ตอนที่19 พ่อรักหนูที่สุด

เวลาต่อมา

19:20 น.

"อื้อ" พระพายเริ่มรู้สึกตัวตื่นหลังจากที่หลับไปหลายชั่วโมง เธอค่อยๆลืมตาขึ้นมา แล้วกระพริบตาถี่ๆเพื่อไล่อาการงัวเงียออกไป ไม่นานก็ได้ยินเสียงอีกคนพูดขึ้นข้างหูน้ำเสียงอ่อนโยนฟังแล้วนุ่มหู

"ตื่นแล้วเหรอครับ หื้ม" ก่อนจะโดนเขาหอมแก้มไปหนึ่งฟอด และหอมหัวไปหนึ่งที

ซึ่งเดชาได้ตื่นก่อนเด็กสาวสักพักใหญ่แล้ว และได้โทรสั่งการลูกน้องคนสนิทให้เอาเสื้อผ้าชุดใหม่มาให้เขาและซื้ออาหารซื้อยาคุมมาด้วย แน่นอนว่าคืนนี้เขาจะนอนที่นี่กับเมียเด็กของเขา

"พ่อเดย์ตื่นนานแล้วเหรอคะ" พระพายเงยหน้าขึ้นมามองคนอายุมากแล้วเอ่ยถามด้วยน้ำเสียงงัวเงีย พลางกระชับกอดเขาแน่นขึ้นอย่างออดอ้อน 

"ครับ" เดชาตอบเด็กสาวแค่นั้น ก่อนจะจูบซับหน้าผากมนอย่างอ่อนโยน พลางลูบศีรษะเล็กอย่างรักใคร่เอ็นดู ตอนนี้เขามีความสุขมากที่ได้อยู่กับเด็กสาวแบบนี้ เขาไม่ได้มีความสุขเช่นนี้มานานมากแล้วตั้งแต่ที่ภรรยาเขาเสียไป และปฏิเสธไม่ได้เลยว่าเด็กสาวทำให้เขามีความสุขมากกว่าอดีตภรรยาของเขาอีก

เขาไม่เคยมีความสุขอะไรเท่านี้มาก่อนเลย หัวใจมันกระชุ่มกระชวยไปหมด มันเป็นความรู้สึกที่เรียกได้ว่าเหมือนกลับไปสิบสี่อีกครั้งยังไงยังงั้น และดูท่าเด็กสาวจะขี้อ้อนเสียด้วย ถ้ารู้ว่าได้เป็นเมียแล้วเธอจะทำตัวน่ารักแบบนี้ เขาคงจับเธอทำเมียไปนานแล้ว ไม่นานก็ได้ยินเด็กสาวเอ่ยถาม

"แล้วนี่กี่โมงแล้วเหรอคะ"

"ทุ่มกว่าแล้วครับ" ตอบจบก็บีบปลายจมูกเล็กเชิดรั้นเบาๆอย่างนึกหมั่นเขี้ยว

"ค่ำแล้วหนิคะ แล้วพ่อเดย์ไม่กลับบ้านเหรอ" พอรู้ว่าเป็นเวลามืดค่ำแล้ว พระพายก็ยิงคำถามใส่อีกคนต่อ เพราะเห็นว่าเขายังนอนชิลๆไม่มีทีท่าว่าจะกลับบ้านเลย

"ไล่พ่อเหรอ"

"เปล่าค่ะ หนูแค่ถามเฉยๆ หนูเห็นว่ามันค่ำแล้วแต่พ่อเดย์ยังไม่กลับบ้าน เดี๋ยวคนที่บ้านจะเป็นห่วงเอานะคะ"

"หึ พ่อแก่แล้วนะหนูพาย หนูพูดเหมือนพ่อเป็นเด็กที่ต้องกลับบ้านให้เป็นเวลาอย่างนั้นแหละ อีกอย่างที่บ้านคงไม่มีใครเป็นห่วงพ่อหรอก ยัยหนูมิวันๆก็เอาแต่สนใจไอ้วายุมัน คงไม่มีเวลามาสนใจพ่อหรอก" ประโยคหลังๆพูดด้วยความรู้สึกนอยด์คนเป็นลูกสาวขึ้นมา แสดงความน้อยใจออกมาทางสีหน้าเล็กน้อย แต่กระนั้นเด็กสาวที่มองเขาอยู่ก็จับสังเกตได้

