ตอนที่8

ตอนที่8

หลับไปราวชั่วโมงเศษเซี่ยมู่เฉินก็ถูกปลุกขึ้นมาวัดความดันและนำไปตรวจอีกครั้งเพื่อจะให้แน่ใจว่าก้อนเลือดในหัวขณะนี้จะไม่เป็นอันตรายอะไรเพิ่มขึ้นนอกจากไปกดไม่ให้เขามองเห็นสิ่งต่างๆ ได้ราวกับเป็นคนตาบอดถาวรแบบนี้

"เป็นอย่างไรบ้างครับคุณหมอ?"

คนถามนี้กลับเป็นท่านนายพซี่ยที่รีบร้อนมาให้ทันขณะบุตรชายของเขานั้นเข้าตรวจอย่างละเอียดถี่ถ้วนอีกรอบเพื่อยืนยันว่าอาการมองไม่เห็นนั้นจะสามารถรักษาให้หายได้จริงๆ

"เป็นอย่างที่ตรวจไปตั้งแต่เมื่อวานหลังคุณชายสามเซี่ยฟื้นครับท่านนายพล สามารถรักษาหายได้แน่นอนด้วยการผ่าตัดเอาเลือดเสียที่ตอนนี้จับเป็นก้อนกดทับส่วนของการมองเห็นอยู่แน่นอน"

"แล้วเลือดนี้จะทำอันตรายอะไรเพิ่มขึ้นอีกไหมครับ"

ก็ยังเป็นท่านนายพลเซี่ยที่สอบถามอาการทั้งหมดเห็นแล้วหลินเสี่ยวเฉียวนั้นก็อดจะนึกอิจฉาคุณชายสามเซี่ยขึ้นมาเล็กน้อย เขาทำบุญด้วยอะไรกันนะนอกจากจะเกิดมารูปหล่อพ่อรวยแล้วพ่อของเขายังมากและห่วงใยอีกฝ่ายมากขนาดนี้อีกด้วย หากรู้เธอจะได้รีบทำบ้างทำให้มากชาติหน้าเธอจะได้มีพ่อแบบเขาบ้าง

"นี่ก็ใกล้เวลาอาหารเย็นแล้ว โจ๊กเมื่อกลางวันอร่อยดี เธอไปซื้อให้ฉันอีกสิ"

"ได้ค่ะ"

หลังจากตรวจเสร็จและพูดคุยกับนายแพทย์เจ้าของไข้เรียบร้อยบุรุษพยาบาลก็เข็นรถเข็นกลับมาส่งเซี่ยมู่เฉินที่ห้องพัก พอใกล้ถึงห้องชายหนุ่มอยากคุยกับบิดาส่วนตัวเขาจึงออกไปไล่ยันตัวแสบให้ไปซื้อของกิน ซึ่งหลินเสี่ยวเฉียวก็รับปากและจากไปทันทีเช่นกัน

“มีอะไรหรือเปล่าเฉินเอ๋อร์?"

เป็นพ่อลูกกันมา24ปีมีหรือที่เซี่ยเผยเหิงนั่นจะจับกิริยาท่าทางของบุตรชายไม่ได้

"ให้ถึงห้องก่อนเถอะครับ"

"อ๋อ ได้"

แค่นี้ท่านนายพลเซี่ยก็พอจะทราบแล้วว่าบุตรชายมีเรื่องสำคัญอยากจะพูดอยากจะปรึกษาจริงๆ ซึ่งพอบุรุษพยาบาลจากไป เซี่ยมู่เฉินก็เริ่มที่จะเล่าถึงเหตุการณ์อุบัติเหตุและเรื่องที่เขาสงสัย ก่อนจะขอคนที่วางใจได้จากบิดาให้มาดูแลเขาระหว่างที่ตนเองยังตามองไม่เห็นหลังจากต้องกลับไปพักฟื้นที่คฤหาสน์สกุลเซี่ยเมื่อต้องออกจากโรงพยาบาล

