Share

มนต์ดำร่ายรักเสน่หา
มนต์ดำร่ายรักเสน่หา
Author: Charuda Singsathon

บทนำ

last update Last Updated: 2025-12-22 17:02:08

"มึงมันหน้าด้าน! แย่งผัวชาวบ้าน!" เสียงแหบพร่าดังเสียดแทงแก้วหู ราวกับมีใครมากระซิบข้างหูด้วยความเคียดแค้นผีร้ายตนนั้นชี้หน้าด่าทอไหมด้วยความเกลียดชัง "กูขอให้ชีวิตมึงมีแต่ความฉิบหาย!

ครบรอบวันเกิดอายุ 25 ปีของไหมเธอได้รับการเซอร์ไพรส์ขอแต่งงานจากแฟนหนุ่มที่คบหาดูใจกันมา 2 ปี หลังจากนั้นชีวิตของเธอก็เปลี่ยนไป ใครๆ ก็บอกให้ระวังช่วงเบญจเพสแต่ใครจะไปรู้ว่ามันจะหนักขนาดนี้

นิยายเรื่องนี้แต่งจากจิตการของผู้เขียน ไม่ได้มีเจตนาทำให้ผู้ใดเสียหาย หากท่านอ่านแล้วไม่ถูกจริตเป็นเพราะนักเขียนทำไม่ดีพอโปรดกดออกและเลื่อนผ่านอย่าได้ต่อว่าและซ้ำเติมกันเลย แต่หากถูกใจขอความกรุณากดเข้าชั้น กดติดตาม กดใจและฝากคอมเม้นท์ให้นักเขียนได้มีกำลังใจปั้นงานต่อหน่อยนะคะ

ขอบพระคุณมาณที่นี้🙏🙏🙏

นิยายเรื่องนี้เป็นทรัพย์สินทางปัญญาและได้รับความคุ้มครองตามพระราชบัญญัติลิขสิทธิ์ พ.ศ. 2537 โดยสมบูรณ์ ลิขสิทธิ์ในงานเขียนนี้เป็นของ [นามปากกา Charuda Sinsathon] แต่เพียงผู้เดียว

"ของขวัญวันเกิดครับ"

ภพยื่นกล่องของขวัญสีสวยมาให้ไหมด้วยรอยยิ้มอบอุ่น ดวงตาคมของเขาเป็นประกายระยิบระยับยามมองมาที่เธอ ไหมรับกล่องนั้นมาด้วยหัวใจที่พองโต เธอรู้สึกโชคดีเหลือเกินที่ภพ แฟนหนุ่มของเธอเป็นคนเสมอต้นเสมอปลายและดีกับเธอมากตั้งแต่คบกันมา ทุกช่วงเวลาที่อยู่ด้วยกันเต็มไปด้วยความสุขและความใส่ใจ จนเธอแทบไม่เคยรู้สึกเหงาหรือขาดอะไรเลย

"ขอบคุณนะคะภพ" ไหมเอ่ยเสียงหวาน พร้อมกับยื่นมือไปสัมผัสมือของเขาอย่างรักใคร่ ความรู้สึกอบอุ่นแผ่ซ่านไปทั่วฝ่ามือเมื่อนิ้วของทั้งสองประสานกัน ภพมักจะทำให้เธอรู้สึกพิเศษเสมอ ไม่ว่าจะเป็นเรื่องเล็กน้อยแค่ไหนก็ตาม

ไหมค่อยๆ บรรจงแกะห่อของขวัญด้วยความตื่นเต้น ภายในกล่องกำมะหยี่สีน้ำเงินเข้ม ปรากฏสร้อยคอทองคำขาว จี้รูปพระจันทร์เสี้ยวประดับด้วยเพชรเม็ดเล็กๆ ส่องประกายสวยงามจับตา

"ว้าว! สวยจังเลยค่ะภพ ไหมชอบมากๆ เลย" ไหมอุทานด้วยความประทับใจ ดวงตาคู่สวยเป็นประกายวิบวับเมื่อจ้องมองสร้อยคอเส้นนั้น เธอเงยหน้ามองภพด้วยรอยยิ้มกว้าง "ขอบคุณนะคะที่รัก"

