Share

หลอมโอสถ

last update publish date: 2026-06-30 22:34:21

กลางดึกที่เงียบสงัดในห้องนอนของฟู่หยวนหยวน แสงจันทร์ลอดผ่านหน้าต่าง ส่องกระทบให้เห็นเงาร่างสูงใหญ่ของชายคนหนึ่ง เขาแต่งกายด้วยชุดสีดำสนิทราวกับกลืนไปกับความมืด เงานั้นเคลื่อนเข้ามาใกล้เตียงของคุณหมอสาวอย่างไร้เสียง

ฟู่หยวนหยวนสะดุ้งตื่นขึ้นจากความฝันเมื่อรู้สึกได้ถึงการมีอยู่ของใครบางคน ใบหน้าของเธอซีดเผือด สายตาหวาดระแวงมองไปยังบุรุษที่ยืนอยู่ข้างเตียง เมื่อเห็นใบหน้าอีกฝ่ายชัดเจนคุณหมอสาวก็อดสงสัยไม่ได้ แต่ยังไม่ทันจะเอ่ยปากตะโกนเรียกใคร ชินอ๋องก็พูดขึ้นเบา ๆ

"ไม่ต้องกลัว ข้าไม่ได้มาที่นี่เพื่อทำร้ายเจ้า"

เสียงของเขานุ่มลึกแต่หนักแน่น คุณหมอสาวมองดูเขาด้วยความระแวดระวัง แม้ว่าชินอ๋องผู้นี้จะมีชื่อเสียงเลื่องลือในด้านความเป็นผู้นำที่เด็ดขาด แต่การที่เขาปรากฏตัวในห้องเธอเช่นนี้ทำให้เธอยากจะไว้วางใจได้

"ท่านเข้ามาในห้องข้าได้อย่างไร ชินอ๋องเช่นท่านไม่ควรทำเรื่องเช่นนี้" ฟู่หยวนหยวนพยายามควบคุมเสียงของตนเองไม่ให้สั่นเครือ ทว่าสายตาของเธอก็ยังเต็มไปด้วยความระมัดระวัง

ฮั่วกงเหวินหัวเราะเบา ๆ ก่อนจะเอ่ยตอบ "ข้าจะมาหาเจ้าด้วยวิธีใดก็ไม่สำคัญ สิ่งที่สำคัญคือ...ข้าอยากรู้จักเจ้ามากขึ้น"

น้ำเสียงของเขาเต็มไปด้วยความมั่นใจ สายตาของเขามองฟู่หยวนหยวนอย่างสำรวจราวกับกำลังค้นหาบางสิ่งในตัวนาง คุณหมอสาวรู้สึกถึงความผิดปกติในใจ แต่ก็ไม่สามารถละสายตาจากเขาได้

"ข้าก็แค่หญิงสาวธรรมดา ไยท่านต้องสนใจ" คุณหมอสาวเอ่ยเสียงเบา พร้อมขยับถอยหลังเล็กน้อยเพื่อรักษาระยะห่างจากเขา

ทว่าฮั่วกงเหวินกลับลอบยิ้ม และก้าวเข้ามาใกล้ "เจ้าไม่ใช่แค่หญิงธรรมดา ข้ารู้ดี เจ้าเป็นคนที่พิเศษ...และข้าต้องการเห็นเจ้าในวันที่เจ้าแข็งแกร่งที่สุด"

ฟู่หยวนหยวนนิ่งอึ้งเมื่อได้ยินคำพูดนี้ ในขณะที่หัวใจของเธอเริ่มเต้นเร็วขึ้น หลังจากพูดจบ ฮั่วกงเหวินก็หันหลังจากไป ทิ้งให้ฟู่หยวนหยวนนั่งอยู่ในความคิดอันยุ่งเหยิง เธอไม่เข้าใจว่าทำไมชินอ๋องผู้ลึกลับผู้นี้ถึงให้ความสนใจในตัวเธอ แต่ที่แน่ ๆ นับจากคืนนี้ เธอรู้ดีว่าชีวิตของเธอกำลังจะเปลี่ยนไปอย่างสิ้นเชิง

