พ่อเพื่อนติดบ่วง

พ่อเพื่อนติดบ่วง

last updateTerakhir Diperbarui : 2025-07-18
Bahasa: Thai
goodnovel18goodnovel
Belum ada penilaian
31Bab
3.0KDibaca
Baca
Tambahkan

Share:  

Lapor
Ringkasan
Katalog
Pindai kode untuk membaca di Aplikasi

“เดี๋ยวค่ะ” เธอจับแขนล่ำเขาไว้ “ทำไมลุงดูเหมือนรู้จักกับดาด้าดีล่ะคะ หรือว่า...” “อืม ลุงเป็นพ่อของดาด้า” “พ่อหรือคะ?” “ใช่ และคนที่ทำร้ายหนูก็น่าจะเป็นคนงานของลุงนี่แหละ เดี๋ยวลุงจัดการเอง” เธอตกใจไม่น้อย ที่ลางสังหรณ์เป็นจริง เพราะเธอรู้สึกมาตลอดว่าเรื่องที่เกิดขึ้น อาจเป็นฝีมือของสรัญดาและแก๊งแองเจิ้ลแบล็กพิงค์ ที่ตั้งใจหลอกเธอมาที่น้ำตกเพื่อจะวางยาสลบ แล้วลากเธอมาที่นี่ สรัญดาต้องการจะทำลายเธอให้ย่อยยับ เพราะไม่พอใจที่เธอได้รับความสนใจจากผู้ชายทั้งโรงเรียน ความสวยและน่ารักของเธอกลายเป็นเสี้ยนหนามตำใจที่ต้องกำจัดทิ้งสินะ

Lihat lebih banyak

Bab 1

บทที่ 1...บางสิ่ง...กระตุ้นเตือน

강현시 모 병원.

“자궁외임신이에요. 나팔관이 파열되면 정말 위험해요. 이렇게 큰 수술인데 왜 혼자 오셨어요? 남편은 어디 있는 거죠? 당장 불러서 서명받아야 해요!”

송하나는 복부가 찢어지는 듯한 극심한 통증을 참으며 전화를 걸었다.

통화연결음이 한참이나 울리고 마침내 전화기 너머로 차가운 목소리가 들려왔다.

“무슨 일이야?”

“강우 씨, 바빠요? 배가 너무 아픈데, 당신이 좀...”

“됐어!”

그녀가 말을 채 끝내기도 전에 짜증이 섞인 목소리가 가차 없이 심장을 후벼팠다.

“배 아프면 의사 찾아. 나 바빠!”

“강우 씨, 누구예요?”

전화기 너머로 낯선 여자 목소리가 들려왔다.

“아니야, 아무것도.”

그의 목소리가 한결 부드러워졌다.

“어떤 게 더 마음에 들어? 골라봐, 내가 사줄게.”

귓가에는 통화가 끊긴 연결음이 뚜뚜 울렸다.

송하나의 심장이 칼날에 베이듯 잔인하게 찢겨 나갔다.

그녀의 얼굴이 창백해지고 호흡이 가빠지자 의사가 다급하게 외쳤다.

“안 되겠다. 당장 수술실 준비해. 이 환자분 수술 진행해야겠어.”

송하나가 다시 정신을 차렸을 때, 병실에 누워 있었다.

“이제 정신이 좀 들어요? 환자분 어젯밤에 정말 위험했어요. 다행히 제때 수술해서 목숨을 건졌어요!”

간호사가 링거를 놓으며 투덜거렸다.

“환자분 남편 참 너무하네요! 이렇게 큰 수술을 했는데 어쩌면 얼굴 한번 안 비춰요? 정말 무책임하네요!”

“자, 여기 간호센터 전화예요. 필요하시면 간병인 부르세요.”

“고맙습니다.”

송하나는 간호사가 건네는 명함을 받았다.

휴대폰을 꺼내 간호센터에 전화를 걸려던 순간, 화면에 갑자기 [핫 뉴스] 알림이 떴다.

[강현 갑부 이원 그룹 이강우 대표, 연인을 위해 경매 최고가 280억 원 들여 마담 뒤 바리 다이아몬드 목걸이 낙찰!]

강렬한 타이틀에 송하나는 동공 지진을 일으켰다.

사진 속 티 없이 완벽한 얼굴의 소유자는 바로 그녀의 남편 이강우였다.

송하나는 그가 항상 수치스럽게 느끼는, 숨겨야만 하는 아내였다.

결혼 생활 4년 동안 이강우는 그녀에게 얼음처럼 차갑고 무심했다.

