หัวใจแตกสลาย

บทที่ 2

@หน้าคฤหาสน์เซอร์เรส

"จอดข้างหน้าตรงนี้เลยค่ะคุณลุง เมล์มีเซอร์ไพร์ส โปรดค่ะ เมล์จะเดินเข้าไปในงานเองจะตื่นเต้นกว่า"

รถยนต์คันหรูสีดำทรงสปอร์ตเคลื่อนตัวเข้ามาจอดสนิทที่หน้าประตูใหญ่ของคฤหาสน์ตระกูลเซอร์เรส เสียงเครื่องยนต์ดับลงพร้อมกับที่คนขับรถรีบก้าวลงมาจากฝั่งคนขับ แล้วเดินอ้อมมาเปิดประตูฝั่งผู้โดยสารให้อย่างนอบน้อม

"เชิญครับคุณหนู"

ขาเรียวสวยผิวขาวเนียนละเอียดก้าวลงมาจากรถเป็นลำดับแรก เมล์ หรือเมล์รียา สาวน้อยหน้าหวานวัย 18 ปี ในชุดเดรสสีครีมตัวสวยที่ขับเน้นความบริสุทธิ์นุ่มนวลของเธอ นิสิตเฟรชชี่จากมหาวิทยาลัยชื่อดังแห่งเดียวกับโปรด แฟนหนุ่มของเธอ

สองมือคู่เล็กประคองกล่องของขวัญที่ตั้งใจเลือกสรรมาอย่างดี แม้ราคาจะสูงพอสมควรสำหรับเด็กสาวในวัยนี้ แต่เธอก็ยอมจ่ายเพื่อตั้งใจจะมอบให้เป็นของขวัญวันเกิดครบรอบ 18 ปีของคนรัก

"วันนี้คุณลุงไม่ต้องมารับเมล์นะคะ คืนนี้เมล์จะนอนกับเพื่อนๆ ที่นี่ค่ะ"

หญิงสาวเอ่ยบอกคนขับรถของที่บ้านด้วยน้ำเสียงอ่อนหวาน นัยน์ตากลมโตฉายประกายความเบาใจและเกรงใจอย่างสุภาพ

"ครับคุณหนู เดินทางระวังนะครับ"

คนขับรถโค้งรับก่อนจะค่อยๆ เคลื่อนรถออกไป

เมล์สูดหายใจเข้าลึกๆ เรียกความมั่นใจ ยิ้มหวานออกมาเมื่อนึกถึงใบหน้าของแฟนหนุ่ม เธอสู้อุตส่าห์รีบเคลียร์งานและเลิกเรียนดึกเพื่อตั้งใจมา surprise เขาในคืนสำคัญนี้

"วันนี้เมล์ พร้อมจะเป็นของโปรดและนะคะ เมล์เตรียมตัวเตรียมความพร้อมมาเพื่อคืนแรกของเราเลย"

ทว่า... ทันทีที่ก้าวเท้าผ่านประตูรั้วคฤหาสน์เข้ามา สายลมยามค่ำคืนก็หอบเอาเสียงดนตรีบีทหนักกระหึ่ม และเสียงกรีดร้องเฮฮาอย่างขาดสติจากบริเวณสระว่ายน้ำมาปะทะหน้า ร่างบางชะงักไปเล็กน้อย ก่อนจะค่อยๆ สับเท้าเดินเข้าไปด้านใน

ตึก! ตึก! ตึก!

เสียงส้นรองเท้ากระทบกับพื้นหินอ่อนเป็นจังหวะ พร้อมกับเสียงหัวใจดวงน้อยเต้น ตึก! ตึก! ท่ามกลางเสียงเพลง ที่ยังคงกระหึ่มหนักแน่น มันเปรียบเสมือนเสียงนาฬิกา ที่กำลังนับถอยหลังบอกเวลาชะตากรรมของเธอทีละวินาที

"เราเต็มใจและพร้อมขนาดนี้แล้ว จะประหม่าทำไมกันนะ"

ร่างบางในชุดเดรสสีครีมเดินมาหยุดอยู่กลางงานปาร์ตี้ สายตากลมโตสอดส่องมองหาแฟนหนุ่ม ไล่ตั้งแต่โต๊ะเครื่องดื่ม วงเหล้า ไปจนถึงในสระว่ายน้ำที่เต็มไปด้วยผู้คน แต่ก็ไร้เงาของโปรด หญิงสาวขมวดคิ้วงุนงงพลางพึมพัมกับตัวเองเบาๆ

"ธีมวันเกิดทำไมเป็นชุดบิกินี่กันหมดเลยล่ะ... มีอะไรผิดพลาดหรือเปล่านะ?"

