로그인공유
Chapter 50 จะรักให้กลับให้มากกว่านี้
게시일:
2026-04-16 15:49:20ด้านหลังโรงแรมเป็นลานจอดรถของผู้บริหารและพนักงาน เมญ่าโดนเพื่อนสาวลากตัวออกมาคุยกันตามลำพังและตรงนี้ปลอดภัยเพราะไม่มีคนเดินพลุกพล่านนอกจากพนักงานด้วยกันเองมาเอารถส่วนตัวเพื่อขับกลับบ้าน แต่ตอนนี้เหมือนว่าเพื่อนร่วมงานจะทยอยกลับไม่เหลือแล้ว
“อะไรจุ๊บ” “ไปไงมาไง ถึงมากับคุณวินได้” “ก็อย่างที่เห็น” ธาวินจับมือไม่ปล่อย เดินไปไหน เมญ่าต้องเดินตาม อยู่ในห้องทำงานด้วยกัน กินข้าวมื้อกลางวันด้วยกันและท่าทางของธาวินไม่เหมือนเมื่อก่อนที่ยังมีช่องว่างเจ้านายกับลูกน้อง แต่ตอนนี้มันเหมือน... “เป็นแฟนกันเหรอ” “...” “คบกันใช่ไหม” “อืม” เมญ่าพยักหน้า หน้าแดงระเรื่อเพราะขวยเขินขึ้นมากะทันหัน เธอยกมุมปากขึ้นแผ่วเบา แต่ทว่ามันเต็มไปด้วยความสุขอย่างเห็นได้ชัด“คุณวินกลายเป็นลูกหมาได้ยังไง ไม่น่าเชื่อ” กลายเป็นเรื่องประหลาดยิ่งก็ควายออกลูกเป็นไข้ หรือกลางวันกลายเป็นกลางคืน ประวัติของผู้เป็นนายไม่ธรรมดา ทำงานที่นี่หลายปี ได้ยินข่าวควงผู้หญิงแทบไม่ซ้ำหน้า แต่ก็นั้นเป็นแค่คู่นอนที่ชายหนุ่มมีไว้แก้เหงาและแก้เงี่ยนเท่านั้น แต่กับเพื่อนสาวของเธอ ได้ครอบครองหัวใจของผู้ชายที่เคยมองความรักเป็นเรื่องสวยงาม “ตอนแรกก็ไม่เชื่อ แต่มันมีอะไรหลายๆ อย่างให้เชื่อ” “แก!!” เสียงที่ร้องออกมาทำเมญ่าสะดุ้ง มองพื้นพัลวันเพราะกลัวว่าตรงนี้จะมีงูเข้ามา “อะไรน่ะจุ๊บ เสียงดังทำไม” “แก นี่ๆ !!” คว้ามือขาวได้ก็เขย่าแรงๆ อย่างตื่นเต้น เมื่อเห็นเรียวนิ้วสวยของเพื่อนมีแหวนเพชรเม็ดงามประดับนิ้วนางข้างซ้าย “จุ๊บ...หยุดก่อน นึกว่าเจ้าเข้าทรง” “ขอแต่งแล้วใช่ไหม -- ใช่ไหม” “ยัง” “ยัง” จุ๊บแจงย้ำตามประโยคสั้นๆ เมื่อสักครู่ ขมวดคิ้วเข้าหาและทำหน้างุนงง “ยังทำไมมีแหวนนิ้วนางอ่ะ นี่มันนิ้วของคนมีเจ้าของ” “ก็ใช่...คุณวินสวมจองไว้ ยังไม่ได้ขอ” “แหวนจอง” “จองสถานะการเป็นแฟน” จุ๊บแจงทำท่านึกชั่วครู่ ก่อนดวงตาอ่อนล้าจากความเหนื่อยจะเบิกกว้างกลมโตไม่ต่างจากลูกมะนาว ดูตื่นเต้นมากว่าเจ้าตัวเสียด้วยซ้ำ “เรือยอช์ตหายไปวันนั้น อย่าบอกนะว่า...” เมญ่าพยักหน้าช้าๆ ดวงหน้าแดงก่ำอายเพื่อน ซ้ำยังเขินกับความโรแมนติกของธาวิน ผู้ชายที่ไม่เคยทำแบบนี้กับใครมาก่อน “คุณวินเอาออกไปง้อเราเอง” ได้ยินแบบนั้น