태생이 그런 사람인 줄 알고 마음을 녹이기 위해 순종적인 아내로 살아보려 노력했지만, 막상 그가 딴 여자를 껴안고 애정을 과시하는 모습을 보게 되니 철저하게 깨달았다.

이 남자는 나를 전혀 사랑하지 않았구나...

가슴을 쥐어뜯는 듯한 고통이 밀려왔다.

송하나는 저도 몰래 눈시울이 붉어졌다.

이제는 정말 단념할 때가 되었다.

4년이나 끌어온 결혼이란 쇼는 막을 내릴 때가 되었다.

의사가 걱정스러운 표정으로 물었다.

“아직 몸이 많이 허약한데 두 날만이라도 더 입원하지 그래요?”

“집에 일이 있어서요.”

“이 기간에는 절대적인 안정을 취하셔야 합니다. 격렬한 운동은 피하고 부부관계도 가지면 안 돼요. 그럼 7일 후에 다시 검사받으러 오세요.”

“네, 알겠습니다. 감사합니다, 선생님.”

송하나는 성수 빌리지에 있는 단독 주택으로 돌아왔다.

가정부 서민경은 아니꼬운 얼굴로 그녀를 타박했다.

“사모님, 대체 요즘 어떻게 된 거예요! 며칠씩이나 외박하다니. 대표님이 아시면 분명 화내실 거라고요!”

그녀는 비록 이씨 가문 가정부이지만, 사실상 반쪽짜리 시어머니나 다름없다.

이강우의 유모인지라 스스로 특별한 존재로 여겼으니까.

제대로 사랑받지 못하는 이씨 가문 사모님 송하나였기에 서민경은 처음부터 눈길조차 주지 않았다.

송하나는 잘 안다.

서민경이 자신에게 이렇게 함부로 대하는 것은 설령 이강우가 직접 지시한 것이 아니더라도 그의 묵인이 있었기 때문이다.

그렇지 않고서야 감히 이렇게 오만하게 굴 수는 없을 터였다.

송하나는 이전에 이강우의 환심을 사려고 그의 주변 사람들까지 챙겼었다.

서민경에게 괴롭힘을 당하고 억압받아도 언제나 이를 악물고 참아왔다.

하지만 이번에는 더 이상 참고 싶지 않았다.

송하나는 곧바로 귀싸대기를 날리며 싸늘한 어투로 쏘아붙였다.

“건방진 것! 한낱 가정부 따위가 감히 나한테 이딴 식으로 말을 해?”

“야!”

서민경이 얼굴을 감싸고 당황스러운 눈길로 그녀를 쳐다봤다. 손을 댈 거라곤 미처 상상도 못 했나 보다.

“감히 날 때려?”

“그래! 때렸다, 어쩔래? 반격이라도 하게?”

송하나의 살벌한 기세에 서민경은 기가 눌렸다.

그녀가 아무리 이강우에게 사랑받지 못해도 이 집안 어르신 홍경자가 직접 선택한 손주며느리인지라 서민경은 차오르는 분노를 삼키는 수밖에 없었다.

송하나는 고개를 홱 돌리고 위층으로 올라갔다.

곧이어 서민경이 뒤에서 구시렁댔다.

“예쁘게 생기면 뭐해? 도련님은 어차피 거들떠보지도 않는데. 이씨 가문 사모님 자리는 조만간 딴 사람이 차지할 거야!”

공격적인 말은 날카로운 칼날처럼 송하나의 심장을 파고들었다.

그녀는 깊은숨을 몰아쉬었다.

이제는 그 어떤 것도 중요치 않다.

오늘이 지나면 이강우에 관한 모든 것이 아무 의미가 없을 테니까.

방으로 돌아온 송하나는 자신의 개인 물품을 일일이 정리했다.

그녀의 물건은 많지 않아 상자 하나면 충분했다.

상자를 옮기다 실수로 상처 부위를 건드렸더니 복부에서 격렬한 통증이 밀려왔고 식은땀이 쉴 새 없이 흘러내렸다.

진통제를 몇 알 삼키고 나서야 겨우 통증이 가시는 듯했다.

약효 때문인지, 아니면 지쳐서인지, 그녀는 침대에 누워 몽롱한 상태로 잠이 들었다.

깊은 밤.

훤칠한 실루엣의 남자가 방으로 들어섰다.

욕실에서 물소리가 쏴 하고 들리더니 20분 후, 이강우가 허리에 샤워 타월을 두른 채 걸어 나왔다.

그는 더할 나위 없이 잘생긴 얼굴에 넓은 어깨와 좁은 허리를 지녔고 초콜릿 복근은 보기만 해도 힘이 차 넘쳤다. 물방울이 복근을 따라 흘러내리며 느슨하게 늘어진 수건 속으로 스며들었다.

