Share

มนต์ดำร่ายรักเสน่หา
มนต์ดำร่ายรักเสน่หา
Author: Charuda Singsathon

บทนำ

last update publish date: 2025-12-22 17:02:08

"มึงมันหน้าด้าน! แย่งผัวชาวบ้าน!" เสียงแหบพร่าดังเสียดแทงแก้วหู ราวกับมีใครมากระซิบข้างหูด้วยความเคียดแค้นผีร้ายตนนั้นชี้หน้าด่าทอไหมด้วยความเกลียดชัง "กูขอให้ชีวิตมึงมีแต่ความฉิบหาย!

ครบรอบวันเกิดอายุ 25 ปีของไหมเธอได้รับการเซอร์ไพรส์ขอแต่งงานจากแฟนหนุ่มที่คบหาดูใจกันมา 2 ปี หลังจากนั้นชีวิตของเธอก็เปลี่ยนไป ใครๆ ก็บอกให้ระวังช่วงเบญจเพสแต่ใครจะไปรู้ว่ามันจะหนักขนาดนี้

นิยายเรื่องนี้แต่งจากจิตการของผู้เขียน ไม่ได้มีเจตนาทำให้ผู้ใดเสียหาย หากท่านอ่านแล้วไม่ถูกจริตเป็นเพราะนักเขียนทำไม่ดีพอโปรดกดออกและเลื่อนผ่านอย่าได้ต่อว่าและซ้ำเติมกันเลย แต่หากถูกใจขอความกรุณากดเข้าชั้น กดติดตาม กดใจและฝากคอมเม้นท์ให้นักเขียนได้มีกำลังใจปั้นงานต่อหน่อยนะคะ

ขอบพระคุณมาณที่นี้🙏🙏🙏

นิยายเรื่องนี้เป็นทรัพย์สินทางปัญญาและได้รับความคุ้มครองตามพระราชบัญญัติลิขสิทธิ์ พ.ศ. 2537 โดยสมบูรณ์ ลิขสิทธิ์ในงานเขียนนี้เป็นของ [นามปากกา Charuda Sinsathon] แต่เพียงผู้เดียว

"ของขวัญวันเกิดครับ"

ภพยื่นกล่องของขวัญสีสวยมาให้ไหมด้วยรอยยิ้มอบอุ่น ดวงตาคมของเขาเป็นประกายระยิบระยับยามมองมาที่เธอ ไหมรับกล่องนั้นมาด้วยหัวใจที่พองโต เธอรู้สึกโชคดีเหลือเกินที่ภพ แฟนหนุ่มของเธอเป็นคนเสมอต้นเสมอปลายและดีกับเธอมากตั้งแต่คบกันมา ทุกช่วงเวลาที่อยู่ด้วยกันเต็มไปด้วยความสุขและความใส่ใจ จนเธอแทบไม่เคยรู้สึกเหงาหรือขาดอะไรเลย

"ขอบคุณนะคะภพ" ไหมเอ่ยเสียงหวาน พร้อมกับยื่นมือไปสัมผัสมือของเขาอย่างรักใคร่ ความรู้สึกอบอุ่นแผ่ซ่านไปทั่วฝ่ามือเมื่อนิ้วของทั้งสองประสานกัน ภพมักจะทำให้เธอรู้สึกพิเศษเสมอ ไม่ว่าจะเป็นเรื่องเล็กน้อยแค่ไหนก็ตาม

ไหมค่อยๆ บรรจงแกะห่อของขวัญด้วยความตื่นเต้น ภายในกล่องกำมะหยี่สีน้ำเงินเข้ม ปรากฏสร้อยคอทองคำขาว จี้รูปพระจันทร์เสี้ยวประดับด้วยเพชรเม็ดเล็กๆ ส่องประกายสวยงามจับตา

"ว้าว! สวยจังเลยค่ะภพ ไหมชอบมากๆ เลย" ไหมอุทานด้วยความประทับใจ ดวงตาคู่สวยเป็นประกายวิบวับเมื่อจ้องมองสร้อยคอเส้นนั้น เธอเงยหน้ามองภพด้วยรอยยิ้มกว้าง "ขอบคุณนะคะที่รัก"