"ได้เดี๋ยวพ่อจะจัดคนมาให้ แต่คนที่จะดูแลแกอย่างใกล้ชิดให้เป็นเสี่ยวเฉียวก็แล้วกัน"

เมื่อเขานำความคิดที่ตนเองอาจถูกคนปองร้ายไปปรึกษาบิดาเช่นท่านนายพลเซี่ยนั้นจะแนะนำทหารใต้ปกครองสักคนมาดูแลใกล้ชิดกลับแนะนำเด็กสาวอายุ17ปีที่เป็นภรรยาหนุนดวงของเขาเสียได้เซี่ยมู่เฉินให้แปลกใจนัก

"ทำไมถึงเป็นเธอ"

ไม่ได้ต่อต้าน แต่เซี่ยมู่เฉินกลับถามเหตุผลที่บิดาเลือกใช้เด็กสาวอายุน้อยแทนที่จะเป็นนายทหารฝีมือดีสักคนให้คอยรับใช้ใกล้ชิดเขา ถึงคนทั้งโลกชายหนุ่มอาจสงสัยหรือไม่วางใจได้ แต่กับบิดาเซี่ยมู่เฉินกลับวางใจและเชื่อถืออีกฝ่ายจนหมดใจ เช่นเดียวกับท่านนายพลเซี่ยที่เชื่อใจบุตรชายคนนี้มาก

"เสี่ยวเฉียวเป็นเด็กซื่อๆ ไม่มีเล่ห์เหลี่ยม แต่ก็ไม่โง่ อีกอย่างก็เพราะเสี่ยวเฉียวเป็นแค่เด็กสาวชาวบ้านธรรมดีคนหนึ่งเท่านั้น ใครจะไประแวงเด็กคนนี้ ที่สำคัญ เสี่ยวเฉียวไม่มีใครในครอบครัว คนแบบนี้ไม่ต้องกลัวว่าจะมีใครเอาครอบครัวมาบีบบังคับให้ทำเรื่องไม่ดี และไม่ใช่แค่เสี่ยวเฉียวพ่อจะจัดคนให้แกอีกสามคนเสี่ยวเฉียวนั้นฉันวางให้เป็นดวงตาของแกในตอนนี้"

สายตาของคนผ่านโลกมาครึ่งร้อยย่อมมองหลินเสี่ยวเฉียวได้ทะลุปรุโปร่งตั้งแต่ไม่กี่วันแรกแล้ว เด็กสาวคนนี้ร่าเริงสดใสและซื่อตรงมาก แถมยังเฉลียวฉลาดไม่น้อย เรียกว่าถูกชะตาก็คงไม่ผิดนัก ท่านนายพลเซี่ยชอบเด็กสาวคนนี้มาก หากอนาคตเซี่ยมู่เฉินนั้นกลับมาดวงตามองเห็นแล้วเขาไม่ต้องการเป็นสามีภรรยากับหลินเสี่ยวเฉียวจริงๆ ก็คิดว่าจะรับเด็กสาวเป็นบุตรสาวธรรมแน่นอน

"หากคุณพ่อคิดว่าดีผมก็ไม่มีอะไรจะคัดค้าน"

สุดท้ายเซี่ยมู่เฉินก็ตามใจบิดา อย่างน้อยเขาก็เชื่อใจท่านนายพลเซี่ยที่สุดอยู่แล้ว หากบิดาของเขาบอกว่าหลินเสี่ยวเฉียวเหมาะจะเป็นคนสนิทของเขาเซี่ยมู่เฉินก็เห็นชอบเช่นกัน

"เดี๋ยวฉันจะเรียกเสี่ยวเฉียวไปตกลงกันส่วนตัว ส่วนแกหากมีอะไรจะตกลงกับเธอแกก็พูดให้ชัดเจน เสี่ยวเฉียวยังเด็ก เขาเดาใจคนไม่เก่งหรอก แกคิดอะไรต้องการแบบไหนก็ตกลงกันเสียไม่บอกไม่พูดเสี่ยวเฉียวจะไม่เข้าใจ"