ภพยิ้มตอบอย่างอ่อนโยน เขายื่นมือไปปลดสร้อยคอเส้นเก่าที่ไหมใส่อยู่ แล้วบรรจงสวมสร้อยคอพระจันทร์เสี้ยวให้เธออย่างเบามือ เรือนคอระหงของไหมดูงดงามขึ้นเมื่อมีสร้อยเส้นใหม่ประดับอยู่

"เหมาะกับไหมมากครับ" ภพกระซิบข้างหูเธอเบาๆ จนไหมรู้สึกร้อนผ่าวไปทั้งใบหน้า เธอซบหน้าลงบนอกแกร่งของเขาด้วยความเขินอายและความสุขที่เอ่อล้นอยู่ในหัวใจ

ตลอดระยะเวลาที่คบกันมา ภพไม่เคยทำให้ไหมผิดหวัง เขาเป็นสุภาพบุรุษ อบอุ่น เอาใจใส่ และดูเหมือนจะเข้าใจเธอไปเสียทุกเรื่อง ไหมจึงมั่นใจในความรู้สึกของตัวเองว่าเธอรักผู้ชายคนนี้หมดหัวใจ และวาดฝันถึงอนาคตที่สวยงามร่วมกัน โดยไม่เคยระแคะระคายเลยว่าภายใต้ภาพลักษณ์แสนดีนั้น ภพซ่อนความลับบางอย่างที่พร้อมจะทำลายโลกทั้งใบของเธอให้พังทลายลง...

"ไหมวันนี้วันเกิดแกไปฉลองที่ไหนดี ฉันมีของขวัญให้แกด้วยนะ" แพร เพื่อนสนิทของไหมเอ่ยถามด้วยน้ำเสียงสดใส พร้อมกับยื่นถุงของขวัญสีหวานมาให้

ไหมรับถุงของขวัญมาพลางยิ้มบางๆ "ขอบคุณนะแพร แกไม่ต้องเปลืองเงินซื้อให้ฉันหรอก"

"บ้า! วันเกิดเพื่อนทั้งที จะไม่ให้ได้ยังไงล่ะ รีบๆ บอกมาสิว่าคืนนี้จะไปฉลองที่ไหน ฉันจะได้เตรียมตัว" แพรคะยั้นคะยอด้วยท่าทางกระตือรือร้น

"ภพจองร้านให้แล้ว บอกให้ชวนเพื่อนๆ ไปด้วย แกไปชวนดิเผื่อมีใครอยากไป" ไหมตอบพลางหยิบโทรศัพท์ขึ้นมาดูข้อความ ภพเอาใจใส่เธอเสมอ แม้กระทั่งเรื่องเล็กน้อยแบบนี้

"จะดีหรือปกติแกไม่ชอบคนเยอะๆ นิ" แพรเลิกคิ้วเล็กน้อยด้วยความสงสัย ปกติไหมไม่ใช่คนที่ชอบงานสังสรรค์ที่มีคนพลุกพล่านเท่าไหร่

"เขาบอกสั่งเหล้าเบียร์เยอะไง ก็เลยให้ชวนคนอื่นไปด้วยแกก็ชวนแค่เพื่อนแผนกเราก็แล้วกัน" ไหมอธิบายด้วยรอยยิ้มบางๆ เธอก็ไม่ได้ชอบความวุ่นวายนัก แต่เมื่อภพตั้งใจจัดงานให้ขนาดนี้ เธอก็ไม่อยากขัดใจ

"อืมๆ เดี๋ยวฉันลองไปชวนนะ" แพรพยักหน้าเข้าใจ แม้จะยังรู้สึกแปลกใจอยู่บ้าง แต่เมื่อเห็นรอยยิ้มมีความสุขของไหม เธอก็ไม่อยากซักไซ้อะไรอีก "แล้วเจอกันเย็นนี้นะยะ เเต่งตัวสวยๆ เลยเพื่อน"

"จ้าๆ โอเค" ไหมหัวเราะเบาๆ เมื่อเห็นท่าทางตื่นเต้นของเพื่อนสนิท ในใจของเธอเองก็รู้สึกดีใจไม่น้อยที่จะได้ฉลองวันเกิดกับคนที่เธอรักและเพื่อนสนิท แม้ลึกๆ แล้วจะมีความรู้สึกบางอย่างที่บอกไม่ถูกแวบเข้ามาในความคิด แต่ไหมก็เลือกที่จะปัดมันทิ้งไป เธออยากมีความสุขกับวันนี้ให้มากที่สุด โดยไม่คิดถึงเรื่องอื่นใด...