จุ๊บแจงกระโดดตัวโหยงและกรี๊ดในลำคอ ไม่กล้าส่งเสียงออกมาดังๆ เพราะกลัวลูกค้าได้ยิน ดีใจกับเพื่อนจนน้ำตาแทบไหล ในที่สุดเพื่อนสาวก็มีความรักดีๆ แบบคนอื่นเสียที “ทำบุญวัดไหนอ่ะญ่า ได้ครอบครองคุณวิน” “ทำตัวเองทั้งนั้น” ในความหมาย คือเธอหาเรื่องเจ็บช้ำแล้วช้ำแล้วเล่า จนครั้งนี้ ไม่นึกเลยว่าจากหัวใจที่แตกสลายจะกลับมาหายดีด้วยน้ำมือของธาวินเอง “อิจฉา...วุ๊ยขนลุก” “กลับเถอะ ทำงานเหนื่อยมาทั้งวัน กลับไปพัก” “ว่างๆ กันหมูกระทะกัน” “อืม” เมญ่ายกมือโบก ปล่อยเพื่อนขับยานพาหนะคู่ใจกลับไปพักผ่อนให้เต็มที่ ก่อนจะหมุนตัวหมายจะเดินกลับเข้ามาด้านใน พลันนั้นก็เห็นว่ามีสายตาพนักงานที่เคยซุบซิบในครั้งนั้นจับกลุ่มคุยก่อน กระนั้นก็เชิดหน้าเบาๆ แล้วเดินกลับเข้าไปอย่างมั่นอกมั่นใจว่าฉันคือแฟนของธาวิน ผู้บริหารของเดอะแกรนด์ออคิตเต็มตัว 20:00 บรรยากาศยามค่ำคืนเป็นเหมือนเช่นทุกวัน ทว่าวันนี้มันโรแมนติกมากกว่าที่เคย หลังจากกินข้าวอิ่มด้วยเมนูง่ายๆ ธาวินและเมญ่าออกมานั่งย่อยกัน มุมระเบียงบ้านพักอากาศประดับไปด้วยเสียงเทียนสีส้ม เจ้าของบ้านพักตากอากาศจุดสร้างบรรยากาศในยามค่ำคืน นอนบนโซฟานิ่มแล้วโอบกระชับคนตัวบางไว้บนกาย ดอมดมกลิ่นกายทุกส่วนที่ปลายจมูกสูดถึง เมญ่าซบลงไหล่หนา เชิดดวงตาสีอ่อนละมุนมองท้องฟ้าประดับประดาไปด้วยหมู่ดวงดาว ขณะที่ปลายนิ้วของชายหนุ่มยังเขี่ยติ่งหูของเธอเล่นพลางสางเส้นผมนุ่มลื่นอย่างสบายมือ “วันนี้ดาวเห็นไม่ชัดเลย” “แต่ก็สวย” เสียงทุ้มเอ่ยออก ทำคนฟังยกมุมปากเหมือนกำลังคิด หัวคิ้วจรดเข้าหากันน้อย นึกในใจว่าท้องฟ้าวันนี้มันไม่ได้สวยเทียบเท่าวันก่อนเลยสักนิด ธาวินหันมองคนที่นอนซบไหล่ตน ยกมุมปากแขวนขึ้น มองดวงหน้านวลเนียนราวกับต้องมนต์เสน่หามาข้ามภพข้ามชาติ “สวยนิดเดียว” คนอายุน้อยกว่าบอกในสิ่งที่เห็น วันนี้ฟ้าไม่ได้เปิดเท่าเมื่อวานเลยสักนิด “สวยมาก” ชายหนุ่มยังย้ำและมองคนตรงหน้าไม่วางสายตา ทำเมญ่าฉุกคิด คำว่าสวยของเขาคงไม่ได้หมายถึงดวงดาวเสียแล้ว พลันนั้นร่างแน่งน้อยตวัดขึ้นมา นอนคว่ำราบตัวไปเบาะโซฟาตัวยาว เงยหัวขึ้นมองใบหน้าหล่อเหลาที่ยังนอนสอดแขนไว้หลังท้ายทอยหนึ่งข้าง “อะไรสวยคะ” “เธอไง...