"น้อยใจมิราเหรอคะ แต่ไม่เป็นไรนะคะ เพราะพ่อเดย์ยังมีหนู~" ประโยคหลังเธอพูดพลางเอานิ้วชี้จิ้มแก้มนุ่มของตัวเองไปด้วย ฉีกยิ้มหวานให้คนอายุมากอย่างน่ารัก จนเขาทนมองความน่ารักของเธอเฉยๆไม่ได้ จึงหอมแก้มนุ่มของเธอไปข้างละหนึ่งฟอด

ฟอด~ ฟอด~

จากนั้นก็บีบแก้มนุ่มนิ่มเบาๆอย่างนึกหมั่นเขี้ยว พร้อมกับเอ่ยชื่นชมเธอ

"น่ารักจริงๆเลยเด็กคนนี้"

"ถ้าหนูน่ารัก พ่อเดย์ก็ต้องรักหนูเยอะๆนะคะ"

"แน่นอนอยู่แล้วครับ พ่อรักหนูที่สุด" บอกรักเด็กสาวจบก็หอมแก้มนุ่มฟอดใหญ่ไปอีกหนึ่งฟอด ก่อนจะเอ่ยถามต่อ

"ว่าแต่หนูพายหิวหรือยังครับ พ่อให้ลูกน้องซื้อข้าวกับยาคุมมาให้หนูแล้วนะครับ" 

"ยาคุม?" พระพายพูดทวนคำของคนอายุมากขณะคิ้วเรียวสวยขมวดเข้าหากันด้วยความไม่เข้าใจ

เดชาเห็นเช่นนั้นจึงอธิบายออกไปให้เด็กสาวเข้าใจทันที

"ตอนมีอะไรกันพ่อไม่ได้ป้องกันครับ เพราะงั้นหนูต้องกินยาคุมฉุกเฉิน และต้องกินแบบรายเดือนด้วยนะครับ เพราะพ่อไม่คิดจะเอาหนูครั้งเดียวอย่างแน่นอน อีกอย่างหนูยังเรียนอยู่ การป้องกันเป็นสิ่งที่สำคัญมากและห้ามละเลยเด็ดขาด" ขณะเดียวกันก็คอยลูบศีรษะเล็กไปด้วยอย่างทะนุถอม ถ้าไม่ติดว่าเด็กสาวยังเรียนอยู่ เขาคงปล่อยให้เธอท้องกับเขาไปแล้ว เพราะอย่างน้อยถ้าเธอมีลูกไว้เป็นพันธะกับเขา เขาก็จะได้อุ่นใจมากขึ้นว่าเธอจะไม่ทิ้งเขาให้แก่ตายอยู่คนเดียว

พระพายพยักหน้าอย่างเข้าใจเมื่อฟังคนอายุมากอธิบายจบ เธอเองก็ลืมคิดถึงเรื่องนี้ไปเสียสนิท แต่ยังดีที่มีเขาค่อยจัดการให้ ทว่าพอคิดถึงเรื่องยาคุมรายเดือนที่เขาบอกต้องให้เธอกินเพราะเขาไม่คิดจะมีอะไรกับเธอแค่ครั้งเดียว มันก็ทำให้แก้มสาวเห่อร้อนแดงก่ำขึ้นมาทันทีด้วยความเขินอาย จนอีกคนสังเกตเห็น แต่เขากลับคิดว่าเธอไม่สบาย จึงเอ่ยถามด้วยความเป็นห่วง

"เป็นอะไรครับ ทำไมหน้าแดงจัง หนูไม่สบายเหรอ" 

"นะ หนูไม่ได้เป็นอะไรค่ะ หนูหิวข้าวแล้ว เราไปกินข้าวกันเถอะค่ะ" พระพายรีบเปลี่ยนเรื่องทันที พูดจบก็ดันตัวลุกขึ้นแล้วลงจากเตียง ก่อนจะรีบเดินจ้ำอ้าวออกไปจากห้อง

ขณะเดียวกันเดชาก็ดันตัวลุกขึ้นนั่ง มองตามหลังเด็กสาวอย่างงงๆ ก่อนจะกระตุกยิ้มอย่างนึกเอ็นดูกับท่าทางแปลกๆของเธอ แค่เห็นเธอไม่ได้เป็นอะไรมากเขาก็หายห่วง จากนั้นก็ลงจากเตียงเดินไปหาเด็กสาวข้างนอก