เนื่องจากจะนอนต่อก็นอนไม่หลับ ฟู่หยวนหยวนจึงสร้างม่านพลังกันรอบเรือน ก่อนเข้าไปฝึกหลอมโอสถในมิติของตน ในมิติส่วนตัวของคุณหมอสาว พื้นที่กว้างใหญ่ซึ่งถูกโอบล้อมด้วยป่าต้นไม้โบราณสวนสมุนไพรและสระน้ำใสราวกระจก พลังปราณจากธรรมชาติลอยตัวหนาแน่นในอากาศ ขณะที่ดวงอาทิตย์ฉายแสงอ่อน ๆ ลงมากระทบ

ฟู่หยวนหยวนนั่งขัดสมาธิอยู่บนแท่นหินที่ถูกจัดวางอย่างบรรจง ใกล้กันนั้นมีเตาหลอมโอสถขนาดกลางที่ทำจากหยกเนื้อดี เธอเริ่มต้นขั้นตอนการหลอมด้วยการหลับตาและตั้งสมาธิ ลมหายใจของคุณหมอสาวสงบสม่ำเสมอ ขณะที่พลังปราณไหลเวียนไปตามร่างกายของเธออย่างชัดเจน

เธอยกมือขึ้นค่อย ๆ หยิบสมุนไพรวิญญาณหลายชนิดจากถุงมิติเก็บสมุนไพรออกมา ใบไม้สีเขียวเข้มที่ส่งกลิ่นหอมลอยฟุ้งทั่วบริเวณถูกบรรจงใส่ลงในเตาหลอมทีละใบ พร้อมกับดอกไม้สีม่วงที่เปล่งแสงอ่อน ๆ และรากไม้โบราณที่แห้งกรัง

"สมาธิต้องมั่นคง ควบคุมพลังให้สมดุล..."

คุณหมอสาวกระซิบกับตนเองเบา ๆ ก่อนที่จะเริ่มปล่อยพลังปราณเข้าสู่เตาหลอม เปลวไฟสีเขียวเริ่มลุกโชนจากใต้เตาหลอม ปกคลุมสมุนไพรทั้งหมดด้วยความร้อนที่พอดี ร่างของฟู่หยวนหยวนดูนิ่งสงบแต่ภายในเต็มไปด้วยสมาธิและพลัง เธอกำลังควบคุมพลังไฟอย่างใจจดใจจ่อ ไม่ให้ร้อนเกินไปจนทำลายสมุนไพรแต่ก็ไม่อ่อนเกินไปจนไม่สามารถสกัดโอสถออกมาได้

เสียงเตาหลอมเริ่มดังเบาๆ เมื่อสมุนไพรเริ่มละลายกลายเป็นของเหลว ฟู่หยวนหยวนใช้พลังควบคุมให้สมุนไพรทั้งหมดรวมตัวกันเป็นเนื้อเดียว พลันเกิดกลุ่มหมอกสีเขียวจาง ๆ ลอยออกมาจากเตาหลอม

"อีกนิดเดียว..."

เหงื่อหยดลงจากหน้าผากของเธอเล็กน้อย แม้ว่าคุณหมอสาวจะดูสงบนิ่งแต่ภายในจิตใจนั้นเต็มไปด้วยการประเมินและควบคุมสมดุลของพลัง เมื่อเวลาผ่านไป ความเข้มข้นของกลิ่นสมุนไพรในอากาศก็เพิ่มขึ้น และในที่สุดของเหลวที่อยู่ในเตาหลอมก็เริ่มเปลี่ยนเป็นเม็ดโอสถสีทองอร่ามที่เปล่งแสงออกมา

"สำเร็จแล้ว!"

ฟู่หยวนหยวนถอนหายใจออกอย่างโล่งอก ขณะที่ยกมือขึ้นค่อยๆ ปล่อยพลังควบคุมการหลอมให้จบลง เม็ดโอสถขนาดเล็กสิบเม็ดที่ลอยอยู่ในเตาหลอมดูสุกใสและมีกลิ่นหอมสดชื่น เธอใช้มือหยิบเม็ดโอสถออกมาใส่ในขวดหยกขาวที่เตรียมไว้ก่อนแล้ว

เตาหลอมโอสถยังคงส่งกลิ่นหอมจากสมุนไพรหลากชนิดที่เพิ่งผ่านการหลอม หมอกพลังปราณที่ลอยวนรอบเตาหลอมทำให้บรรยากาศรอบข้างดูเปี่ยมไปด้วยพลังชีวิต

