INICIAR SESIÓNCompartir
Chapter 48 แค่เธอคนเดียว
Fecha de publicación:
2026-04-16 15:43:20แสงแดดยามเช้าส่องลอดผ้าม่านสีขาวบาง เข้ามาในห้องนอนอันคุ้นเคย เมญ่าขยับตัวเล็กน้อยบนเตียงนุ่ม กลิ่นอ่อนๆ ของน้ำหอมปรับอากาศลอยอบอวล เปลือกตาสวยลืมขึ้นช้าๆ สะบัดขนตาพลิ้วไหวท่ามกลางแสงแดดที่ลอดผ่านเข้ามากระทบ จากที่พร่าเบลอเพราะเพิ่งตื่นก็ปรับโฟกัสชัดเจนขึ้น ภายใต้รู้สึกถึงความเงียบสงบและปลอดภัยโอบล้อมรอบตัวเองอย่างบอกไม่ถูก
บรรยากาศรอบข้างมันดีเสียจนนึกว่าฝัน เสียงนกร้องประสานกับเสียงใบไม้ไหวเบา ๆ ดังอยู่ด้านนอก สายตาของเมญ่ากวาดไปตามเพดานสีขาวและผนังที่ตกแต่งอย่างเรียบง่าย แต่เต็มไปด้วยความอบอุ่นและมีเสน่ห์ที่บอกตัวตนของเจ้าของบ้านพักตากอากาศหลังนี้ “ได้กลับมาบ้านหลังนี้อีกครั้งแล้วเหรอ” จำได้ว่าครั้งสุดท้ายคือวันที่ถูกธาวินย่ำยีหัวใจ เจ็บปวดจนไปไม่เป็นและพูดกับตัวเองตลอดเวลาว่าจะไม่กลับมาบ้านหลังนี้ พื้นที่ของคนใจร้ายอีก ทว่าทุกอย่างสวนทางไปหมด ไม่ว่าจะร่างกายหรือหัวใจ ตอนนี้มันกลับมาที่เดิม ที่ที่เคยมีความสุขและความทุกข์ในเวลาเดียวกัน เมญ่าเอาตัวเองลงจากเตียง หยิบผ้าเช็ดตัวที่เธอรู้ว่ามันอยู่ตรงไหน ตามด้วยเสื้อเชิ้ตตัวใหญ่ของเจ้าของบ้านเพราะของเธอเองไม่ได้พกมาด้วยสักตัว เข้าอาบน้ำชำระร่างกายครั้นเมื่อคืนมาถึงดึกดื่นและเหนื่อยล้าจนเผลอหลับตานอนสนิทจนถึงเช้า ภายในห้องน้ำถูกเตรียมไว้ด้วยครีมบำรุงหลากหลาย ไม่ว่าจะเป็นมาสก์หน้า ครีมพอกตัว ออยบำรุงและอื่นๆ ที่ใช้ประทินผิวคล้ำแดดของเธอให้กลับมากระจ่างอีกครั้ง มุมปากยิ้มขึ้นอย่างดีใจ ตั้งแต่กลับมาดีกัน ธาวินใส่ใจเธอทุกอย่าง ทำโดยไม่ต้องเอ่ยปากร้องขอสักครั้ง “น่ารักไม่เบาเลยนะเนี่ย...เพราะแบบนี้ไง ญ่าถึงตกหลุมรักคุณไม่ทันตั้งตัว” มือขาวจับอุปกรณ์อาบน้ำขึ้นมาอ่าน หยิบสบู่ แชมพู โฟมล้างหน้าที่ใช้ประจำ เดินเข้าไปในส่วนของชาวเวอร์ ก่อนจะถอดชุดบนกายแล้วโยนกองไว้บนพื้นด้านหน้า ผมยาวสลวยตกลงกลางหลัง จากนั้นน้ำจากฝักบัวก็ไหล่ชโลมพร้อมฟองสบู่และแชมพู ด้านในครัวยังคงวุ่นวาย ธาวินตื่นก่อนหญิงสาวและเตรียมมื้ออาหารในเช้านี้ เสียงจานชามดังกระทบกัน เขากำลังจัดแจงตั้งโต๊ะและหากตรงหน้าเสร็จจะเข้าไปปลุกคนที่นอนขี้เซาบนเตียงให้ออกมากิน ยังไม่ทันเสร็จดี คนตัวเล็กสวมเสื้อเชิ้ตขาว ผมเปียกหมาดๆ ก็เดินเข้ามา “ญ่า” “ทำอาหารเช้าเหรอ” “ใช่ เสร็จพอดี” เมญ่าลากเก้าอี้บาร์สูงเข้ามา หมายจะนั่งก็ขยับขึ้นเกยไม่ได้ ธาวินที่เห็นวางช้อนในมือลง จับเอวบางสองข้างแล้วยกคนตัวเล็กขึ้นบนเก้าอี้ “ขาสั้นจัง เก้าอี้ตัวแค่นี้ยังขึ้นไม่ได้” “...” เมญ่าไม่เถียงสักคำ หากเทียบกับความสูงของธาวินเธอเป็นคนตัวเล็กมาก นั่งเก้าอี้ขาก็ลอยเหนือพื้น พลันแกว่งไปมาได้อย่างสบาย “เสื้อฉัน” “อืม...