เธอไม่รู้เลยว่า แชมป์ เพื่อนสนิทที่โปรดเคยสั่งเอาไว้ว่าถ้าเมล์มาถึงให้รีบขึ้นไปบอก บัดนี้กำลังเมามันกับการ 'แอบจิ้มจุ่ม' นัวเนียกับแฟนสาวอยู่หลังพุ่มดอกไม้ข้างสวน จนลืมคำสั่งเพื่อนไปเสียสนิท

"อ้าห์ แรงอีก ที่รัก อืม แบบนั้นลึกอีก อ้าห์ เสียงชิบ! อ่า"

กระทั่งแม่บ้านที่คุ้นเคยเดินผ่านมารอบๆ งานพอดี เมื่อเห็นร่างบางยืนโดดเดี่ยวอยู่จึงรีบเข้าไปทักทาย

"คุณเมล์ สวัสดีค่ะ"

"พี่ชุบ สวัสดีค่ะ"

เมล์ยิ้มหวานตอบรับอย่างเป็นกันเอง ก่อนจะรีบถามด้วยความหวัง

"พี่ชุบเห็นโปรดไหมคะ?"

แม่บ้านวัยสามสิบต้นๆ ที่ไม่ได้รู้เรื่องราวหรือคำสั่งลับอะไรของเจ้านายหนุ่ม ตอบกลับทันทีด้วยรอยยิ้ม

"คุณโปรดอยู่บนห้องนอนค่ะ"

คำตอบนั้นทำให้หัวใจดวงน้อยพองโต หญิงสาวยิ้มหวานออกมาทันที ในหัวจินตนาการไปไกลว่าโปรดอาจจะกำลังรอให้เธอขึ้นไปหา หรือแอบเตรียมเซอร์ไพรส์อะไรไว้ให้เธออยู่บนนั้น...

สองมือเล็กลดกล่องของขวัญลงแนบอด ก้าวเท้าด้วยความตื่นเต้น มุ่งหน้าขึ้นสู่ชั้นบนของคฤหาสน์ทันที

ก่อนจะเดินขึ้นไป ร่างบางแวะหยุดตรงเคาน์เตอร์บาร์ สายตากลมโตมองแก้วไวน์แดงที่วางอยู่ เธอตัดสินใจหยิบมันขึ้นมากระดกยกดื่มจนหมดแก้วเพื่อหวังจะเรียกความกล้าในจิตใจ

"อึก! ...หืม ขมร้อนบาดคอเอาเรื่องเลย"

ใบหน้าหวานเหยเกเล็กน้อยเพราะความร้อนวูบวาบของแอลกอฮอล์ที่แล่นผ่านลำคอ ก่อนที่ริมฝีปากบางจะอมยิ้มร่า ร่างบางก้าวเท้าขึ้นบันไดวนของคฤหาสน์ไปทีละขั้นอย่างใจเย็นและเปี่ยมไปด้วยความหวัง...

@ ภายในห้องนอนหรูของโปรด

"พอแล้วเชอรี่ อีกสิบนาทีจะเที่ยงคืนแล้ว ลงไปเป่าเค้กกันเถอะ"

เสียงทุ้มต่ำของโปรดเอ่ยขึ้นมาจากในห้องน้ำที่เปิดไฟสว่างโร่

"เดี๋ยวสิคะ... เชอรี่ขออีกน้ำนะคะ กำลังมันเลย ยายังไม่หมดฤทธิ์เลยเนี่ย"

หญิงสาวในอ่างอาบน้ำเอ่ยเสียงพร่ากระสัน ชายหนุ่มกระตุกยิ้มมุมปากอย่างเจ้าเล่ห์ นัยน์ตาฉายแววความดิบเถื่อน

"ยานี้ใช้ได้เลยว่ะ... ถ้ายัยเมล์ได้ลอง มีหวังครางเซ็กซี่น่าดู"

"งั้นเชอรี่อมเลยนะคะ..."