ฟู่หยวนหยวนนั่งขัดสมาธิอยู่เบื้องหน้าเตาหลอม หัวใจของเธอเต้นแรงด้วยความตื่นเต้น ขณะที่มือที่ถือขวดหยกขาวสั่นเล็กน้อย ดวงตาของคุณหมอสาวเปล่งประกายเมื่อมองเห็นโอสถเม็ดสีทองสุกใสที่เพิ่งหลอมเสร็จสมบูรณ์ มันคือ ‘โอสถถอนสารพัดพิษ’ โอสถที่เธออุตส่าห์ฝึกฝนอย่างหลอมอยู่หลายรอบกว่าจะสำเร็จ เธอใช้ทั้งเวลาและพลังงานในการค้นคว้าสูตรและวัตถุดิบอยู่นานทีเดียว

"ข้า...ทำสำเร็จแล้ว!" โอสถที่เธอหลอมในวันนี้คือโอสถถอนสารพัดพิษ เม็ดหนึ่งมีค่าควรเมือง เพราะงั้นฟู่หยวนหยวนจึงอารมณ์ดีเป็นพิเศษ “ลองหลอมโอสถเพิ่มพลังปราณบ้างดีกว่า”

รอบตัวเธอมีสมุนไพรและวัตถุดิบที่จัดเรียงไว้เรียบร้อย หนึ่งในนั้นคือต้นสมุนไพร ‘หญ้าเซียนสวรรค์’ ที่สามารถดูดซับพลังปราณจากฟ้าดิน และ ‘ผลไม้สุริยันจันทรา’ ที่สุกใสและเปล่งแสงในที่มืด ทั้งสองอย่างนี้ถือเป็นสมุนไพรหายากที่สามารถเสริมพลังปราณได้อย่างยอดเยี่ยม

Continue to read this book for free
Scan code to download App

Latest chapter

  • ฟู่หยวนหยวน คุณหนูใหญ่ไร้ค่าแห่งจวนราชครู   ราชโองการ

    "โอสถเพิ่มพลังปราณต้องสมบูรณ์แบบ ต้องหลอมให้ได้สมดุลทั้งหยินและหยาง"เสียงของคุณหมอสาวเบาแผ่ว แต่เต็มไปด้วยความมุ่งมั่น เธอเริ่มขั้นตอนการหลอมโดยใช้พลังปราณภายในควบคุมเปลวไฟสีเขียวใต้เตาหลอม เปลวไฟเริ่มลุกขึ้นอย่างสม่ำเสมอ ขณะที่เธอค่อยๆ ใส่สมุนไพรทีละชนิดลงในเตาหลอมหญ้าเซียนสวรรค์ เริ่มละลายและปล่อยพลังปราณสีเขียวอ่อนออกมา ขณะที่ผลไม้สุริยันจันทราก็ค่อยๆ ระเหิดกลายเป็นละอองพลังที่ผสมกับพลังของหญ้าเซียนสวรรค์ ฟู่หยวนหยวนควบคุมกระแสพลังวิญญาณอย่างระมัดระวัง ใบหน้าหญิงสาวเต็มไปด้วยสมาธิคุณหมอสาวใช้พลังปราณควบคุมเปลวไฟอย่างละเอียด ปรับให้เปลวไฟมีความร้อนที่เหมาะสมเพื่อให้ส่วนผสมทั้งสองรวมตัวกันอย่างสมดุล ควันบางๆ สีทองเริ่มลอยออกมาจากเตาหลอม และความกดดันในอากาศรอบตัวเธอก็เริ่มเข้มข้นขึ้นเวลาผ่านไปเนิ่นนาน จนกระทั่งเม็ดโอสถสีขาวเล็กๆ เริ่มก่อตัวขึ้นภายในเตาหลอม โอสถที่สามารถเพิ่มพลังปราณได้สำเร็จเป็นรูปร่างสมบูรณ์ เงาสะท้อนของมันเปล่งประกายแสงสีม่วงอ่อน ๆ ราวกับเกลียวหมอกที่ล่องลอยดวงตาของฟู่หยวนหยวนเปล่งประกายด้วยความยินดี ใบหน้างามเผยรอยยิ้มขณะมองดูโอสถที่เธอหลอมสำเร็จด้วยความอุตสาห

