มงกุฎกล้วยไม้ 22/5

...เมื่อเจ้าหน้าที่ตำรวจตีวงเข้ามาถึงกลุมเป้าหมายโดยทุกนายประทับปืนคุมเชิงในท่าพร้อมยิง และมีสายสืบกับเจ้าหน้าที่ตำรวจส่วนหนึ่งรีบวิ่งเข้าไปถึงตัวลูกน้องพ่อเลี้ยงที่ถูกต้อนให้รวมกลุ่มกันเป็นสิบคนแล้วทำการปลดอาวุธ แม้หลายคนพยายามต่อต้านแต่ก็ไม่เป็นผล

ปัง!!! ปัง!!!!

...เสียงปืนสองนัดดังมาจากด้านในโกดัง ทุกคนที่อยู่ด้านนอกไม่ว่าจะเป็นตัวพ่อเลี้ยงหรือลูกน้องหรือแม้กระทั่งเจ้าหน้าที่ทั้งหมดก็ต้องรีบหมอบลงกับพื้นหรือวิ่งหาที่กำบัง

...เพราะมีลูกน้องพ่อเลี้ยงส่วนหนึ่งที่อยู่ด้านในโกดังยิงขู่ออกมาเพื่อจะเปิดจังหวะให้ทุกคนหนี

...เสียงปืนนั้นทำให้ลูกน้องที่กำลังโดนจับกุมรีบวิ่งฝ่าเจ้าหน้าออกไปเพื่อหลบหนี แต่บางคนก็วิ่งหนีไม่พ้นเพราะมีชุดตำรวจตีวงนอกอยู่ส่วนนึงเข้าจับกุมได้ทัน

...ความอลหม่านเกิดขึ้นในพริบตาเมื่อบางคนวิ่งหนีไปได้ถึงถนน

ปัง!!!!! ปัง!!!

ปัง!!!!

ปังงง!!!!

...เสียงปืนดังขึ้นหลายนัดเพื่อยิงสกัดลูกน้องพ่อเลี้ยงไม่ให้หนีดังสนั่นก้องสะเทือนไปทั่วบริเวณ

...พ่อเลี้ยงใช้จังหวะชุลมุนนี้รีบวิ่งอ้อมไปยังด้านหลังโกดัง เพราะด้านหน้าและด้านข้างมีเจ้าหน้าที่ปิดกั้นเต็มไปหมด

...ลูกน้องคนหนึ่งวิ่งออกมาจากในโกดังเตรียมจะพุ่งหนีฝ่าเจ้าหน้าที่ออกไปแต่หมวดเบญรดากระโดดล็อคคอและยกเข่าดัดหลังได้ทัน

“โอ๊ยยยยยยย!!! ยอมแล้วววว ยอมแล้วๆๆๆ โอ๊ยเจ็บๆๆ”

...เมื่อกดร่างนั้นให้หงายลงกับพื้นเบญรดารีบควบคุมการเคลื่อนไหวโดยกระทืบลงบนลูกกระเดือก แล้วร่างนั้นก็ดิ้นพล่านอย่างเจ็บปวด และเป็นเวลาเดียวกันกับที่ตำรวจเข้าล็อคตัวมันทันที

...เบญรดาซึ่งมองพ่อเลี้ยงทรงพลอยู่ก่อนแล้วก็ทันได้เห็นว่าพ่อเลี้ยงวิ่งอ้อมโกดังไปยังด้านหลัง เธอหันไปมองฟากตรงข้ามแล้วรีบวิ่งไปเพื่อจะดักทางพ่อเลี้ยงจากอีกฝั่ง

...เมื่อพ่อเลี้ยงวิ่งอ้อมมายังด้านหลังโกดัง แสงไฟหลอดใหญ่ส่องลงมาจากเพดานสูงทำให้ความสว่างนั้นกินพื้นที่ไปทั่วบริเวณ และทันใดนั้นพ่อเลี้ยงก็มองเห็นว่ามีคนชุดดำกำลังวิ่งมายังอีกด้านของโกดัง ปืนที่พ่อเลี้ยงเหน็บไว้ด้านหลังก็ถูกดึงออกมารวดเร็ว

...ร่างชุดดำนั้นวิ่งใกล้เข้ามาๆ พ่อเลี้ยงทรงพลยืนในท่าพร้อมยิงแล้วยกปากกระบอกปืนขึ้นส่องไปยังคนชุดดำที่วิ่งเข้ามาหาเขา

...แต่คนชุดดำที่กำลังวิ่งเข้ามานั้นก็ไวกว่าที่พ่อเลี้ยงจะรู้ทัน

ปัง!! ปัง!! ปัง!!