คืนนี้ไหมบรรจงแต่งแต้มใบหน้าสวยหวานอย่างพิถีพิถัน เธอเลือกชุดเดรสเกาะอกสีแดงเพลิงขับผิวขาวผ่องให้ดูโดดเด่นยิ่งขึ้น เครื่องประดับชิ้นน้อยแต่สง่างามถูกนำมาสวมใส่เพื่อเพิ่มความมั่นใจ วันนี้เป็นวันพิเศษ วันเกิดครบรอบ 25 ปีของเธอ และยังเป็นวันครบรอบ 2 ปีที่เธอคบหากับภพ ชายที่เธอรักหมดหัวใจ ความสุขล้นปรี่อยู่ในอกจนยากจะเก็บซ่อน รอยยิ้มหวานประดับอยู่บนใบหน้าตลอดเวลา

โทรศัพท์มือถือในมือสั่นครืน ไหมรีบกดรับเมื่อเห็นว่าเป็นสายจากภพ

"ฮัลโหลที่รัก พอดีผมติดธุระนิดหน่อยไปรับคุณไม่ได้ให้แพรไปรับได้ไหมครับ" น้ำเสียงของภพฟังดูรีบร้อนเล็กน้อย แต่ก็ยังคงความอบอุ่นไว้เสมอ

ไหมรู้สึกวูบโหวงในใจเล็กน้อย แต่ก็พยายามไม่คิดมาก "ได้ค่ะภพ เดี๋ยวยังไงไหมจะไปกับแพร ภพรีบตามมานะคะ" เธอไม่อยากให้เรื่องเล็กน้อยมาทำให้ค่ำคืนพิเศษนี้กร่อยลง

"ครับผม" ภพรับคำสั้นๆ ก่อนจะวางสายไป ไหมถอนหายใจเบาๆ แล้วรีบโทรหาเพื่อนสนิททันที

"ฮัลโหลแพร แกมารับฉันหน่อยพอดีภพติดธุระด่วนนิดหน่อยเลยให้แกมารับฉันไปก่อน"

"ได้ๆ แกเสร็จยังล่ะ" แพรตอบกลับมาด้วยน้ำเสียงกระฉับกระเฉง

"เสร็จแล้ว" ไหมตอบพลางมองกระจกสำรวจความเรียบร้อยของตัวเองเป็นครั้งสุดท้าย

"เค รอเลยเดี๋ยวฉันไปรับ"

"อืม" ไหมตอบรับสั้นๆ แล้ววางสายไป เธอมองตัวเองในกระจกอีกครั้ง พยายามฉีกยิ้มให้กว้างขึ้น เพื่อไล่ความรู้สึกหน่วงๆ ในใจออกไป คืนนี้เป็นคืนพิเศษของเธอ เธอต้องมีความสุข... แม้จะไม่มีภพอยู่ข้างกายในตอนเริ่มต้นก็ตาม

Continue to read this book for free
Scan code to download App

Latest chapter

  • มนต์ดำร่ายรักเสน่หา   ตอนที่ 31 พบเจอเขาอีกครั้ง

    ในความเงียบสงัดของกลางดึกที่สองร่างหลับใหลอยู่เคียงข้างเตียงผู้ป่วยหนัก ไหมก็ถูกรบกวนด้วยฝันร้ายอันน่าสะพรึงกลัว ในห้วงนิมิตอันมืดมิดนั้น เธอเห็นภาพพี่ชายทั้งสอง เมฆและหมอก ยืนเผชิญหน้ากับเหล่าวิญญาณสัมภเวสีที่ดาหน้าเข้ามาทำร้ายอย่างโหดเหี้ยม เสียงกรีดร้องด้วยความเจ็บปวดของพี่ชายดังก้องกังวานในหูของเธอ มันทรมานหัวใจของไหมจนแทบแหลกสลาย เธอพยายามที่จะก้าวเข้าไปช่วยเหลือพี่ชาย แต่ร่างกายกลับหนักอึ้ง ราวกับถูกตรึงไว้ด้วยโซ่ตรวนที่มองไม่เห็น เมื่อก้มลงมอง เธอจึงพบว่าวิญญาณร้ายของผีอีบัวตนเดิม พร้อมด้วยผีตัวอื่นที่น่าสยดสยอง กำลังยึดจับร่างของเธอไว้แน่นหนา มือที่เย็นเยียบและน่าขยะแขยงของพวกมันรัดตรึงแขนขาของเธอจนขยับไม่ได้ กลิ่นเหม็นคาวคลุ้งของเลือดและซากศพลอยวนเวียนอยู่รอบตัว ทำให้เธอแทบอาเจียน ไหมพยายามดิ้นรน ตะโกนร้องขอความช่วยเหลือสุดเสียง แต่ไม่มีใครได้ยิน ราวกับเธอถูกกักขังอยู่ในโลกอีกมิติหนึ่งที่แสนโดดเดี่ยวและน่าหวาดกลัว เธอได้แต่ยืนมองพี่ชายทั้งสองถูกกระทำย่ำยีอย่างทารุณ เลือดสีแดงสดไหลทะลักออกมาจากบาดแผลทั่วร่างของพวกเขา ดวงตาที่เคยอบอุ่นและอ่อนโยน บัดนี้กลับเต็มไปด้วยควา