  • ฟู่หยวนหยวน คุณหนูใหญ่ไร้ค่าแห่งจวนราชครู   หลอมโอสถ

    กลางดึกที่เงียบสงัดในห้องนอนของฟู่หยวนหยวน แสงจันทร์ลอดผ่านหน้าต่าง ส่องกระทบให้เห็นเงาร่างสูงใหญ่ของชายคนหนึ่ง เขาแต่งกายด้วยชุดสีดำสนิทราวกับกลืนไปกับความมืด เงานั้นเคลื่อนเข้ามาใกล้เตียงของคุณหมอสาวอย่างไร้เสียงฟู่หยวนหยวนสะดุ้งตื่นขึ้นจากความฝันเมื่อรู้สึกได้ถึงการมีอยู่ของใครบางคน ใบหน้าของเธอซีดเผือด สายตาหวาดระแวงมองไปยังบุรุษที่ยืนอยู่ข้างเตียง เมื่อเห็นใบหน้าอีกฝ่ายชัดเจนคุณหมอสาวก็อดสงสัยไม่ได้ แต่ยังไม่ทันจะเอ่ยปากตะโกนเรียกใคร ชินอ๋องก็พูดขึ้นเบา ๆ"ไม่ต้องกลัว ข้าไม่ได้มาที่นี่เพื่อทำร้ายเจ้า"เสียงของเขานุ่มลึกแต่หนักแน่น คุณหมอสาวมองดูเขาด้วยความระแวดระวัง แม้ว่าชินอ๋องผู้นี้จะมีชื่อเสียงเลื่องลือในด้านความเป็นผู้นำที่เด็ดขาด แต่การที่เขาปรากฏตัวในห้องเธอเช่นนี้ทำให้เธอยากจะไว้วางใจได้"ท่านเข้ามาในห้องข้าได้อย่างไร ชินอ๋องเช่นท่านไม่ควรทำเรื่องเช่นนี้" ฟู่หยวนหยวนพยายามควบคุมเสียงของตนเองไม่ให้สั่นเครือ ทว่าสายตาของเธอก็ยังเต็มไปด้วยความระมัดระวังฮั่วกงเหวินหัวเราะเบา ๆ ก่อนจะเอ่ยตอบ "ข้าจะมาหาเจ้าด้วยวิธีใดก็ไม่สำคัญ สิ่งที่สำคัญคือ...ข้าอยากรู้จักเจ้ามากขึ้น"น้ำเส

  • ฟู่หยวนหยวน คุณหนูใหญ่ไร้ค่าแห่งจวนราชครู   ตงหนิงอ้าย2

    เมื่อตงหนิงอ้ายได้ยินเช่นนั้น ก็เข้าใจความหมายที่อีกฝ่ายอยากจะสื่อ นังสวะนี่ว่านางชอบยุ่งเรื่องชาวบ้านงั้นรึ ใบหน้างามบัดนี้บิดเบี้ยวด้วยความโกรธ ตงหนิงอ้ายกัดฟันแน่น ก่อนเหยียดยิ้มตอบกลับไป “ข้าเพียงอยากเตือนสติเจ้าเท่านั้น …น้ำหน้าอย่างเจ้าซื้อสมุนไพรไปก็เสียดายสมุนไพรเปล่าๆ”“ผู้ใดบอกว่าข้ามาซื้อสมุนไพร? คุณหนูตงช่างสู่รู้ยิ่ง”ทันใดนั้น เสียง "เพล้ง!" ของขวดสมุนไพรที่แตกเป็นเสี่ยงๆ ก็ดังกึกก้องในห้องโถง ตงหนิงอ้ายปล่อยพลังปราณสีส้มระดับก่อกำเนิดขั้นเจ็ดของตนออกมา ก่อนซัดควันพิษที่แฝงอยู่ในขวดสมุนไพรพุ่งตรงเข้าไปหาฟู่หยวนหยวน กลิ่นสมุนไพรที่เคยหอมอบอวลกลับกลายเป็นกลิ่นควันพิษที่น่าหวาดกลัว ฟู่หยวนหยวนดึงแขนซินมี่และซินหนี่พุ่งตัวหลบอย่างรวดเร็ว"อย่าคิดว่าจะหนีรอดไปได้ง่ายๆ แบบครั้งก่อน!" ตงหนิงอ้ายตะโกนเสียงกร้าว พร้อมกับสร้างลูกพลังสีส้มขนาดใหญ่ในมือ แล้วปล่อยมันพุ่งไปหาฟู่หยวนหยวนทันใดนั้นเสี่ยวเอ้อที่ยืนมองอยู่ด้านข้างก็ปล่อยพลังของตนออกมาสลายพลังของตงหนิงอ้ายอย่างรวดเร็ว ก่อนใช้พลังดึงควันพิษกลับเข้าไปในขวดที่เตรียมไว้ เสี่ยวเอ้อมองไปยังตงหนิงอ้ายแล้วกล่าวเสียงเรียบ “หากคุณหน