ใส่ไม่ได้เหรอ” “ใครบอก ฉันชอบมากเวลามีผู้หญิงใส่เสื้อฉันในบ้าน” “...” เมญ่ายังไม่พูดอะไรต่อ นอกจากใช้สายตามองค้อนชายหนุ่ม ชอบมากเวลามีผู้หญิงใส่เสื้อตัวเองในบ้าน มันหมายความว่า... นั่งหน้างอขึ้นน้อยๆ ปลายจมูกก็โดนบีบเข้าจังๆ เมญ่าร้องโอ๊ยขึ้นกะทันหันเพราะแรงจากนิ้วมือของเขาแรงเสียจนกลัวว่าจมูกจะหัก “งอนอะไรห้ะ” “อย่าบีบนะ” “หื้ม” “คุณวิน จมูกญ่าทำมา” เมญ่าตีมือชายหนุ่มอย่างระวังไม่ให้โดนจมูกราคาแพงของเธอ พลันนั้นชายหนุ่มก็ละมือออกแล้วเท้าไว้กับขอบเก้าอี้ โฉบตัวเข้าใกล้แล้วหัวเราะเสียงโทนทุ้ม ใบหน้างอง้ำของเมญ่าทำเขาอดขำไม่ได้ “กลัวหักเหรอ” “กลัวสิ หักมาญ่าไม่มีเงินแก้แล้วด้วย”“บอกสิ -- เอาเท่าไหร่หรือจะบินไปทำที่เกาหลีก็ได้” ใบหน้าหวานแต่ยังซ่อนความไม่พอใจหันไปทางอื่น ทำเป็นไม่สนใจทั้งที่ยังมีความสวยอีกหลายอย่างที่อยากทไ แต่ตอนนี้ไม่มีเงิน ขณะที่ดวงตาคมมองกรอบหน้า ความเนียนละเนียนของผิวหน้าไม่มีแม้กระทั่งรูขุมขน จมูกโด่งละมุนจากมือหมอ ทำออกมาได้เป็นธรรมชาติและเรียวปากอวบอิ่มสีชมพูระเรื่อชวนอยากสัมผัสประเดี๋ยวนี้ พลันนั้นปลายมือก็เตะที่คางมนเบาๆ ธาวินขยับใบหน้าที่หันหน้ามาประจันกันในระยะแค่คืบ ลมหายใจอุ่นเป่ารดกันและกันท่ามกลางความเงียบในบ้านหลังนี้ “...”“เชื่อใจว่าต่อจากนี้ฉันจะมีแค่เธอ แค่เธอคนเดียว” น้ำเสียงที่เอ่ยแผ่วเบา แต่หนักแน่นไปด้วยความสัตย์จริง หญิงสาวได้ยินชัดเจน ดวงตาประกายและมุ่งมั่นของธาวินแสดงให้เห็นว่าเขาจริงจังและจริงใจกับเธอมากที่สุด แววตามีเสน่ห์ชวนลุ่มหลง ทำเมญ่าตกหลุมรักช้ำแล้วช้ำเล่าราวกับเป็นกับดักของหัวใจ “ญ่า...เชื่อคุณ” พูดจบก็หลุบใบหน้าต่ำลง มิวายโดนชายหนุ่มดันขึ้นเล็กน้อย ธาวินเอียงหน้าของตน มองเรียวปากที่เม้มเข้าหากันเบาๆ ก่อนจะค่อยๆ บรรจงจูบ เมญ่าที่นั่งบนเก้าอี้บาร์สูง กำชายเสื้อแน่นเข้าเต็มมือ ทุกการสัมผัสและรสจูบจากธาวินมันทำหลงลืมตัวตนไปจนหมดสิ้น ธาวินขยับปากตัวเอง แลบปลายลิ้นออกมาน้อยๆ ราวกับอยากชอนไชเข้าไปด้านใน อีกฝ่ายเชิดหน้า พลางตอบสนองและให้ความร่วมมือเป็นอย่างดี รสจูบที่หอมหวาน