그는 아무 말 없이 늘 하던 대로, 형식적으로 송하나의 잠옷 치맛자락을 들어 올렸다.

꿈속에서 헤매던 그녀는 통증에 화들짝 놀라 몸을 뒤척였다.

“아파...”

그녀는 본능적으로 이강우를 밀어냈다.

“저리 가.”

“갑자기 웬 밀당? 우리 하나 또 새로운 수법이 늘었네?”

낮고 조롱 섞인 목소리가 머리 위에서 울렸다.

이강우는 물러나기는커녕 오히려 보복하듯 그녀를 비웃었다.

“한 달에 한 번 합방하는 거 네가 할머니께 졸라서 받아낸 거잖아. 이제 하기 싫어진 거야?”

상처 부위가 찢어지는 듯한 극심한 고통에 송하나는 순식간에 눈물을 쏟았다.

그녀는 이강우가 자신을 증오한다는 것을 알고 있다.

실은 이씨 가문의 어르신 홍경자가 그녀와 이강우의 결혼을 부추겼다.

결혼 후, 이강우는 송하나를 대하는 태도가 마냥 냉랭했다. 이를 본 홍경자가 뒤늦게 규칙을 정했는데 매달 하루는 송하나와 합방해야 한다고 했다.

그는 매번 송하나를 단순히 욕망을 해소하는 도구처럼 대했다.

지난 4년간의 결혼 생활을 되돌아보니 송하나의 마음은 고통으로 가득 찼다.

매사에 조심스럽고 서러움도 참으면서 굽혀왔지만 이 남자의 마음을 요만치도 얻지 못했다.

이럴 바에야 뭐가 아쉬워서 미련을 버리지 못할까?

“강우 씨, 우리 이혼해요...”

송하나의 말이 채 끝나기도 전에 휴대폰이 갑자기 울렸다.

이강우는 평소라면 밤늦게 걸려오는 전화를 질색하지만, 이번에는 부드러운 말투로 받았다.

“그래, 무슨 일이야?”

“강우 씨, 나 혼자 너무 무서운데 와서 좀 같이 있어 주면 안 될까요?”

수화기 너머로 애교 섞인 여자 목소리가 들려왔다.

“알았어.”

그는 망설임 없이 대답했다. 이 목소리에는 송하나가 단 한 번도 느껴본 적 없는 다정한 온기가 담겨 있었다.

“20분만 기다려. 금방 갈게.”

통화를 마치고 이강우는 몸을 돌려 떠났다.

송하나에겐 눈길 한 번 주지 않은 채.

몇 분 후, 아래층에서 차가 떠나는 소리가 들렸다.

송하나는 눈물이 베개를 적시고 창백한 손가락으로 이불을 꽉 움켜쥐었다.

사랑하는 것과 아닌 것의 차이가 이토록 선명할 줄이야.

다음 날 아침.

송하나는 이혼합의서를 남겨두고 캐리어를 챙겨서 집을 나섰다.

복부에서 날카로운 통증이 느껴졌고 몸 아래에 뜨거운 무언가가 흘러내리는 듯했다.

고개를 숙이고 보니 다리에서 피가 뚝뚝 떨어졌고 끔찍한 핏자국이 바닥을 뒤덮었다.
Tampilkan Lebih Banyak
Bab Selanjutnya
Unduh