ภพยิ้มตอบอย่างอ่อนโยน เขายื่นมือไปปลดสร้อยคอเส้นเก่าที่ไหมใส่อยู่ แล้วบรรจงสวมสร้อยคอพระจันทร์เสี้ยวให้เธออย่างเบามือ เรือนคอระหงของไหมดูงดงามขึ้นเมื่อมีสร้อยเส้นใหม่ประดับอยู่

"เหมาะกับไหมมากครับ" ภพกระซิบข้างหูเธอเบาๆ จนไหมรู้สึกร้อนผ่าวไปทั้งใบหน้า เธอซบหน้าลงบนอกแกร่งของเขาด้วยความเขินอายและความสุขที่เอ่อล้นอยู่ในหัวใจ

ตลอดระยะเวลาที่คบกันมา ภพไม่เคยทำให้ไหมผิดหวัง เขาเป็นสุภาพบุรุษ อบอุ่น เอาใจใส่ และดูเหมือนจะเข้าใจเธอไปเสียทุกเรื่อง ไหมจึงมั่นใจในความรู้สึกของตัวเองว่าเธอรักผู้ชายคนนี้หมดหัวใจ และวาดฝันถึงอนาคตที่สวยงามร่วมกัน โดยไม่เคยระแคะระคายเลยว่าภายใต้ภาพลักษณ์แสนดีนั้น ภพซ่อนความลับบางอย่างที่พร้อมจะทำลายโลกทั้งใบของเธอให้พังทลายลง...

"ไหมวันนี้วันเกิดแกไปฉลองที่ไหนดี ฉันมีของขวัญให้แกด้วยนะ" แพร เพื่อนสนิทของไหมเอ่ยถามด้วยน้ำเสียงสดใส พร้อมกับยื่นถุงของขวัญสีหวานมาให้

ไหมรับถุงของขวัญมาพลางยิ้มบางๆ "ขอบคุณนะแพร แกไม่ต้องเปลืองเงินซื้อให้ฉันหรอก"

"บ้า! วันเกิดเพื่อนทั้งที จะไม่ให้ได้ยังไงล่ะ รีบๆ บอกมาสิว่าคืนนี้จะไปฉลองที่ไหน ฉันจะได้เตรียมตัว" แพรคะยั้นคะยอด้วยท่าทางกระตือรือร้น

"ภพจองร้านให้แล้ว บอกให้ชวนเพื่อนๆ ไปด้วย แกไปชวนดิเผื่อมีใครอยากไป" ไหมตอบพลางหยิบโทรศัพท์ขึ้นมาดูข้อความ ภพเอาใจใส่เธอเสมอ แม้กระทั่งเรื่องเล็กน้อยแบบนี้

"จะดีหรือปกติแกไม่ชอบคนเยอะๆ นิ" แพรเลิกคิ้วเล็กน้อยด้วยความสงสัย ปกติไหมไม่ใช่คนที่ชอบงานสังสรรค์ที่มีคนพลุกพล่านเท่าไหร่

"เขาบอกสั่งเหล้าเบียร์เยอะไง ก็เลยให้ชวนคนอื่นไปด้วยแกก็ชวนแค่เพื่อนแผนกเราก็แล้วกัน" ไหมอธิบายด้วยรอยยิ้มบางๆ เธอก็ไม่ได้ชอบความวุ่นวายนัก แต่เมื่อภพตั้งใจจัดงานให้ขนาดนี้ เธอก็ไม่อยากขัดใจ

"อืมๆ เดี๋ยวฉันลองไปชวนนะ" แพรพยักหน้าเข้าใจ แม้จะยังรู้สึกแปลกใจอยู่บ้าง แต่เมื่อเห็นรอยยิ้มมีความสุขของไหม เธอก็ไม่อยากซักไซ้อะไรอีก "แล้วเจอกันเย็นนี้นะยะ เเต่งตัวสวยๆ เลยเพื่อน"

"จ้าๆ โอเค" ไหมหัวเราะเบาๆ เมื่อเห็นท่าทางตื่นเต้นของเพื่อนสนิท ในใจของเธอเองก็รู้สึกดีใจไม่น้อยที่จะได้ฉลองวันเกิดกับคนที่เธอรักและเพื่อนสนิท แม้ลึกๆ แล้วจะมีความรู้สึกบางอย่างที่บอกไม่ถูกแวบเข้ามาในความคิด แต่ไหมก็เลือกที่จะปัดมันทิ้งไป เธออยากมีความสุขกับวันนี้ให้มากที่สุด โดยไม่คิดถึงเรื่องอื่นใด...