ยิ่งกระตุ้นให้คนทั้งคู่อยากถ่ายทอดความรักให้กันทุกเวลาที่มีโอกาส “ว๊าย!!” เสียงร้องออกมาเพราะตกใจ ทำธาวินและเมญ่าผละริมฝีปากออกจากกัน หันมองเสียงของผู้มาใหม่ก็เห็นว่าแป้งยืนอึ้งและทำตัวไม่ถูกอยู่ข้างประตูใครจะไปนึกว่าเช้าขนาดนี้ ยังมีกะจิตกะใจจูบปากมากกว่าต้องการนอน “แป้ง” ธาวินเอ่ยชื่อคนอายุน้อยอย่างหัวเสีย ส่วนเมญ่าก็แดงจัดราวกับลูกตำลึง นั่งจูบกันนานนม โดยไม่รู้เลยว่ามีคนเห็น “ขะ...ขอโทษน่า” “คุณแป้งมา อยู่กินข้าวด้วยกันก่อนสิคะ” ความเขินหนักไม่รู้ต้องทำยังไง เมญ่าตัดสินใจรีบเอ่ยชวนอีกฝ่ายทานมื้อเช้าด้วยกัน “ก็ดีเหมือนกัน แป้งหิวพอดีเลย” ว่าแล้วก็วางกระเป๋าลงกับโต๊ะ ส่วนเมญ่าลงจากเก้าอี้สูง หยิบจานและช้อนเพิ่ม 1 ชุด จากนั้นบรรยากาศการรับประทานมื้อเช้าก็เริ่มขึ้น “เมื่อคืนนอนที่โรงแรมเหรอ” “ใช่...พี่บอกจะกลับมานอนที่บ้าน แป้งก็ต้องย้ายสิ” “อืม” “กลับกระบี่แล้วนะ” “วันไหน” “วันนี้ กินเสร็จกลับเลย นี่แวะมาเอาของ” เมื่อพี่ชายต่างพ่อแม่กลับมา ก็หมดหน้าที่ของเธอที่ต้องดูแลงานแทนต่อ หลังจากนี้ แป้งจะกลับไปดูแลธุรกิจของตัวเองอย่างจริงจัง รวมทั้งเตรียมงานแต่งที่จะเกิดขึ้นเร็วๆ นี้
Último capítulo
พ่ายธาวิน Chapter 56 พ่ายธาวิน
20:30Just’ 69 Haremทันทีที่รถหรูเคลื่อนจอด เมญ่าตาเบิกกว้าง ไม่ได้ตกใจที่ได้กลับมาที่นี่ แต่ตกใจที่ธาวินพาเธอมา“คุณวิน”“ทำไมทำหน้าแบบนั้น”“พาญ่ามาที่นี่”หันหน้ากลับไปถามด้วยท่าทางงงๆ“ทุกอย่างมันคืออดีตไปแล้วญ่า ต่อให้เธอเคยเป็นของใครมาก่อน ฉันก็ไม่คิดแบบนั้นอีกแล้ว”ชายหนุ่มแตะมือลงต้นขานิ่ม บีบเบาๆ และยิ้มอย่างสบายใจ พลันนั้นก็ลงจากรถมาก่อน เดินอ้อมมาเปิดประตูให้คนด้านในลงตาม วันนี้เมญ่าแต่งตัวสวยและเซ็กซี่ที่สุดดวงตาสีอ่อนมองด้านหน้าของ Just’ 69 Harem ทุกอย่างยังคงเหมือนเดิม เพิ่มเติมคือมีการ์ดรักษาความปลอดภัยหน้าใหม่ๆ ที่เธอไม่เคยเห็น อาจเป็นไปได้ว่าเมฆารับเข้ามาหลังจากเธอลาออกในครั้งนั้นมือหนากระชับมือขาวบาง ธาวินเดินล้วงกระเป๋าไปยังประตูทางเข้าพิเศษที่มีไว้ให้กับลูกค้าคนสำคัญและธาวินคือหนึ่งในนั้นด้านในอึกทึกด้วยเสียงเพลงและแสงไฟละลานตา ทันทีที่เข้าไป เมญ่าแอบหรี่ตาเล็กน้อย ครั้นตอนนี้ไม่ชินกับแสงไฟสีแดงม่วงสลับกับฟ้าและสีอื่นๆ ลูกค้าเข้ามาใช้บริการค่อนข้างมาก แต่ก็ยังคงให้ความเป็นส่วนตัวได้ดี“ญ่า...ญ่า!!”เสียงดังตะโกนแข่งกับเสียงเพลงที่เปิดภายใน เจ้าของชื่อที่ได้ยินห
พ่ายธาวิน Chapter 55 ไม่นานเกินรอ