  • ฟู่หยวนหยวน คุณหนูใหญ่ไร้ค่าแห่งจวนราชครู   ตงหนิงอ้าย

    อาทิตย์อัสดงย้อมขอบฟ้าจนกลายเป็นสีแดง สาดส่องลงบนยอดไม้ ขับเน้นให้ไพรพนาเหลืองอร่าม ฟู่หยวนหยวนหมุนป้ายหยกรูปกิเลนวายุสีเขียวในมือเล่น นี่ก็ผ่านมาสามวันแล้วที่เธอช่วยชีวิตเจ้าสำนักหยกโลหิต เธอยากรู้ใจแทบขาดว่าตัวตนจริงๆ ของเขาเป็นใครแต่…รู้มากเกินไปรั้งแต่จะนำภัยมาหาตน แค่ทำให้สำนักหยกโลหิตติดค้างเธอก็พอแล้ว ฟู่หยวนหยวนมองหยกประจำตัวเจ้าสำนักหยกโลหิตในมือตนอย่างพึงพอใจซินหนี่มองคุณหนูของตนที่เอาแต่มองป้ายหยกในมือมาครึ่งค่อนวัน นางจึงเอ่ยขึ้นมาด้วยน้ำเสียงสงสัย “คุณหนูท่านนั่งมองป้ายหยกชิ้นนี้มาครึ่งค่อนวันแล้วนะเจ้าคะ ป้ายหยกนี่มีอะไรดีรึเจ้าคะ”“เจ้าไม่รู้อะไร นี่น่ะของดี” ฟู่หยวนหยวนกล่าวยิ้มๆ ก่อนเก็บป้ายหยกชิ้นนั้นเข้าไปในมิติ เธอหันหน้าไปพูดกับซินมี่ด้วยน้ำเสียงนุ่มนวล “มี่เอ๋อเจ้าให้คนไปเตรียมรถม้าให้ข้าที ข้าจะไป ‘ตลาดไฉซี’ สักหน่อย”“เจ้าค่ะ” ซินมี่รีบไปจัดการตามที่คุณหนูของตนสั่งทันที แม้ในใจจะรู้สึกแปลกใจเล็กน้อย เพราะปกติคุณหนูของพวกนางไม่ค่อยออกนอกจวนเท่าไหร่หากไม่จำเป็นจริงๆ ตลาดไฉซีจะเปิดเฉพาะตอนกลางคืน ตลอดสี่ปีที่นางรับใช้คุณหนูใหญ่ ไม่เคยมีสักครั้งที่คุณหนูใหญ่จะอยา