คืนนี้ไหมบรรจงแต่งแต้มใบหน้าสวยหวานอย่างพิถีพิถัน เธอเลือกชุดเดรสเกาะอกสีแดงเพลิงขับผิวขาวผ่องให้ดูโดดเด่นยิ่งขึ้น เครื่องประดับชิ้นน้อยแต่สง่างามถูกนำมาสวมใส่เพื่อเพิ่มความมั่นใจ วันนี้เป็นวันพิเศษ วันเกิดครบรอบ 25 ปีของเธอ และยังเป็นวันครบรอบ 2 ปีที่เธอคบหากับภพ ชายที่เธอรักหมดหัวใจ ความสุขล้นปรี่อยู่ในอกจนยากจะเก็บซ่อน รอยยิ้มหวานประดับอยู่บนใบหน้าตลอดเวลา

โทรศัพท์มือถือในมือสั่นครืน ไหมรีบกดรับเมื่อเห็นว่าเป็นสายจากภพ

"ฮัลโหลที่รัก พอดีผมติดธุระนิดหน่อยไปรับคุณไม่ได้ให้แพรไปรับได้ไหมครับ" น้ำเสียงของภพฟังดูรีบร้อนเล็กน้อย แต่ก็ยังคงความอบอุ่นไว้เสมอ

ไหมรู้สึกวูบโหวงในใจเล็กน้อย แต่ก็พยายามไม่คิดมาก "ได้ค่ะภพ เดี๋ยวยังไงไหมจะไปกับแพร ภพรีบตามมานะคะ" เธอไม่อยากให้เรื่องเล็กน้อยมาทำให้ค่ำคืนพิเศษนี้กร่อยลง

"ครับผม" ภพรับคำสั้นๆ ก่อนจะวางสายไป ไหมถอนหายใจเบาๆ แล้วรีบโทรหาเพื่อนสนิททันที

"ฮัลโหลแพร แกมารับฉันหน่อยพอดีภพติดธุระด่วนนิดหน่อยเลยให้แกมารับฉันไปก่อน"

"ได้ๆ แกเสร็จยังล่ะ" แพรตอบกลับมาด้วยน้ำเสียงกระฉับกระเฉง

"เสร็จแล้ว" ไหมตอบพลางมองกระจกสำรวจความเรียบร้อยของตัวเองเป็นครั้งสุดท้าย

"เค รอเลยเดี๋ยวฉันไปรับ"

"อืม" ไหมตอบรับสั้นๆ แล้ววางสายไป เธอมองตัวเองในกระจกอีกครั้ง พยายามฉีกยิ้มให้กว้างขึ้น เพื่อไล่ความรู้สึกหน่วงๆ ในใจออกไป คืนนี้เป็นคืนพิเศษของเธอ เธอต้องมีความสุข... แม้จะไม่มีภพอยู่ข้างกายในตอนเริ่มต้นก็ตาม