เธอสวยทุกเวลาทุกนาที” วาจาช่างน่าหยิก ไม่เพียงแต่เอ่ยชมยังออดอ้อนด้วยน้ำเสียงที่ฟังแล้วระทวยต่อหัวใจ ตั้งใจรู้ใจตัวเอง เมญ่าจำไม่ได้เลยว่าเขินผู้ชายคนนี้ไปแล้วกี่ครั้ง โดนหอมแก้มจูบไหล่แล้วกี่หน ทุกอย่างมันเป็นความสุขและโลกสีกลายเป็นสีชมพูไปเสียหมด “ชอบจัง” “อะไร” “ชอบธาวินเวอร์ชันนี้...ดูคลั่งรักดี” “คลั่งกว่านี้ได้อีก” “จ้ะ พ่อรูปหล่อ” ว่าแล้วก็บีบจมูกโด่งของธาวินอย่างมันเขี้ยว ก็ไม่วายโดนกระชับมือขาวแล้วอยู่บนปากของเขา ธาวินจูบแผ่วเบาราวกับถนอม สูดดมความหอมละมุนบนหลังมือของเธอ “วันจันทร์ไปกรุงเทพ” “...” “ฉันจะพาเธอไปพบคนในครอบครัว” “คนในครอบครัว” “รู้ไหมญ่า เธอเป็นผู้หญิงคนแรกที่ฉันพาเข้าบ้าน” หัวใจพองโตแทบจะหลุดลอยไม่ต่างจากลูกโป่งอยู่รอมร่อ เมญ่ารู้สึกว่าการให้โอกาสธาวินในครั้งนี้มันคุ้มมากจริงๆ หากเทียบในตอนเจ็บปวด มันแสนสาหัสแทบกระอักเลือด แต่หากเปรียบกับตอนนี้มันมีความสุขจนล้นออกปากและอยากให้มันเป็นแบบนี้ไปนานๆ “รักคุณจัง” เมญาเสียงสั่น เบ้าตาร้อนผ่าวน้ำตาจะไหลเพราะความซาบซึ้ง ตั้งแต่มีความรู้สึกรักเป็น เธอไม่เคยได้รับความรักดีๆ จากใคร ที่ผ่านมาแสนชอกช้ำ กระนั้นไม่เคยโทษใครนอกจากตัวเอง แต่วันนี้ เธอกำลังถูกรักจากลูกชายใครก็ไม่รู้ที่ถนอมน้ำใจเธอมาอย่างดีตลอดที่ปรับความเข้าใจกันได้ มันอิ่มเอม มันมีความสุข “เธอรักฉันมากเท่าไหร่ ฉันจะรักเธอกลับให้มากเท่านั้น” ธาวินวางมือบนศีรษะของอีกฝ่าย ค่อยๆ ดันให้เมญ่าซบหน้าลงบนอกแกร่งข้างซ้าย อัตราการเต้นของหัวใจในตึกตักจนเมญ่ารู้สึกและสัมผัสได้ “ปลอดภัยจัง” ดวงตาสีอ่อนปิดลง พร้อมกับหยาดน้ำตาไหลเปียกเสื้อของชายหนุ่ม บรรยากาศอยู่ในความเงียบแต่ยังคงความโรแมนติก ได้ยินเพียงเสียงของลมหายใจและลมพัดเบาๆ เท่านั้น มือหนายังคงสางเส้นผมยาวสลวยไปพลางๆ กระทั่งรู้สึกว่าเมญ่านิ่งไป “หลับเหรอ” เสียงทุ้มหัวเราะในลำคอ ยิ้มร่ามองท้องฟ้ามีดวงดาวหลายดวงลอยบนนภาทว่ายังถูกปกคลุมด้วยก้อนเมฆจำนวนหนึ่ง แค่ได้อยู่ด้วยกัน มองเห็นกันในระยะแค่คืบ เขาก็มีความสุขแล้ว
최신 챕터
พ่ายธาวิน Chapter 56 พ่ายธาวิน