  • ฟู่หยวนหยวน คุณหนูใหญ่ไร้ค่าแห่งจวนราชครู   พวกเขาเล่นละครไม่เก่ง

    "ท่านหมอ" โย่วซานซึ่งยืนอยู่อีกด้านอึ้งตะลึงไปโดยพลัน "ไฉนท่านถึงจับชีพจรตนเองเล่า"ฮั่วกงเหวินที่เปลือยหลังหันกลับมาเพ่งมองหญิงสาวที่อ้างตัวว่าเป็นหมอแวบหนึ่ง ยามนี้ฟู่หยวนหยวนได้วางมือทั้งสองข้างลงแล้วกล่าวอย่างนิ่งสงบ "ท่านยังคงมองด้านหน้าเอาไว้ อย่าขยับไปขยับมา"ฮั่วกงเหวินเลิกคิ้วเล็กน้อย ย้ายสายตากลับมาเบื้องหน้า ฟู่หยวนหยวนหยิบยาขึ้นมาป้ายลงบนบาดแผลตรงไหล่ของเขา หลังจากนั้นจึงหยิบเข็มเงินขึ้นมาฝังลงไปตามจุดใหญ่ๆ สองสามจุดบนแผ่นหลังของเขา ฝีมือแน่วนิ่งไม่ติดขัด นัยน์ตาของฟู่หยวนหยวนเข้มขึ้นเล็กน้อยเมื่อสังเกตเห็นอะไรบางอย่าง“พิษชนิดนี้ถึงแม้แปลกประหลาดอยู่บ้าง แต่ไม่ร้ายแรงถึงชีวิต ใช้เวลาหนึ่งวันก็สามารถขจัดออกได้จนหมดสิ้น" ฟู่หยวนหยวนกล่าวขณะนำยาเก็บเข้าอกเสื้อของตนโย่วซานถอนหายใจเฮือกอย่างโล่งใจ "เป็นเช่นนั้นก็ดี"ฟู่หยวนหยวนถือพู่กันเขียนใบสั่งยามอบให้โย่วซาน "หนึ่งเค่อให้หลังข้าค่อยมาถอนเข็มออก ใช่แล้ว ท้องข้าหิวนิดหน่อย ท่านให้สาวใช้ทำอาหารมาให้ข้าสักสองสามอย่างได้หรือไม่ ส่งให้ที่ศาลาด้านนอกก็ได้""ได้แน่นอน" โย่วซานยิ้ม "ขนมอื่นๆ ต้องการหรือไม่"“ถ้าได้ก็ขอบคุณมาก”โย่

  • ฟู่หยวนหยวน คุณหนูใหญ่ไร้ค่าแห่งจวนราชครู   สำนักหยกโลหิต

    "ไร้ยางอาย!" โย่วซานชูกระบี่ซึ่งเป็นอาวุธประจำตัวของตนขึ้น "เจ้าอย่าได้หมายจะทำร้ายเจ้าสำนักหยกโลหิตของพวกเรามิฉะนั้นแล้วกระบี่ของข้าจะไม่ละเว้นเจ้า"สำนักหยกโลหิต!!!บนใบหน้าของฟู่หยวนหยวนปรากฏแววปีติยินดี เธอรู้จักสำนักหยกโลหิตเพราะความทรงจำของเจ้าของร่างเดิม หากสามารถทำให้สำนักหยกโลหิตติดค้างน้ำใจเธอได้ล่ะก็ ชั่วชีวิตที่เหลือก็ไม่จำเป็นต้องกังวลเรื่องคนหนุนหลังแล้ว ในหัวของคุณหมอสาวเริ่มวางแผนอย่างรวดเร็ว เธอเฝ้ามองสถานการณ์เงียบอย่างไม่ละสายตาหย่วนอู่เสวียนให้สัญญาณมือ องครักษ์สิบกว่าคนพลันวิ่งออกมาจากที่ซุ่มด้านข้างคนของสำนักหยกโลหิตเห็นสภาพการณ์แล้วก็รู้ทันทีว่าสถานการณ์เช่นนี้พวกตนยากจะตีฝ้าวงล้อมออกไปได้ ฮั่วกงเหวินรีบส่งสายตาบอกใบ้ให้ทุกคนใช้ยุทธวิธีสู้พลางถอยพลาง รอจังหวะเหมาะหาหนทางหนีเอาตัวรอดการต่อสู้เปิดฉากขึ้น องครักษ์ฝ่ายบุ๋นและบู๊คอยคุ้มกันอยู่ร่างกายนายท่านของตนที่ถูกพิษอย่างเข้มแข็ง ผู้ใต้บังคับบัญชาคนอื่นๆ เข้าต่อกรกับศัตรูอย่างเหี้ยมหาญ พยายามช่วยแบ่งเบาภาระองครักษ์ทั้งสองให้มากที่สุดยิ่งต่อสู้จำนวนคนก็ยิ่งลดน้อยลง ในดวงตาของฮั่วกงเหวินฉายประกายเคร่งขรึมเยียบเ

More Chapters
Explore and read good novels for free
Free access to a vast number of good novels on GoodNovel app. Download the books you like and read anywhere & anytime.
Read books for free on the app
SCAN CODE TO READ ON APP
DMCA.com Protection Status