  • มนต์ดำร่ายรักเสน่หา   ตอนที่ 30 เกือบตายในเมรุเผาศพ

    จวบจนกระทั่งถึงเวลาที่กำหนดไว้สำหรับการฌาปนกิจศพของพ่อและแม่ไหม บรรยากาศในวัดก็เต็มไปด้วยความโศกเศร้าอาลัยรัก แต่กลับไร้เงาของไหม... ความกังวลและความกระวนกระวายใจเริ่มปกคลุมทุกคนที่มาร่วมงาน ขุนศึกมองไปยังพี่ชายทั้งสองของไหมด้วยความเป็นห่วงและร้อนใจ "ไปแจ้งความกับตำรวจเลยไหมครับคุณเมฆ... คุณหมอก? เวลานานขนาดนี้แล้ว... ผมกลัวว่าจะเกิดเรื่องไม่ดีกับคุณไหม" เพราะตอนนี้ตัวขุนศึกเองก็งงกับเรื่องที่เกิดขึ้นอะไรก็ดูบังหูบังตาเขาไปหมด เมฆถอนหายใจด้วยความหนักใจ ตบบ่าพ่อครูหนุ่มเบาๆ "รอให้เผาศพพ่อกับแม่ฉันเสร็จก่อนเถอะพ่อครู... พวกเราค่อยไปแจ้งความกันอีกที... อย่างน้อยก็ให้เสร็จพิธีส่งท่านเป็นครั้งสุดท้าย... อีกอย่างมันยังไม่ถึงยี่สิบสี่ชั่วโมงด้วยซ้ำ... ตำรวจอาจจะยังไม่รับแจ้งความในทันที" หมอกมองหน้าขุนศึกด้วยความเข้าใจในความร้อนรนของเขา "ฉันรู้ว่าพ่อครูร้อนใจ... พวกฉันสองคนที่เป็นพี่ชายของไหมก็ร้อนใจไม่แพ้พ่อครูหรอก... แต่ตอนนี้สิ่งที่สำคัญที่สุดคือการส่งพ่อกับแม่ของเราให้ดีที่สุดก่อน" "ครับผม... ผมเข้าใจครับ... รอให้เสร็จงานก่อนก็ได้..." ขุนศึกตอบรับด้วยน้ำเสียงที่พยายามควบคุมให้สงบ แต่