Bab terbaru

Bab Lainnya
Tidak ada komentar
31 Bab
บทที่ 1...บางสิ่ง...กระตุ้นเตือน
นิยายเรื่องนี้ประกอบด้วยเรื่องสั้น 3 เรื่องได้แก่1.พ่อเพื่อนติดบ่วง2.เล่นงานเพื่อนพ่อ3.พ่อเพื่อนใจยักษ์ปฐมบทพ่อเพื่อนติดบ่วง“อือ...”ความรู้สึกเร่าร้อนอย่างประหลาดกำลังแผดเผา ลามเลียเธอตั้งแต่หัวจรดปลายเท้าในทุกอณูเนื้อ หัวใจหวิวไหวอ่อนระทวย แต่ก็ซู่ซ่าซ่านสยิวทุกรูขุมขน อย่างที่ไม่เคยรู้สึกอย่างนี้มาก่อน“โอยยย...อูยยย...” นี่เธอเป็นอะไรไปเนี่ย ทำไมจึงรู้สึกซ่านตรงร่องกลีบอูมขนาดนี้ ซ่านจนสั่นระริก เสียวสยิวจนปวดคัดไปทั้งช่วงล่าง เม็ดสาวกระสันกลางร่องกลีบอ่อนโดนกระตุ้นจากบางสิ่งอย่างหนักหน่วงจนทำให้เธอแทบจะต้านความซ่านสยิวไว้ไม่ไหวโอววว...มันเป็นความรู้สึกที่แสนทรมาน แต่ก็ซ่านสุขสมอย่างบอกไม่ถูก เดี๋ยวร้อนเดี๋ยวหนาว ผะผ่าวเนื้อตัว มันคืออะไรกันแน่นะ ทำไมร่างกายของเธอจึงแปรปรวนถึงเพียงนี้“อะ อ๊ะ อ้า...” การถูกกระตุ้นอย่างหนักหน่วงจากบางสิ่งช่วยปลุกสติของเธอคืนกลับมาจากอาการสะลึมสะลือครึ่งหลับครึ่งตื่น ดวงตาสวยปรือลืมตาขึ้นมองสิ่งที่ก่อกวนความรู้สึกและปลุกเร้าร่างกายของเธออย่างไร้ความปรานี พอเจอคำตอบก็ตกใจตาค้าง !“อุ๊ย!” เธอตาเหลือก อ้าปากหวอ ใจหล่นวูบ ขวัญหายวาบ เมื่อเห็นชาย
Baca selengkapnya
บทที่ 2...ตื่นขึ้นมาเจอสามชายโฉด
เจนจิราพยายามตั้งสติ หันมองรอบกาย กวาดสายตาตื่นตระหนกมองหาคำตอบว่าเธออยู่ที่ไหนกันแน่ ทำไมเธอถึงตกมาอยู่ท่ามกลางสามทรชนป่าเถื่อนหื่นหิวพวกนี้ได้“อะ...” แล้วก็ได้คำตอบว่าเธอนอนอยู่บนเตียงเก่ากึกในห้องขนาดไม่ใหญ่นัก สภาพห้องดูรกร้างเต็มไปด้วยหยากไย่และไรฝุ่น หน้าต่างที่เปิดทิ้งไว้เผยให้เห็นแนวป่าเขียวขจีรกทึบราวกับอยู่กลางป่ากลางป่างั้นเหรอ???คำถามก็คือเธอมาอยู่ที่นี่ได้ยังไง ในเมื่อก่อนหน้านี้เธอกับกลุ่มเพื่อนกำลังปิ๊กนิกกันอยู่ที่น้ำตกธารสวรรค์ ในเขตอุทยานแห่งชาติ เธอกำลังดื่มกินสนุกสนานกับกลุ่มเพื่อนสนิท...ไม่ใช่เหรอ?หรือเธอกำลังฝันอยู่?แต่ถ้าอยู่ในความฝัน ทำไมกลิ่นสาปเหงื่อของคนพวกนี้จึงแรงนัก !“พวกแกเป็นใคร!!”“ก็กำลังจะเป็นผัวน้องไง” ไอ้คนที่มุดหน้าอยู่ในหว่างขาของเธอผลุบลุกขึ้นนั่ง พร้อมกับแลบลิ้นเลียริมฝีปากมันแผล่บอย่างสุขสม “หอยคนสวยหวานมากเลย แบบนี้พี่กินได้ทั้งคืน แผล่บ แผล่บ แผล่บ”“อะ อร๊ายย ยะ อย่า..” เธอร้องห้ามตามสัญชาติญาณ หวาดกลัวจนตัวสั่น พยายามขยับช่วงล่างหนี แต่หนีไม่พ้น “โอ๊ยย อ๊า อย่า..”“ฮึ่มมม แผล่บ แผล่บ...” ว่าแล้วมันก็ก้มลงใช้ลิ้นสากควานร่องสาวของเธออี
Baca selengkapnya