20:30Just’ 69 Haremทันทีที่รถหรูเคลื่อนจอด เมญ่าตาเบิกกว้าง ไม่ได้ตกใจที่ได้กลับมาที่นี่ แต่ตกใจที่ธาวินพาเธอมา“คุณวิน”“ทำไมทำหน้าแบบนั้น”“พาญ่ามาที่นี่”หันหน้ากลับไปถามด้วยท่าทางงงๆ“ทุกอย่างมันคืออดีตไปแล้วญ่า ต่อให้เธอเคยเป็นของใครมาก่อน ฉันก็ไม่คิดแบบนั้นอีกแล้ว”ชายหนุ่มแตะมือลงต้นขานิ่ม บีบเบาๆ และยิ้มอย่างสบายใจ พลันนั้นก็ลงจากรถมาก่อน เดินอ้อมมาเปิดประตูให้คนด้านในลงตาม วันนี้เมญ่าแต่งตัวสวยและเซ็กซี่ที่สุดดวงตาสีอ่อนมองด้านหน้าของ Just’ 69 Harem ทุกอย่างยังคงเหมือนเดิม เพิ่มเติมคือมีการ์ดรักษาความปลอดภัยหน้าใหม่ๆ ที่เธอไม่เคยเห็น อาจเป็นไปได้ว่าเมฆารับเข้ามาหลังจากเธอลาออกในครั้งนั้นมือหนากระชับมือขาวบาง ธาวินเดินล้วงกระเป๋าไปยังประตูทางเข้าพิเศษที่มีไว้ให้กับลูกค้าคนสำคัญและธาวินคือหนึ่งในนั้นด้านในอึกทึกด้วยเสียงเพลงและแสงไฟละลานตา ทันทีที่เข้าไป เมญ่าแอบหรี่ตาเล็กน้อย ครั้นตอนนี้ไม่ชินกับแสงไฟสีแดงม่วงสลับกับฟ้าและสีอื่นๆ ลูกค้าเข้ามาใช้บริการค่อนข้างมาก แต่ก็ยังคงให้ความเป็นส่วนตัวได้ดี“ญ่า...ญ่า!!”เสียงดังตะโกนแข่งกับเสียงเพลงที่เปิดภายใน เจ้าของชื่อที่ได้ยินห
พ่ายธาวิน Chapter 55 ไม่นานเกินรอ
หลายวันต่อมาความเกร็งเมื่อเจอต้องญาติผู้ใหญ่ของธาวินค่อยๆ เบาลง เปลี่ยนเป็นความสนิทสนมระหว่างเมญ่าและแม่ของธาวิน บรรยากาศภายในบ้านหลังโตเป็นไปอย่างอบอุ่น ชายหนุ่มได้ใช้โอกาสนี้พักผ่อนเต็มตัว อยู่กับครอบครัวมากขึ้นหลังจากย้ายไปอยู่ภูเก็ตถาวรเพราะต้องดูแลกิจการภายในห้องครัวกำลังวุ่นวาย ดวงเด่นนึกสนุก อยากโชว์ฝีมือตัวเองลองทำขนมให้ว่าที่ลูกสะใภ้ได้ชิม“ตอนแม่เป็นสาว ชอบทำให้คุณธวัฒน์กิน แต่พอคลอดตาวินไม่มีเวลาเลย ทิ้งฝีมือตัวเองนานหลายปี”“เหรอคะ”เมญ่ามองอุปกรณ์ต้องตาตาโต ไม่นึกมาก่อนว่าคนแก่กว่าจะชอบทำขนมเป็นงานอดิเรก“วันนี้มีโอกาสเสียที ลองดูนะญ่า”“ค่ะ”นอกจากจะเป็นหัวเรือใหญ่ทำของอร่อยๆ ในวันนี้ ยังได้เมญ่าและแม่บ้านคอยเป็นผู้ช่วย เมญ่าค่อยๆ นวดแป้ง โดยได้ดวงเด่นเป็นคนสอน ยังทำเงอะงะเพราะส่วนตัวเธอไม่ใช่ผู้หญิงมีปลายจวัก ทว่าต้องลองทำเพื่อไม่ให้ดูน่าเกลียดและโดนตำหนิว่าทำอะไรไม่เป็นเลย“ทำได้ใช่ไหม”“ได้ค่ะ ญ่าอาจทำไม่เก่ง แต่จะพยายามนะคะคุณแม่”“ชอบจัง...ชอบคนตั้งใจ”ดวงเด่นอดชื่นชมคนตรงหน้าไม่ได้ มองใบหน้าจิ้มลิ้มไม่มีเครื่องสำอางแต่งแต้ม พลางยิ้มกว้างราวกับภูมิใจ ดวงเด่นชอบคนม
พ่ายธาวิน Chapter 54 ที่รักของธาวิน Nc