Continue to read this book for free
Scan code to download App

Latest chapter

  • มนต์ดำร่ายรักเสน่หา   ตอนที่ 57 กาลเวลาผันผ่าน

    “ลูกสาวของแม่!” ไหม น้ำตาไหลอาบแก้มด้วยความตื้นตันใจอย่างล้นพ้น ‘แพร... ใช่แกใช่ไหม... ขอบใจนะ... ขอบใจที่กลับมาอยู่ด้วยกันอีก...’ ไหมคิดในใจอย่างซาบซึ้งใจที่สุด ไหม และ ขุนศึก ตั้งชื่อให้ลูกสาวคนนี้ว่า น้องแพร เด็กน้อยเป็นเด็กเลี้ยงง่าย ไม่กวนแม่เลยแม้แต่น้อย ทั้งสองรักลูกสาวคนนี้มากที่สุดในชีวิต พวกเขาต่างใช้ชีวิตด้วยความสงบสุขในทุกวัน ในหมู่บ้านก็มีแต่เรื่องดีๆ ชาวบ้านต่างอยู่กันอย่างมีความสุข ไม่มีความวุ่นวายหรือเรื่องร้ายจากสิ่งลี้ลับมากล้ำกรายอีกต่อไปแล้ว เผลอแป๊บเดียว น้องแพรน้อย ก็อายุย่างเข้า สามขวบ แล้ว เด็กน้อยเติบโตอย่างน่ารัก เฉลียวฉลาด และติดแม่มาก “กินอีกคำนะคะคนเก่ง” ไหมป้อนข้าวลูกสาวอย่างอ่อนโยน เด็กน้อยพยักหน้าให้แม่ด้วยความเข้าใจ “เอาอีกคะ... คูแม่” เสียงน้อยๆ ที่พูดไม่ชัดนั้นช่างน่าเอ็นดูยิ่งนัก ขุนศึก เดินเข้ามาพร้อมถุงผลไม้เต็มมือ “ทำอะไรกันจ๊ะ... สองคนแม่ลูก”ขุนศึกเอ่ยถามเมื่อมาถึง “พอดีเมื่อเช้าลุงกำนันแกให้พี่ไปทำพิธีขึ้นบ้านใหม่... ดูสิแกฝากผลไม้มาให้น้องแพรเยอะแยะเลย” ขุนศึกยื่นถุงให้ภรรยา “โห... เยอะขนาดนั้นอย่าลืมไปแบ่งให้ชาติกับแหลมกินด้วยนะพี่”

  • มนต์ดำร่ายรักเสน่หา   ตอนที่ 56 วิวาห์รัก

    ในที่สุด... วันที่ ไหม และ ขุนศึก รอคอยก็มาถึง วันที่พวกเขาจะได้สวมมงคลสมรส เคียงคู่กันอย่างสมบูรณ์แบบ งานแต่งงานจัดขึ้นแบบ บ้านๆ ตามประเพณีภาคอีสาน อย่างอบอุ่นและเป็นกันเอง ณ ลานบ้านของขุนศึกที่ถูกตกแต่งด้วยผ้าขาวม้าหลากสีและดอกไม้พื้นบ้านบรรยากาศเต็มไปด้วยเสียงหัวเราะจากญาติพี่น้องและชาวบ้านทุกครัวเรือนที่มาร่วมงาน ทุกคนต่างยิ้มแย้มและสนุกสนานไปกับเสียงดนตรีหมอลำและพิธีสู่ขวัญผูกแขนราวกับเป็นงานรวมญาติครั้งใหญ่ที่สุดในรอบปี หมอก พี่ชายคนเดียวที่เหลืออยู่ ก็เดินทางจากต่างประเทศเพื่อมาร่วมงานแต่งของน้องสาวด้วยสีหน้าเปี่ยมด้วยความปิติยินดีที่สุด แม้จะยังคงมีความโศกเศร้าจากการสูญเสียครั้งใหญ่ แต่การเห็นน้องสาวกลับมายืนหยัดได้อย่างเข้มแข็งและมีความรักที่ดี ก็ทำให้เขาสบายใจ หมอกเดินเข้ามาโอบกอดน้องสาวแน่นพลางกระซิบเบาๆ “มีความสุขมากๆ นะไหม” “ค่ะ... พี่หมอก” ไหมตอบด้วยน้ำเสียงสั่นเครือจากความตื้นตัน จากนั้น หมอก ก็หันไปหา ขุนศึก ที่ยืนอยู่ข้างๆ “พ่อครู... ฝากด้วยนะครับ” น้ำเสียงนั้นเต็มไปด้วยความเชื่อมั่นและไว้วางใจอย่างที่สุด ขุนศึก รับคำอย่างหนักแน่น “ครับผม... ผมจะดูแลไหมตลอดไป”