...ปืนในมือพ่อเลี้ยงปล่อยกระสุนออกไปสามนัดซ้อน แต่ร่างในชุดดำรีบกระโดดม้วนหน้าออกไปนอกบริเวณชายคาโกดังเพื่อหลบกระสุนและยังกลิ้งยังออกไปอีกหลายตลบเพื่อให้พ้นรัศมีหัวกระสุนของพ่อเลี้ยง

...เมื่อร่างชุดดำกลิ้งไปปะทะกับเนินดินเล็กๆ จึงรีบหดตัวโดยใช้เนินดินเป็นที่กำบัง และเมื่อเล็งสายตาเป้าหมายเจอก็พบว่าพ่อเลี้ยงยังยืนอยู่กับที่ใต้หลอดไฟดวงใหญ่นั่นและมองมายังเนินดินพร้อมกับเล็งปืนมาเพื่อหาจังหวะเหนี่ยวไก

...นี่เป็นนัยยะสลับพื้นที่ เพราะส่วนใหญ่ผู้ร้ายจะอยู่ในที่มืด และเจ้าหน้าที่จะอยู่ในที่แจ้ง แต่ตอนนี้หมวดเบญรดากลับเป็นฝ่ายได้เปรียบที่ได้หลบอยู่หลังเนินดินซึ่งความสว่างเพียงแค่สลัวๆ เท่านั้น แต่ผู้ร้ายอย่างพ่อเลี้ยงกลับยืนเต็มร่างใต้ความสว่างของหลอดไฟอยู่ตรงนั้น

...เบญรดายกปืนสั้นขึ้นเล็งในท่านอนราบ คำสั่งท่าน ผบ.ตร. คือจับเป็นเธอจึงพุ่งสายตาปานเหยี่ยวไปยังขาข้างหนึ่งของพ่อเลี้ยงแล้วกลั้นหายใจ

ปัง!!!

“โอ๊ยยยยยย!!”

...ร่างพ่อเลี้ยงสะดุ้งตกใจเมื่อโดนเจาะขาจนถึงเซถอยหลังแล้วทิ้งก้นจ้ำเบ้าลงกับพื้น

“วางอาวุธ!! แล้วยกมือขึ้น!!!”

...เบญรดาตะโกนสั่งออกไป

...พ่อเลี้ยงก้มลงเห็นเลือดตัวเองไหลออกจากหน้าขาก็หน้าซีดทันที ความเจ็บแปลบจากบาดแฟลเริ่มแผ่มากขึ้นพร้อมๆ กับเลือดที่ไหลออกมาจนขาสั่น และดูเหมือนจะหมดหนทางต่อสู้เสียแล้ว พ่อเลี้ยงทรงพลจึงจำใจโยนปืนออกไปเพื่อแสดงความจำนน

...เบญรดาเห็นว่าพ่อเลี้ยงโยนปืนออกมาแล้วก็ลุกขึ้นยืนแต่ยังเล็งปืนไปยังพ่อเลี้ยงและเพ่งมองแบบตาไม่กระพริบ

“โอ๊ยๆๆๆ ยอมแล้วโว้ยยยย!!! สัตว์เอ้ยยย!!”

...พ่อเลี้ยงนั่งหน้าตาเหยเกครวญครางอย่างเจ็บปวด มือข้างหนึ่งกดปิดปากแผลไว้ แต่มืออีกข้างนั้นเบญรดามองไม่ถนัดเพราะร่างนั้นนั่งบิดเร่าๆ ไปมาเพราะความเจ็บปวด

...ทว่าขณะนั้นเบญรดาไม่รู้เลยว่าพ่อเลี้ยงกำลังดึงปืนพกขนาดเล็กที่ซ่อนไว้อีกกระบอกออกมาจากไหนก็ไม่รู้

...เสี้ยวจังหวะกระพริบตา พ่อเลี้ยงแอ่นตัวขึ้นนั่งตรงอย่างมั่นคงพร้อมกับวาดมือที่ถือปืนกระบอกเล็กขึ้นมา เปรียบความของผึ้งกระพือปีกบินหนึ่งครั้งใช้ความเร็วเท่าไหร่และกระสุนถูกปล่อยออกมาอย่างรวดเร็วเท่าผึ้งกระพือปีกเท่านั้น

ปัง!!!

ปังงงง!!!!!!!!

...เสียงปืนสองนัดซ้อนดังขึ้นแทบจะพร้อมกัน และต่อให้พ่อเลี้ยงว่องไวแค่ไหนแต่เบ็ญรดาย่อมไวกว่าแน่นอน เพราะเสียงปืนนัดแรกนั้นถูกปล่อยกระสุนออกจากปืนของเบญรดาที่เห็นแล้วว่าพ่อเลี้ยงกำลังจะเหนี่ยวไกหาเธอ และเสียงปืนนัดที่สองที่ดังซ้อนขึ้นมาจนเกือบจะเป็นเสียงเดียวกันนั้นคือกระสุนที่ถูกปล่อยจากปืนในมือพ่อเลี้ยงนั่นเอง

...เบญรดาถึงกับเซถอยหลังหลังจากจากกระสุนของพ่อเลี้ยงพุ่งเข้ามากระทบตัวเธอ เธอเห็นผ่านๆ ว่าร่างพ่อเลี้ยงหงายหลังลงไปแค่นั้น ก่อนที่ร่างเธอจะเซถอยหลังไปหลายก้าวตามแรงกระแทกของกระสุนที่พุ่งชนเข้ามากลางอก