หลายวันต่อมาความเกร็งเมื่อเจอต้องญาติผู้ใหญ่ของธาวินค่อยๆ เบาลง เปลี่ยนเป็นความสนิทสนมระหว่างเมญ่าและแม่ของธาวิน บรรยากาศภายในบ้านหลังโตเป็นไปอย่างอบอุ่น ชายหนุ่มได้ใช้โอกาสนี้พักผ่อนเต็มตัว อยู่กับครอบครัวมากขึ้นหลังจากย้ายไปอยู่ภูเก็ตถาวรเพราะต้องดูแลกิจการภายในห้องครัวกำลังวุ่นวาย ดวงเด่นนึกสนุก อยากโชว์ฝีมือตัวเองลองทำขนมให้ว่าที่ลูกสะใภ้ได้ชิม“ตอนแม่เป็นสาว ชอบทำให้คุณธวัฒน์กิน แต่พอคลอดตาวินไม่มีเวลาเลย ทิ้งฝีมือตัวเองนานหลายปี”“เหรอคะ”เมญ่ามองอุปกรณ์ต้องตาตาโต ไม่นึกมาก่อนว่าคนแก่กว่าจะชอบทำขนมเป็นงานอดิเรก“วันนี้มีโอกาสเสียที ลองดูนะญ่า”“ค่ะ”นอกจากจะเป็นหัวเรือใหญ่ทำของอร่อยๆ ในวันนี้ ยังได้เมญ่าและแม่บ้านคอยเป็นผู้ช่วย เมญ่าค่อยๆ นวดแป้ง โดยได้ดวงเด่นเป็นคนสอน ยังทำเงอะงะเพราะส่วนตัวเธอไม่ใช่ผู้หญิงมีปลายจวัก ทว่าต้องลองทำเพื่อไม่ให้ดูน่าเกลียดและโดนตำหนิว่าทำอะไรไม่เป็นเลย“ทำได้ใช่ไหม”“ได้ค่ะ ญ่าอาจทำไม่เก่ง แต่จะพยายามนะคะคุณแม่”“ชอบจัง...ชอบคนตั้งใจ”ดวงเด่นอดชื่นชมคนตรงหน้าไม่ได้ มองใบหน้าจิ้มลิ้มไม่มีเครื่องสำอางแต่งแต้ม พลางยิ้มกว้างราวกับภูมิใจ ดวงเด่นชอบคนม
พ่ายธาวิน Chapter 54 ที่รักของธาวิน Nc
ธาวินถอดริมฝีปาก มองเนินปากอวบของเมญ่าแดงก่ำเพราะถูกเขาดูดอย่างแรง ขณะที่ปากตนเปื้อนด้วยหยาดน้ำลายยืดออกมาเป็นสาย เมญ่าปรือดวงตามอง กระเส่าลมหายใจครั้นความซาบซ่านเล่นงานขึ้นมาทีละนิดชุดนอนสีชมพูไม่ได้บางมาก สังเกตดีๆ จะเห็นบราเซียและกางเกงชั้นในที่ยังสวม ธาวินวางมือบนอกอวบอิ่ม บีบเต็มง่ามและนวดฉุดความต้องการของเมญ่าออกมา จากนั้นสอดเข้าไปใต้แผ่นหลัง ใช้เพียงมือเดียวบีบตะขอบราเซียและปลดมันออกอย่างชำนาญ หัวนมกลมแป้นดุนดันผ่านชุดนอน สองจุกกลมตั้งเด่นตระหง่านต่อดวงตาสีรัตติกาลอันแสนหื่นกามท้องนิ้วโป้งคลึงเม็ดนมแข็งเป็นไต มองเจ้าของหน้าอกอวบนอนครางกระเส่าและหลับตาพริ้มอย่างมีอารมณ์ใต้ร่างตนเขาชอบเมญ่าตอนทำหน้าแบบนี้ หน้าเสียวๆ โคตรเซ็กซี่“ฮื่อ...!”ร่างอ้อนแอ้นบิดเร้า ทำผ้าปูเรียบตึงเริ่มยับยู่ยี่ ธาวินร่นกายลงต่ำ ดันหัวเข่าแยกออกจากกัน อ้ากว้างเห็นเนินอวบกลางหว่างขาถูกห่อรัดด้วยกางเกงชั้นในสีเดียวกับบราเซีย นิ้วโป้งคลึงตรงตำแหน่งรอยแยก ขยี้เบาๆ แต่ทำเมญ่าสะดุ้งจนก้นลอย สักพักก็ทิ้งลงเตียงเช่นเดิม ก่อนจะสะดุ้งโหยงอีกครั้ง เมื่อปลายลิ้นตวัดเลียช่องทางโดยไม่ถอดกางเกงในของเธอออก“อ่าส์...!