บทที่ 3...เกือบโดนละ
“โธ่เอ๊ยย เหนื่อยเปล่าน่าน้อง ยอมเป็นเมียพวกพี่ง่ายๆดีกว่า เสร็จแล้วจะให้กลับบ้าน!” พวกมันคนหนึ่งพูดขึ้น พูดง่ายๆเหมือนเป็นเรื่องธรรมดา ปล่อยให้พวกมันสวาปามร่างเธอให้เสร็จๆแล้วจะปล่อยตัวกลับบ้านอย่างนั้นเหรอ?? แล้วทำไมเธอต้องเป็นเหยื่อพวกบ้าคลั่งดิบเถื่อนนี่ด้วยล่ะ เธอทำผิดอะไรเหรอ ???“ไม่ ปล่อยนะ ไม่!!”“แผล่บ!!”“อร๊ายยยย” ขาดคำนั้น ประตูไม้บานเก่าถูกถีบออกดังโพล๊ะ ชายวัยห้าสิบท่าทางดุดันก้าวเข้ามาในห้องพร้อมกับปืนสั้นในมือ ตะโกนเสียงห้าวกร้าวทรงอำนาจที่ทำให้ทุกอย่างในห้องหยุดชะงักแทบจะทันที“พวกมึงทำระยำอะไร!!”“เอื้อกก” สามชายฉกรรจ์ตกใจตาเหลือก ผละจากร่างเธอ รีบวิ่งกระโดดหนีออกทางหน้าต่างโดยไม่คิดชีวิต ชายวัยห้าสิบวิ่งปรู๊ดไปที่หน้าต่าง ยิงปืนออกไปข้างนอกสองสามนัดเหมือนยิงข่มขู่ เสียงปืนดังลั่นไปทั้งป่า ฝูงนกบินกรูร้องโหวกเหวกโวยวายดังระงมปัง! ปัง! ปัง! “อ่า...” หัวใจของเจนจิราเต้นหนักหน่วงจนทำให้กายสั่นพร่าเหมือนลูกหมาตกน้ำ อาการตกใจกลัวยังไม่จางหายไปจากจิตวิญญาณ แต่ยังมีสติรู้ตัวว่าตอนนี้เธอน่าจะปลอดภัยแล้ว “โอวว..”เมื่อรู้ว่ารอดพ้นจากสามชายฉกรรจ์ เธอก้มมองช่วงล่างเปลือยเปล
Baca selengkapnya
บทที่ 4...หนูโดนเพื่อนหลอกมา...
“เอ่อ คือ...หนู...อ๊า” ความซ่านที่ก่อตัวก่อนหน้านี้ ส่งผลให้ร่างกายของเธอต้านไม่ไหว จึงปลดปล่อยน้ำสวาทออกมาราวกับฉี่แตก เปรอะเปื้อนเสื้อยืดขาวของชายวัยห้าสิบจนเปียกฉ่ำ “อะ...อือ...หนู...หนูขอโทษค่ะ หนูขอโทษค่ะ หนูคง...กลัวจนฉี่ราด!!”สาวน้อยอายจนแก้มแดงปลั่ง หลบสายตาชายวัยห้าสิบที่มองช่วงล่างของเธอด้วยความอึ้ง ตะลึงงันเหมือนไม่รู้ตัว มองจ้องเหมือนโดนสะกดไว้โอววว...น้ำเยอะจังอีหนูเอ๊ย! เขาเผลอคิดในใจ ! หากเด็กสาวได้ยินความคิดเขา ก็คงคิดว่าตัวเองหนีเสือปะจระเข้ แถมจระเข้ตัวนี้ พิษสงมันร้ายเสียยิ่งกว่าเสือหิวสามตัวที่เพิ่งกระโดดหน้าต่างหนีไปเสียอีก“ไม่เป็นไรครับ แล้วหนูเป็นยังไงบ้าง...” สายตาของชายวัยห้าสิบมองเธออย่างห่วงใย เวทนา และสนใจระคนกัน หากไม่ใช่เพราะหน้าอกขนาดใหญ่อลังการภายใต้เสื้อนักเรียนสีขาวมันชวนสายตาขนาดนั้น เขาก็คงไม่ก้มมองแล้วจ้องตาเป็นมันโดยไม่ได้ตั้งใจ มันเป็นความผิดของหนูเองนะสาวน้อย “อืม...”“เอ่อ...หนู...หนูไม่รู้เลยว่าหนูมาอยู่ที่นี่ได้ยังไง ที่นี่ที่ไหนหรือคะลุง?” ถามอย่างใสซื่อ อาการตื่นตระหนกยังไม่สามารถควบคุมได้สนิท ยังใจสั่นเป็นระยะ ยังหวาดหวั่นกรายๆ “หนู..ไม
Baca selengkapnya
บทที่ 5...เขาคือพ่อของเพื่อนตัวร้าย