  • มนต์ดำร่ายรักเสน่หา   ตอนที่ 55 การตื่นสู่ความจริง

    สุดท้าย... ในฝันอันน่าสะพรึงกลัว ไหม ก็โดนกระทำย่ำยีเฉกเช่นเดียวกับที่ ปานขวัญ เคยถูกกระทำในอดีตชาติ! ความเจ็บปวดทรมานแสนสาหัสของปานขวัญเป็นเช่นนี้เองสินะ! ไหมสะดุ้งตื่นขึ้นมา เหงื่อท่วมตัวและหายใจหอบแรง แม้เป็นแค่ความฝันเธอยังเจ็บปวดและหวาดกลัวขนาดนี้ ไหมร้องไห้สะอื้นคนเดียวอย่างหนักอยู่ในความมืด แม้เธอต้องชดใช้ในสิ่งที่ทำมาทุกภพทุกชาติแล้ว แต่ความทรมานที่เธอเพิ่งสัมผัสได้ในความฝันนั้น คงเทียบไม่ได้กับสิ่งที่ปานขวัญต้องเผชิญจริงๆ เลย... ความสำนึกผิดกัดกินหัวใจเธออย่างรุนแรง 2 ปี ผ่านไป... ไหม ยังคงปฏิบัติธรรมอยู่ที่วัดป่าอย่างต่อเนื่อง จนในที่สุด จิตใจของเธอก็กลับมาแข็งแรงขึ้น เธอรู้สึกปลงกับชีวิตมากขึ้นเยอะ และเข้าใจในสัจธรรมของโลก ยังไงเสียคนเราหากยังไม่ตาย ก็ต้องดำเนินชีวิตต่อไป ไม่ว่าจะต้องเผชิญกับเรื่องราวใดๆ ก็ตาม ตอนนี้ถึงเวลาแล้วที่เธอจะกลับไปใช้ชีวิตทางโลกอย่างเข้มแข็ง ไหม ออกจากวัดป่าแล้วและกลับมาใช้ชีวิตในบ้านของ ขุนศึก อีกครั้ง เธอไม่ได้หนีหายไปไหน และยังคงมี ขุนศึก อยู่เคียงข้างตามคำสัญญา ทุกอย่างดำเนินต่อไปอย่างเรียบง่ายในบรรยากาศที่สงบสุขหลังพ้นวิกฤต “เป็นจั่งใด

  • มนต์ดำร่ายรักเสน่หา   ตอนที่ 54 ส่วนบุญที่ไม่ปรารถนา

    แม้ว่า ไหม จะตั้งใจสวดมนต์แผ่เมตตาเพื่อส่งส่วนบุญไปถึงดวงวิญญาณต่างๆ แต่ก็มีดวงวิญญาณหนึ่งที่ได้รับผลบุญนั้นอย่างเต็มเปี่ยม ทว่ากลับปฏิเสธอย่างสิ้นเชิง! “กูไม่ต้องการส่วนบุญจากมึง! ฮือๆ ... กูไม่ต้องการ!” เสียงร้องไห้ปานจะขาดใจของ ปานขวัญ ดังก้องอยู่ในมิติแห่งความว่างเปล่า ใน กระบอกไม้ไผ่อาคม นั้นกว้างใหญ่มากเกินกว่าจินตนาการได้ มองไปทางไหนก็ดูเวิ้งว้างไปหมด วิญญาณของปานขวัญนั่งกอดเข่า ร้องไห้และสาปแช่งซ้ำๆ อยู่ทุกวินาที! เธอไม่ต้องการสิ่งใดนอกจาก การแก้แค้น เธอปรารถนาให้ไหมโดนคนรุมทำร้ายร่างกายและจิตใจก่อนจะสิ้นใจตายเหมือนที่เธอเคยเจอ! ทว่า... ไหมก็คงมีบุญเก่าบุญก่อนหนุนนำอยู่ แม้จะชดใช้กรรมในทุกชาติที่ผ่านมา แต่ก็ยังไม่ทรมานแสนสาหัสเท่าปานขวัญ นั่นยิ่งทำให้ความแค้นของเธอเพิ่มทวีคูณ! ไหม บวชมาได้สักระยะหนึ่งแล้ว เธอเริ่มชินกับการได้เห็นและได้ยินวิญญาณที่มาขอส่วนบุญอยู่ทุกวัน การได้นุ่งขาวห่มขาวและอยู่ในสถานที่ที่สงบเช่นวัดป่า ทำให้จิตใจที่บอบช้ำของเธอค่อยๆ ถูกเยียวยาทีละน้อย... ความสงบเริ่มก่อตัวขึ้นในห้วงลึกของหัวใจ ในช่วงกลางวัน ขุนศึก ก็จะมาเยี่ยมเยือนที่วัดป่าอยู่ทุกวัน หาก