  • มนต์ดำร่ายรักเสน่หา   ตอนที่ 29 ตามหาผู้ทำผิด

    เมื่อเดินทางถึงสถานีตำรวจ ขุนศึกก็เข้าไปแจ้งความลงบันทึกประจำวันเกี่ยวกับอุบัติเหตุที่เกิดขึ้น โดยมีไหมยืนเคียงข้างด้วยใบหน้าที่ยังคงเศร้าหมองแต่ก็แฝงไว้ด้วยความมุ่งมั่นที่จะเอาผิดผู้กระทำ "ทางเราได้ลงบันทึกประจำวันเรียบร้อยแล้วครับ" ร้อยตำรวจโทนายหนึ่งกล่าวด้วยน้ำเสียงสุภาพ "เดี๋ยวทางเราจะส่งเจ้าหน้าที่ไปตรวจสอบกล้องวงจรปิดในบริเวณที่เกิดเหตุ เพื่อหาตัวผู้ขับขี่รถคันดังกล่าวมาให้ได้ครับ คุณพอจะจำรายละเอียดหรือหมายเลขทะเบียนรถคันนั้นได้ไหมครับ?" ขุนศึกส่ายหน้าด้วยความเสียดาย "ในตอนนั้นสถานการณ์มันเกิดขึ้นเร็วมากครับคุณตำรวจ... พวกผมตกใจกันหมด... มองไม่ทันจริงๆ ครับว่ารถยี่ห้ออะไรหรือทะเบียนอะไร" "ไม่เป็นไรครับ... ทางเราจะดำเนินการสืบสวนอย่างเต็มที่และรวดเร็วที่สุดครับ... วางใจได้เลยครับ" ร้อยตำรวจโทกล่าวด้วยความหนักแน่น "ฝากด้วยนะคะคุณตำรวจ... ขอบคุณมากค่ะ" ไหมเอ่ยด้วยน้ำเสียงที่ยังคงสั่นเครือ แต่ก็มีความหวังว่าจะได้รับความยุติธรรม หลังจากให้ปากคำและลงบันทึกประจำวันเรียบร้อยแล้ว ขุนศึกก็พาไหมออกจากสถานีตำรวจ บรรยากาศรอบตัวยังคงหนักอึ้งไปด้วยความกังวลและความโกรธแค้น... พวกเขาหว

  • มนต์ดำร่ายรักเสน่หา   ตอนที่ 28 อุบัติเหตุที่เกิดจากการจงใจ

    ในวันต่อมา รินร้อนใจใคร่รู้ถึงความเคลื่อนไหวของฝั่งไหม จึงเดินทางไปยังบ้านของแม่หมอด้วยความกระวนกระวาย "แม่หมอคะ... ทางฝั่งอีนังไหมเป็นยังไงบ้างคะ? มันยังทรมานอยู่ใช่ไหมคะ?" รินเอ่ยถามด้วยน้ำเสียงที่แฝงความสะใจ แม่หมอเฒ่าหัวเราะในลำคออย่างเยือกเย็น "หึ! ถ้านังนั่นไม่มีคนช่วยเหลือป่านนี้คงนอนกระเสือกกระสนตายไปแล้ว... น่าเสียดายจริงๆ" "คนที่ช่วยอีนังไหมเป็นใครกันคะแม่หมอ? ทำไมถึงกล้ามายุ่งกับเรื่องของริน?" รินถามด้วยความสงสัยและไม่พอใจ "มันเป็นคนมีเวทย์มนต์คาถาเช่นกัน... ดูเหมือนจะเป็นพวกไสยขาว... ถึงได้เข้ามาขัดขวางแผนการของเราได้" แม่หมอตอบด้วยน้ำเสียงที่เจือความหงุดหงิด "ทำไม... ทำไมถึงมีคนมาช่วยอีนังไหมได้นะ! รินไม่เข้าใจเลย!" รินโพล่งออกมาด้วยความไม่พอใจอย่างยิ่ง แม่หมอโบกมืออย่างไม่ใส่ใจ "ช่างเถอะ... ตอนนี้แม่กำลังหาวิธีจัดการกับพวกมันทั้งคู่อยู่... จะทำให้พวกมันตายพร้อมกัน... จะได้หมดเรื่องหมดราวเสียที!" ดวงตาของแม่หมอเปล่งประกายชั่วร้าย แผนการอันน่าสะพรึงกลัวเริ่มก่อตัวขึ้นในความคิดของนาง... วันนี้ราวกับโชคชะตาเล่นตลก ในขณะที่ไหม แพร และขุนศึกเดินทางไปซื้อของใช้เล็กน้อยเ