“หนูรีบใส่กระโปรงเถอะ เดี๋ยวลุงจะพาไปโรงพยาบาลนะ”“ไม่ค่ะ หนูไม่อยากไปโรงพยาบาล” เพราะเธอไม่อยากมีปัญหากับน้าสาวน่ะสิ ญาติคนสุดท้ายที่เธอเหลืออยู่ คนที่รับอุปการะเธอต่อจากพ่อแม่ที่เสียชีวิตเพราะอุบัติเหตุเมื่อสามเดือนก่อน น้าสาวเป็นพยาบาลที่ทั้งดุและเข้มงวด หากรู้ว่าเธอเจอกับอะไรในวันนี้ คงไม่ยอมให้เธอใช้ชีวิตอิสระที่หอพักต่อไป“หนูมั่นใจว่า หนูยังไม่โดนพวกมันข่มขืนค่ะ จากคำพูดของพวกมัน คิดว่าน่าจะแค่เริ่มน่ะค่ะ” เล่าพลางหน้าแดงก่ำด้วยความอาย “เพราะลุงเข้ามาซะก่อน หนูเลยรอด อ่า..เสื้อลุง...หนูจะเอาไปซักให้นะคะ”ชายวัยห้าสิบยิ้มนิด ๆ แววตาเอ็นดูแฝงเล่ห์บางๆอย่างคนเจ้าชู้ “ไม่ต้องหรอก”“แต่มัน...” มันเลอะน้ำใคร่กับน้ำฉี่ของเธอไปแล้วนะ เธอควรจะรับผิดชอบสิ“ไม่เป็นไร หนูใส่กระโปรงก่อนเถอะ”เธอหันมองหากระโปรงนักเรียน เห็นมันวางอยู่ตรงมุมห้อง จึงผละตัวลงจากเตียงแล้วเดินไปหยิบ แต่กลับเจอโทรศัพท์ตกอยู่ตรงนั้นหนึ่งเครื่อง ซึ่งไม่ใช่ของเธออย่างแน่นอน กระเป๋าเป้ของเธอก็วางอยู่ใกล้กัน ทุกอย่างในกระเป๋ายังอยู่ครบ“เอ๊ะ...ของใครนะ?”“มีอะไรหรือหนู”“เปล่าค่ะ!” เธอรีบเก็บโทรศัพท์เครื่องนั้นไว้ในกระเ
Baca selengkapnya
บทที่ 6...เอ็นดูเพื่อนลูก
“พ่อหรือคะ?” เธอแปลกใจ...“ใช่ และคนที่ทำร้ายหนูก็น่าจะเป็นคนงานของลุงนี่แหละ เดี๋ยวลุงจัดการเอง”“โอ๊ะ! จริงหรือคะ” เธอตกใจไม่น้อย ที่ลางสังหรณ์เป็นจริง เพราะเธอรู้สึกมาตลอดว่าเรื่องที่เกิดขึ้น อาจเป็นฝีมือของสรัญดาและแก๊งแองเจิ้ลแบล็กพิงค์ ที่ตั้งใจหลอกเธอมาที่น้ำตกเพื่อจะวางยาสลบ แล้วลากเธอมาที่นี่ เพื่อเป็นเหยื่อให้พวกหื่นมันรุมโทรมแล้วถ่ายคลิปเสียวไว้แบล็คเมล์สรัญดาต้องการจะทำลายเธอให้ย่อยยับ เพราะไม่พอใจที่เธอซึ่งเป็นเด็กใหม่ได้รับความสนใจจากผู้ชายทั้งโรงเรียน ความสวยและความน่ารักของเธอกลายเป็นเสี้ยนหนามตำใจที่ต้องกำจัดทิ้งสินะหลังจากพ่อแม่เสียชีวิตด้วยอุบัติเหตุไปเมื่อสามเดือนก่อน เจนจิราก็ต้องย้ายมาอยู่กับน้าสาวที่จังหวัดนี้ซึ่งอยู่ไม่ไกลจากกรุงเทพฯมากนัก...เมื่อเธอได้เข้าเรียนต่อที่โรงเรียนมัธยมแห่งหนึ่งเพื่อจะเรียนให้จบ ม.6 ซึ่งยังเหลืออีกหนึ่งเทอมเท่านั้น เธอต้องปรับตัวและปรับใจกับเพื่อนใหม่ที่ไม่ค่อยต้อนรับเธอสักเท่าไหร่ นั่นเพราะความสวยและความน่ารักของเธอมันกลายเป็นเสี้ยนหนามหัวใจให้ผู้หญิงมากมายในโรงเรียนนี้“เจน...เรามาเป็นเพื่อนกันมั้ย มาอยู่กลุ่มเรามั้ย”สรัญดา รวิ
Baca selengkapnya
บทที่ 7...คิดว่าฉันจะยอมเป็นเหยื่อเหรอ