สายน้ำในอ่างจากุซซี่กวักแกว่งตามแรงอารมณ์ เสียงสูดปากและเสียงนัวเนียดังชวนสยิว กอดก่ายฉ่ำเปียกจนกลบเสียงเรียกเบาๆ จากหน้าประตูห้องไปโดยสิ้นเชิง

"โปรดคะ... อยู่ไหนเอ่ย เมล์มาแล้วนะ"

"อืมมม... ซี้ดดด"

เสียงครางต่ำแผ่วเบาเล็ดลอดออกมาจากห้องน้ำที่เปิดแย้มไว้เล็กน้อย เมล์ย่องเท้าเบาๆ พลักประตูห้องน้ำให้เปิดกว้างขึ้นด้วยหัวใจที่พองโต

ภาพแรกที่ปรากฏแก่สายตา... คือเรือนร่างกำยำของแฟนหนุ่มที่นอนเปลือยกายแช่อยู่ในอ่างน้ำ เขากำลังหลับตาพริ้มพลางครางเบาๆ ในลำคอ ใบหน้าหล่อเหลาเหยเกด้วยความกระสันอย่างมีเสน่ห์

"โปรด...ว้าว นายเซ็กซี่มากเลย"

เมล์พึมพำเรียกชื่อชายหนุ่มในลำคอเบาๆ พร้อมรอยยิ้มพิมพ์ใจที่ยังคงหลงใหลในตัวเขาอย่างสุดหัวใจ

ทว่า... ทันใดนั้น!

ซ่าาาาา!

เสียงน้ำกระจายทะลักออกจากอ่างราวกับมีอะไรบางอย่างพุ่งโผล่ขึ้นมาจากใต้ผิวน้ำ! สิ่งที่ปรากฏต่อหน้าต่อตาเธอคือหญิงสาวเรือนร่างเปรียบเปลือยปอน คุกเข่าหันหลังให้เธอ โดยที่ริมฝีปากยังคงครอบครองส่วนสำคัญของแฟนหนุ่มอยู่!

กล่องของขวัญในมือของเมล์ร่วงหลุดลงพื้นหินอ่อนทันที นัยน์ตากลมโตเบิกกว้างด้วยความตื่นตระหนกและแตกสลายจนถึงขีดสุด!

"กรี๊ดดดดดดดดดดดด!"

เสียงกรีดร้องที่บาดลึกผ่าความเงียบ ทำเอาสองร่างในอ่างน้ำชะงักกึกทันที!

โปรดเบิกตากว้างด้วยความตกใจจนแทบช็อก เมื่อสบเข้ากับดวงตาที่แตกสลายของแฟนสาว แต่ตรงกันข้าม... เชอรี่กลับยิ้มระรื่นอย่างผู้ชนะ หญิงสาวขยับเรือนร่างเปลือยกายขึ้นนั่งคร่อมบั้นเอวของชายหนุ่มเอาไว้บดเบียดเนื้อสาวเข้าหาอย่างเย้ายวน

"เมล์!"

โปรดตะโกนเรียกชื่อแฟนสาวลั่นห้องขณะที่ร่างบางในชุดเดรสสีครีมหมุนตัววิ่งหนีออกไปทั้งน้ำตา ทว่า... ส่วนแข็งขึงกลางกายที่กำลังพุ่งทะยานถึงขีดสุดกลับทำให้อารมณ์ดิบเถื่อนของเขายังค้างคา และต้องการการปลดปล่อยอย่างหนัก

"ปล่อยเธอไปก่อนแล้วค่อยไปง้อก็ได้ค่ะโปรด..."

เชอรี่กระซิบเสียงพร่าข้างใบหูพลางบดเอวลงมาเบาๆ

"คนหน้าบางอย่างยัยเมล์น่ะ ไม่กล้าวิ่งร้องไห้ออกไปให้เพื่อนๆ ด้านล่างเห็นหรอก อย่างน้อยยัยนั่นก็คงปั้นหน้าแอบร้องไห้รอจนกว่างานจะเลิกรอบ้านว่างอยู่ดี... ค่อยตามไปง้อสิคะ"

คำพูดของเชอรี่บวกกับอารมณ์รักที่กำลังครอบงำ ทำให้โปรดขบฟันแน่น นัยน์ตาฉายแววความเห็นแก่ตัวและถือดีตามฉบับลูกมาเฟีย เขาคิดว่าตัวเอง เอาอยู่ และเมล์ก็เป็นแค่ของตายที่ว่าง่ายเสมอมา

"แม่งเอ๊ย!... ต่อเร็วเชอรี่ ขอยั่วๆ เลยนะมึง!"

"จัดให้ค่ะ..."

เชอรี่เชิดหน้าขึ้น บดร่อนสะโพกเข้าหาท่อนกายแข็งขึงอย่างรุ่มร้อน เสียงน้ำในอ่างกระฉอกซ่าแข่งกับเสียงครางกระสันที่ดังลั่นห้องน้ำหรู

"อ้าห์ อย่างนั้น ๆ แรงอีก อ้าห์ เสียวหัวชะมัด ซี้ด!"