ธาวินถอดริมฝีปาก มองเนินปากอวบของเมญ่าแดงก่ำเพราะถูกเขาดูดอย่างแรง ขณะที่ปากตนเปื้อนด้วยหยาดน้ำลายยืดออกมาเป็นสาย เมญ่าปรือดวงตามอง กระเส่าลมหายใจครั้นความซาบซ่านเล่นงานขึ้นมาทีละนิดชุดนอนสีชมพูไม่ได้บางมาก สังเกตดีๆ จะเห็นบราเซียและกางเกงชั้นในที่ยังสวม ธาวินวางมือบนอกอวบอิ่ม บีบเต็มง่ามและนวดฉุดความต้องการของเมญ่าออกมา จากนั้นสอดเข้าไปใต้แผ่นหลัง ใช้เพียงมือเดียวบีบตะขอบราเซียและปลดมันออกอย่างชำนาญ หัวนมกลมแป้นดุนดันผ่านชุดนอน สองจุกกลมตั้งเด่นตระหง่านต่อดวงตาสีรัตติกาลอันแสนหื่นกามท้องนิ้วโป้งคลึงเม็ดนมแข็งเป็นไต มองเจ้าของหน้าอกอวบนอนครางกระเส่าและหลับตาพริ้มอย่างมีอารมณ์ใต้ร่างตนเขาชอบเมญ่าตอนทำหน้าแบบนี้ หน้าเสียวๆ โคตรเซ็กซี่“ฮื่อ...!”ร่างอ้อนแอ้นบิดเร้า ทำผ้าปูเรียบตึงเริ่มยับยู่ยี่ ธาวินร่นกายลงต่ำ ดันหัวเข่าแยกออกจากกัน อ้ากว้างเห็นเนินอวบกลางหว่างขาถูกห่อรัดด้วยกางเกงชั้นในสีเดียวกับบราเซีย นิ้วโป้งคลึงตรงตำแหน่งรอยแยก ขยี้เบาๆ แต่ทำเมญ่าสะดุ้งจนก้นลอย สักพักก็ทิ้งลงเตียงเช่นเดิม ก่อนจะสะดุ้งโหยงอีกครั้ง เมื่อปลายลิ้นตวัดเลียช่องทางโดยไม่ถอดกางเกงในของเธอออก“อ่าส์...!
พ่ายธาวิน Chapter 53 ใครก็ห้ามไม่ได้
ห้องนอนสำหรับแขกถูกเตรียมไว้รอ เมญ่านั่งบนเตียงนิ่มสีขาว ซับผมที่เปียกจากการโดนน้ำขณะที่อาบ ดวงเด่นเป็นคนหัวโบราณ ต่อให้รู้ว่าลูกชายและคนรักจะเลยเถิดมากันนับครั้งไม่ถ้วน ถ้ายังไม่แต่งงานต้องนอนแยกห้องกัน ฉะนั้นคืนนี้ เมญ่าต้องนอนคนเดียวในห้องกว้างๆ ที่ไม่คุ้นชินเสียเท่าไหร่ก๊อก ๆ !!เสียงเคาะไม่ดังมาก แต่ดึงความสนใจของคนด้านในได้ดี หญิงสาวมองไปยังต้นทางของเสียง ขมวดหัวคิ้วเข้าหากันเล็กน้อย ตอนนี้เป็นเวลาเกือบ 5 ทุ่ม บ้านหลังโตเงียบสนิทเหมือนทุกคนต่างเข้านอน หรือจะเป็นธาวิน ไม่น่าใช่ เพราะถูกแม่สั่งไว้ว่า ห้ามเข้าหาเธอเด็ดเหรอ ครุ่นคิดเพียงชั่วครู่ก็ลุกขึ้น จากนั้นเปิดประตู ค่อยๆ แง้มและชะโงกหน้าออกมาก็เห็นว่าเป็นดวงเด่นที่เคาะห้องเธอ คนแก่กว่าสวมชุดนอนผ้าซาตินสีม่วงเข้ม ยืนยิ้มแป้นไม่เห็นฟันอยู่ด้านหน้า“หนูญ่า...ยังไม่นอนใช่ไหม”“ยังค่ะ คุณแม่ละคะ”“แม่นอนไม่ค่อยหลับ เลยออกมาหาหนู”“...”คนอายุน้อยยิ้มรับเบาๆ เขินเล็กน้อยเมื่อถูกคนในบ้านหลังโตให้การดูแลและต้อนรับเป็นอย่างดี“แม่ขอเข้าไปหน่อย”เมื่อเจ้าของบ้านต้องการมีหรือจะกล้าขัด เมญ่าพยักหน้ารีบเปิดประตูอ้าออกกว้างแล้วถอยตัวให้คนแ