พ่ายธาวิน Chapter 53 ใครก็ห้ามไม่ได้
ห้องนอนสำหรับแขกถูกเตรียมไว้รอ เมญ่านั่งบนเตียงนิ่มสีขาว ซับผมที่เปียกจากการโดนน้ำขณะที่อาบ ดวงเด่นเป็นคนหัวโบราณ ต่อให้รู้ว่าลูกชายและคนรักจะเลยเถิดมากันนับครั้งไม่ถ้วน ถ้ายังไม่แต่งงานต้องนอนแยกห้องกัน ฉะนั้นคืนนี้ เมญ่าต้องนอนคนเดียวในห้องกว้างๆ ที่ไม่คุ้นชินเสียเท่าไหร่ก๊อก ๆ !!เสียงเคาะไม่ดังมาก แต่ดึงความสนใจของคนด้านในได้ดี หญิงสาวมองไปยังต้นทางของเสียง ขมวดหัวคิ้วเข้าหากันเล็กน้อย ตอนนี้เป็นเวลาเกือบ 5 ทุ่ม บ้านหลังโตเงียบสนิทเหมือนทุกคนต่างเข้านอน หรือจะเป็นธาวิน ไม่น่าใช่ เพราะถูกแม่สั่งไว้ว่า ห้ามเข้าหาเธอเด็ดเหรอ ครุ่นคิดเพียงชั่วครู่ก็ลุกขึ้น จากนั้นเปิดประตู ค่อยๆ แง้มและชะโงกหน้าออกมาก็เห็นว่าเป็นดวงเด่นที่เคาะห้องเธอ คนแก่กว่าสวมชุดนอนผ้าซาตินสีม่วงเข้ม ยืนยิ้มแป้นไม่เห็นฟันอยู่ด้านหน้า“หนูญ่า...ยังไม่นอนใช่ไหม”“ยังค่ะ คุณแม่ละคะ”“แม่นอนไม่ค่อยหลับ เลยออกมาหาหนู”“...”คนอายุน้อยยิ้มรับเบาๆ เขินเล็กน้อยเมื่อถูกคนในบ้านหลังโตให้การดูแลและต้อนรับเป็นอย่างดี“แม่ขอเข้าไปหน่อย”เมื่อเจ้าของบ้านต้องการมีหรือจะกล้าขัด เมญ่าพยักหน้ารีบเปิดประตูอ้าออกกว้างแล้วถอยตัวให้คนแ
พ่ายธาวิน Chapter 52 ว่าที่ลูกสะใภ้
รถยนต์จอดสนิท เพียงเสี้ยววินาทีเสียงเปิดประตูก็ดังขึ้น ด้านนอกมีคนรอรับและรออำนวยความสะดวก เมญ่าดวงตาเบิกกว้างอย่างตกใจ คนนอกสวมชุดเหมือนอย่างเป็นทางการ ท่าทางแสดงออกทำอย่างกับว่าเธอเป็นเจ้าหญิงจากแคว้นใดในโลกหล้า ขณะที่ธาวินยังอมยิ้มมองอาการของคนรัก“คนใช้ คนสวน คนสนิทของคุณพ่อคุณแม่ทั้งนั้น”“รอกันแบบนี้เลยเหรอ”“อืม...เป็นปกติ”แต่ไม่ปกติสำหรับเมญ่าเลยสักนิดธาวินชินกับเหตุการณ์ตรงหน้า เวลาเขากลับบ้านมักถูกต้อนรับแบบนี้เสมอ ทว่าอีกคนยังเกร็งแทบก้าวขาไม่ออก เป็นผลให้ชายหนุ่มลงนำมาก่อนแล้วเดินอ้อมมารับเธอ“ทุกคนไปทำงานตัวเองเถอะ แฟนผมทำตัวไม่ถูกแล้วเห็นไหม”ผู้ใต้บังคับบัญชามองหน้ากัน เมื่อเป็นคำสั่งก็ไม่มีใครกล้าขัด เดินไปคนละทิศละทางแต่ยังชะเง้อและเหล่ตามอง เป็นเรื่องตื่นเต้นของตระกูลกนกวาณิชย์“ลงมา”“คุณวิน ญ่า...”