  • มนต์ดำร่ายรักเสน่หา   ตอนที่ 53 บอกรักเพื่อลา

    ขุนศึก นั่งคุยกับ ปู่โส ผู้เป็นที่เคารพรัก ในขณะที่ท่านกำลังเช็ดพระพุทธรูปบนบ้าน ซึ่งเป็นสถานที่ที่ใช้ทำพิธีต่างๆ ร่วมกับขุนศึก ปู่โสจากบ้านไปอยู่ทิเบตนานพอควร แต่ท่านก็รู้ดีว่าในช่วงที่ท่านไม่อยู่ หลานชายอย่างขุนศึกทำหน้าที่ได้ดี ช่วยดูแลชาวบ้านยามที่ต้องเผชิญกับสิ่งที่มองไม่เห็น ท่านรู้สึกภูมิใจในตัวหลานคนนี้มาก “ปู่ฮู้ได้จั่งใด๋ว่าเกิดเรื่องที่บ้านผักตบ” ขุนศึกเอ่ยถามด้วยความสงสัย “ภาพนิมิต บอกเหตุการณ์ทุกอย่างเลยถือโอกาสมาเยี่ยมเยือนบ้านนำ” ปู่โสตอบด้วยรอยยิ้มที่เปี่ยมเมตตา “แต่เดี๋ยวปู่กะต้องไป” “อ้าว... คือว่าแนวนั้นล่ะปู่! กลับมาอยู่บ้านเฮาได้แล้ว ปู่อายุหลายแล้วเด้” ขุนศึกรู้สึกใจหายและเป็นห่วง ปู่โสส่ายหน้า เบาๆ “มึงอยู่ได้แล้ว... สามารถดูแลชาวบ้านแทนปู่ได้แล้ว ปู่พอใจและภูมิใจในโตมึงหลาย... แต่ปู่อยากไปนั่งธรรมอยู่พู่น มันเงียบและสงบ... บ่ต้องกังวลเรื่องใด” ในตอนที่ปู่โสไปนั่งปฏิบัติธรรมที่ทิเบต ท่านอยู่กับการสวดมนต์อย่างแท้จริง ท่านไม่ต้องกังวลว่าจะมีผู้ใดรบกวน ไม่ต้องกินข้าว หรือแม้แต่ขยับตัวเลยด้วยซ้ำ ท่านต้องการเดินตามรอยพระพุทธเจ้าอย่างแท้จริง “ครับปู่...” ขุนศึก

  • มนต์ดำร่ายรักเสน่หา   ตอนที่ 52 สละชีวิตเพื่อปกป้องเพื่อนอย่างเธอ

    หลวงปู่แก้ว สวดแผ่เมตตาด้วยพลังจิต เพื่อให้ดวงวิญญาณของ ปานขวัญ สงบลง แต่ด้วยจิตใจที่เต็มไปด้วยความคับแค้นและความทรมานที่เคยได้รับทั้งกายและใจก่อนตาย ทำให้เธอไม่สามารถปลงหรือให้อภัยได้ง่ายๆ “พวกมึงมีแต่คนใจดำ... ไม่ต้องสวดหรือสาธยายอะไรทั้งสิ้น! กูไม่รับ! ได้ยินไม่ว่ากูไม่รับ! ต่อให้กูต้องตกนรกหมกไหม้! กูก็ยอม!” ปานขวัญ ใช้แรงจิตอันแรงกล้าที่เหลืออยู่ พุ่งกิ่งไม้แหลม แถวนั้นเข้าใส่ ไหม อย่างรวดเร็วและรุนแรง วันนี้ไหมจะต้องตาย! หากไหมตายเสียตอนนี้ เธอจะจองจำวิญญาณของไหมให้อยู่ใต้ฝ่าเท้าของเธอตลอดไป ไหมจะทุกข์ระทมยิ่งกว่าพวกสัมภเวสีทั้งหลาย ฉัวะ!! เสียงกิ่งไม้แหลมเสียบเข้ากลางอกอย่างรุนแรงจน ทะลุออกด้านหลัง! “ไม่!!... แพร! ไม่นะ!” เสียงของ ไหม กรีดร้องลั่นป่าช้า เพราะคนที่พุ่งเข้ามาขวางและรับคมกิ่งไม้นั้นไว้เต็มๆ คือ แพร! เลือดทะลักออกจากปากของแพรทันที ทุกคนรีบเข้ามาหาแพรที่ล้มลงอย่างรวดเร็ว “แพร... ฮือๆ ... ทำไมแกถึงทำแบบนี้!” ไหมร้องไห้กอดเพื่อนรักไว้แน่น ทำไมทุกคนต้องปกป้องเธอจนตาย ทำไมไม่ปล่อยให้เธอตายเอง “อย่าทำร้ายเพื่อนฉันอีกเลย... ฉันขอร้อง...” แพรเอ่ยขอร้องปานขวัญด้วยเส