  • มนต์ดำร่ายรักเสน่หา   ตอนที่ 27 วางแผนขโมยดวงชะตา

    รินนั่งกุมมือแม่หมอด้วยสีหน้ากังวล ดวงตาเต็มไปด้วยความไม่พอใจและความหึงหวงบวกอาฆาต "แม่หมอคะ... รินควรจะทำยังไงดีคะ? ภพเอาแต่เรียกหาอีนั่น... ขนาดนอนกับรินแท้ๆ ยังละเมอถึงแต่ชื่ออีไหมอยู่ได้!" รินระบายความอัดอั้นในใจออกมาด้วยน้ำเสียงขุ่นเคือง แม่หมอเฒ่าลูบศีรษะรินเบาๆ ด้วยความเข้าใจ "มันเป็นแค่จิตใต้สำนึกนะลูก... เดี๋ยวแม่จะจัดการให้... รับรองว่าต่อไปนี้ภพจะไม่มีวันคิดถึงอีนั่นอีกเลย" แม่หมอเริ่มจัดเตรียมเครื่องรางของขลังและทำพิธีบางอย่าง เพื่อเสริมเสน่ห์และตรึงใจภพให้รินได้อย่างสมปรารถนา บรรยากาศในห้องเต็มไปด้วยกลิ่นธูปและเครื่องยาต่างๆ ที่อบอวล "งั้นรินกลับก่อนนะคะแม่หมอ... เดี๋ยวภพจะสงสัย" รินเอ่ยลาด้วยความกระวนกระวาย "จ้ะลูก... เดินทางปลอดภัยนะ" แม่หมอพยักหน้าด้วยรอยยิ้มมีเลศนัย "เดี๋ยวรินโอนเงินค่าครูให้ตามที่ตกลงไว้นะคะ" รินกล่าวพลางหยิบโทรศัพท์มือถือขึ้นมาเตรียมโอนเงิน "จ้า... เออ... หนูริน พอดีคุณยายเออ..แม่ของแม่นะลูกแกจะยกบ้านให้แม่น่ะ...แต่แม่อยากจะยกให้รินเพราะแม่แก่แล้ว" แม่หมอเอ่ยขึ้นด้วยน้ำเสียงสบายๆ พร้อมกับยื่นโทรศัพท์มือถือที่แสดงรูปภาพบ้านหลังหนึ่งให้รินดู เ

  • มนต์ดำร่ายรักเสน่หา   ตอนที่ 26 สูญเสียครั้งยิ่งใหญ่

    ขุนศึกกอดร่างที่แน่นิ่งของไหมไว้แนบอก ความรู้สึกใจหายแล่นริ้วไปทั่วร่าง เขาจ้องมองใบหน้าซีดเผือดของหญิงสาวด้วยความสงสารจับใจ ไม่เคยคิดว่าชีวิตของเธอจะต้องเผชิญกับวิบากกรรมที่หนักหนาสาหัสถึงเพียงนี้ ความรู้สึกปวดร้าวแล่นผ่านหัวใจราวกับถูกกรีดด้วยของมีคม เขาเจ็บปวดไปกับความทุกข์ทรมานของเธออย่างที่ไม่เคยรู้สึกกับใครมาก่อน "พ่อครูคะ... ไหมเป็นยังไงบ้างคะ?" เสียงแพรที่เพิ่งมาถึงเอ่ยถามด้วยน้ำเสียงสั่นเครือ มองไปยังร่างไร้สติของเพื่อนด้วยความกังวลและเศร้าใจ "ยังไม่ฟื้นเลยครับคุณแพร... ดูเหมือนเธอจะเสียใจมาก" ขุนศึกตอบด้วยน้ำเสียงทุ้มต่ำ ดวงตาคมกริบฉายแววเป็นห่วงอย่างเห็นได้ชัด "โธ่... ไหมเอ้ย... มันเกิดอะไรขึ้นกับชีวิตแกนักหนา..." แพรทรุดตัวลงนั่งข้างๆ ขุนศึก มองใบหน้าซีดเซียวของไหมด้วยความสงสารและเห็นใจอย่างสุดซึ้ง น้ำตาคลอหน่วยด้วยความรู้สึกสะเทือนใจ... การสูญเสียครั้งใหญ่นี้ช่างโหดร้ายเกินกว่าที่ใครจะรับไหว...มันเกิดขึ้นไวราวความฝัน "พ่อครูคิดว่ามันเกิดจากอะไรคะ...? อุบัติเหตุ... หรือว่าเป็นเพราะยายแม่หมอชั่วนั่น?" แพรเงยหน้าถามขุนศึกด้วยความสงสัยและกังวลใจ ขุนศึกถอนหายใจแผ่วเบา

More Chapters
Explore and read good novels for free
Free access to a vast number of good novels on GoodNovel app. Download the books you like and read anywhere & anytime.
Read books for free on the app
SCAN CODE TO READ ON APP
DMCA.com Protection Status