พ่ายธาวิน Chapter 52 ว่าที่ลูกสะใภ้
รถยนต์จอดสนิท เพียงเสี้ยววินาทีเสียงเปิดประตูก็ดังขึ้น ด้านนอกมีคนรอรับและรออำนวยความสะดวก เมญ่าดวงตาเบิกกว้างอย่างตกใจ คนนอกสวมชุดเหมือนอย่างเป็นทางการ ท่าทางแสดงออกทำอย่างกับว่าเธอเป็นเจ้าหญิงจากแคว้นใดในโลกหล้า ขณะที่ธาวินยังอมยิ้มมองอาการของคนรัก“คนใช้ คนสวน คนสนิทของคุณพ่อคุณแม่ทั้งนั้น”“รอกันแบบนี้เลยเหรอ”“อืม...เป็นปกติ”แต่ไม่ปกติสำหรับเมญ่าเลยสักนิดธาวินชินกับเหตุการณ์ตรงหน้า เวลาเขากลับบ้านมักถูกต้อนรับแบบนี้เสมอ ทว่าอีกคนยังเกร็งแทบก้าวขาไม่ออก เป็นผลให้ชายหนุ่มลงนำมาก่อนแล้วเดินอ้อมมารับเธอ“ทุกคนไปทำงานตัวเองเถอะ แฟนผมทำตัวไม่ถูกแล้วเห็นไหม”ผู้ใต้บังคับบัญชามองหน้ากัน เมื่อเป็นคำสั่งก็ไม่มีใครกล้าขัด เดินไปคนละทิศละทางแต่ยังชะเง้อและเหล่ตามอง เป็นเรื่องตื่นเต้นของตระกูลกนกวาณิชย์“ลงมา”“คุณวิน ญ่า...”“ลงมา ไม่อย่างนั้นจะมีแต่คนมอง”หญิงสาวกระชับมือบนตัก สูดหายใจหนักๆ แล้วส่งมือให้ธาวินประคองลงจากรถ มือหนากันศีรษะทุยกระแทกขอบประตู ระวังไม่ให้ล้มแล้วจับมือเดินเข้าบ้านที่ตนคุ้นเคยภายในห้องกว้างและใหญ่โต ข้าวของตกแต่งมีราคาสมกับเป็นบ้านคนรวย กลิ่นหอมละมุนของดอกไม้สดที
พ่ายธาวิน Chapter 51 พามาพบผู้ใหญ่
เครื่องบินโบอิ้งลำใหญ่ของสายการบินอันดับหนึ่งที่ใครๆ ต้องยกนิ้วให้ในการบริการและความหรูหรา ทะยานขึ้นท้องฟ้าจากภูเก็ตมายังสนามบินสุวรรณภูมิ โดยเลือกเวลาเดินทางในช่วงบ่ายเพราะเป็นเที่ยวบินที่เร็วที่สุดและมีที่นั่งติดกันธาวินกุมมือนุ่มของคนรักมาตลอดการเดินทาง มองหญิงสาวที่ปิดปากเงียบตั้งแต่เครื่องเริ่มสูงขึ้นกระทั่งลอยบนน่านฟ้า มองนอกหน้าต่างยังเห็นกลุ่มก้อนเมฆสีขาวลอยเป็นปุยนุ่นสะท้อนโดนแสงแดดที่อยู่เหนือกว่าสาดส่องลงมา บางจังหวะตัวเครื่องสั่นโครง ครั้นบินผ่านก้อนเมฆกลุ่มใหญ่ เพียงชั่วครู่ก็นิ่งตามเดิมเมญ่ามีอาการสั่นๆ กระนั้นไม่ใช่เพราะเธอกลัวความสูงแต่อย่างใด แต่กำลังกังวลและตื่นเต้นเมื่อต้องพบเจอผู้ใหญ่ของธาวินเป็นครั้งแรก มือหนากระชับแน่นคลายออกแต่ไม่ได้ผละออกจากกัน ธาวินใช้ปลายนิ้วเกลี่ยบนหลังมือขาวเบาๆ พลางยกมุมปากยิ้มละมุนส่งให้คนทำสีหน้าจะร้องไห้อยู่รอมร่อ“เป็นอะไร”“ญ่า...”“ไม่มีอะไรให้กังวลสักนิด ทุกคนต้องยินดี”แม้ธาวินจะการันตีว่าทุกคนในตระกูลใจดี ทว่าตัวเองเป็นเพียงลูกหลานชาวประมง ฐานะครอบครัวไม่ได้ยากจนข้นแค้น แต่ใช่ว่าจะร่ำรวยจนสมฐานะของอีกฝ่าย ทั้งอดีตที่ผ่านมาและอาช
