกับเลิ่กลั่กรู้สึกเขินอายขึ้นมาทันทีเมื่อโดนอีกคนแกล้งกลับ คำพูดที่มีเลศนัยของเขาเธอพอจะเข้าใจอยู่ เธอจึงเลือกที่จะหันกลับไปดูทีวีต่อ ทำเป็นไม่สนใจกับเรื่องเมื่อครู่ ทั้งที่ในหัวคิดไปไกลถึงไหนต่อไหนแล้ว 

เดชาที่ทนมองความน่ารักของเด็กสาวเฉยๆไม่ไหว ยิ่งเธอเขินก็ยิ่งน่ารัก เขาจึงหอมหัวเธอไปหนึ่งที พลางลูบผมสลวยไปด้วยอย่างทะนุถนอม ซึ่งตั้งแต่ที่เขามีความสัมพันธ์ลึกซึ้งกับเด็กสาว เขาหอมหัวหอมแก้มของเธอจนนับครั้งไม่ได้เลย 

หลังจากนั้นทั้งคู่ก็ดูทีวีกันต่อโดยผลัดกันป้อนขนมให้กันและกัน ที่จริงเดชาไม่ได้ชอบขนมขบเคี้ยวเลย และเขาก็ไม่อยากให้เด็กสาวกินมันด้วย รวมถึงน้ำอัดลมก็เช่นกัน เพราะมันไม่มีประโยชน์และยังทำลายสุขภาพอีก แต่เพราะรักและตามใจเด็กสาวมาก เขาเลยไม่อยากขัดใจเธอ โดยที่เขาก็ไม่ได้ฝืนใจอะไร แค่เห็นเธอยิ้มและกินขนมที่เธอชอบอย่างเอร็ดอร่อย เขาก็มีความสุขแล้ว