“ไม่มีทางหรอก” นิ้วโป้งเช็ดน้ำตาบนร่องแก้มแดงเรื่อของสาวน้อย “ต่อไปนี้พ่อจะดูแลเจนเหมือนลูกคนหนึ่งเลยล่ะ แต่...เจนห้ามบอกเรื่องนี้กับยัยดาด้านะ ยัยดาด้าหวงพ่อมาก พ่อกลัวยัยดาด้าจะทำร้ายหนูน่ะ”“ค่ะพ่อ นี่จะเป็นความลับของเราสองคน”เมื่อเด็กสาวลงจากรถไปแล้ว สายตาหวานฉ่ำเหลือบเห็นบางอย่างวางอยู่บนพื้น เขาหยิบมันขึ้นมาดูด้วยความแปลกใจ พอเห็นว่าเป็นกางเกงในของเด็กสาว เขายิ้มพอใจออกมา...“น่ารักจัง กางเกงในสีขาว เฮ่อ ทำไมใจเราเต้นขนาดนี้” โดยเฉพาะเมื่อนึกถึงตอนที่เจ้าหล่อนฉีดน้ำสวาทใส่เสื้อของเขา กายที่กระตุกสั่นยามถึงจุดสุดยอด เสียงครางแผ่วเบากระแทกใจ “จะเป็นไรมั้ย ถ้าเราไม่ซักเสื้อตัวนี้ โอย กระชุ่มกระชวยเป็นบ้า!”กำนันสาวิตรรู้สึกเนื้อเต้นไปหมด อดใจไม่ไหว รูดซิปกางเกงยีนแล้วควักลำขนาดเจ็ดนิ้วออกมา กางเกงในของสาวน้อยรูดสาวลำร้อนจนทำให้เขาเสร็จสมไปหนึ่งน้ำ ก่อนที่รถของเขาจะขับออกไปจากหน้าหอพักสตรีหลังโรงเรียนเอกชนเมื่อกลับถึงหอพัก เธอรีบอาบน้ำชำระร่างกายโดยเฉพาะตรงส่วนอวัยวะเพศที่โดนลงลิ้นจนอ่วม เธอล้างแล้วล้างอีกเพื่อให้คราบใคร่หมดจดสิ้นซาก แม้ความรู้สึกขยะแขยงจะไม่หมดสิ้นไป“ยัยดาด้า เป
Baca selengkapnya
บทที่ 8...คอลมั้ยคะป๋า
“กำลังจะทักไปพอดี หนูโอเคนะ” “โอเคค่ะ ค่อยสบายใจขึ้นหน่อย แต่หนูมีเรื่องอยากถามค่ะ”“อะไรเหรอ”“กางเกงในหนูหายค่ะ อยู่บนรถพ่อปะ?”“อยากได้คืนปะ” เจนจิรายิ้มกริ่ม คิดว่าการยั่วพ่อพระนักการเมืองท้องถิ่นจะยากเสียอีก เธอเก็บโทรศัพท์ไว้ในกระเป๋านักเรียนแล้วเดินเข้ามาในห้องเรียนสรัญดา รวิวรรณและอรนภาที่นั่งรวมกลุ่มอยู่ด้วยกันที่หลังห้องหันมองเธอเป็นตาเดียว ด้วยสายตาเย็นชาเย่อหยิ่ง แต่แฝงความหวาดหวั่นเอาไว้ อารมณ์เดียวกับคนร้ายที่เพิ่งฆ่าคนตายมาเจนจิรายิ้มร่า โบกมือทักทาย เดินเข้าไปหากลุ่มของสรัญดา ด้วยสีหน้าเป็นห่วง “เมื่อวานพวกแกถูกทำร้ายรึเปล่า ฉันนี่เกือบซวย อยู่ ๆ ก็มีผู้ชายเข้ามาจะทำร้าย แต่โชคดีพ่อของดาด้าเข้ามาช่วยไว้ซะก่อน”สรัญดาตกใจ “พ่อเหรอ?”“ใช่ พ่อไม่ได้บอกเธอเหรอ”“บอก บอกสิ” เขาไม่ได้บอกต่างหาก เพราะไม่ได้คิดจะลงโทษลูกสาวตัวเองเลย “แล้วพวกนั้นทำอะไรแก”“พวกมันจะข่มขืนน่ะสิ”“ว๊าย!” รวิวรรณกับอรภาแสร้งตกใจ“แล้วแกจำหน้าพวกคนร้ายได้มั้ย”“จำไม่ได้หรอก แต่พ่อของเธอบอกว่าจะจับตัวให้ได้ เพราะคิดว่าน่าจะเป็นคนงานในฟาร์ม ตอนนี้อาจกำลังสอบสวนคนงานอยู่มั้ง”“พวกมันเป็นคนงานที่บ้า
Baca selengkapnya
บทที่ 9...คอลเสียวววว