“ลงมา ไม่อย่างนั้นจะมีแต่คนมอง”หญิงสาวกระชับมือบนตัก สูดหายใจหนักๆ แล้วส่งมือให้ธาวินประคองลงจากรถ มือหนากันศีรษะทุยกระแทกขอบประตู ระวังไม่ให้ล้มแล้วจับมือเดินเข้าบ้านที่ตนคุ้นเคยภายในห้องกว้างและใหญ่โต ข้าวของตกแต่งมีราคาสมกับเป็นบ้านคนรวย กลิ่นหอมละมุนของดอกไม้สดที
พ่ายธาวิน Chapter 51 พามาพบผู้ใหญ่
เครื่องบินโบอิ้งลำใหญ่ของสายการบินอันดับหนึ่งที่ใครๆ ต้องยกนิ้วให้ในการบริการและความหรูหรา ทะยานขึ้นท้องฟ้าจากภูเก็ตมายังสนามบินสุวรรณภูมิ โดยเลือกเวลาเดินทางในช่วงบ่ายเพราะเป็นเที่ยวบินที่เร็วที่สุดและมีที่นั่งติดกันธาวินกุมมือนุ่มของคนรักมาตลอดการเดินทาง มองหญิงสาวที่ปิดปากเงียบตั้งแต่เครื่องเริ่มสูงขึ้นกระทั่งลอยบนน่านฟ้า มองนอกหน้าต่างยังเห็นกลุ่มก้อนเมฆสีขาวลอยเป็นปุยนุ่นสะท้อนโดนแสงแดดที่อยู่เหนือกว่าสาดส่องลงมา บางจังหวะตัวเครื่องสั่นโครง ครั้นบินผ่านก้อนเมฆกลุ่มใหญ่ เพียงชั่วครู่ก็นิ่งตามเดิมเมญ่ามีอาการสั่นๆ กระนั้นไม่ใช่เพราะเธอกลัวความสูงแต่อย่างใด แต่กำลังกังวลและตื่นเต้นเมื่อต้องพบเจอผู้ใหญ่ของธาวินเป็นครั้งแรก มือหนากระชับแน่นคลายออกแต่ไม่ได้ผละออกจากกัน ธาวินใช้ปลายนิ้วเกลี่ยบนหลังมือขาวเบาๆ พลางยกมุมปากยิ้มละมุนส่งให้คนทำสีหน้าจะร้องไห้อยู่รอมร่อ“เป็นอะไร”“ญ่า...”“ไม่มีอะไรให้กังวลสักนิด ทุกคนต้องยินดี”แม้ธาวินจะการันตีว่าทุกคนในตระกูลใจดี ทว่าตัวเองเป็นเพียงลูกหลานชาวประมง ฐานะครอบครัวไม่ได้ยากจนข้นแค้น แต่ใช่ว่าจะร่ำรวยจนสมฐานะของอีกฝ่าย ทั้งอดีตที่ผ่านมาและอาช
También te puede gustar
นางบำเรอ BAD GUY
ลำเจียก66.3K vistasOBSESSED คลั่งไคล้อัยรินทร์ (4P) NC20+
Beefy Cat83.3K vistasคนในใจเขากลับมา เลยต้องปิดเรื่องท้อง
ลั่วหูโยว276.4K vistas(ของหวง) มาเฟีย BAD
ลำเจียก114.7K vistasพอหย่าจากคนเลว ผู้ชายทุกคนก็อยากได้ฉัน แม้แต่ผัวเลว [nc 35+]
ณิการ์162 vistasพิษรัก ประธานร้าย ( Five Hearts Falling )
พริ้มพราว195 vistasสารภาพร้าย
มนสิกานต์55 vistasยั่วรักวิศวกรจอมโหด
Kpim49 vistas