ท่านนายพลเซี่ยแนะนำบุตรชายเช่นคนอาบน้ำร้อนมาก่อน เซี่ยมู่เฉินเป็นพวกท่ามาก ส่วนหลินเสี่ยวเฉียวเป็นเด็กสาวซื่อๆ เขาเลยต้องรีบเตือนสติก่อนบุตรชายจะทำเสียเรื่องหากอีกฝ่ายเอาแต่ไม่พูดแต่แสดงออกแล้วคิดว่าเด็กสาวจะเข้าใจ

"รู้แล้วครับ อีกไม่กี่วันผมคงออกจากโรงพยาบาลได้เท่าที่คุยกับคุณหมอ"

เซี่ยมู่เฉินเอ่ยออกมาแบบนั้นท่านนายพลเซี่ยก็นิ่งคิดไปครู่หนึ่ง เพราะหากภายในสกุลเซี่ยนั้นมีบางคนคิดร้ายกับเซี่ยมู่เฉินจริง ให้เขากลับไปพักภายในสกุลเซี่ยคงไม่เป็นผลดี แต่จะให้ไปอยู่ที่อื่นก็คงตีตนไปก่อนไข้เกินไป

"แกไปพักที่บ้านของคุณลุงก็แล้วกัน"

ท่านนายพลเซี่ยตัดสินใจได้ในที่สุด เพราะบัดนี้บุตรชายคนเล็ดเกิดตาบอดถึงจะแค่ชั่วคราว ทว่าแค่มองไม่เห็นก็อันตรายกับเซี่ยมู่เฉินมากแล้ว

"อย่าเพิ่งเลยครับพักที่สกุลเซี่ยผมว่าเหมาะสมที่สุด เพราะหากไปไกลจะรู้ได้อย่างไรว่าที่พวกเราสงสัยมันจริงหรือแค่คิดกันไปเอง"

เซี่ยมู่เฉินไม่เห็นด้วยเพราะเขาอยากพิสูจน์ว่าแท้จริงเขาแค่ระแวงเกินไปหรือว่าภายในสกุลเซี่ยมีคนคิดร้ายกับเขาจริงๆ

"แต่มันเสี่ยงมากนะเฉินเอ๋อร์อีกอย่างแกไปอยู่ที่บ้านของคุณลุงที่หนานเป่ยนอกจากปลอดภัยแน่นอนแล้วยังจะได้พักฟื้นระหว่างเตรียมตัวผ่าตัดครั้งต่อไปอีกด้วย ไปพักที่บ้านของคุณลุงของแก่บรรยากาศดีเหมาะสมจริงๆ"

"แล้วให้ผมทิ้งคุณพ่ออยู่ฉางซาแค่คนเดียวหรือครับ"

"กลัวอะไรพ่อมีคนติดตามตั้งมาก"

"คนติดตามปกป้องคุณพ่อจากคนภายนอกได้แต่หากเป็นคนภายในเล่าครับ"

"…"

"เถอะนะครับให้ผมอยู่ อย่างน้อยก็มียัยตัวแสบอยู่ใกล้ชิดผมคุณพ่อเชื่อใจเธอไม่ใช่หรือ ไหนจะคนของคุณพ่ออีก"

ท่านนายพลเซี่ยจนด้วยคำพูดจะโต้แย้งกับบุตรชายในข้อนี้สุดท้ายจึงได้บอกว่าหากเกิดอะไรที่น่าสงสัยอย่างไรเขาก็จะรีบส่งเซี่ยมู่เฉินไปอยู่ที่หนานเป่ยซึ่งเป็นพี่ชายแท้ๆ ของมารดาเซี่ยมู่เฉินทันที