กำนันสาวิตรหายใจกระเส่า จ้องหน้าอกสาวน้อยตาเป็นมัน หัวใจกระหน่ำเต้นแทบคลั่ง “ชอบสิ ชอบมากเลยหนูจ๋า ถ้าได้เห็นทั้งเต้าก็คงดี”“งั้นหนูเปิดให้ดูนะ” เจนจิราปลดกระดุมออกทุกเม็ด แล้วควักเต้าโตทั้งสองเต้าออกจากบราเซียสีนเนื้อ โชว์หราต่อหน้าจอโทรศัพท์ “นี่ไงคะ”“อืม” กำนันสาวิตรครางลั่นคอ “ทำไมหนูเจนถึงใจดีกับพ่อแบบนี้”“เพราะพ่อช่วยหนูไว้ไงคะ หนูก็เลยอยากเป็นลูกที่ดีของพ่อ อยากทำให้พ่อมีความสุข”กำนันสาวิตรหน้าแดงก่ำ ล้วงควักดุ้นเอ็นของตัวเองออกมาแล้วสาวรูดไปด้วยระหว่างมองนมโตเต็มวัยผ่านจอโทรศัพท์“หนูเจน...น่ารักเหลือเกิน”“พ่อทำไรคะ”“พ่อ...อือ...พ่อปวดคัดไปหมดแล้ว”สาวน้อยหัวเราะคิกคัก “พ่อช่วยตัวเองเหรอ ขอดูหน่อยสิคะ นะนะ”“ถ้าอยากดูเจนก็ให้พ่อดูของเจนด้วยสิ”“ได้สิคะ” สาวเจ้าไม่รอช้า รีบถอดกางเกงในออก แล้วนั่งอ้าซ่าใส่โทรศัพท์ ใช้ปลายนิ้วเกี่ยวเบ็ดอย่างเย้ายวน ก่อกวนร่องสาวแดงสด จนน้ำสวาทฉ่ำแฉะ “แบบนี้โอเคป๊ะ เห็นชัดมั้ยพ่อ”“อืมมม...อือชัด” สายตาหื่นกระหายของกำนันสาวิตรบ่งบอกถึงความตื่นเต้น ขณะขยับตัวออกห่างจากจอโทรศัพท์เล็กน้อย เพื่อให้สาวน้อยเห็นการชักว่าวของเขาถนัดขึ้น “ของเจนสวยจั
Baca selengkapnya
บทที่ 10...เด็กดื้อกินดุ
วันนี้กำนันสาวิตรผู้กล้าแกร่งสวมหมวกใส่แว่นดำอำพรางใบหน้ามาเสียด้วย คงกลัวว่าจะมีใครจำหน้าได้สินะ เธอล่ะอยากจะหัวเราะ เพราะยังไงก็ต้องถอดทุกอย่างออกจากกายอยู่แล้วเมื่อถึงชั้นสองของน้ำตก บริเวณนั้นไม่มีคนอยู่เลย เธอเดินลัดเลาะตามโขดหินเข้าไปที่โพรงถ้ำด้านหลัง ซึ่งมีป้ายติดไว้ว่าเขตอันตรายห้ามเข้า!!!เพราะป้ายนี้เองที่ทำให้เธอติดสินใจเลือกตรงจุดนี้เป็นสถานเริงรมย์ร่อนโลกีย์“หนูเจน...ตรงนั้นมีน้ำวนนะ อันตราย อย่าเข้าไปเลย กลับออกมาเถอะ” เขาตะโกนเรียก“ป๊อดหรือคะ เราก็แค่อย่าลงไปในแอ่งน้ำ เราข้ามโขดหินพวกนี้เข้าไปที่หลังโพรงถ้ำสิคะ เจนเคยข้ามไปสองสามครั้งแล้ว ตรงนั้นสวยมากเลยค่ะพ่อ”เธอหันมาขยิบตาให้เขา ก่อนจะกระโดดลงไปยืนบนโขดหิน จากนั้นก็ย่างเหยียบหินก้อนใหญ่อีกสามสี่ก้อน แล้วก้าวไปยืนอยู่หน้าโพรงถ้ำ“มาสิคะพ่อ” เธอส่งยิ้มให้เขาแล้วเดินผ่านหน้าโพรงถ้ำ ออกไปทางด้านข้าง ตรงไปยังด้านหลังของโพรงถ้ำขนาดกลาง บริเวณนั้นมีน้ำตกขนาดเล็กที่ไหลลงมาจากโพรงถ้ำและแอ่งน้ำใส่วับไม่ลึกนัก จุดลับที่ไม่มีใครกล้าเข้ามา แวดล้อมไปด้วยแนวป่าหนาทึบและโขดหินขนาดใหญ่เป็นกำแพง“อ่า...สวยสดชื่นที่สุดเลย” และเหมา
Baca selengkapnya
Jelajahi dan baca novel bagus secara gratis
Akses gratis ke berbagai novel bagus di aplikasi GoodNovel. Unduh buku yang kamu suka dan baca di mana saja & kapan saja.
Baca buku gratis di Aplikasi
Pindai kode untuk membaca di Aplikasi
DMCA.com Protection Status