  • มนต์ดำร่ายรักเสน่หา   ตอนที่ 29 ตามหาผู้ทำผิด

    เมื่อเดินทางถึงสถานีตำรวจ ขุนศึกก็เข้าไปแจ้งความลงบันทึกประจำวันเกี่ยวกับอุบัติเหตุที่เกิดขึ้น โดยมีไหมยืนเคียงข้างด้วยใบหน้าที่ยังคงเศร้าหมองแต่ก็แฝงไว้ด้วยความมุ่งมั่นที่จะเอาผิดผู้กระทำ "ทางเราได้ลงบันทึกประจำวันเรียบร้อยแล้วครับ" ร้อยตำรวจโทนายหนึ่งกล่าวด้วยน้ำเสียงสุภาพ "เดี๋ยวทางเราจะส่งเจ้

  • มนต์ดำร่ายรักเสน่หา   ตอนที่ 28 อุบัติเหตุที่เกิดจากการจงใจ

    ในวันต่อมา รินร้อนใจใคร่รู้ถึงความเคลื่อนไหวของฝั่งไหม จึงเดินทางไปยังบ้านของแม่หมอด้วยความกระวนกระวาย "แม่หมอคะ... ทางฝั่งอีนังไหมเป็นยังไงบ้างคะ? มันยังทรมานอยู่ใช่ไหมคะ?" รินเอ่ยถามด้วยน้ำเสียงที่แฝงความสะใจ แม่หมอเฒ่าหัวเราะในลำคออย่างเยือกเย็น "หึ! ถ้านังนั่นไม่มีคนช่วยเหลือป่านนี้คงนอนกระเ

  • มนต์ดำร่ายรักเสน่หา   ตอนที่ 22 ใช้ชีวิตที่บ้านพ่อครู

    ในขณะที่ทุกคนกำลังสนทนากันอยู่นั้นเอง ขุนศึกก็เดินลงมาจากเรือนไทยด้วยท่าทางสงบนิ่ง แต่แววตาคมกริบกลับฉายความหนักแน่น "ทุกคนสามารถไปพักผ่อนที่อื่นได้ตามสะดวกนะครับ... แต่ยกเว้นคุณไหม" เสียงทุ้มต่ำของขุนศึกเอ่ยขึ้นอย่างชัดเจน "เพราะอะไรหรือจ๊ะ พ่อครู?" แพรเอ่ยถามด้วยความสงสัยและเป็นห่วงเพื่อน "เพ

  • มนต์ดำร่ายรักเสน่หา   ตอนที่ 16 ความหวังแห่งทางรอด

    "แม่คะ... แพรพอจะทราบแล้วค่ะว่าใครเป็นคนทำของใส่ไหม... ต้องเป็นผู้หญิงคนนั้นแน่ๆ ค่ะ... ผู้หญิงที่มาอาละวาดไหม" แพรเอ่ยด้วยน้ำเสียงหนักแน่น ดวงตาเต็มไปด้วยความโกรธและความเชื่อมั่นในสิ่งที่เธอคิด คุณแม่ของไหมพยักหน้าช้าๆ ใบหน้าเศร้าสร้อย "แม่ก็คิดแบบที่แพรว่าเหมือนกัน... ผู้หญิงคนนั้นดูมีแต่ความอา

More Chapters
Explore and read good novels for free
Free access to a vast number of good novels on GoodNovel app. Download the books you like and read anywhere & anytime.
Read books for free on the app
SCAN CODE TO READ ON APP
DMCA.com Protection Status