พ่ายธาวิน Chapter 49 สถานะที่ชัดเจน
หลังจากที่หายไปนานเกือบหนึ่งเดือน ธาวินก็เข้ามานั่งเก้าอี้ผู้บริหารโรงแรมอีกครั้ง รถคันหรูที่เพิ่งเอากลับมาจากบ้านของมุตา โดยใช้บริการรถยกมาส่งถึงที่ในเมื่อวาน วันนี้เขาได้ขับมาทำงานโดยหนีบคนรักอย่างเมญ่ากลับมาด้วยมือหนากระชับมือขาวแน่น เดินผ่านเคาน์เตอร์รับลูกค้า ท่ามกลางสายตาพนักงานหลายคนตกตะลึง
พ่ายธาวิน Chapter 48 แค่เธอคนเดียว
แสงแดดยามเช้าส่องลอดผ้าม่านสีขาวบาง เข้ามาในห้องนอนอันคุ้นเคย เมญ่าขยับตัวเล็กน้อยบนเตียงนุ่ม กลิ่นอ่อนๆ ของน้ำหอมปรับอากาศลอยอบอวล เปลือกตาสวยลืมขึ้นช้าๆ สะบัดขนตาพลิ้วไหวท่ามกลางแสงแดดที่ลอดผ่านเข้ามากระทบ จากที่พร่าเบลอเพราะเพิ่งตื่นก็ปรับโฟกัสชัดเจนขึ้น ภายใต้รู้สึกถึงความเงียบสงบและปลอดภัยโอบล
พ่ายธาวิน Chapter 47 เมญ่ายั่วยวน
ภายในช่องทางรู้สึกปั่นป่วน มวนท้องไม่ต่างจากรูด้านหน้า ก่อนที่เมญ่าจะรู้สึกว่ามันเป็นความแปลกใหม่ที่น่าลิ้มลอง จากที่ยกก้นหนีเพราะไม่ชิน กลับหย่อนก้นลงมาเบาๆ ขยับขึ้นลงราวกับขย่มท่อนนิ้วในจังหวะนั้นภาษากายบ่งบอกชัดเจน ธาวินซุกใบหน้าลงกับซอกคอขาว เกร็งนิ้วมือไม่ต่างจากท่อนไม้ คดหลังมือเพื่อสอดใส่ช่
พ่ายธาวิน Chapter 46 ธาวินขอถอด
ห้องนอนในเรือชายหนุ่มเปิดตู้เสื้อขนาดเล็ก หยิบถุงกระดาษออกมาวางบนเตียง ด้านในเป็นของที่เธออยากได้“บิกินีของเธอ”“คุณซื้อมาเหรอ”“ใช่...ซื้อมา น่าจะใส่ได้เพราะฉันจำหุ่นของเธอได้”เมญ่าหน้าแดงขึ้นมาดื้อ ๆ ไม่นึกว่าธาวินจะจดจำได้เพียงนี้ สรีระของเธอ ทรวดทรงองค์เอว แม้แต่ขนาดรอบอกอันใหญ่โตธาวินก็จำแม
다른 추천
เจ้าสาว ผู้แสนเลอค่า ผู้น่าสงสาร ของ ท่านเทรมอนต์
สาวน้อยสุดจี๊ด126.6K 조회수งานแต่งสายฟ้าแลบ：สามีลึกลับเป็นมหาเศษรฐี！
หลั่วหลิ่วหยิง64.8K 조회수บำเรอรัก❤️คุณหมอมาเฟีย NC18++
Me'JinJIn97.1K 조회수ท่านประธานกระหายสวาท
กาสะลอง70.1K 조회수เสน่ห์นางฟ้าใต้เงาราคี
ภัทรกร245 조회수เงากะรัต
ญาดาวดี ณ รัตติกาล77 조회수ชู้รักจำเลยหัวใจ
ทิพย์วารี57 조회수หมอผีเอวดุกับพวกร่วมพิธีลงของ 3P 4P 6P (NC20++)
Ella Yedda1.9K 조회수
